Wim Dronkers / de Steelpan



Wim Dronkers was de opvolger van Kees Kegel, alias Kees Kachelpijp, in zijn Citroënbus.


Hij was eerst vertegenwoordiger, maar zijn horeca-carrière is begonnen in het Rijnhotel in Rotterdam in diverse functies, later ook gewerkt als salesmanager in het Gouden Hoofd in Den Haag en ook bij bistro Marie Antoinette in Rotterdam. Daarna begon het patatavontuur.


Hij nam in mei 1975 de friteswagen Citroën HY over van Kees Kegel alsmede twee diepvrieskisten, een koelkast, twee frituurovens en div. klein materiaal.




Op de foto rechts de frites-wagen van voorheen Kees Kegel, nu van Wim Dronkers, voor zijn huis in de van Aalststraat.
Hij heeft het dak verhoogd en e.e.a. verbouwd, o.a. een nieuwe frites-oven.
Foto rechts (bron: Ruud Veldkamp) 

Met de eerste wagen, de Citroën, heeft hij ook nog een tijd bij de voetbalvelden gestaan en is later iedere dag in een andere wijk gaan venten. Een specialiteit van Dronkers was de speciaalsaus, waar velen hem nog steeds over aanspreken.
En niet te vergeten de raspatat. Ook bezochten zij vele evenementen zowel in als buiten Berkel. 


Later heeft Wim Dronkers een nieuwe wagen in Belgie laten bouwen (foto links, bron: de Heraut).


Heel bijzonder was toen o.a. dat de vitrine en klep automatisch naar buiten c.q. open gingen.

De wagen heeft, toen deze klaar was, op de bedrijfswagen RAI gestaan. Heel veel evenementen en paardenconcoursen hebben ze vanuit deze wagen verzorgd, waar ook een tent aangebouwd werd, en waar men droog kon zitten.



De foto rechts is de 3e wagencombinatie, die in Capelle a/d IJssel is gebouwd, met de Nissan Patrol ervoor. Ook een tv erin met een blooperfilm om de wachtende klanten te vermaken.


Met deze combinatie heeft hij in 1995 de landelijke wedstrijd "snackbar van het jaar" gewonnen. 


Men vond dit de mooiste wagen van Nederland
Die hebben ze niet zoveel jaren gebruikt, aangezien ze toen in de Steelpan zijn begonnen.



DE STEELPAN

Het rondrijden met het fritespaleis was toch een inspannende bezigheid, en Wim Dronkers en zijn vrouw Joke besloten een vaste stek te gaan vinden.
Zij vonden dat in 1996 aan de Esdoornlaan, waar in een al wat verder verleden 't Porterhouse zijn deuren had geopend.
Later werd het De Drie Togen (van Han in 't Veen en Sandra Kromjong), en het heeft ook nog even Romanov geheten.
 
Bij Joke en Wim Dronkers werd het De Steelpan, en werd 't hét bruine eetcafé van Berkel en Rodenrijs. Het was een perfecte mix tussen goed dineren in een restaurant en gezellig borrelen in een bruin café.
Daarnaast kon men bij hen altijd terecht voor feestjes en partijen.
De Steelpan was de verantwoordelijkheid van Joke, terwijl Wim de eerste jaren nog bleef doorgaan met de patatwagen en veel catering deed. Uiteindelijk werd het teveel en werd de snackwagen verkocht.

 

Het was niet alleen het eetcafé De Steelpan.

In hetzelfde pand met dezelfde keuken was er aan de zijkant ook de goed lopende snackbar, waar het vaak heel erg druk was.


Dit kwam natuurlijk ook en vooral door de uitstekende pizzaservice van de altijd vrolijke zoon Leonard (zie foto rechts), die op zeer vakkundige wijze de pizza's met de speciale bodem bereidde. 


De afhaal-pizzeria "Leonardo" was een bekend gegeven in Berkel.

 



In 2004 stopte het echtpaar Dronkers echter met de Steelpan aan de Esdoornlaan, en nam Kan Cheung de zaak over die hij vervolgens ruim zeven jaar runde. 

