O πνευματικός δρόμος με απλά λόγια

Παρακάτω δίνεται με απόλυτα πρακτικό τρόπο και ελπίζω κατανοητό η ουσία του πνευματικού δρόμου. Κάτι που σχεδόν όλοι-ες ξέρουμε πως πρέπει να κάνουμε μα ελάχιστοι-ες το προσπαθούμε. Ειδικά τώρα στους τελευταίους καιρούς καλό θα ήταν να αφιερώσουμε ένα μέρος τουλάχιστον από τη ζωή μας σε αυτόν. Μιλώ για τον ανηφορικό δρόμο, τη στενή οδό στην οποία αναφέρθηκε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. Ένας από τους λόγους που ήρθε και θυσιάστηκε, ήταν για να γίνει προσιτή η σωτηρία σε πολλούς από εμάς, εφ' όσον αγωνιστούμε και εμείς από την πλευρά μας. Αυτός ο δρόμος έχει ακολουθήθει στην ιστορία της Γης από πνευματικούς ανθρώπους όλων των εποχών, από  την  αρχαία Ελλάδα έως σήμερα. Όσοι πέρασαν από το δρόμο αυτό άφησαν κάποια ίχνη, ώστε να τα ακολουθήσουμε και οι υπόλοιποι πρακτικά και να επιταχύνουμε όσο είναι δυνατό την πορεία μας. Η διαφορά ανάμεσα στους υπόλοιπους και τον Κύριο είναι ότι εκείνοι αν και είχαν καθοδήγηση από τον ουρανό ήταν άνθρωποι ή άγγελοι που κατέβηκαν να βοηθήσουν και όχι ο ίδιος ο Θεός. Η ουσία είναι πως θα πρέπει να διαλύσουμε το σκοτάδι που  έχουμε μέσα μας ώστε να μετατραπεί σε φως. Ας μην αυταπατώμαστε με φράσεις του είδους 'καλός είμαι - δεν έχω πειράξει κανένα'. Αυτή είναι μια πολύ έξυπνη παγίδα της υπερηφάνειας μας που δε θέλει φυσικά να πεθάνει. Η αλήθεια είναι σύμφωνα με τον Κύριο πως καλός είναι μόνο ο Θεός. (για οποιαδήποτε διευκρίνηση επικοινωνήστε μαζί μου)
Ας δούμε στο παρακάτω απόσπασμα αρχικά πως ο νους - το μυαλό ενός ανθρώπου χωρίς πνευματικό αγώνα όπως είμαστε όλοι αρχικά - είναι σε πλήρη σύγχυση και περνούν χίλιες άχρηστες σκέψεις από αυτόν ανάλογα με τα ερεθίσματα που δέχεται. Αυτό γεννάει άλλες αρνητικές καταστάσεις και μας απομακρύνει από την ευτυχία και τη χαρά της ζωής.

Βίντεο YouTube

Η αιτία που έχουμε και εμείς τόσες πολλές άχρηστες σκέψεις είναι πως στον ψυχισμό μας έχουμε χιλιάδες ψυχολογικά 'δαιμόνια' που συνιστούν δυστυχώς τον εαυτό μας. Αυτό είναι το εγώ, κάτι αληθινό και ζωντανό. Η ψυχή είναι περιορισμένη σε ένα μικρό τμήμα του σώματός μας.  Μιας και είμαστε απόλυτα ταυτισμένοι με αυτά δε μπορούμε να τα αντιληφθούμε εύκολα και μας χειραγωγούν ρουφώντας μας την ενέργεια. Έτσι οδηγούμαστε πάντα σε αρνητικές περιπέτειες, συγκινήσεις και δυστυχία.  Αυτό τελικά που κάνει την ψυχή μας να υποφέρει είναι το εγώ μας και όχι οι άλλοι. Σίγουρα όχι ο Θεός. Τα 'δαιμόνια' αυτά επικοινωνούν με των άλλων ανθρώπων τηλεπαθητικά όπως και με τις σκοτεινές οντότητες που υπάρχουν στις άλλες διαστάσεις. Θα πρέπει να μαζέψουμε την προσοχή μέσα μας και να μη ταυτιζόμαστε με κάθε εξωτερικό ερέθισμα που έρχεται στις αισθήσεις μας. Με τον καιρό αποκτούμε την ικανότητα να παρατηρούμε το μηχανισμό δράσης των ψυχολογικών δαιμονίων τα οποία γεννούν τους περισσότερους από τους λογισμούς που έχουμε. Έτσι θα καταλαβαίνουμε ότι ενεργεί ένα από αυτά μέσα μας. Μετά θα χρειαστούμε τη βοήθεια του Θεού γιατί μόνοι μας δεν έχουμε τη δύναμη να τα διαλύσουμε. Οπότε ζητούμε από το Χριστό ή την Παναγία να το κάνει. Αυτό βέβαια δε γίνεται μέσα σε μια ημέρα. Πρέπει συνεχώς να παρατηρούμε τον εαυτό μας και όποια σκέψη ή αρνητική κατάσταση βιώνουμε, να την αναλύουμε ώστε να δούμε σε ποιό από τα ελαττώματα οφείλεται και μετά να ζητούμε τη διάλυση του. Αν π.χ. η διάλυση της λαγνείας είναι ο στόχος μας μπορούμε να ζητούμε κατά τον εξής τρόπο:

