December 2010




01 December 2010

Ik heb een echte winterjas gekregen!!! Het is heel erg koud buiten en dat witte spul ligt er ook nog steeds. Omdat het zo koud is vond vrouwtje het jasje wat ik normaal aanheb te koud. Dus nu heb ik een lekkere dikke jas die ook mijn borst en buikje beschermt. Ik moet zeggen ik vond het ook wel prettig onder het wandelen. Vandaag deden mijn voetjes voor het eerst echt pijn. Gelukkig heeft vrouwtje me meteen op de arm genomen en toen mijn voetjes weer warm werden was ook de pijn weg.
Ik heb vandaag maar een ongelukje in huis gehad en dat was toen vrouwtje boven aan het werk was. Ik was ook boven en kon dus niet bij de deur komen om vrouwtje te vertellen dat ik moest plassen. Dus.....
Voor de rest ben ik braaf naar buiten gegaan en ik heb onder het wandelen gepoept en geplast. Van Rebecca heb ik nieuwe kommtjes gekregen. Eentje voor het water en eentje voor de brokken, ik vind ze erg mooi en het eet en drinkt lekker. Na het wandelen heeft Rebecca ook nog met me gespeeld, en ik heb haar kusjes gegeven. Ik vind haar erg lief!
Voor de rest heb ik het druk gehad met onzin uithalen, Proetsjke te plagen en met de katten te spelen en natuurlijk op tijd eens flink slapen.


02 December 2010

Wat een vervelende dag was het. Het begon er al mee dat ik steeds jeuk in mijn oortje had en als ik me krabte deed het zeer. Opeens mocht ik zomaar met vrouwtje mee terwijl Lobbe thuis moest blijven. Wij vrolijk op pad, komen we langs het huis van opa. Ik wilde hem wel graag even begroeten dus ben ik maar naar de deur gelopen, vrouwtje achter me aan en wij opa gedag zeggen. Nou en nu komt het: daarna zijn we naar de dierendokter gegaan. Dat was alles behalve prettig. Begint hij met in mijn oren te kijken terwijl ik daar niet van gediend was, maar hoe ik ook protesteerde hij bleef maar doorgaan. Vervolgens komt hij met zo’n ijkoud geval en begint naar mijn hartje en longen te luisteren. Dat vond ik nog wel ok. Toen moest ik mijn mondje open maken zodat hij naar mijn tanden kon kijken en toen werd ik toch wel echt boos. Nadat hij eens vriendelijk tegen me gebabbeld had kwam hij met een spuit en daar heb ik helemaal niets van gevoeld. Ik dacht eindelijk ben ik klaar, maar nee. Komt hij met een heel rare spuit en knipt zomaar haartjes weg. Die spuit deed dus wel pijn en ik moest ervan huilen en zeker toen hij er nog een goedje opdeed wat prikte. Tot slot heeft hij nog spul in mijn oren gedaan en er met een watje in zitten deppen. Dat deed geen pijn, maar ik had het helemaal gehad en wilde naar huis.
Toen we thuis waren heeft vrouwtje me verteld dat we nu nooit meer van elkaar af kunnen komen omdat ik nu gechipt ben. En dat ik over twee weekjes echt zelf mag lopen in het bos want ik heb het laatste spuitje gekregen wat ervoor zorgt dat ik niet ziek wordt.
Ik was zo moe van het hele gedoe dat ik de verdere dag geslapen heb en dat vrouwtje me de hele wandeling met Lobbe heeft mogen dragen. Zo tegen de avond voelde ik me alweer een beetje opgewekter en heb rustig wat gespeeld. Toen we naar bed gingen ben ik ook meteen weer gaan slapen in plaats van eerst met vrouwtje te spelen.
Ik ben blij dat deze dag voorbij is en wat mij betreft hoef ik de dokter voorlopig echt niet meer te zien !


