Leuke verhalen‎ > ‎

De vooruitgang van Miepie

Ik heb een poosje geleden verteld dat ik eindelijk in de woonkamer durf te leven. Nu zal ik het nog sterker vertellen: ik durf zelfs gewoon in de keuken te lopen ook als de anderen er zijn. Ik ben best heel erg trots. Het is hier beneden gezellig. 's Avonds kruip ik lekker samen met Bolleke bij vrouwtje op schoot en geniet van de aandacht en de knuffels. Alleen het eten zorgt nog weleens voor een probleempje. Ik heb altijd honger en als mijn eigen bakje leeg is ga ik op zoek of er bij iemand anders nog iets te halen is. Bolleke is mijn eerst "slachtoffer". Hij doet niks en maakt altijd plaats voor me. Alleen jammer dat vrouwtje dat in de gaten kreeg. Nu eet ik in de keuken en Bolleke mag helemaal alleen in de woonkamer smullen. Pas als hij genoeg heeft maakt ze de deur weer open en kan ik kijken of hij nog iets overgelaten heeft. 's Avonds is het gemakkelijker, dan krijg ik samen met Utsjke nog wat te knabbelen en zij laat altijd iets over en aangezien we dan zonder toezicht zijn kan ik aan haar bakje verdergaan als het mijne leeg is. Als we onze buikjes gevuld hebben speel ik altijd met Utsjke, dat is best een gezellige tante en altijd te vinden voor het uithalen van kattenkwaad.

Er is maar een soortgenootje waarvoor ik moet uitkijken, dat is Muuske. Die is altijd humeurig en als ze de kans krijgt deelt ze een paar klappen uit. Ik ben niet de enige die voor haar moet oppassen, Utsjke is ook regelmatig de pineut. De andere katten zijn best aardig en ik voel me nu op mijn gemak bij ze. In het begin toen ik pas beneden was, mocht ik in de woonkamerkast liggen. Vrouwtje had er een handdoek neergelegd zodat het lekker zacht en warm was. Daar heb ik de eerste week voornamelijk de kat uit de boom gekeken. Maar al snel vond ik dat saai en wilde weleens weten wat er zoal te beleven is. Toen begon ik voorzichtig wat rond te lopen, altijd op mijn hoede natuurlijk. Nu is het geen probleem meer. Ik heb zelf het tijdstip uit mogen kiezen dat ik bij de anderen durfde. Dat is wat eigenlijk zeven jaar geleden de bedoeling was geweest. Maar beter laat als nooit.



Nu durf ik zelfs samen met een van de huisgenoten in de stoel van vrouwtje te zitten. Hij is een beetje       moeilijk te zien, maar hier lig ik samen met Freddie.

 

 


november 2005