Gele stekelzwam

Fungi - Dikarya - Basidiomycota - Agaricomycotina - Agaricomycetes - incertae sedis - Cantharellales - Hydnaceae - Hydnum - Hydnum repandum

Hydnum repandum

L., Species Plantarum 2: 1178 (1753)

alle foto's © E. ATARI, sommige rechten voorbehouden (CC-BY-NC)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

De Gele stekelzwam (Hydnum repandum) is een paddenstoel die behoort tot de familie Hydnaceae. De schimmel groeit in loof- en naaldbossen. De paddenstoelen, die vaak bij de steel met elkaar vergroeid zijn, verschijnen van juli tot november. Bij beschadiging verkleurt de paddenstoel roestgeel. De hoed heeft een diameter van 2 tot 15 cm. De kleur is bleekgeel. De vom is in het begin sterk gewelfd en wordt later plat met een kuiltje in het midden. Het vlees is vast en bros. Aan de onderkant is de paddenstoel witachtig tot zalmrood. De onderkant is bedekt met 2 tot 6 mm lange, brosse, witte stekels die aan de stekels van een stekelvarken doen denken. De steel is tot 8 cm lang, cilindrisch en de kleur is helderder dan de hoed. De paddenstoel heeft een lichte, aangename geur en een peperachtige bij ouder worden iets bittere smaak. De sporenprint is bleek crème. De basidiosporen zijn glad, dunwandig en hyaliene, min of meer bolvormig tot breed eivormig en meten 5,5–7,5 × 4,5–5,5 µm. Ze bevatten meestal een enkele, grote brekende oliedruppel. De basidia zijn knotsvormig, viersporig en meten 30–45 × 6–10 µm. De cuticula van de hoed is een trichodermium (waar de buitenste hyfen ongeveer parallel ontstaan, zoals haren, loodrecht op het oppervlak van de hoed) van smalle, knotsvormige cellen die 2,5–4 µm breed zijn. Onder dit weefsel bevindt zich de subhymeniale laag van verweven hyfen met een diameter van 10–20 µm. Het weefsel van de steel is gemaakt van smalle (2–5 µm diameter), dunwandige hyfen met gespen. De paddenstoel komt voor in Europa, Noord-Amerika, Australië, Nieuw-Zeeland en sommige Zuid-Amerikaanse an Aziatische landen. In Nederland is de status vrij algemeen. Hij kan met name in het oosten van het land worden aangetroffen, maar er zijn ook waarnemingen (aanmerkelijk minder) in het westen. De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van paddenstoelen als bedreigd.

Dit artikel maakt gebruik van materiaal uit het Wikipedia-artikel "Gele stekelzwam", uitgebracht onder de Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen. Er is misschien inhoud weggelaten uit het origineel maar er is geen inhoud gewijzigd of toegevoegd.

Synoniemen

Hydnum repandum - Linnaeus - Species Plantarum 2: 1178 (1753)
Hydnum flavidum - Schaeffer - Fungorum qui in Bavaria et Palatinatu circa Ratisbonam nascuntur Icones 4: 99, pl. 318 (1774)
Hydnum rufescens - Schaeffer - Fungorum qui in Bavaria et Palatinatu circa Ratisbonam nascuntur Icones 4: 95, pl. 141 (1774)
Hydnum medium - Persoon - Observationes mycologicae 2: 97 (1799)
Hydnum bicolor - Raddi - Memorie di Matematica e di Fisica della Società Italiana di Scienze Residente in Modena 13 (2): 353 (1807)
Hydnum bulbosum - Raddi - Memorie di Matematica e di Fisica della Società Italiana di Scienze Residente in Modena 13 (2): 353 (1807)
Hydnum roseum - Raddi - Memorie di Matematica e di Fisica della Società Italiana di Scienze Residente in Modena 13 (2): 354 (1807)
Hypothele repanda - (Linnaeus) Paulet - Iconogr. Champ.: pl. 35:1-2, pl. 35:1-2 (1812)
Hydnum aurantium - Rafinesque-Schmaltz - Journal de Botanique (Desvaux) 3: 237 (1813)
Hydnum aurantinum - Rafinesque-Schmaltz - Précis des découvertes et travaux somiologiques de Mr. C. S. Rafinesque-Schmaltz entre 1800 et 1814, ou choix raisonné de ses principales découvertes en zoologie et en botanique pour servir d'introduction a ses ouvrages futurs: 50 (1814)
Hydnum album - Persoon - Traité sur les Champignons Comestibles: 249 (1818)
Dentinum repandum - (Linnaeus) Gray - A natural arrangement of British plants 1: 650 (1821)
Hydnum diffractum - Berkeley - London Journal of Botany 6: 323 (1847)
Fungus erinaceus - Vaillant - Bot. paris.: 58 (1723)
Hydnum portae - F. Briganti - Annali Scu. sup. Agric. Portici: 116 (1878)
Tyrodon repandus - (Linnaeus) P. Karsten - Revue Mycologique Toulouse 3 (9): 19 (1881)
Sarcodon repandus - (Linnaeus) Quélet - Enchiridion Fungorum in Europa media et praesertim in Gallia Vigentium: 189 (1886)
Sarcodon abietinum - R. Heim - Revue Mycol., Paris 8 (Suppl.): 10 (1943)

Sleutel(s)

Otto, P. (1997) - Kommentierter Bestimmungsschlüssel der terrestrischen Stachelpilze Deutschlands mit taxonomischen und nomenklatorischen Anmerkungen. Boletus 21(1): 1-21

Literatuur & artikelen

Arnolds, E. (2003) - De Stekelzwammen en Pruikzwammen van Nederland en België. Coolia (Supplement) 46: 1-96
Arnolds, Chrispijn & Enzlin (2014) - Hoofdstuk 21b: Lanen op voedselarme zandgrond. Ecologische Atlas Paddenstoelen Drenthe 2: 599 (met illustratie)
Buiten, N. (2004)- Gele stekelzwam (Hydnum repandum) terug in de duinstreek. Coolia 47(1): 27-28
Dam & Kuyper (2016) - Veldgids paddenstoelen II: 183 (met foto)
Eeden, F.W. van (1889) - Hydnum repandum - Golfrandige Stekelzwam. Flora Batava 18: 1430-1430
Eyssartier & Roux (2013) - Guide Champignons France Europe: 996
Gerhardt (1999) - Paddenstoelengids onderweg: 564
Hansen & Knudsen (1997) - Nordic macromycetes 3: 263-264
Keizer (1998) - Geïllustreerde Paddenstoelenencyclopedie: 106
Læssøe & Petersen (2019) - Læssøe & Petersen (2019) - Fungi Temperate Europe 2: 1074 (foto)
Maas Geesteranus, R.A. (1975) - Die terrestischen Stachelpilze Europas
Rubio ea (2010) - Biodiversidad Fúngica Somiedo: 159
Vesterholt (2004) - Danmarks Svampe: 102

Page updated

Google Sites

Report abuse