10-05-2011

He eindelijk, vrouwtje neemt weer eens tijd om mijn dagboekje bij te werken. Ik ben nu 8 maanden en werd dus weer op de weegschaal gezet met het prima resultaat van 6 kg. Daarna kwam de meetlat er natuurlijk ook weer bij, maar dat was jammer ik ben niet gegroeid en dus nog steeds 27 cm. Vrouwtje heeft me gerustgesteld, ik wil namelijk net zo groot worden als mijn vriend Speedy, en volgens vrouwtje heb ik nog 4 maandjes de tijd om te groeien. Daarna zal het niet meer lukken, dus ik houd mijn pootjes gekruist dat ik net zo groot en misschien wel groter ga worden.
Verder ben ik vrouwtje aardig aan het testen hoe consequent ze is, dat heb ik al vaker gedaan, maar zo af en toe onderneem ik nog eens een testfase. Nu probeer ik op straat toch af en toe eens iets lekkers op te rapen en als het effe kan het ook nog op te eten. Vervelend, vrouwtje ziet het 9 van de 10 keer en dan krijg ik flink op mijn donder want als vrouwtje ergens boos over wordt dan is het wel van iets oprapen en ook nog opeten. Ze zegt dan steeds tegen me dat het niet mag en dat ik er ziek van kan worden. Als ik toch door blijf drammen eindigt het ermee dat ik een flinke tik op mijn neus krijg, nou en dan is de lol eraf. 
Verder kan ik nog vertellen dat ik het verhaal van de bloemetjes en de bijtjes begin te begrijpen en dat betekent dat ik het heel druk heb als we gaan wandelen. Wat een geurtjes kom je dan tegen en bij ieder geurtje moet ik mijn geurtje natuurlijk achterlaten. Zondag heb ik eens geprobeerd hoever je kunt gaan met een dame, niet ver dus. Ik heb aan haar kontje gesnuffeld en ben tegen haar op gesprongen, gewoon om te spelen, maar wat werd die dame boos... Ze wilde me zelfs bijten en gromde heel onvriendelijk tegen me. Vrouwtje heeft me toen bevrijd, want ik lag onder haar buik (ze was een stuk groter als ik) en me verteld dat ik dergelijke akties beter achterwege kan laten.
Ik vrees dat ik nog een heleboel te leren heb, maar het belangrijkste is dat mijn leven me uitstekend bevalt en dat vrouwtje lekker veel met me speelt. Nu ze niet meer naar de konijntjes van de buren gaat hoef ik ook niet meer te huilen en heb ik haar weer voor mij alleen. Tenminste..... als je de 9 katten en drie vogels niet meetelt....
Aanstaande zaterdag word een grote dag want dan komen mijn mamma en mijn zusje op bezoek en natuurlijk de mensen waar ik de eerste 9 weken en drie dagen van mijn leven gewoond heb. Nu moet ik zeggen dat vrouwtje het spannender vind als ik. Ze is heel erg benieuwd of ik mijn familie nog ken en hoe we op elkaar reageren.