't Tunneltje



Geheel links achter de toeschouwers de legertruck van Henk Kennepohl, geparkeerd naast de groentewinkel van zijn broer Martien Kennepohl aan de Wilhelminastraat.
Dit is tijdens de (eerste) wielerronde van Berkel in 1957.

Henk Kennepohl was, zo wordt algemeen aangenomen, de eerste (mobiele) snackverkoper van Berkel en Rodenrijs, want die begon in 1956 met een oude DAF-legertruck (omgebouwd/ingericht door garage van Herk), waarvan de motor het niet meer goed deed, voordat hij eind 1957 in de Wilhelmina-straat een vaste zaak (De Gastronoom) opende.
Maar omdat hij het te druk kreeg met de Gastronoom heeft hij een ander in de bus ingezet, Ruud Buitendijk, een zoon van Henk Buitendijk van de Noordersingel.

Daarna is Thijs  "KNIK" Heezen in die wagen gekomen. De toko was nog steeds van Kennepohl (aldus de zoon van Thijs Heezen, en bevestigd door Albert de Veld). In het dagelijkse leven was dhr. Heezen vuilnisman . Een zwaar beroep, de ijzeren tonnen tillen en in de vrachtwagen kiepen. Hij woonde aan de (1e) Zuidersingel , hoek Laan van Koot.
Thijs Heezen had de gewoonte om na elke zin met zijn hoofd te knikken. Op dat moment viel er meestal ook een neusdruppel in het vet wat daarna extra knetterde. Maar ja, daar lette je natuurlijk niet op. Je was blij als je zo'n grote puntzak patat kon/mocht kopen. 
 Hij was trouwens de man die samen met zijn dochter Til een oude bus (dus niet die legertruck) naast het spoor neerzette om snacks te verkopen, naast de veilingbrug. De voorloper van Het Tunneltje.


Snackbar 't Tunneltje (foto uit 1968, de witte houten keet rechts) aan de zuidkant van de Hofpleinlijn, waar ook het Shell benzinestation was van Paul Hogervorst.

Daarna kwam ene Karel in die oude bus zonder wielen waar je je patatje zittend in de busstoelen verorberde. 
Vervolgens bouwde hij daar een houten hok aan vast, met een jukebox er in.
The Rubies, een lokale beatgroup, speelde er zelfs live, dat kon toen gewoon.
Wereldzaak, midden jaren zestig!

In die tijd, midden jaren '60, had een klant eens een weddenschap met Karel, beiden waren schaatsliefhebbers, over wie er wereldkampioen zou worden, Ard of Keessie.
De klant won de weddenschap en hij ging op zijn fiets richting 't Tunneltje maar kon niet afrekenen, want ......Karel was bezweken aan een hartaanval ! Einde van een tijdperk.

Peet van den Berg had eerst bij het tankstation van Paul Hogervorst gewerkt, maar nam in 1975 deze snackbar
't Tunneltje over.

Ook worden als eerdere uitbaters de namen genoemd de familie van Van Rijswijk (de ouders van Reina) en ook dat Peet van den Berg samenwerkte met Elly Huisman.


Snackbar 'Tunneltje in 1995

Reina van Rijswijk en Peet van den Berg hebben samen vanaf 1975 zo’n 25 jaar aan de achterkant van het station beneden gezeten met hun snackbar 't Tunneltje. Omdat ze daar weg moesten (in verband met nieuwbouw van het terrein aldaar) gingen ze in het jaar 2000 “Naar Boven” aan de andere kant van het spoor.
De voormalige stationslocatie (zowel de oude wachtruimte als de woning van de stationschef) werd omgebouwd tot een sfeervol restaurant waar altijd wel iets te beleven was. Ze maakten er ook een snackbar naast (aan de achterzijde), maar die werd in 2005 al gesloten omdat de combinatie van snackbar en restaurant te druk werd.

Reina stond in het restaurant en Peter in de keuken. Daar tussendoor laveerde dochter Daniëlle.

Gezondheidsredenen hebben Peet en Reina doen besluiten te stoppen in april 2008. Ze gingen er samen nog even van genieten zolang het kon. Niet veel later is Peet van den Berg overleden.

