Nieuwtjes 2007

Nieuwtjes uit 2007

Nieuwsberichten Oktober  2007

01-10-2007

Het belangrijkste nieuws is dat we -Lowieke en Chico- een vriendje erbij gekregen hebben. Het is net zo'n vogeltje als ik -Chico- De enige verschillen zijn dat het een mannetje is en dat zijn snavel nog heel is. Hij -Boebie- woonde eerst bij Rebecca maar dat ging niet zo goed en daarom mocht hij bij ons komen wonen.

Wat ik -Miss Molly- te melden heb is dat ik een heerlijke plek in de garage gekregen heb en nu kan ik zelfs naar buiten als het nat en koud is. Vrouwtje heeft de garage helemaal opgeruimd en een hoekje voor mij gemaakt met een lekker groot zacht kussen. Ik kan ook op andere plekjes gaan liggen, gewoon daar waar ik net zin in heb. Met mijn achterpootje gaat het nog steeds hetzelfde, alleen als ik lui ben geweest gaat het minder. Daarom moet ik van vrouwtje elke dag naar buiten om te bewegen. Als ik binnen blijf lig ik het liefst de hele dag in een doos te slapen en sta ik alleen op om even te drinken of te eten. Dat is dan te weinig beweging en vandaar dat ik iedere dag naar buiten moet.

Ik -Tinka- heb laatst een avontuur in de tuin meegemaakt. Lobbe heeft de gewoonte om diepe kuilen te graven en ik wilde wel eens weten hoe het zou zijn om in zo'n kuil te zitten. Dus ben ik er maar eens in gekropen. Nou het bevalt dus niet, toen ik erin sprong ging dat niet helemaal goed en heb ik me pijn gedaan aan mijn pootje. Dat was dus niet zo leuk en ik zal het ook nooit meer proberen.

Nieuwsberichten augustus 2007

 

09-08-2007

Even bijpraten. Met mij -Miss Molly- gaat het nog steeds hetzelfde. Mijn pootje wil echt niet meer zoals vroeger. Vrouwtje heeft me medicijn gegeven zodat het pootje wel weer beter zou worden, maar dat helpt niet.

Ik -Speedy- heb last van het weer. Met die vervelende regen kan ik niet naar buiten en daar baal ik van. Vrouwtje vindt het niet eens goed dat ik die ouwe Sjaakie pest. Niemand wil met me spelen, dus ik verveel me eigenlijk. Gisteren heeft vrouwtje eens alle verjaardagen bekeken en toen kwam ze erachter dat tussen mij en de grote groep 5 jaar zit. Dus geen wonder dat ik die andere maar saaie oude katten vind.

Wij -Barney en Binkie- hebben ons eigen rijk gekregen waar we ook ons eten kunnen nuttigen. Vrouwtje heeft over haar hart gestreken en boven een tafeltje neergezet zodat daar de brokjes kunnen staan zonder dat ze opgegeten worden door de honden. Omdat we dat zo fijn vonden hebben we vrouwtje duidelijk gemaakt dat we het andere eten eigenlijk ook wel op deze kamer willen. Dus nu moet ze op drie afdelingen eten brengen. De meeste eten in de kelder, dan zijn er nog een paar die op de middenverdieping eten en wij tweetjes eten dus boven. Als het donker is geworden en vrouwtje wil gaan slapen krijgen de oudsten nog een lekker hapje en ik -Barney- moet dan wel naar beneden, maar dat heb ik wel graag over voor een lekker extra hapje.

01-08-2007

Gisteren is vrouwtje met mij -Miss Mollie- naar de dierendokter geweest. Ik had al een poosje last van mijn rechter achterpootje. Vrouwtje dacht dat ik verkeerd gesprongen was en dat het wel goed zou komen. Maar het duurde al 4 weken en mijn pootje wilde nog steeds niet. Dus vandaar de tocht naar de dierenarts. Deze heeft heel uitgebreid naar allebei mijn achterpootjes gekeken en ik mocht zomaar rondlopen en op zijn aanrecht springen. Ik kreeg complimenten dat ik dat nog kon - alsof dat zo moeilijk is-, maar goed de conclusie is dat ik een beetje verlammingsverschijnselen aan de rechterkant heb en daar is verder niets aan te doen. Het is nog een raadsel hoe het zomaar kan dat mijn pootje niet meer mee wil doen. Vrouwtje heeft nog een poosje met de dokter gepraat en tot mijn grote angst vroeg ze of ik nog wel over de poort mocht klauteren. Gelukkig de dokter had daar geen problemen mee. Dus kan ik lekker de hort op als ik niet meer achterom in de tuin wil. Ik heb in de voortuin namelijk zo mijn favoriete verstopplaatsjes. Het zou een ramp zijn als ik daar niet meer naar toe zou kunnen.

