ดารา ใจบุญ และ ศรัทธา ร่วมทำบุญ งานประเพณี แห่ หลวงพ่อเงิน

สื่อมวลชน กับ ชุมชน ปากน้ำ บุ่งสระพัง อุบลราชธานี

สกู๊ปพิเศษ ย้อนรอยเมืองอุบลราชธานี

บทความ ธรรมะ สอนใจ ข้อคิด

Admin Zone

ดูเว็บ อัพเดท ได้ที่

พิพิธภัณฑ์บ้านปากน้ำ บ้านปากน้ำ บน หน้งสือพิมพ์ มติชน รายวัน

พิพิธภัณฑ์บ้านปากน้ำ บ้านปากน้ำ บน หนังสือพิมพ์มติชน รายวัน 
ฉบับวันศุกร์ ที่ 17 กันยายน 2553 หน้า 8

    พิพิธภัณฑ์บ้านปากน้ำ แห่ง กุดลาด อุบลราชธานี

ปัจจุบันความเจริญทางด้านวิทยาศาสตร์ได้เข้ามามีบทบาทในวิถีชีวิตของชาวบ้าน พระมหาวิมาน กนฺตสีโล มากขึ้นสิ่งของเครื่องใช้ในครอบครัวตั้งแต่สมัย ปู่ ย่า ตา ยาย เริ่มลดบทบาท บางชั้น มีคุณค่าและหายาก ควรค่าแก่การอนุรักษ์เอาไว้ เพื่อให้ลูกหลานรุ่นใหม่ได้ศึกษาค้นคว้า สิ่งของเครื่องใช้ นับเป็นภูมิปัญญาชาวบ้านอันหลักแหลม นับวันจะเสื่อมสลายหายไป กับกาลเวลา หากไม่มีผู้คิดริเริ่มเก็บรวบรวมไว้ใน พิพิธภัณฑ์ แม้แต่ภาพวาดในหนังสือก็จะหาดูไม่ได้อีก พระมหาวิมาณ กันตสีโล เจ้าอาวาสวัดบ้านปากน้ำ ต.กุดลาด อ.เมือง จ.อุบลราชธานี เล่าว่า พระมงคลธรรมวัฒน์ อดีตเจ้าอาวาสวัดบ้านปากน้ำ (ปัจจุบันท่านมรณภาพแล้ว) เป็นผู้คิดริเริ่มก่อตั้งพิพิธภัณฑ์บ้านปากน้ำขึ้น โดยใช้สถานที่ของศาลาการเปรียญ ซึ่งบางชิ้นมีอายุร่วม 200 ปี “หากสิ่งของเหล่านี้กระจัดกระจายอยู่ตามบ้าน ไม่เกิดประโยชน์อะไร แต่เมื่อนำมารวบรวมไว้ที่วัด ทุกคนสามารถเข้ามาชมหรือศึกษาค้นคว้าจะเกิดประโยชน์มากมาย การตั้งพิพิธภัณฑ์บ้านปากน้ำ มีจุดมุ่งหมาย 2 ประการ คือ

