Geschubde boleet

Fungi - Dikarya - Basidiomycota - Agaricomycotina - Agaricomycetes - Agaricomycetidae - Boletales - Boletaceae - Strobilomyces - Strobilomyces strobilaceus

Strobilomyces strobilaceus

(Scop.) Berk., Hooker's Journal of Botany and Kew Garden Miscellany 3: 78 (1851)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie*

Strobilomyces strobilaceus, also called Strobilomyces floccopus and commonly known as old man of the woods, is a species of fungus in the family Boletaceae. It is native to Europe and North America. Fruit bodies are characterized by very soft dark grey to black pyramidal and overlapping scales on the cap surface. The caps of the fruit bodies are between 4 and 10 cm wide, with a convex shape and a villous, involute margin. The cap surface is covered with dark grey to black erect scales. The stipe is up to 14 cm long and 2 cm thick. It is coloured like the cap and has a woolly surface and a thick, ascending annulus. The pores on the underside of the cap are hexagonal, coloured dirty white or grey. The flesh is thick and initially white, but will stain pink and then slate grey and black after exposure to the air. The dark brown to black spores are 9–15 by 8–12 μm, short elliptic and are covered with a mesh-like ornament. Strobilomyces strobilaceus is found solitary or in groups in deciduous as well as coniferous forests in low mountain ranges and alpine areas of Europe, North America and Asia (Iran and Taiwan). It is less common in lowlands. The fungus appears between August and October.

*Dit artikel maakt gebruik van materiaal uit het Wikipedia-artikel "Strobilomyces strobilaceus", uitgebracht onder de Creative Commons Naamsvermelding-GelijkDelen License 3.0. Er is misschien inhoud weggelaten uit het origineel maar er is geen inhoud gewijzigd of toegevoegd.

Synoniemen

Boletus strobilaceus - Scopoli - Annus Historico-Naturalis 4: 148, t. 1:5 (1770)
Boletus strobiliformis - Dickson - Fasciculus plantarum cryptogamicarum Britanniae 1: 17, f. 3:2 (1785)
Boletus floccopus - Vahl - Fl. danica: pl. 1252 (1799)
Boletus squarrosus - Persoon - Mycologia Europaea 2: 145, t. 19 (1825)
Boletus strobiloides - Krombholz - Naturgetreue Abbildungen und Beschreibungen der Schwämme 10: 21, t. 74:12-13 (1846)
Strobilomyces strobilaceus - (Scopoli) Berkeley - Hooker's Journal of Botany and Kew Garden Miscellany 3: 78 (1851)
Boletus lepiota - A. Venturi - Miceti Agro Bresciano: 37 (1860)
Strobilomyces floccopus - (Vahl) P. Karsten - Bidrag till Kännedom av Finlands Natur och Folk 37: 16 (1882)
Eriocorys strobilacea - (Scopoli) Quélet - Enchiridion Fungorum in Europa media et praesertim in Gallia Vigentium: 163 (1886)
Eriocorys strobilacea var. strobilacea - (Scopoli) Quélet - Enchiridion Fungorum in Europa media et praesertim in Gallia Vigentium: 163 (1886)
Eriocorys strobilacea var. floccopus - (Vahl) Quélet - Enchiridion Fungorum in Europa media et praesertim in Gallia Vigentium: 163 (1886)
Strobilomyces squarrosus - (Persoon) Gillot & Lucand - Bulletin de la Société d'Histoire Naturelle d'Autun 3: 142 (1890)

Taxonomie & herkenning

Een boleet met een opvallend uiterlijk: de hoed kan tot 12 cm breed worden, halfbolvormig tot gewelfd en bedekt met grove, grijsbruine, zachte schubben. Poriën klein, rondachtig, bleek grijs en sterk rood verkleurend bij kneuzing. Steel tot 12 cm lang, met een vezelig-wollige ring, boven de ring wit, daaronder grijsbruin tot bijna zwart en bedekt met vezelige schubben. Het vlees is wit, maar verkleurt eerst rood dan zwart bij doorsnijden. Sporenfiguur zwart. Dit opvallende uiterlijk maakt verwisseling met andere boleten onwaarschijnlijk.

Machiel Noordeloos, 2017 CC-BY-SA 3.0

(bron: NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen, (zie onder links)

Ecologie & verspreiding

Ectomycorrhizapartner van loof- en naaldbomen in gemengde bossen op zure tot basische voedselrijke, humusrijke grond. Zeer zeldzaam, in Zuid-Limburg, de Veluwe en de Noordoostpolder. In Europa wijd verspreid en vrij zeldzaam.

Machiel Noordeloos, 2017 CC-BY-SA 3.0

(bron: NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen, (zie onder links)

Sleutel(s)

DeCeuninck, L. (2020) - Veldsleutel ‘Boletales’ met macroscopische en microscopische kenmerken gebaseerd op de determinatiesleutel van Flora Agaricina Neerlandica, Vol. 7, deel Boletales (M.E. Noordeloos et al., 2018). Eigen uitgave (Xerocomus soms als Xerocomellus)
Klofac, W. (2007) - (Schlüssel zur Bestimmung von Frischfunden der europäischen Arten der Boletales mit röhrigem Hymenophor. Österreichische Zeitschrift für Pilzkunde 16: 187-279
Noordeloos, M.E. (2006) Hoe raak ik thuis in de Boleten 6: Sleutel tot de geslachten van de Boletales in Nederland. Coolia 49-2: 67-69

Literatuur

Akata, I. (2012) - Strobilomyces strobilaceus (Scop.) Berk. (Boletaceae Chevall.), a new genus record for Turkish Mycobiota. Biological Diversity and Conservation 5/1: 75-77
Eyssartier & Roux (2013) - Guide Champignons France Europe: 72
Gerhardt (1999) - Paddenstoelengids onderweg: 494
Knudsen & Vesterholt (2008) - Funga Nordica: 174
Knudsen & Vesterholt (2012) - Funga Nordica: 228
Læssøe & Petersen (2019) - Fungi Temperate Europe 1: 813 (foto)
Noordeloos et al. (2018) - Flora Agaricina Neerlandica 7: 158 (foto: 431)
Noordeloos, M.E. (2001) - Hoe raak ik thuis in de boleten 4. Van Peperboleet tot Schubbige boleet: de 'kleinere'geslachten van de Boletaceae en Strobilomycetaceae. Coolia 44-1: 12-18
Petersen, R. H., K. W. Hughes, S. Adamcik, Z. Tkalcec & A. Mesic (2012) - Typification of three European species epithets attributable to Strobilomyces (Boletales). Czech Mycology 64: 141–163

Page updated

Google Sites

Report abuse