Χριστέ μου διάλυσε το ελάττωμα της λαγνείας

Tα αποτελέσματα έρχονται πάντα και εξαρτώνται από την προσπάθεια μας. Οπότε κάνουμε το παραπάνω κατά τη διάρκεια της ημέρας και όταν μπορούμε να αφιερώσουμε περισσότερο χρόνο στη διάλυση ενός ελαττώματος:
Βάζουμε σαν στόχο ένα από αυτά. Ας προσέξουμε ότι από τα επτά κύρια που θα δείτε παρακάτω ξεκινούν πολλά δευτερεύοντα, οπότε θα πρέπει να έχουμε επιλέξει το στόχο μας όσο το δυνατόν πιο συγκεκριμένα. Θα πρέπει να έχουμε υπ΄όψιν μας και τα 23 τελώνια που έχουμε όλοι-ες ως ελαττώματα. Έπειτα ζητούμε από το Θεό να το διαλύσει μέσω της εξάσκησης της ευχής. Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με.  Καλό είναι να μην αλλάζουμε στόχο πολύ γρήγορα. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε  επίσης να απαλλαγούμε από οποιαδήποτε κακή συνήθεια ή πάθος έχουμε.
H πνευματική ζωή έχει τάξεις όπως και τα σχολεία. Αρχικά μπορούμε να λέμε μερικές φορές την ημέρα "δόξα τω Θεώ". Θα μας συνδέει μαζί του όταν το κάνουμε. Για να έχουμε αντίληψη του Αγίου Πνεύματος χρειάζεται να ζήσουμε τα μυστήρια της εξομολόγησης και της Θείας Κοινωνίας μέσα από την εκκλησία μας, όπως και να προσευχόμαστε. Το επόμενο στάδιο στην πνευματική ζωή είναι η προσευχή μας να γίνει συγκεκριμένη με στόχο κάθε ένα από τα ελαττώματα μας. Με τον τρόπο αυτό μετά από πολύ κόπο και πόνο η Θεία Χάρις θα μπει και θα κατοικήσει μέσα μας. Τα επόμενα στάδια θα έρθουν όταν έχουν εκπληρωθεί τα παραπάνω και κρίνουν οι ιεραρχίες ότι είμαστε έτοιμοι για αυτά, οπότε δε χρειάζεται να ανησυχούμε.