In 2011 kwam er, om gezondheidsredenen binnen het gezin Cheung, wederom een overname en vanaf die tijd werden de heren Philips en de Wolff de uitbaters van zowel de Steelpan, de snackbar als de afhaalpizza.
Vervolgens werd het Romano, en in 2015 kwam er weer een wisseling van de wacht en werd het een eetcafé met de naam Cheynet van eigenaar Zhang.

Wim Dronkers heeft 23 jaar diverse snackwagens gehad (1975-1998) en daarna met Joke 6 jaar de Steelpan aan de Esdoornlaan (1998-2004), vervolgens nog 8 jaren catering van broodjes, salades, koude buffetten etc (2004-2012) . 

Hoe dan ook, het echtpaar Dronkers heeft met deze 37 jaar horeca in Berkel en Rodenrijs zichzelf gepresenteerd als zeer bekende en markante dorpsgenoten.

(bron: foto's en tekst deels via Wim Dronkers, deels via internet algemeen)



Enkele reacties via Facebook :

Dinsdag kwam hij altijd in de Sterrenwijk.
Ja, ik herinner me een Citroën-snackkar waar ik, in de Sterrenwijk patat ging halen met een lege pan.
Jaaa! patatje bij Wim Dronkers, dat weet ik nog goed. Patatdag op dinsdag en toen we waren verhuisd gingen we bij de kleine AH in de Westpolder want dan stond hij daar.

Vaak op woensdagmiddag een patatje met heerlijke pindasaus bij Wim Dronkers op de markt.
Iedere woensdag op de markt een kinderpatatje zònder, het was zulke lekkere patat, daar had je geen mayo bij nodig ! Voor een gulden.
Toen ik nog 10 was, kwam hij iedere woensdag met de Citroën bus (want die had hij eerst ook) op het Miliadeplein. Daarna met zijn zelf ontworpen open-klap-wagen op de Sterrenweg. Later werd het inderdaad de Steelpan en konden we geen patat in de straat meer kopen. 
Elke woensdag aten we thuis patat van de kar, heeeerlijk

Ja op donderdag op de.Noordersingel...en inderdaad, zijn speciaalsaus, mmm
Wim kwam zelfs op de Kleihoogt op donderdagavond! Patat ruilen voor spruiten, mooi was dat!

Hij kwam altijd op de Kleihoogt en we deden dan het raam open en bestelde zo de patatjes, ik hoefde er niet voor naar buiten, hahaaa.

Op vrijdag op de Esdoornlaan, en op de Chrysantenhof.
Vrijdagavond op de Edelsteenweg

Ja hoor de goede oude tijd. Zaterdagavond lekker patat op de Zuidersingel.
En op zaterdag ook op het Hoge Land.

We haalden bij hem patat, sateh, goulashkroketten, loempia's... je kunt het niet opnoemen of hij had het wel... en altijd goed!! (zuurkoolhapjes vond mijn moeder lekker!... herinneringen...)
En heerlijke speciaalsaus mmmm
Helemaal mee eens,maar ook de patat en de salades waren geweldig.

En nu tijd voor kolibriborstfilet!
Was inderdaad iets kleiner dan de steelpansteak van 500 gram!

Altijd een gezellige man, met heerlijke frites elke week bij ons op de singel.

Op de paardenwedstrijden aten we altijd een frietje bij Wim met de voorloper van de joppie-saus erop !

Steelpan was altijd gezellig en lekker. Alles wat daarna kwam stukken minder.


Informatie via google/internet :
Kees Kegel had eerst een Citroënbus met kenteken PV-43-28 uit bouwjaar 1956 (zie foto bij Kees Kegel).
Kees Kegel heeft na zijn eerste Citroënbus nog een nieuwe(re) Citroënbus aangeschaft.
In 1975 heeft Kees Kegel een Citroënbus met kenteken AS-52-45 van bouwjaar 1970 verkocht aan Wim Dronkers.
N.B. Vanaf 1951 werd de kentekenregistratie ingevoerd. De uitgifte begon toen met de letter N tot Z, daarna A tot M.