03 December 2010

Vanmorgen zat ik  weer lekker in mijn vel, de ellende van gisteren was vergeten en ik was lekker opgewekt toen we wakker werden. Alleen toen vrouwtje met spul voor mijn oortje kwam vond ik dat minder leuk. Maar wat moet, dat moet en voor ik het wist was het al gebeurt.
Vrouwtje en ik hebben weer kattenbakken schoongemaakt, de kelder gepoetst en ga zo maar door. Wat ik alleen niet leuk vond en waar ik het dan ook niet mee eens was, was dat ik niet met de bezem mocht spelen. Als vrouwtje veegt is er niet leuker als steeds in de bezem bijten, nou en dat mocht vandaag dus niet.
Ik ben nu een echte grote jongen want ik heb geen enkel onglukje in huis gehad, alles netjes buiten gedaan en onder het wandelen. Mag ik nu trots zijn of niet ???
Toen ik met vrouwtje aan het spelen was heb ik per ongeluk in haar vinger gebeten en toen proefde ik een beetje bloed. Dat vond ik best erg voor haar, maar ik kon er echt niets aan doen. Ik heb gewoon heel scherpe tandjes en soms weet ik nog niet hoe sterk ik ben. Gelukkig was ze niet boos.
Onder het wandelen mocht ik de dummy van Lobbe even vasthouden, maar wat is dat ding zwaar, dus toen heb ik hem maar weer terug gegeven aan Lobbe. Het was wel leuk om het eens te mogen proberen. Ravotten in de sneeuw is makkelijker, dus dat heb ik toen maar gedaan.


04, 05, 06 December 2010

Er is niet zoveel te vertellen over deze drie dagen. Ik heb gewoon lekker gespeeld, mijn best gedaan om geen ongelukjes in huis te maken en “braaf” naar vrouwtje geluisterd. Waar ik wel achter gekomen ben is dat ik niet in de broekspijpen van vrouwtje mag bijten, dat vindt ze op de een of andere manier niet leuk.
Voor de rest is het leven gewoon leuk en ik heb het naar mijn zin, zeker als ik met de katten of met Lowieke kan spelen. Lobbe begint ook een beetje los te komen, alleen als ik te enthousiast ben wordt ze bang en loopt ze weg. Ik mag wel rustig bij haar liggen en als we wandelen mag ik haar riem vasthouden. Ziet best grappig uit, vrouwtje heeft mijn lijn vast, dan kom ik met de lijn van Lobbe in mijn bekkie. En Lobbe loopt dan voorop. Zijn we net een treintje.


07 December 2010

Vandaag ben ik erachter gekomen hoe consequent vrouwtje kan zijn. Ik heb nog eens geprobeert om in de kattenbakken te komen en waarachtig, krijg ik toch weer een tik op mijn neus en wordt zomaar bij mijn nekvel gepakt. Ik kan het dus wel vergeten dat het ooit wel mag. Lastig is dat, want het gebeurt niet alleen bij de kattenbakken, maar bij alles waar vrouwtje nee tegen zegt. Gelukkig ook bij de dingen waar ze ja op zegt!
Wat de poepjes en plasjes betreft: ik ben nu bijna helemaal zindelijk. Alleen als ik heel erg druk aan het spelen ben kan het gebeuren dat ik er te laat achter kom dat ik moet plassen en dan heb ik geen tijd meer om me te melden. Maar dat gebeurt nog maar zelden.
Wat het eten betreft: het lijkt wel alsof ik nooit genoeg krijg. Vrouwtje geeft me twee keer per dag vlees en voor de rest moet ik brokjes eten. Nou en met die brokjes daar zit ik dus mee. Dat spul wat ik de kommetjes van de katten zit vind ik veel lekkeder, maar dat mag ik van vrouwtje niet pakken. Mijn eigen brokjes zijn ook wel lekker maar daar heb ik niet zo’n zin in. Vrouwtje heeft een vergissing gemaakt, om me te leren buiten te plassen en te poepen heeft ze me brokjes van de katten gegeven om me te belonen. Nou dat heb ik dus goed onthouden vandaar dat ik me dus nu ook altijd meld. Wat ze niet gedacht had was dat ik steeds blijf proberen om de kattenbrokjes te eten. Soms probeer ik het weleens om net te doen of ik naar buiten moet, dan ren ik naar de deur, zij maakt de deur netjes voor me open, ik kom buiten en draai me meteen weer om en kom naar binnen. Daar trapt ze dan niet in, want hoe braaf ik dan ook ga zitten, ik krijg geen brokjes.
Ik heb trouwens al een paar keer zomaar buiten gespeeld. Zo zonder vrouwtje, maar wel met Speedy. Dat is best gezellig, alleen een beetje koud.