Η μεταμόρφωση που φέρνει το πνευματικό ταξίδι σε έναν άνθρωπο μοιάζει με αυτήν την πεταλούδας. Στην αρχή αυτό το πανέμορφο έντομο ξεκινά ως μια αποκρουστική κάμπια. Όταν ξεκινά να αλλάζει η κυτταρική της δομή, αντιστέκεται με όλες της τις δυνάμεις. Σιγά σιγά παραδίνεται στη διαδικασία αυτή η οποία θα την καταστήσει αργότερα ένα από τα πιο όμορφα πλάσματα της φύσης. Ίσως το πιο ευτυχισμένο. Ο άνθρωπος που είναι στο πνευματικό μονοπάτι
νιώθει όπως και η πεταλούδα. Στην αρχή της προσπάθειας τα ελαττώματα (οι συνήθειες) μας, όπως και η σκοτεινή πλευρά δεν θέλουν την αλλαγή και μας επιτίθονται, προσπαθώντας να μας κάνουν να σταματήσουμε. Αργότερα χάνοντας την ισχύ τους τα ελαττώματα, γινόμαστε κύριοι του εαυτού μας και θέλουμε να ολοκληρωθεί η πορεία μας όσο το δυνατό γρηγορότερα, ώστε να είμαστε όμορφοι-ες εσωτερικά και ευτυχισμένοι. Αν δεν έχουμε αλλάξει συνήθειες ή δε νιώθουμε κάτι μετά από ένα χρονικό διάστημα δουλειάς θα πρέπει να ξαναδούμε την προσπάθεια μας από την αρχή, ώστε να την διορθώσουμε, όπως και να ζητήσουμε βοήθεια από κάποιον πνευματικό ή από επάνω για να μας δείξουν τι δεν κάνουμε σωστά. 

Ένα εξαιρετικό βιβλίο πάνω στην άσκηση της ευχής είναι το : Μια βραδυά στην έρημο του Αγίου Όρους

Στη σελίδα 111 ο άγιος γέροντας αναφέρεται στα ελαττώματα που βλέπει μέσα του σε μορφή ζώων. Αυτά είναι που πρέπει να διαλύσουμε ώστε να ακολουθούμε αληθινά το δρόμο του Θεού. Επίσης στις σελίδες 138, 143 εξηγεί για την κάθαρση της ψυχής και το πως την αντιλαμβάνεται κάποιος που προσεύχεται. Απόσπασμα από το βιβλίο.


Να λέτε την ευχή. “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με”. Να τη λέτε μια-μια λέξη κατανοητά, καταληπτά. Να μην προχωρείτε στη δεύτερη λέξη, αν δεν καταλάβετε την πρώτη. Να τονίζεται περισσότερο το τελευταίο , δηλ ελέησόν με. Θα σας έρθει τώρα στην αρχή ραθυμία και ύπνος και μετεωρισμός και αμέλεια αλλά εσείς γρήγορα να συνέρχεστε.

(Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης)

                                                                                    


Ανάλυση των επτά κύριων ελαττωμάτων (με τη βοήθεια του υπερλεξικού-εκδόσεις Παγουλάτοι)

Λαγνεία : τάση προς τις σαρκικές απολαύσεις. συνών: φιληδονία, ακολασία, ασέλγεια. Η ρίζα ή αλλιώς η μητέρα όλων των ελαττωμάτων-παθών. Οδηγεί στην άβυσσο εύκολα. Έχει προκαλέσει την πτώση πολλών ουρανίων οντοτήτων. Υπάρχουν χιλιάδες εκδηλώσεις της μέσα από τις οποίες μας τρώει τις ενέργειές μας σε καθημερινή βάση. Η υφή της είναι κολλώδης και αηδιαστική αν και κανείς μας δε φαίνεται να το αντιλαμβάνεται πλέον αφού είμαστε βουτηγμένοι σε αυτήν. Χαρακτηρίζει τους άνδρες κυρίως. Όταν βρίσκεται σε μεγάλες ποσότητες σε έναν άνθρωπο είναι δυνατόν να τον οδηγήσει σε διαστροφές ή εκφυλισμένες καταστάσεις. Οι δαίμονες αρέσκονται ιδιαίτερα σε αυτήν την ενέργεια. Ένας λόγος που κυριαρχεί στον πλανήτη η αρρωστημένη κατάσταση που βιώνουμε. Πρέπει κατά την επαφή με το αντίθετο φύλο να μην της δίνουμε τροφή, γιατί είναι αχόρταγη και δεν ικανοποιείται ποτέ. Μας οδηγεί εύκολα στη μοιχεία και στο άδειασμα του οργανισμού μας από τη θαυματουργή αλόη που είναι από τα μεγαλύτερα εγκλήματα που μπορούμε να κάνουμε στον εαυτό μας. Πρέπει αφού τη διαλύσουμε, να την αντικαταστήσουμε με την αγάπη. 

