Leuke verhalen‎ > ‎

Voor een keer een verhaal van vrouwtje zelf


Bij wijze van uitzondering schrijf ik deze keer een verhaal van mezelf. Het is nu bijna een jaar geleden dat mijn leven totaal veranderde. Het was op 21 december 2004 dat ik door ongelukkige omstandigheden letterlijk op mijn hoofd ben gevallen. Het was een moeilijk jaar, veel veranderingen, accepteren van blijvend letsel en het opgeven van de knaagdierengroep die ik jaren gehad heb. Maar ik mag dankbaar zijn dat het toch nog zo goed afgelopen is. Ik kan zelfstandig blijven functioneren en de katten, honden en vogels kunnen blijven. Dat is wel heel belangrijk. Waren ze altijd al belangrijk, in het afgelopen jaar zijn ze de veer geweest die me gedreven heeft om steeds maar door te gaan. Op de moeilijke dagen zorgden zij ervoor dat ik mijn bed uitkwam en toch de draad van de dag weer opnam. Ik weet niet of ik zonder mijn dieren zo hard geknokt zou hebben. Daarom bedank ik mijn dieren voor hun onvoorwaardelijke liefde en steun. Het is voor hun ook niet gemakkelijk geweest. Ze hebben aan een "nieuw" vrouwtje moeten wennen dat niet altijd even geduldig was als ze gewend waren.

Dan wil ik ook mijn familie bedanken voor hun steun en dat ze ervoor gezorgd hebben dat ik mijn dieren kon houden. Toen ik in het ziekenhuis lag waren zij het die opeens een hele meute dieren moesten verzorgen. Dat hebben ze perfect gedaan. Naast de zorg voor mij hebben ze uitstekend voor het beestenvolk gezorgd. Ondanks dat het erg druk was hebben ze het volgehouden. Met name mijn oudste broer die ongeveer drie weken zijn eigen gezin in de steek gelaten heeft om mij te kunnen helpen. Dankjewel Frits. Niet alleen voor al je praktische hulp maar ook voor je morele ondersteuning. En niet onbelangrijk, dat mijn konijntje bij jou zo'n goed huis heeft gevonden. Irene, Tim en Floris verdienen ook een dankjewel. Ook zij hebben meegeholpen om de dieren te verzorgen en mij te steunen. Dit ondanks het feit dat het voor hun een heel moeilijke tijd was. Irene heeft haar vader in december 2004 verloren, Tim en Floris daarmee hun opa en Frits zijn schoonvader.

Dankjewel Jo en Elly, zij hebben net zo goed voor me gezorgd. Ze zijn in de weekenden een paar keer geweest om me te helpen. Zij hebben ervoor gezorgd dat ik het moeilijke werk van het opruimen van de knaagdierenverblijven niet zelf heb hoeven te doen. Het was een zware klus, niet zozeer door de hoeveelheid werk, maar door de gedachte dat ze definitief weg waren. Daarnaast heeft Jo het "zakelijke"gedeelte van de gevolgen van het ongeluk op zich genomen. Hij heeft de zaken prima geregeld met het letselschadebureau en de verzekeringen. Niet alleen in het begin, nu nog steeds. Dit ondanks het feit dat hij een drukke baan heeft en een jong gezin. Met twee kleine kinderen valt dat niet altijd mee. Elly heeft hem, en daarmee ook mij, steeds gesteund. Daarnaast heeft ze me ook praktisch geholpen door het huis te verzorgen en kattenbakken schoon te maken.

Tim wil ik ook even apart bedanken omdat hij meegeholpen heeft met het verzorgen van de dieren. Hij is ook in het Zuiden gebleven en heeft zijn vriendin in die tijd moeten missen. Hij heeft me geholpen om weer met de honden te gaan wandelen door met me mee te gaan. Door die hulp durfde ik weer zelf op straat te lopen.

Mijn vrienden Leo en Maria verdienen het ook om bedankt te worden. Ze hebben me de morele ondersteuning gegeven die nodig was. Ze hebben urenlang naar mijn verhalen moeten luisteren. Me opgebeurd als dat nodig was. Samen met hun heb ik een winkelmiddag gehad, het eerste echte uitstapje na het ongeluk. Daarnaast hebben ze me gesteund door mee te gaan naar het ziekenhuis, de keuringsarts en de bedrijfsarts. Ze hebben me handige praktische tips gegeven waardoor ik op ideeën ben gekomen om problemen op te lossen die te maken hebben met het blijvend letsel. Soms heb je bij het zoeken naar praktische oplossingen een luisterend oor nodig en dat hebben zij me gegeven.

Dan wil ik Carla en Tiny bedanken omdat zij mijn familie geholpen hebben bij het verzorgen van met name de katten. Toen ik in het ziekenhuis lag hebben zij mijn broers geholpen door praktische tips te geven en iedere dag de kattenbakken schoon te maken, het huis te zuigen en de dierenafwas weg te werken.

Tot slot wil ik een dankjewel uitspreken naar Rebecca. Zij zorgt ervoor dat ik eenmaal per week een zorgeloze middag heb. Ze komt trouw iedere zaterdag. Dan halen we wat onzin uit, kunnen samen lachen en gaan lekker ontspannen wandelen met de honden. Door haar aanwezigheid lukt het mij om mijn zorgen even te vergeten.

Ik hoop dat ik niemand tekort gedaan heb in mijn relaas. Mocht dat wel zo zijn vergeef het me dan. Het dankjewel komt diep uit mijn hart en is oprecht gemeend.

 

03-12-2005