08, 09 December 2010

Heeft vrouwtje zomaar vergeten om gisteren in mijn boekje te schrijven. Niet dat er iets speciaals gebeurt is, maar toch...
Ik heb lekker gedarteld, gegeten en geslapen. Het enige vreemde was dat vrouwtje me midden op de dag weer alleen gelaten heeft. Ze moest met opa weg en ik kon niet mee. Ik blijf dat toch een beetje raar vinden, maar heb er verder geen problemen mee. Toen vrouwtje weer thuis was kwam Rebecca ook en zijn we gezellig gaan wandelen. Ik mag af en toe nog steeds met de dummy van Lobbe lopen. Wat ik alleen niet mag is in de haren van Lobbe bijten. Dat heb ik vandaag uitgeprobeert, en vrouwtje vindt dat niet goed dus. Jammer want die grote kun je zo lekker plagen.
Ik ben nu officieel zindelijk verklaard want ik heb al twee dagen totaal niets in huis gedaan, geen ongelukje en niets. Dat heb ik toch vlug geleerd vind ik, in drie weken tijd kan ik de weg naar buiten vinden.
Wat de brokjes betreft kan ik melden dat die domme katten andere brokjes in hun kommetje krijgen en dat ik die helemaal niet lekker vind. Dus nu eet ik toch maar weer mijn eigen brokken. Wat ik ook nog vertellen moet is dat ik nu ook lekker buiten speel ook als Speedy er niet bij is. Vandaag heb ik al mijn energie gebruikt om wedstrijdje te rennen met mezelf. Onder het rennen kwam ik nog een dennetak tegen waar ik lekker aan heb zitten knagen, had ik effe pauze. Er zijn altijd leuke dingen te vinden op ons erf en als ik het koud heb ga ik even bij Lobbe in de garage. Daar ligt een lekker kussen, maar lang houd ik dat niet uit, want ik wil zo snel mogelijk weer rondrennen.
Vrouwtje heeft het ijs van de stoep weg geveegd. Terwijl ze daarmee bezig was heb ik met Lobbe gespeeld en gewaakt, dat was best gezellig. Toen we een beetje veel kabaal aan het maken waren, riep vrouwtje opeens: He dames, een beetje minder. Moet je je voorstellen zegt ze zomaar dame tegen me terwijl ik toch een echte man ben. Ze moet er zeker nog even aan wennen denk ik dan.


10 December 2010

Ik heb het eerste kwartaal van mijn leventje bereikt want ik ben nu 3 maandjes oud en dus al een hele kerel. Niet dat ik me nu anders voel, maar ik wil het gewoon even melden. Vrouwtje kwam erachter dat ik nu dus ook al bijna 4 weken hier rondloop. Ze vindt het onvoorstelbaar hoe snel de tijd gegaan is.
In die maand heb ik toch ook een heleboel geleerd, de regels die er zijn, het dagritme, het wandelen en ga zo maar door.
Wat het slapen betreft heb ik vrouwtje haar kussen maar terug gegeven. Ik slaap nu naast haar, lekker dicht tegen haar aangekropen. Hebben we allebei wat meer plaats. Vrouwtje moet er nu alleen aan wennen dat niemand naast haar hoofd ligt, maar omdat ze me voelt slaapt ze wel lekker.
Vandaag heb ik een belangrijke les geleerd: ik mag dus niet in de bezem bijten als vrouwtje aan het vegen is. Ik krijg dan de kleine veger waar ik wel mee mag spelen. Toen ik toch probeerde om in de bezem te bijten werd ik zomaar bij mijn nekvel gepakt en kreeg ik een heel boos juj te horen. Toen wist ik dat het echt niet mocht en ben ook braaf met de kleine veger gaan spelen. Zo kon vrouwtje netjes haar werk afmaken en ging het wat sneller.
Het witte spul buiten is bijna helemaal weg, dat vind ik wel jammer, maar van de andere kant nu kan ik weer in het gras spelen en dat is ook leuk.
Heb ik gisteren trots verteld dat ik geen ongelukjes meer heb, gebeurt het vandaag toch nog. We waren in de kelder toen ik merkte dat ik dringend moest, maar de deur waar ik dan voor ga zitten was er niet, dus toen heb ik het toch maar binnen gedaan. Vrouwtje heeft me wel verteld dat ik dat niet mag en dat ik door het gat in de deur beneden naar buiten moet gaan. Daar mag het dan wel. Nu weet ik dat dus voor de volgende keer.


