Leuke verhalen‎ > ‎

Mijn kennismaking met het anti-vlooienmiddel

Toen vrouwtje met Tinka naar de dokter is geweest heeft ze meteen van dat akelige spul dat ze vlooienmiddel noemen, meegenomen. Tinka kon lekker rustig gaan liggen, maar wij waren de pineut. Met wij bedoel ik alle inwoners op de vogels na. Ik moet nog even vertellen wie ik ben: Speedy de benjamin van het huis. Nou ik had dit nog niet meegemaakt dus ik wist ook niet wat me te wachten stond. Vrouwtje riep ons een voor een en toen kregen we dat goedje in onze vacht gespoten. De meesten lieten het gewoon toe, al vonden ze het niet leuk. Toen ik aan de beurt was wist ik waarom het niet leuk is, je krijgt er een vieze smaak van in je mond en het speeksel loopt zo wat uit je bek. In het begin voelde ik nog niets maar na een paar uurtjes werd ik er echt beroerd van. Ik was zo misselijk dat ik zelfs geen eten meer durfde aan te raken. Het enige wat erop zat was stil in een hoekje kruipen en slapen want dan merk je niks. Gelukkig voelde ik me de dag erna alweer een stuk beter en ik kreeg echte honger. Hopelijk hoeft dit niet al te vaak want ik vind er niks aan en zie er het nut niet van in. Mensen zeggen dat we dan geen vlooien krijgen, maar daar had ik toch al geen last van dus...

oktober 2005