Leuke verhalen‎ > ‎

De ongelukkige sprong van Tinkeltje

Gisteren heb ik vrouwtje flink laten schrikken, niet met opzet natuurlijk, maar toch. Ik lag lekker op de bank en bedacht me dat ik eigelijk ervanaf wilde. Normaal spring ik dan gewoon en gebeurt er niets. Maar deze keer liep het iets anders. Ik sprong en kwam verkeerd terecht en heb me vreselijke pijn gedaan. Ik heb gegild van de pijn en vrouwtje schrok zich wezenloos. Het achterpootje waarmee ik verkeerd terecht gekomen was wilde het helemaal niet meer doen en ik kon het alleen achter me meeslepen. Vrouwtje heeft meteen naar de dokter gebeld en een uurtje later heeft deze gekeken of er iets mis was. Maar vinden kon hij niets, omdat ik niet liet merken of hij me pijn deed. Voor de zekerheid heeft hij me een spuitje met medicijn gegeven en ik mocht niet wandelen, veel rusten en dan zou het wel weer goed komen. Vrouwtje heeft ook nog pillen mee naar huis gekregen, maar die vind ik vies en toen ze me vanmorgen een pil wilde geven heb ik ze gewoon weer uitgespuugd. Ik had het kunnen weten, vrouwtje is niet voor een gat te vangen en toen ik het de tweede keer uitspuugde heeft ze het pilletje helemaal achter in mijn keeltje gestopt en toen moest ik het wel afslikken. Als troost heb ik toen het eten van een van de katten op mogen eten. Ik baal er verschrikkelijk van, ik kan niet eens lekker achter de katten aanrennen en spelen al helemaal niet. Hopelijk is het morgen een stuk beter, vrouwtje zegt van wel dus zal het ook wel zo zijn. De volgende keer zal ik toch beter opletten voordat ik spring want dit wil ik niet meer. Het is net als toen ik geopereerd ben, toen deed dat pootje ook zo'n pijn en mocht ik niet wandelen en spelen. Dat is niks voor mij, ik moet steeds bezig kunnen zijn, zo stil liggen is saai. Maar ja je kunt er niets aan veranderen, niet zeuren en gewoon even braaf zijn dan komt alles weer in orde.

oktober 2005