11, 12 December 2010

Omdat ik iets te enthousiast was met eten heeft vrouwtje weer iets nieuws bedacht. Ik mag niet meer langs haar benen en de kast omhoog springen als ze het eten klaarmaakt. En als het zover is dan moet ik netjes gaan zitten en braaf wachten totdat vrouwtje het kommetje voor mijn neus zet. Het resultaat is dat het maken van het eten rustiger is en dat als ik eenmaal aan mag vallen ik niet meer zo vlug alles naar binnen werk. Ik eet nu langzamer, het smaakt me veel beter en ik heb eindelijk het gevoel dat mijn buikje gevuld is.
Als vrouwtje Lobbe knuffelt sprong ik steeds tegen haar op zodat Lobbe weg zou gaan, maar ook daar heeft vrouwtje nu een stokje voor gestoken. Als ik tegen Lobbe opspring duwt vrouwtje me weg en daardoor weet ik dat ik afstand moet houden. Het klinkt niet leuk, maar voor mij is het nu wel duidelijk dat er een tijd is dat ik geknuffeld wordt en een tijd dat Lobbe aan de beurt is.
Met de dummy van Lobbe gaat het precies zo. Als ik deze wil pakken duwt vrouwtje me weg en zorgt ervoor dat Lobbe haar dummy vastpakt, telkens als ik het toch probeer duwt ze me weer weg. Gevolg: ik weet dat het echt niet mag en Lobbe kan eindelijk weer rustig met haar geliefde dummy wandelen.
Dit zijn drie heel belangrijke lessen die ik dit weekend geleerd heb, wat niet betekent dat ik niet toch af en toe zal proberen of het anders kan. Vrouwtje kennende zal het wel niet lukken, maar proberen kan altijd !!!
Zo komt er steeds meer structuur in mijn leventje en dat vind ik wel zo prettig, want ik wil graag weten waar ik aan toe ben. En een bijkomend voordeel is dat vrouwtje niet vaak meer hoeft te mopperen.
Het lijkt nu wel of ik niets meer mag, maar dat klopt niet. Er is gewoon een tijd van leren en een tijd van spelen want dat doet vrouwtje ook heel vaak met me. Ik heb er geen moeite mee dat er steeds meer regels zijn waar ik me aan moet houden. Doordat vrouwtje me dat duidelijk maakt en heel consequent is wordt het leven alleen maar gemakkelijker en leuker. Mijn humeur en enthousiasme lijdt er in ieder geval niet onder.


13 December 2010

Hiep hiep hoera, ik mag eindelijk in het bos zelf lopen en dat heb ik vandaag dus ook gedaan, wat is dat gaaaaaf! Er liggen een heleboel takken die ik zomaar op mag rapen en mee mag nemen, lijkt het net alsof ik ook een dummy heb. En er is veel te ruiken en te snuffelen. Ik heb optimaal genoten en verheug me al op morgen.
Vrouwtje is vanmiddag even wezen shoppen en omdat ik best wel moe was van het wandelen ben ik thuis gebleven. Toen ze weer thuis kwam had vrouwtje een cadeautje voor mij en voor Lobbe. Ik heb een echte piepbal gekregen. Als ik erin bijt of met een pootje ertegen stoot hoor je dus een leuk piepje en dat is echt te gek.
Lobbe heeft een gemakkelijk ligkussen gekregen. Ze heeft veel last van haar oude botten, dus maakt vrouwtje het iets aangenamer voor haar door een zacht kussen te geven.
Na het eten heb ik eerst alleen gespeeld en daarna heeft vrouwtje de rest van de avond met me gespeeld. Natuurlijk met de piepbal en met een stoffen dier waar ook een piepje in zit. Toen we naar bed gingen was ik zo moe dat ik meteen in slaap gevallen ben.