Ειδικά για τις γυναίκες

Περηφάνια: ηθική στάση που απορρέει από την πίστη και την αγάπη στον εαυτό μας ή σε κάτι που έχει σχέση με αυτόν και εκφράζεται σαν αξιοπρέπεια και γενναιοφροσύνη ή όταν είναι υπερβολική, σαν σύμπλεγμα ανωτερότητας. συνών.: μεγαλοφροσύνη, υψηλοφροσύνη, αυταρέσκεια, καμάρι, καμάρωμα, τέντωμα, φούσκωμα, αυτοϋπερεκτίμηση, αυτοθαυμασμός, ξιπασία, ξίπασμα, φάνταγμα, φανταγμός, κομπασμός. αντίθ.: ταπεινοφροσύνη, ταπεινοσύνη, ταπεινότητα, σεμνότητα, μετριοφροσύνη. Έχει προκαλέσει επίσης, την πτώση ενός αριθμού ουρανίων οντοτήτων. Αρκετά μεγάλη αρρώστια που αγαπούν οι δαίμονες. Mας απομακρύνει από το Θεό. Όταν κάποιος-α από εμάς στηρίζεται μόνο στις δυνάμεις του-της πέφτει στην υπερηφάνεια και δεν ακολουθεί αυτό που δίδαξε ο Κύριος. Ότι δηλαδή χωρίς Εκείνον δε μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Συνεπώς, ουσιαστικά ανήκει στην άλλη πλευρά. Η υφή της ενέργειας αυτής είναι σαν στόκος, που πρέπει να ξύσουμε από το εσωτερικό μας αν θέλουμε να προκόψουμε πνευματικά. Οι ιεραρχίες αντιπαθούν την περηφάνια, εν τούτοις μας βοηθούν όσο επιτρέπεται και δε μας εγκαταλείπουν. Από αυτήν προέρχονται: η κρίση προς τον πλησίον που έχουμε κάνει σπορ στην εποχή μας. Κρίνουμε τους πάντες και τα πάντα ως να ήμασταν ο Θεός και δεν κοιτούμε το πνευματικό μας χάλι, σε συντριπτικό ποσοστό όλες οι φιλονικίες, έριδες, τσακωμοί, εγκλήματα και πόλεμοι. Σε μεγάλες συγκεντρώσεις η ενέργεια αυτή μετατρέπεται σε υπεροψία και αλλαζονεία. Πρέπει να τελειώνουμε και με αυτήν την αρρώστια όσο γίνεται σε μεγαλύτερο ποσοστό.

Θυμός: ψυχική κατάσταση έντονου ερεθισμού. συνών.: οργή, νεύρα. Το ελάττωμα αυτό εκτός του ότι μας τρώει πάρα πολλές ενέργειες (ας θυμηθούμε σε ποια κατάσταση αδειάσματος μας αφήνει ένας τσακωμός) μας οδηγεί σε πράξεις που δε κάναμε ποτέ υπό φυσιολογικές συνθήκες. Μας κοιμίζει τη συνείδηση για να το πετύχει. Αν δε γιατρευτεί έγκαιρα, μετατρέπεται σε μίσος με τα χρόνια που μας οδηγεί στην σκοτεινή πλευρά με ακρίβεια μαθηματική. Η ψυχή μαυρίζει και χάνεται καθώς η τροφή της είναι η αγάπη και μόνο η αγάπη. Οι άλλοι ποντάρουν σε αυτόν.

Φθόνος: πικρία που αισθάνεται κανείς για την υπεροχή των άλλων σε κάτι. συνών.: ζηλοφθονία, ζήλεια. Πολύ αρνητική ενέργεια με την οποία βλάπτουμε τον πλησίον μας εξ αποστάσεως. Είναι σαν να τον πυροβολούμε συνεχώς. Ιδιαίτερα βλαβερή, τοποθετείται στην κατηγορία της μαύρης μαγειάς, ακόμα και αν εμείς θεωρούμε τον εαυτό μας άκακο αρνί.  Επειδή ως ενέργεια γυρίζει πίσω σε εμάς, είναι ένας από τους λόγους που είμαστε δυστυχείς στη ζωή μας.