ประการแรก ต้องการอนุรักษ์สิ่งของเครื่องใช้ให้คนรุ่นหลัง ได้ศึกษาค้นคว้า ประการที่สอง ต้องการให้คนรุ่นหลังเห็นคุณค่าสิ่งของเครื่องใช้ ที่เกิดจากศิลปวัฒนธรรมของคนรุ่นก่อน ในช่วง 4-5 ทศวรรษที่ผ่านมา ท่าน(พระมงคลธรรมวัฒน์) ได้รับนิมนต์ไปประกอบศาสนกิจตามบ้านของพุทธศาสนิกชน ได้เห็นสิ่งของเครื่องใช้ที่สวยงามทิ้งเกลื่อนกลาด อยู่ตามใต้ถุนบ้าน ตามรั้วบ้าน บางชิ้นเป็นของที่หาได้ยากและประมาณค่ามิได้ จึงตั้งพิพิธภัณฑ์ขึ้นเมื่อปี 2537”  พิพิธภัณฑ์วัดบ้านปากน้ำ รับบริจาคสิ่งของเครื่องใช้จำนวนนับ 1000 ชิ้น แยกเป็นกลุ่มๆ ดังนี้ กลุ่มเกี่ยวกับพระพุทธศาสนา ได้แก่ พระพุทธรูป ธรรมาสน์ ใบลาน ช่อฟ้า หัวนาค ฆ้อง ระฆัง , กลุ่มยานพาหนะ ได้แก่ เกวียน ล้อเลื่อน, กลุ่มเครื่องจักสาน ได้แก่ กระบุง ตะกร้า ข้อง สุ่ม ไซ ลอบ ตุ้ม คุ กระติบข้าว, กลุ่มเครื่องปั้นดินเผา ได้แก่ ไห หม้อ โอ่ง, กลุ่มเครื่องทอผ้า ได้แก่ เครื่องสาวไหม กี่ ฟืม หลา  กระสวย อัก, กลุ่มเครื่องมือล่าสัตว์และจับสัตว์ ได้แก่ หน้าไม้ ลูกดอก ปืนแก๊ป แห สวิง ตังบาน, กลุ่มเครื่องใช้ในครัว ได้แก่ โองกระบอง มีด เขียง ขวาน ครก พากข้าว กระด้ง กระบวย, กลุ่มสิ่งของเครื่องใช้ทั่วไป ได้แก่ เชี่ยนหมาก แอบยา กระดานชนวน , กลุ่มเครื่องมือการเกษตร
ได้แก่ ไถ คราด จอบ เสียม แอก ไม้ฟาดข้าว และกลุ่มเครื่องดนตรี ได้แก่ แคน พิณ โหวต เหิร กลอง ฉิ่ง ฉาบ” เจ้าอาวาสวัดบ้านปากน้ำกล่าวอีกว่า  สิ่งของเครื่องใช้เก่าแก่ที่ได้รับการบริจาคจากชาวบ้านใน ต.กุดลาด หรือบริเวณลุ่มน้ำบุ่งสระพัง และตำบลใกล้เคียง เกือบจะครบถ้วนบริบูรณ์ ในทุกวันนี้มีผู้เห็นความสำคัญนำของเก่ามาบริจาคตลอดเวลา
“การตั้งพิพิธภัณฑ์ขึ้นที่วัดบ้านปากน้ำ ประสบปัญหาเรื่องบุคลากรประจำภัณฑ์และขาดการประชาสัมพันธ์อย่างต่อเนื่อง ในทุกวันนี้ปล่อยให้เป็นไปตามยถากรรม คนที่สนใจจริงๆ จึงเข้าไปเยี่ยมชม ขาดงบประมาณในการบริหารจัดการ การตกแต่งภายในยังไม่สมบูรณ์สะดุดตา สำหรับงบประมาณที่จะนำมาดำเนินการในพิพิธภัณฑ์อาจจะไม่มากพอสมควร จุดนี้อาจจะทำให้การบริหารพิพิธภัณฑ์ไปแบบเชื่องช้า แต่อย่างไรก็ดี มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี จะจัดเจ้าหน้าที่มาปรับปรุงโดยจัดเป็นหมวดหมู่ให้ชัดเจนยิ่งขึ้น พร้อมเขียนประวัติ ประโยชน์ของแต่ละชิ้นพร้อมแปลเป็นภาษาอังกฤษด้วย” พระมหาวิมาน กล่าว
นายบัวผัน สุขนิจ นายกองการบริหารส่วนตำบล (อบต.) กุดลาด อ.เมือง จ.อุบลราชธานี กล่าวว่า ในวันพรุ่งนี้ สิ่งเหล่านี้อาจจะไม่มีคุณค่ามากมาย แต่เมื่อเวลาผ่านไปสัก 3-4 ทศวรรษ จะมีคุณค่ามหาศาล เพื่อการศึกษาค้นคว้า  ในส่วนของ อบต. จะประชาสัมพันธ์ ให้ผู้ประสงค์จะบริจาค สิ่งของเหล่านี้ได้บอกต่อๆ กันไป เพื่อให้เป็นพิพิธภัณฑ์ที่เกิดจาการเรียนรู้แก่ นักเรียน นักศึกษา ตลอดจนผู้สนใจ และขณะนี้กำลังรอการสนับสนุนจากทุกฝ่าย ในอนาคตอันใกล้ หากทุกคนมองไกลกว่าที่ผ่านมา พิพิธภัณฑ์ซึ่งเริ่มจากจุดเล็กๆ จะเจริญเติบโต  เป็นศูนย์ค้นคว้าเกี่ยวกับวิถีชีวิตชาวบ้านลุ่มน้ำบุ่งสระพัง และเป็นประโยชน์อเนกประการ สำหรับผู้ที่สนใจใฝ่รู้สืบต่อไปอีกนานเท่านาน

ลิงค์ที่เกี่ยวข้อง : พิพิธภัณฑ์บ้านปากน้ำ บ้านปากน้ำ อุบลราชธานี

ที่มา: หนังสือพิมพ์มติชนรายวัน  ฉบับวันศุกร์ ที่ 17 กันยายน 2553 หน้า 8

Comments