14 December 2010

Omdat ik zo blij was met mijn nieuwe speelgoed ben ik helemaal vergeten te vertellen dat ik ook een nieuwe looplijn heb gekregen. Eentje met 7 meter lijn, dus nu kan ik pas echt goed rennen. Het is alleen een beetje eng dat vrouwtje dan zo  ver weg is, maar als ik even stil blijf staan is ze zo weer bij me. In het bos is het echt leuk, ik heb nu wat meer ruimte om overal te snuffelen en takjes te zoeken. Ik heb vandaag weer een nieuw hondje leren kennen. Dat was het vaste vriendje van Tinka. Een vriendelijke goser en we hebben dan ook een beetje gespeeld. Hij is een stuk ouder als ik, 10 jaar, en is dus ook niet meer zo fanatiek.
Gisteren kwamen we in het bos twee heel onvriendelijke honden tegen die zomaar tegen mij gromden en naar me toe kwamen. Tenminste eentje, de andere werd aan de lijn gedaan. Vrouwtje vertrouwde het niet en heeft me toch maar even op de arm genomen. Normaal doet ze dat niet, maar nu was ze bang dat die ene hond me zou bijten en dus heeft ze voor veiligheid gekozen. Die andere mevrouw vertelde vrouwtje wel dat het helemaal fout was wat ze deed, maar vrouwtje weet heus wel wat ze moet doen en wanneer het onveilig is voor mij.


15, 16 December 2010

Woensdag heb ik nieuwe mensen leren kennen, namelijk de grote broer van vrouwtje, haar schone zus en hun jongste zoon Floris. Gave mensen zijn dat. Ik heb lekker een beetje met ze gespeeld, bij ze op schoot gezeten en.... ik ben even alleen met ze geweest. Vrouwtje ging met Irene, dat is de schone zus, eten halen en toen ben ik dus bij opa, Frits en Floris gebleven en ik was geneens bang.
Vandaag ben ik voor het eerst heel lang alleen geweest, zeker wel 3 uur. En wat doe je dan als welopgevoede jongeman, juist dan ga je dus gewoon slapen. De tijd vliegt dan voorbij en als je wakker wordt is vrouwtje er weer. Vanmiddag zijn we weer lekker in het bos geweest.
Ik heb trouwens iets nieuws ontdekt, als ik bij vrouwtje moet komen is het veel leuker om dan een stukje weg te rennen en te wachten of ze achter me aankomt. Met andere woorden lekker uitdagen om te spelen. Helaas, vrouwtje trapt er niet in en als ze zegt dat ik komen moet, verwacht ze dat ik luister.  Zoals ze dan altijd zegt: er is een tijd van spelen en een tijd van luisteren. Duidelijk toch?


17 December 2010

In het bos heb ik vandaag kennis gemaakt met twee grote jongens, die waren wel drie keer zo groot als ik, vrouwtje zegt dat het labradors waren. Hoe dan ook ze waren heel lief. Ik heb ze lekker uitgedaagd om te spelen en dat deden ze ook nog alleen wisten ze toen van geen ophouden meer en was het een beetje lastig om verder te wandelen. Vrouwtje heeft me toen maar op de arm genomen wat ik wel even prettig vond. Toen de groten weg waren kon ik weer zelf lopen.
Na even goed uitgerust te hebben heeft vrouwtje lekker met me gespeeld, ze is zelfs bij me op de grond komen liggen.


18, 19 December 2010

Wat me nu toch overkomen is, ik was vandaag zomaar een wandelende sneeuwbal. Overal had ik de sneeuw hangen en waar ik ook liep overal zakte ik weg in dat witte spul. Maar leuk was het wel. Toen vrouwtje de sneeuw aan het opruimen was heb ik met Lobbe gespeeld en lekker door alle hooopjes gerend, vandaar dat ik dus zelf in een sneeuwbal verandert was.
Ik ben er nu definitief achter dat vrouwtje het niet leuk vindt als ik voor haar wegren als ik moet komen. Vandaag is ze zelfs boos op me geworden en heeft ze me links laten liggen. Dat vond ik dus helemaal niet leuk en er zit maar een ding op om dit te voorkomen: luisteren als ze me roept en me dan ook braaf laten pakken.


