Kees Treurniet en muziek, dat zijn er letterlijk en figuurlijk twee. Want er is een Kees Treurniet de organist,
en er is ook zijn oom Kees Treurniet de muziekleraar. Beiden worden hieronder in de spotlight geplaatst : 



Kees Treurniet, de muziekleraar

Kees Treurniet is een (van de vijf) zoon van Cor en Margaretha Treuniet, een tuinder aan de Noordeindseweg 29 (nr 31 na hernummering).

Cor Treuniet was ook de uitvinder van de tomatensorteermachine, waar later ook Kees in de verkoop meehielp.
Kees had zelf eerst ook een tuin aan de Noordersingel, maar ging over op de muziek na het behalen van zijn muziekleraardiploma.
Zie het hoofdstuk Noordeinde / Noordeindseweg 2e deel bij nr. 29/31 voor een uitgebreider intro.

Kees Treurniet (1926) is in 2015 nog steeds en met veel plezier actief als muziekleraar en zo lang zijn leerlingen het leuk vinden en om wekelijks les van hem te krijgen blijft de Berkelse muziekleraar samen met hen genieten van de muziek in zijn ‘verstopte’ woning op de hoek van de Noordersingel en de Meerweg in Berkel en Rodenrijs.

“De muziek zit bij ons in de familie. Opa was kerkorganist en dirigent in Gouderak. Mijn vader speelde viool en was lid van het fanfarekorps. Zelf was ik een jaar of vier toen ik voor het eerst op de mondharmonica ging spelen. Ik oefende veel, want ik vond het heel leuk. Af en toe mocht ik een deuntje komen spelen voor de medewerkers van mijn vader. Maar ik wilde niet dat ze keken, dus ze zaten allemaal met de handen voor de ogen te luisteren!
Mijn vader was tuinder en had een tuin aan de Noordeindseweg (vlak voorbij Ome Ab). Ik voelde ook wel wat voor de tuin en daarom ging ik na de Tweede Wereldoorlog naar de middelbare tuinbouwschool in Aalsmeer. Muziek bleef mijn grootste hobby.” 
Na school moest ik in dienst, maar na een paar maanden kreeg ik vrijstelling om mijn vader – die TBC had – te kunnen helpen in de tuin.
Later begon ik zelf met een tuin op de plek waar ik nu nog steeds woon. Ik teelde tomaten in de kas en had cyclamen onder plat glas. In die tijd ontwikkelden we ook zelf een sorteermachine. Toen ik een jaar of vijftig was ben ik met het telen gestopt en heb ik de kas verkocht.

Vanaf die tijd ben ik me helemaal gaan richten op de muziek. Ik deed examen en kon aan de slag als gediplomeerd muziekleraar. Het beste cijfer haalde ik voor lesgeven. Dat ben ik toen volop gaan doen.” Kees staat tevens ingeschreven als componist.

 In 1953 werd een accordeonvereniging opgericht: de Berkelse Accordeon Vereniging (BAV). “In eerste instantie met acht jongens en onder leiding van dirigent Ton van Hattum, maar al snel kwamen er ook meisjes en andere jongens bij. “Zelf volgde ik accordeonlessen bij onze tweede dirigent Karel Angelier. In die eerste periode werden er voornamelijk accordeonlessen gegeven, maar al snel kwamen daar lessen op elektronisch orgel bij; een instrument dat in die tijd in populariteit groeide. In de loop der jaren groeide het aanbod van lessen met piano, blokfluit en dwarsfluit.

Er ontstonden tevens groepen die met verschillende instrumenten samenspeelden.” De accordeongroep was in de beginjaren een groeiende groep die veel optrad in onder andere Rehoboth en deelnam aan concoursen. Toen het aantal accordeonspelers na jaren minderde, kon de groep worden aangevuld met leerlingen die op blokfluit en mandoline speelden. Ook kwamen er koperblazers en slagwerkers bij. “Zo werd het toch steeds weer een aardig orkest waar tal van optredens mee zijn verzorgd.
Ik heb het orkest zo’n 25 jaar gedirigeerd en er ook zelf arrangementen voor geschreven. Dat was veel, maar ook erg leuk werk.” De blokfluitgroep bestaat nog steeds en ging zelfstandig verder onder de naam Berkels Blokfluit Ensemble.
Zes dagen in de week gaf Kees les, maar daarnaast ging hij ook naar concoursen waar hij hoog scoorde met landelijk een tweede plek in de profafdeling. Kees Treurniet was tevens in de amateurklasse landelijk examinator van de bond.




De BAV in 1954.