(bron: deels De Heraut)


Joost en Renata Suijten uit Berkel en Rodenrijs namen in 2008 "Naar Boven" over. De nieuwe kok werd ingewerkt en Daniëlle nam het restaurantwerk van Reina over.

In 2013 werd "Naar Boven" veranderd in de "Pannenkoe". 
De familie Suijten had in Berkel-centrum ook het restaurant "Naar Beneden" geopend.

 


Nadat de oude foto van 't Tunneltje op Facebook Oud Berkel en Rodenrijs was geplaatst kwamen er vele reacties:

Talrijk zijn de altijd positieve verhalen over 't Tunneltje, zoals dat er prima patat werd gegeten (25 cent per zakje), zondagsochtend "ontbijten" met een kater na een zaterdagavond stappen, de goede muziek die er werd gedraaid en de flipperkast die bepaalde tijd gratis was nadat je er een klap op had gegeven (1968).
Kareltje met z'n spuitpatat. En de eerste zakjes chips met het zout apart in een papiertje.
Mocht daar iedere zondag een snoepje kopen voor 5 cent.
De lekkerste patat en bitterballen. Met achterin de jukebox , waarop ik voor het eerst el condor pasa van Simon & Garfunkel op hoorde... Dat is nostalgie....
Wij van Boer bv Westersingel haalden of aten daar regelmatig als we overwerkte. Mooie tijd.
Eén van de meest markante en lollige uitbaters Peet en Reina...het is eigenlijk onzinnig om hier een reactie te geven want je kan een trilogie schrijven over de bus tot aan " Naar Boven " ....Tranen met tuiten gelachen ...en gehuild...mooie mensen, echt waar !!
Ja echt een super tent, waar wat dachten jullie van het broodje hamburger. Je kon daar binnen lopen en gelijk zelf door naar de koelkast een biertje pakken. Wel zelf bijhouden op het briefje bij de kassa.
Heel vaak geweest toen ik nog bij C.van Dijk verhuizingen werkte op de Veilingweg. Was altijd lol met Reina en Peet.
Lekkere patatjes gegeten daar , en met de trein naar het Hofplein...kaartjes werden nog geknipt in die tijd...
In de tijd dat ik bij Herman Pruisken werkte gingen we vrijdags altijd patat halen.
Ze waren huisleverancier voor lekkers bij Garage van Herk!
Ook hofleverancier voor Shell station Castelijns. Wat een lekkere broodjes, sate's en vooral ballen gehakt hadden Peet en Reina en wat een geweldige ''buurman'' was Peet !!!, helaas veel te vroeg overleden onze oude vriend!!!

Ook kwam Willem van Wijk regelmatig langs bij 't Tunneltje met z’n viool, dat bleek echte folkore te zijn (geweest).
Met stuivers en dubbeltjes haalde hij geld op voor een patat of een slaatje. Altijd had hij zo'n hele dikke, donkergroene leren jas aan, en het schuim op de mond als het over de Russen ging...
In de jaren '60 was die altijd onderweg met zijn viool, liep vele kilometers per dag, waarschijnlijk niet alleen maar in Berkel en Rodenrijs. Hij belde overal aan en begon dan ongevraagd op zijn viool te "spelen". Iedereen wist wie Willem was, en accepteerde hem voor wie die was, mensen luisterde naar het eerste liedje en riepen dan voor dat die aan het tweede begon "ja fijn Willem, hier is een dubbeltje" of zo.
(N.B. Bij het hoofdstuk "Personen en..... is een apart item gemaakt over Willem van Wijk).

Er
was ook een concurrent van 't Tunneltje, namelijk Kees Kegel die eerst een snoepwinkeltje had in de Kerkstraat maar toen met een mobiele snackcar (Citroënbus) in de omgeving rond ging rijden. In de herinnering van velen was hij echter bekend als Kees Kachelpijp, een flamboyante bijnaam. (zie ook hoofdstuk Bedrijf/Kees Kegel).
Nadat Kees Kegel ermee gestopt was, nam Wim Dronkers de Citroënbus en de patatverkoop over (zie ook hoofdstuk Bedrijf/Wim Dronkers)

                                                                                           9 augustus 1991