Leuke verhalen‎ > ‎

Het afscheid

29 December 2005 is een donkere dag in Huisje Weltevree. We hebben afscheid moeten nemen van de oudste bewoner: Bolleke. Het leek alsof hij alleen veel moeite had met de overgang van zomer naar herfst. Dat was vrouwtje van hem gewend, alleen werd het ieder jaar moeilijker om hem er doorheen te helpen. Dit jaar is het niet gelukt. Vorige week wilde hij niet meer netjes eten, alleen de saus van het eten ging er af en toe nog in. De staupicid kon niet helpen. Het enige wat bereikt is is dat hij zich prettiger voelde. Dat is natuurlijk wel belangrijk, maar niet genoeg. Omdat vrouwtje het niet meer vertrouwde is ze gisteren met het ouwetje naar de dokter gegaan. Toen werd het heel moeilijk. Hij had vocht in zijn buikje, vandaar dat hij zo'n rare dikke buik had gekregen. Een virus is hem fataal geworden. Er was geen redding meer mogelijk, dus toen heeft vrouwtje de moeilijke beslissing genomen en hem laten gaan. Het deed pijn, maar er was geen andere mogelijkheid. Ze had hem nog wel een of twee weken bij zich kunnen hebben, maar dan was hij uiteindelijk toch overleden. Dat mocht ze van zichzelf niet, hem bij zich houden alleen omdat het moeilijk is om afscheid te nemen. Een diertje wat altijd vreugde gebracht heeft mag nooit lijden. Dus heeft Bolleke gedaan wat ze altijd zegt: "een keer in hun leven doen dieren je pijn, dat is als ze van je weg gaan en daar kunnen ze niks aan doen". Haar gebed om hem nog een jaartje te mogen houden is niet verhoord, Onze Lieve Heer had besloten om op deze datum het Kruisje voor Bolleke te zetten dus moest hij gaan.

Het is een troost om te weten dat hij een mooi leven gehad heeft. Vrouwke heeft alles voor hem gedaan wat ze kon en nu moet ze hem loslaten en wennen aan de lege plek in huis.

30-12-2005