Met staand v.l.n.r. dirigent Ton van Hattum, Barend Pannekoek, Arie Olree, Fie van der Spek, Cock van der Gaag, Adri Olree, Hennie Pannekoek, Co Neeleman en Hilda Keizerwaard.

Zittend: Jaap de Vogel, Leo Helderman, Theo
de Veld, Corrie Reijne, Dirk de Veld, Kees Treurniet, Lenie v.d. Torre, Mark den Hoed en Jaap Keizerwaard.


Aan stoppen denkt de muziekleraar in 2015 nog niet. “Zolang ik nog genoeg fut heb en lekker actief kan blijven ga ik door. Ik verzorg nu nog lessen op accordeon, piano en keyboard. Niet in groepjes, maar één op één, zodat we rustig en geconcentreerd kunnen werken. En af en toe spelen leerlingen muziek met elkaar en ook dat is heel leuk. Onlangs componeerde ik nog een ‘biljartwals’ voor de kerstviering bij de biljartvereniging waar ik lid van ben. Je ziet: ik blijf gewoon doorgaan, want er is niets zo leuk als bezig zijn met muziek!”

(bron: De Heraut / Trees Borkus-Henskens)



Kees Treurniet, de organist

De organist Kees Treurniet is niet dezelfde als de muziekleraar Kees Treurniet in bovenstaand hoofdstuk.
Kees Treurniet de muziekleraar is een oom van Kees Treurniet, de organist. En deze Kees Treurniet de organist is weer een broer van Ed Treurniet de opticien, en van Aad en Nico Treurniet beiden van Treurniet Mengvoeders.

Hij is inval organist geweest in de N.H. Kerk te Berkel en speelde o.a. bij de huwelijksinzegening van de beheerder van deze website. Ja, dus in 1973 ook al. Hij speelde voor het eerst in de kerk tijdens het kinderkerstfeest en hij was toen 16 jaar. Hij is ook ongeveer 23 jaar organist geweest in de Betlehemkapel.
Momenteel heeft hij een bedrijf Treurniet-Orgels, in Bergschenhoek

Treurniet Orgels, opgericht op 1 oktober 1997, is een bedrijf gespecialiseerd in de inkoop, verkoop, reparatie en intonatie van klassieke (digitaal gesampelde) elektronische orgels in kerk of huis en gevestigd in een geheel nieuw pand aan Weg en Land 33a te Bergschenhoek.

De oprichter van Treurniet Orgels is Kees Treurniet, geboren op 6 september 1945 te Berkel en Rodenrijs.

Opgegroeid in een muzikaal gezin heeft hij zich spelenderwijs ontwikkeld als een elektronicus met een grote belangstelling voor het elektronisch orgel.
Op jonge leeftijd maakte hij kennis met het plezier van orgelspelen en begon met het lezen en bestuderen van lectuur over elektronische orgels en pijporgels. Als vervolg hierop was het experimenteren, ontwerpen, bouwen, testen, analyseren en verbeteren van elektronische schakelingen.
Vele jaren orgellessen ontvangen van onder meer Dirk Jansz. Zwart waarin koraalspel, harmonieleer en contrapunkt zeer belangrijk waren. Reeds op 16-jarige leeftijd begeleidde hij de gemeentezang op het orgel van de Nederlands Hervormde Kerk te Berkel en Rodenrijs.

Na het afronden van de studie M.T.S. Elektronica en H.B.O. Hoger Elektronicus heeft hij veel ervaring opgedaan bij Johannus Orgelbouw toen gevestigd te Veenendaal, waar hij een grote bijdrage geleverd heeft aan de ontwikkelingen van schakelingen zoals de digitale toongenerator die zijn toepassing heeft gevonden in de Opus 6;15;18 en 20, het Setzer-systeem (vrije combinaties) en het begin van de elektronische nagalm.
Daarnaast heeft hij veel ervaring opgedaan in het intoneren van Johannus orgels in kerken samen met de toenmalige directeur van Johannus Orgelbouw.

Bij Eminent te Bodegraven heeft hij als produkt- en systeemontwikkelaar op de afdeling research zijn technische kennis verder ontplooit met onder meer de ontwikkeling van een geheel nieuw elektronisch nagalmsysteem en constante verstemming, bedoeld voor klassieke elektronische orgels. Dit hoogstandje resulteerde in een octrooi met als verder gevolg de enorme belangstelling hiervoor. 

 Al snel werd bekend dat hij met behulp van zijn kwaliteiten en passie voor het vak, klassieke elektronische orgels aanzienlijk beter kan laten klinken. Zo gingen de reparaties, het inkopen en verkopen van klassieke elektronische orgels in de avonduren en weekeinden van start.