Leuke verhalen‎ > ‎

Anja van opa



Opa, de vader van vrouwtje, heeft ook een hondje gehad en die heette Anja. Ik –Tinkeltje- kende haar vrij goed omdat ik het meeste met vrouwtje meega en dus ook regelmatig bij opa kom. Nou van de week ging opeens dat kabaalding dat ze telefoon noemen. Er was iets met Anja maar opa wist het niet zo goed, dus kreeg ik de lijn om en samen met vrouwtje meteen naar opa. Toen we daar kwamen lag Anja op de bank en kwam me niet begroeten, dat was vreemd. Normaal als ik binnenkom dan begint ze meteen te blaffen en komt ze naar me toe rennen. Dat was dus nu ook het probleem, ze kon niet meer lopen. Haar achterste benen waren net een paar stokken en ze kon er niet op staan. Nou dan weet je hoe laat het is: naar de dierendokter gaan. Opa is zijn auto gaan halen en vrouwtje heeft Anja in de bak gelegd. Nu komt het, wat denk je? Ik moest ook mee naar die dierendokter, wat een ellende, vrouwtje vertelde wel de hele tijd dat ik de "gezelschapsdame" was en dat er met mij niets zou gebeuren, maar ik vertrouwde het toch niet helemaal. Achteraf bleek dat de dokter alleen naar Anja gekeken heeft en dat hij haar een spuit gegeven heeft zodat ze weer beter kon worden. We zijn toen weer mee naar opa gegaan en vrouwtje heeft Anja lekker op de bank gelegd en haar een boterham laten eten en nog wat laten drinken.

De volgende dag zijn we meteen ’s morgens al naar Anja toe gegaan. Helaas ze was nog steeds niet beter. Omdat opa haar niet mee naar boven had genomen om te slapen heeft ze geprobeerd om zelf naar boven te gaan, maar ze is niet verder gekomen als halverwege de kamer. Daar lag ze nog steeds toen wij binnenkwamen. Vrouwtje heeft haar toen eerst buiten laten plassen en daarna heb ik samen met Anja een boterham gekregen. Op die boterham zat iets wat ik thuis niet snel krijg: van dat lekkere spul dat de mensen leverworst noemen. Nou ik heb het me goed laten smaken, net als Anja. Daarna zijn we even naar huis gegaan en hebben we een lekkere boswandeling gemaakt met mijn twee grote vriendinnen Lotje en Lobbe. Na die heerlijke wandeling zijn wij, vrouwtje en ik dus, weer naar opa gegaan en zijn daar de hele dag gebleven tot de dokter kwam om Anja weer een spuit te geven met spul om beter te worden.
He, eindelijk naar huis, dacht ik, want je wordt er wel moe van om zo’n hele dag van huis te zijn. Bij opa kan ik me niet zo goed ontspannen, dus van slapen komt dan niets. Daarnaast mopperde vrouwtje steeds omdat ik zo vaak vertelde dat ik weg wilde. Eenmaal thuis is vrouwtje op de bank gaan liggen omdat ze heel veel pijn aan haar hoofd had. Net toen ze in slaap gevallen was ging het kabaalding weer. Het was opa, Anja had hem in de handen gebeten toen hij haar had laten plassen en weer naar binnen wilde brengen. Dus de deken werd opgeruimd, ik kreeg de lijn weer om en die twee andere moesten op de plaats. Wij terug naar opa, samen met een mevrouw die hier in de straat woont. Deze mevrouw ging met opa naar de mensendokter en wij zijn bij Anja gebleven. Toen opa terug was wilde vrouwtje Anja nog even laten plassen en wat denk je bijt ze vrouwtje ook nog in de vinger. Dat vond ik wel het toppunt, wil vrouwtje helpen en wordt ze gebeten. Maar goed, Anja had veel pijn dus daarom heeft ze zo gereageerd. Vrouwtje heeft ook helemaal niet gemopperd, ze heeft haar lekker op de bank geïnstalleerd en wij zijn toen weer naar huis gekomen.

De dag erna was een zware dag. Voor ons omdat vrouwtje verdrietig was en heel lang weg is gebleven, voor Anja omdat ze pijn had en afscheid moest nemen van opa en vrouwtje. Nu is ze er niet meer en is bij opa niemand meer die op me moppert als ik bij vrouwtje op de schoot wil. Dat deed Anja altijd, ze wilde niet hebben dat ik bij mijn baasje ging liggen, zij vond dat dit haar plek was, gek hè?

Vandaag is weer een heerlijke dag thuis, vrouwtje niet weg, ik hoefde niet weg kortom rust! Maar wat raar vrouwtje is helemaal niet zo blij als ik. Ze vraagt zich de hele dag al af of ze niet meer voor Anja had moeten doen zodat ze toch beter geworden zou zijn. Vrouwtje vertelde me dat Anja misschien toch beter had kunnen worden als ze mee naar hier gekomen was. Of als ze die eerste nacht toch bij opa op bed had geslapen. Het zal nu altijd een vraag blijven, maar ik kan vrouwtje er niet van overtuigen dat ze zich erbij neer moet leggen. Anja was van opa en dus ook de verantwoordelijkheid van opa en niet van haar. Ik hoop dat als vrouwtje vannacht weer eens goed geslapen heeft, ze morgen opgewekt is en dat de rust in ons huisje terugkomt.

20-03-2008