Leuke verhalen‎ > ‎

Het nut van regels

Het leven steekt soms raar in elkaar. Neem nou mijn dagelijkse wandeling, dit is iets waar ik -Lobbe- me altijd op verheug. De eerste regel van de wandeling is dat ik braaf ga zitten om de halsband om te laten doen. Dan krijg ik mijn dummy en de lijn. Daarna zijn Lotje en Tinka aan de beurt. Als alle lijnen vast zijn kunnen we van start. De tweede regel is dan dat ik vrouwtje het eerste naar buiten laat. Eenmaal op straat is de derde regel dat ik bij de stoeprand blijf wachten totdat vrouwtje zegt dat ik mag lopen. Deze regel geldt bij iedere stoeprand die we tegen komen. Na een poosje komen we bij een zebrapad en vanaf dat punt mag ik loslopen, wel blijft de lijn nog vast, want bij de bocht moet ik blijven wachten en neemt vrouwtje de lijn nog even vast. We moeten namelijk dan nog een drukke straat oversteken. Eenmaal aan de overkant gaat de lijn helemaal weg en ben ik vrij. We lopen dan op een fietspad en hier begint de vierde regel. Komt er iets aan wat met wielen te maken heeft moet ik braaf aan de kant gaan liggen en wachten tot de wielen voorbij zijn. Dan neem ik mijn dummy en kan weer een stuk rennen. Bij de bocht komt regel nummer vijf, ik moet vrouwtje volgen totdat we de bocht om zijn. Deze regel geldt trouwens bij alle bochten. Regel nummer zes is dat als er mensen komen, of het nu grote of kleine mensen zijn, dan moet ik bij vrouwtje komen en dan kan het zijn dat ik het bevel volg krijg en een enkele keer het bevel liggen. Dat ligt aan de grootte van de mensen. Bij kleintjes moet ik gaan liggen. Dit zijn de zes hoofdregels bij het wandelen. 
Wat het nu zo vreemd maakt is dat ik al deze regels ken en ze gewoon uitvoer of vrouwtje dit nu zegt of niet, maar soms is ze een beetje afwezig en vergeet ze wel eens om me het bevel te geven wat op dat moment geldt. Omdat ik alle regels uit mijn hoofd ken, doe ik het uit mezelf. Vrouwtje is dan soms verbaasd totdat ze zich realiseert dat ze vergeten is om me te zeggen wat ik moet doen. Als ze heel erg verstrooid is kan het ook wel gebeuren dat ik sta te wachten en dat ze dan bijna over me valt omdat ze niet in de gaten heeft dat ik op haar wacht.
Raar zijn die mensen toch, verzinnen ze allerlei regeltjes en vergeten dan zelf om zich aan die regels te houden. Gelukkig dat ik mijn hoofd er wel altijd bij heb. De regels zijn wel erg nuttig, want door al deze regeltjes mag ik altijd loslopen en komen we steeds weer veilig thuis zonder dat er iets gebeurd is. Misschien dat vrouwtje het soms vergeet omdat ze weet dat ik zelf altijd de regels uitvoer. Ze vertrouwd me en dat maakt me trots.

06-03-2008