20, 21 December 2010

Er zijn alweer twee dagen voorbij, maar echt veel is niet gebeurt. Wel heb ik ontdekt dat je bij vrouwtje op schoot heerlijk kunt slapen. En als je moet wachten omdat vrouwtje zich aan het douchen is, dan trek je de kleren van de mand en kun je er lekker op liggen en nog even doezelen. Verder weet ik nu ook dat vrouwtje er niet tegen kan als ik aan haar blote voeten knabbel of onder de voeten lik, ze begint dan heel hard te lachen. Ik vind dat wel een leuk ritueel voor het slapen gaan. Lekker onder de dekens duiken en dan op zoek gaan naar die blote voeten. Zo kan vrouwtje tenminste niet wegrennen en kan ik haar lekker plagen.
Overdag ben ik nu helemaal zindelijk, alleen als het donker is buiten kan het gebeuren dat ik een poepje binnen doe. Ik vind het eng buiten en Lobbe gaat niet mee en vrouwtje ook niet. De plasjes doe ik wel buiten want dat is vlug gebeurt. En als ik dat braaf buiten doe krijg ik altijd lekkere brokjes als ik weer binnen kom. Natuurlijk alleen als het donker is buiten, overdag krijg ik alleen een compliment. Onder het wandelen heb ik mijn vaste plekje om te poepen wel al gevonden, dus dat scheelt alweer. Met het wandelen lukt het me soms om de hele wandeling zelf te lopen en dat is wel drie kwartier! Af en toe ben ik een beetje moe en dan draagt vrouwtje me een stuk, moet kunnen vind ik, want ik ben best nog wel jong om al zover te lopen. Als we dan thuis komen spelen we nog even en daarna ga ik lekker slapen totdat we moeten eten.
Zo heb ik nu twee vaste slaap momenten. Het eerste is als vrouwtje met opa belt, als ze me verteld dat ze dat gaat doen, dan wil ik op de bank om me lekker bij haar weg te duwen en dan blijf ik slapen tot vrouwtje ook geslapen heeft. Het tweede moment is dus na het wandelen en spelen. Zo ben ik lekker uitgerust als vrouwtje televisie gaat kijken, kunnen we ook weer lekker spelen.


22, 23 December 2010

Ik heb vrouwtje voor het eerst heel erg boos meegemaakt. Niet dat ze op mij boos was, maar het was een dag dat alles mis ging. Het begon ermee dat Lowieke de brokjeskom van Lobbe van het aanrecht mikte waardoor hij dus stuk is. Daarna gingen er een heleboel kleine dingen mis. En bij het avondeten liet vrouwtje het eetkommetje van Miss Molly uit de handen valllen en toen werd ze dus echt boos. Ze heeft heel hard gemopperd en ik mocht niet bij haar komen. Toen ze weer rustig was heeft ze ons eten gegeven en toen was het ook weer goed. Vrouwtje vertelde me toen dat je soms van die dagen hebt dat alles mis gaat en dat ze dan heel erg boos op zichzelf wordt en dan het liefste even alleen gelaten wil worden. Dus nu weet ik dat. Als ik vrouwtje hoor mopperen en ze noemt mijn naam daarbij niet, dan moet ik haar gewoon even laten.
We zijn vandaag niet gaan wandelen want het sneeuwde veel te hard en er ligt zoveel sneeuw dat ik erin wegzak. Wel heb ik lekker een uurtje met Lobbe buiten gespeeld. Vrouwtje was de sneeuw weg aan het ruimen en wij hebben ons geamuseerd.


25 December 2010

Het is vandaag Kerstmis en voor mij dus de eerste keer dat ik dit meemaak. Veel vertellen kan ik niet, daarom laat ik de beelden voor zichzelf spreken. Het is wat je noemt een echte witte Kerst:
                     
 De kleine opening voor Lobbe.. Zo ziet onze straat uit   


                            .



                           
                           en takken die ik onder de sneeuw weg
De ingesneeuwde kattenren                                   moet zien te halen


