12-07-2011
Ik ben nu 10 maandjes oud, 6,4 kg zwaar en 27.5 cm groot. Dat betekent dat ik een heel klein beetje gegroeid ben en een beetje zwaarder geworden ben. De conclusie is dat ik nu even groot ben als de meeste van mijn vriendjes, alleen Speedy en Sjaakie zijn nog iets groter. Misschien red ik het nog net om even groot te worden als die twee.
Het verhaal van de bloemetjes en de bijtjes heb ik intussen ook begrepen, maar ik kan er niets mee. De meisjes die we tegenkomen bij het wandelen moeten niets van me hebben, ze willen me steeds bijten. Ik doe echt niets om ze te ergeren, maar als ze aan me ruiken worden ze boos. De mannetjes die we tegenkomen zijn altijd vriendelijk tegen me, maar jah daar heb ik niets aan, is wel leuk want zo is er altijd iemand om mee te spelen. Gelukkig heb ik geen last van mijn hormonen, dus dat de dames me niet zien zitten maakt voor mij eigenlijk niets uit. De enige die ik wel eens wil bespringen om ondeugend te zijn is mijn vriendje Franzel, maar als vrouwtje dat ziet roept ze meteen dat het niet mag. Dat hele gedoe met bloemetjes en bijtjes kan me gestolen worden want ik kan er toch niets mee. En dat is op zich best wel gunstig want nu hoef ik ook niet naar de dokter om ervoor te zorgen dat ik geen echt mannetje meer ben. En zo klopt het weer: elk nadeel heeft zijn voordeel!
Op dit moment zijn vrouwtje en ik het niet eens wat het slapen betreft. Het is erg warm en dan kan ik niet slapen. Vrouwtje wil helemaal niet met me spelen als we in bed liggen en ik verveel me dan heel erg. Hoe hard ik ook probeer om haar uit te dagen en wakker te maken, het lukt niet en ze wordt alleen maar boos omdat zij wel wil slapen. Nu heeft ze gisteren een bedje voor me gemaakt naast haar eigen bed met zo'n lekkere handdoek erop zodat het niet te warm is. Maar ik vind het helemaal niet gezellig en wil liever op haar bed liggen met alle gevolgen van dien. Het blijft een probleem dat mooie weer met die warmte. Vrouwtje hoopt dat het beter gaat worden als ik iets ouder ben. Als we de volgende keer naar Kim gaan dan vraagt ze of die mijn haartjes uit kan dunnen zodat mijn vacht niet meer zo dik is.
Vanmiddag gaan we weer naar Poezelke kijken, ze komt volgende week donderdag bij ons wonen, dus is het vandaag de laatste keer dat we gaan kijken. Vrouwtje is heel erg blij als het zover is en verheugt zich enorm erop dat het kleintje bij ons komt wonen. Ze heeft me alleen verteld dat ik niet te druk met haar mag spelen omdat het kleintje dan misschien bang wordt of dat ik haar pijn doe. We zullen het wel zien, ze hoort bij ons en dan gaat het vanzelf goed allemaal.