Απληστία: αχορτασιά, το να μην μπορεί κάποιος ν' αρκεστεί σ' αυτά που ήδη έχει ή που του είναι αναγκαία. συνών.: λαιμαργία, συμφεροντολογία, αρπακτικότητα, πλεονεξία, ακορεστία, αχορταγιά. αντιθ.: ανιδιοτέλεια, μεγαλοψυχία, αφιλοχρηματία. Χαρακτηρίζει σε ένα ποσοστό όλους μας που ζούμε στις δυτικές καταναλωτικές κοινωνίες και δεν μπορούμε να αρκεστούμε σε αυτά που έχουμε. Δεν περιορίζεται στα υλικά αγαθά, αλλά και στους τίτλους, διανοητικές γνώσεις και μας σπρώχνει αντίθετα από αυτό που θα έπρεπε να μας απασχολεί. Τη διάλυση των παθών μας. Κατά "περίεργο" τρόπο ποτέ δε μας σπρώχνει να κάνουμε περισσότερη προσευχή ή πνευματική δουλειά.

Λαιμαργία: το να τρώει κανείς αχόρταγα, άπληστα. συνών.: γαστριμαργία, λίμα, αδηφαγία. αντίθ.: ολιγοφαγία. Συνώνυμη της απληστίας, δεν περιορίζεται στο φαγητό, αλλά και σε οτιδήποτε πέφτουμε πάνω του σαν κτήνη να το κατασπαράξουμε, ακόμα και στον ερωτικό τομέα.

Τεμπελιά: η αποφυγή της οποιαδήποτε εργασίας. συνων.: φυγοπονία, οκνηρία. αντίθ.: εργατικότητα, φιλοπονία. Αν και φαίνεται αθώα, ίσως είναι και η πιο επικίνδυνη. Για όσους-ες θέλουν να δουλέψουν πνευματικά αλλά δε μπορούν να ξεκινήσουν και το αναβάλλουν συνεχώς ας ψαχθούν και θα τη βρουν να δουλεύει στον ψυχισμό τους. Θα πρέπει απαραίτητα να ξεκινήσουν τα άτομα αυτά από το πάθος αυτό και να το δουλέψουν σε ένα βαθμό. Μετά θα τους έρθει όρεξη για να συνεχίσουν και με τα υπόλοιπα.




Αποσπάσματα λόγων του Αγίου Παϊσίου από το βιβλίο του Ιερομόναχου Χριστόδουλου Αγιορείτου :

Ο κόσμος βλέποντας ότι κατάντησαν τον πλανήτη μας ανυπόφορο, είδες, ψάχνουν να βρουν κάποιο άλλο πλανήτη, όπου να υπάρχει δυνατότητα διαβίωσης για να μεταφέρουν τον κόσμο εκεί. Και δε γνωρίζουν ότι ο κόσμος παντού είναι ίδιος και όπου και να πάει την ίδια κατάσταση θα δημιουργήσει, αν δεν συμμορφωθεί.

Όταν ένας αποφασίζει να κάνει πνευματική ζωή, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει είναι να πάρει διαζύγιο από τη λογική αν θέλει να προκόψει. Λογική και πνευματική ζωή είναι δύο καταστάσεις εντελώς αντίθετες, που αντίκειται η μια στην άλλη.

Ο γέροντας Πορφύριος έλεγε: Η Χάρη που έχει ο γέροντας Παϊσιος έχει μεγαλύτερη αξία από τη δική μου γιατί αυτήν την απέκτησε μετά από κόπο και ασκητικούς ιδρώτες, ενώ εμένα ο Θεός μου την έδωσε εντελώς δωρεάν, όταν ήμουν πολύ μικρός μόνο και μόνο για να βοηθηθούν οι αδελφοί.


"Μια ψυχή δε μπορεί να δει το ωραίο , αν δεν είναι ωραία αυτή η ίδια" - Πλωτίνος

Άλλες πληροφορίες σχετικά με τον πνευματικό δρόμο μέσα από τα Ευαγγέλια.