Leuke verhalen‎ > ‎

Tinka's verhaal

Mijn verhaaltje is maar kort want vrouwtje is weer eens wat aan het proberen. Mij als achtergrond gebruiken. Dat is best wel een eer, maar ik heb dan ook een speciaal plekje in het hart van vrouwtje. Ik moet trouwens wel nog een beetje wennen aan het "nieuwe" vrouwtje. Ze heeft een ongeluk gehad en daarna is ze best wel verandert. Vroeger hoorde ik haar bijna nooit mopperen, nu is ze best wel vaak een beetje boos. Ik weet dan niet of ik iets verkeerd heb gedaan, maar ik word er wel een beetje bang van. Gelukkig heeft ze dit wel in de gaten en als ze dan weer rustig is krijg ik een extra knuffel en een kusje. Het was best wel een akelige tijd toen het pas gebeurt was. 's Morgens ging ze naar het werk zoals altijd en toen opeens kwam ze niet meer naar huis. Het werd donker en ze was er nog steeds niet. Toen had ik het niet meer en heb het op een huilen gezet, maar ook dat hielp niet. Wel kwam een broer van vrouwtje om ons te verzorgen maar toen het donker werd waren we helemaal alleen en dat vond ik eng. Toen ging Lotje ook nog weg en bleven Lobbe en ik over, samen met de katten natuurlijk. Het heeft een aantal dagen geduurd en toen opeens mocht ik mee naar opa en wie zat daar.... Juist het vrouwtje, wat was ik blij. Ik mocht bij opa en vrouwtje blijven en we bleven daar ook slapen. Na een weekje gingen we naar huis en eindelijk werd het weer een beetje normaal, we mochten zelfs weer lekker in bed bij vrouwtje slapen. Maar ik vertrouwde het nog niet helemaal, zou ze nu blijven of gaat ze weer weg. Het heeft heel lang geduurd eer ik in de gaten kreeg dat vrouwtje niet weg zou gaan en als ze even wegging kwam ze gewoon weer naar huis. Dat was een opluchting, ik kan nu weer lekker spelen en ontspannen slapen, ik hoef niet meer bang te zijn. Lotje is gewoon weer thuis, Lobbe is mijn grote vriendin en alles is weer gewoon. De enige verandering die we nu nog hebben is dat vrouwtje de hele dag thuis is, maar dat vind ik geen enkel probleem, in tegendeel dat is juist leuk.

Nu is het toch nog een lang verhaal geworden, maar ik moest het even kwijt dus....

september 2005