Nieuwsberichten juli 2007

30-07-2007

Het is lang geleden dat vrouwjte aan haar pagina gewerkt heeft. Vandaag vertelde ze me onder het wandelen dat ze toch de draad weer op wil nemen. Er valt hier immers altijd wat te beleven en het is jammer om andere mensen daar niet van te laten genieten. Het is bijna een jaar geleden dat het laatste nieuwtje geplaatst is, dus moet er nu eerst eens alles verteld worden wat in dat jaar gebeurd is. Om te beginnen: Wij - het hondenvolkje -  zijn nog steeds erg tevreden en hebben veel plezier met het kattenbakvolkje. Ik - Lobbe - heb mijn lieveling uitgezocht: Speedy. Dat is een echte gein-goser. Je kunt met hem spelen, maar je kunt ook gezellig tegen elkaar aanliggen en slapen. Ik - Lotje - vind het allemaal best zolang ik maar het overgebleven kattenvoer van de bordjes mag likken ben ik tevreden. Ik hoef niet perse een speciaal vriendje, het liefst lig ik voor de kachel en wil dan vooral ongestoord slapen. Krijg je als je een dagje ouder wordt. Nou, meen je maar niets, zoveel ouder als ik - Tinka - ben je niet en ik dartel nog steeds rond als een jong veulentje. Dus als je verstandig zou zijn zou je eens iets meer moeten bewegen, net als ik. Het enige waaraan je merkt dat ik niet meer echt jong ben is mijn gebit. Laatst is vrouwtje weer met me naar die akelige dokter geweest en die heeft zomaar een tand uit mijn bekje getrokken. Heb ik er weer eentje minder, binnenkort kan vrouwtje een kunstgebitje voor me aanschaffen want dan heb ik helemaal geen tanden meer.

Wat ons - Tinka, Lotje en Lobbeke - betreft is er eigenlijk niets nieuws te melden, wij zijn gezond en zijn alleen een jaartje ouder geworden.

Dat ligt bij ons - het kattenbakvolkje - wel anders. Om te beginnen moet ik - Miss Molly - vertellen dat we niet meer compleet zijn. Eerst moest ik mijn grote vriend Bolleke missen en sinds kort is Zefke er niet meer. Niet dat ik zoveel contact met hem had, maar goed hij was toch de oudste en die plaats wordt nu ingenomen door Barney, het broertje van Zefke. Verder moet ik nog kwijt dat ik het helemaal niet leuk vind om steeds binnen te moeten blijven. Maar doordat ik een paar keer nat geworden ben, omdat ik perse naar buiten wilde met slecht weer, ben ik nu snipverkouden. Met de rest van ons volkje gaat het goed. De meeste van ons worden dit jaar  tien of elf en dat betekent dat we bejaard zijn. Niet dat iets uitmaakt, want spelen doen we toch en verder lekker slapen en vooral wachten tot het mooi weer wordt zodat we naar buiten kunnen. Er gaat nu eenmaal niets boven lekker in het zonnetje slapen.

He eindelijk ben ik - Lowieke - aan de beurt. Met ons - het vogelvolkje - gaat het echt goed. Alleen moet ik opbiechten dat ik weer onvoorzichtig met Chicootje geweest ben en daardoor is haar bovensnavel gesneuveld. Maar ik kon er echt niets aan doen, het was een ongelukje. Gelukkig dat vrouwjte er weer raad op wist en nu voert ze iedere morgen papje en voor de rest maalt ze het eten in de koffiemolen zodat dat kleintje toch kan eten. Gelukkig heeft ze het overleefd want ik zou het verschrikkelijk vinden om mijn vriendinnetje te moeten missen. Het enige kleine minder leuke detail is dat ik nu niet meer bij Chico mag komen. Vrouwtje is al vanaf dat het gebeurd is, nu ongeveer een jaar geleden, bezig om de kooi te beveiligen zodat ik niet meer met mijn snavel door de tralies kan. Dat is balen want nu kan Chico mijn tong niet meer schoon maken. Steeds wist ik weer iets te verzinnen om toch bij haar te komen, alleen nu heeft vrouwtje een beveiliging bedacht waar ik geen raad mee weet. Ze heeft van oude lamellen een dak gemaakt en dat is glad, ik kan me nergens aan vasthouden dus glijd ik zo weer naar beneden. Het spijt me om toe te geven maar deze keer is vrouwtje slimmer geweest als ik.  Tot slot moet ik ook nog vermelden dat Chicootje en ik nog maar met zijn tweetjes zijn. Kuufke is overleden.

Blub blub, ben je eindelijk klaar want wij hebben veel te vertellen, wij zijn namelijk nieuw in dit huis. Voor alle duidelijkheid wij zijn het vissenvolkje. Van de oorspronkelijke bewoners leeft niemand meer en daarom hebben wij onze intrek genomen. De meeste van ons zitten in zo'n ding dat ze aquarium noemen. Vrouwtje heeft ons geen naam meer gegeven, ze noemt ons gewoon  De Blubben. Bij ons is het ook wel wat moeilijk, want wij zijn met vele en niet altijd goed uit elkaar te houden. Wat doet een naam er ook toe, zolang we eten krijgen en dat bromding, dat ze pomp noemen, maar schoon gemaakt wordt vinden wij alles prima en hebben we het goed naar onze zin.

Zo, hebben we effe bijgepraat en nu kan vrouwtje weer de draad opnemen en regelmatig nieuwtje plaatsen. Of leuke verhalen vertellen.