Leuke verhalen‎ > ‎

Het vissenleed en plezier

Het is een heel verhaal met die vissen. Om te beginnen is de oudste blubster een poosje gelden al overleden. Toen heeft vrouwtje een nieuw visje gekocht en dat is een klein poosje goed gegaan. Ze heeft heel lang zitten te puzzelen hoe ze ons optimaal kon huisvesten. Er werd een pomp gekocht, maar dat was het niet want ik -Sissy- kan niet zo goed tegen het geluid wat zo'n pomp maakt. Dus toen werden we naar een andere bak verhuist en heeft vrouwtje een ander systeem gekocht. Een houdertje met een koolstofkorreltje gevuld met speciaal water. Dat moest ervoor zorgen dat we voldoende zuurstof in het water hadden. Maar nee, dit was het ook niet. Vrouwtje weer naar de winkel en een nieuwe grotere bak gekocht met een speciale filter erbij, eentje die zorgt dat het water steeds in beweging blijft en dat er voldoende zuurstof geleverd wordt, doordat het water eruit komt via een speciaal buisje zodat het een fonteintje lijkt. Nu zal het goed gaan dacht ze. We kregen zelfs een nieuwe inwoner erbij dus..... Maar ook deze pomp maakte teveel geluid en ik werd er hartstikke beroerd van. Dus werd ik samen met Franzel -mijn vriendje- weer omgehuisd naar een andere bak, dit keer met een zuurstofschelp. Eindelijk, dit was het. De blubster die alleen en de grote bak met de pomp zat kreeg gezelschap want vrouwtje vond dat zielig voor hem. Ik zat immers met mijn vriend en die andere helemaal alleen. Die twee kunnen het heel goed met elkaar vinden en zijn lekker aktief. Zij hebben geen last van het geluid. Dus zwemmen en spelen maar. Het leek eindelijk allemaal goed te gaan maar toen begon Franzel een beetje vreemd uit te zien, hij werd steeds zwarter in plaats van oranje. Oeps dit was een typisch geval van vinrot. Hij werd meteen bij me vandaan gehaald en in een apart bakje gezet. Dit heeft vrouwtje gedaan om te voorkomen dat ik er ook last van zou krijgen. Hij kreeg meteen medicijn in het water, maar het wilde maar niet beter worden. Na anderhalve week heeft vrouwtje naar de dierendokter gebeld om te vragen of hij niet uit zijn lijden te verlossen was. Hij had inmiddels al geen rugvin meer en zijn staart was grotendeels weg. Dit kon ze niet langer aanzien. De dierendokter vond het helemaal geen gekke vraag en hij heeft vrouwtje narcosespul mee gegeven. Franzel werd in een klein potje gezet met weinig water en toen heeft ze dat spul erin gespoten. Na een klein kwartiertje was hij eindelijk vrij!!! Nu zwemt hij in de grote oceaan en heeft nergens meer last van. Dit was gisteren dus, ik vind het wel jammer dat ik alleen zit, maar vrouwtje vind het nu mooi geweest. Er komt geen nieuw vriendje voor mij. Het is wel een beetje jammer, maar van de andere kant heb ik nu wel de plaats. We zullen zien misschien bedenkt vrouwtje zich nog. Nu heeft ze er nog geen behoefte aan, twee blubjes binnen een een paar maanden is iets teveel van het goede. Het was de eerste keer dat vrouwtje eigenhandig een leven beeindigd heeft en dat gevoel moet ze nu eerst eens even laten zakken en gelijk heeft ze. Hopenlijk blijft het nu goed gaan, we zitten in mooie bakken, krijgen regelmatig vers water en genoeg te eten dus wat willen we dan nog meer. En ik kan naar die twee andere kijken want vrouwtje heeft onze bakken naast elkaar gezet zodat ik niet zo alleen ben.

03-05-2006