 27 December 2010

Het kerstfeest is voorbij en het gewone leventje is vanmorgen dus ook weer begonnen. Vrouwtje boodschappen halen, ik lekker slapen in mijn mandje. Maar toen ze thuis kwam, dat was een begroeting..... Alleen jammer dat vrouwtje het niet zo leuk vond. Ik was zo opgewonden en blij dat ik steeds in haar broek bleef bijten en dat mag dus niet. Toen vrouwtje merkte dat ik niet kon luisteren heeft ze me gewoon even eens goed opzij geduwd en toen drong het tot me door dat ik verkeerd bezig was. Toen ik daarna gewoon rustig naar haar toeging en de hand even begon te likken was het weer goed. Conclusie is dat ik zeker blij mag zijn als vrouwtje er weer is, maar dat ik dat niet moet laten merken door in haar broek te bijten. Beter is om te kwispelen, even blaffen en dan knuffelen!!! Zijn we allebei blij.
De rest van de dag was gewoon rustig. ‘s Middags zijn we naar het bos geweest en hebben we lekker door de sneeuw gelopen. Er was bijna niemand in het bos, dus ik heb ook maar een paar andere honden gezien. Dat waren allemaal van die grote jongens en die wilden niet met mij spelen. Dus wat dat betreft had ik pech. Ik zal blij zijn als de takjes eindelijk weer te vinden zijn. Die liggen nu onder de sneeuw en dan krijg ik ze niet te pakken, daarom speel ik nu maar met wat verdwaalde blaadjes en met sneeuw.



29 December 2010

Vrouwtje heeft vandaag is gekeken of ik wel voldoende groei en voldoende gewicht heb. Het resultaat: Ik ben nu  16 weekjes oud, ik ben 25 cm groot en weeg 3,1 kg. Op 2 december woog ik 2,4 kg en op 15 november 1kg en 750 gram. Dat betekent dus dat ik in ongeveer 7 en een halve week 1 kg en 350 gram dikker geworden ben. Vrouwtje is tevreden en alleen heel erg benieuwd hoe groot ik word. Verder kwam ze tot de conclusie dat ik pas 7 weken hier rondhuppel en toch al een heleboel geleerd heb. Wat ze zich nu alleen nog afvraagt is of ze niet te streng is. Ze is heel precies in het vertellen wat vooral niet mag en wordt ook wel eens boos als ik die dingen toch doe. Ik krijg ook wel veel complimenten als ik dingen goed doe. Maar wat vrouwtje zich afvraagt is of ze me niet meer puppy moet laten zijn in plaats van al die dingen leren. Ze denkt dat er een beter evenwicht moet zijn tussen kattekwaad uit laten halen en leren. Hoe dan ook mij bevalt het leven hier uitstekend en ik heb plezier. Ik mag wel zeggen dat ik een opgewekt mannetje ben die steeds te vinden is voor een partijtje ravotten en voor een partijtje knuffelen.
Alleen is het op dit moment niet zo leuk buiten, je hoor steeds van die harde knallen en dan schrik ik. Vrouwtje heeft me wel verteld dat ik niet bang hoef te zijn en dat ben ik dan ook wel niet, maar het geluid is zo hard, je verwacht het niet en dan is het schrikken.


 
30 December 2010

Wat ik vandaag beleefd heb is de eerste keer geweest. Vrouwtje ging  ‘s middags met twee van de katten, Willy en Miss Molly, in een tas naar buiten. Ze zaten allebei in een eigen tas, maar vonden het duidelijk niet leuk. En ik ook niet, ik moest zelfs even huilen toen vrouwtje naar buiten ging. Na een hele tijd kwam ze terug en had ze gelukkig allebei de tassen met allebei de katten bij zich. Dus vrouwtje blij, ik blij.
Als honden zouden kunnen lachen dan had ik vrouwtje vanmorgen uitgelachen. Er liggen buiten hoge hopen sneeuw en ik had me bedacht dat het leuk zou zijn om op de hoogste berg een poepje neer te leggen. Toen vrouwtje de poepjes van Lobbe en mij op ging ruimen wilde ze dat ene poepje natuurlijk ook pakken. Dus dacht ze als de sneeuw Sjtroepie houdt, dan kan ik er ook op. Niet dus, zakt ze met een been helemaal in de sneeuw weg en had de grootste moeite om er weer uit te komen. De pantoffel bleef in het diepe gat steken, dus die moest ze er apart uit halen terwijl ze dus met een sokkenvoet op de grond stond. Dat was koooouuuuuud......
Zelf kon ze er ook om lachen want het was best wel leuk.
In het bos was het ook leuk, lekker ravotten en in de sneeuw duiken. We kwamen nog een grote hond tegen die met mij heeft gespeeld, dat was echt genieten. Ik ben dappeder als Lobbe want die schrikt nog altijd als ze van die rare knallen hoort, ik lekker niet meer!!! Thuis durf ik er zelfs tegen te blaffen.
Verder heb ik me beperkt tot het uithalen van kattekwaad, lekker eten en slapen.