Het dagboek van Sjtroepie



...De verhalen van de jongste spruit...





In het puppy-dagboek van Sjtroepie staan alle dingen die ik geleerd heb of die gebeurd zijn sinds ik hier woon. Omdat het nogal veel is dacht vrouwtje dat het handig zou zijn om het in maanden te verdelen. Dat is leuk voor als je alles nog eens wil lezen.


Geplaatst 15 jul. 2011 22:45 door Gertie Franssen

16-07-2011
Vrouwtje vond het altijd zo erg dat ik niet bij haar op de bank kwam liggen als ze tv zat te kijken, dat ik me iets bedacht heb. Lekker op de schoot kruipen en dan heerlijk ontspannen slapen, af en toe een likje over haar hand en als het dan te warm is naast haar op de bank kruipen, zo dicht mogelijk tegen haar aan. Dat is hoe ik nu al twee avonden doorgebracht heb en ik moet zeggen niet alleen vrouwtje geniet hiervan, maar ik ook. Ik moet er wel bij vermelden dat ik dit alleen kan doen als het niet warm is, zoals het nu is. De mensen noemen dit zomer, maar ik heb weleens warmere tijden meegemaakt. Maar goed, hoofdzaak is dat we allebei blij en tevreden zijn en genoten hebben.

Geplaatst 11 jul. 2011 22:50 door Gertie Franssen

12-07-2011
Ik ben nu 10 maandjes oud, 6,4 kg zwaar en 27.5 cm groot. Dat betekent dat ik een heel klein beetje gegroeid ben en een beetje zwaarder geworden ben. De conclusie is dat ik nu even groot ben als de meeste van mijn vriendjes, alleen Speedy en Sjaakie zijn nog iets groter. Misschien red ik het nog net om even groot te worden als die twee.
Het verhaal van de bloemetjes en de bijtjes heb ik intussen ook begrepen, maar ik kan er niets mee. De meisjes die we tegenkomen bij het wandelen moeten niets van me hebben, ze willen me steeds bijten. Ik doe echt niets om ze te ergeren, maar als ze aan me ruiken worden ze boos. De mannetjes die we tegenkomen zijn altijd vriendelijk tegen me, maar jah daar heb ik niets aan, is wel leuk want zo is er altijd iemand om mee te spelen. Gelukkig heb ik geen last van mijn hormonen, dus dat de dames me niet zien zitten maakt voor mij eigenlijk niets uit. De enige die ik wel eens wil bespringen om ondeugend te zijn is mijn vriendje Franzel, maar als vrouwtje dat ziet roept ze meteen dat het niet mag. Dat hele gedoe met bloemetjes en bijtjes kan me gestolen worden want ik kan er toch niets mee. En dat is op zich best wel gunstig want nu hoef ik ook niet naar de dokter om ervoor te zorgen dat ik geen echt mannetje meer ben. En zo klopt het weer: elk nadeel heeft zijn voordeel!
Op dit moment zijn vrouwtje en ik het niet eens wat het slapen betreft. Het is erg warm en dan kan ik niet slapen. Vrouwtje wil helemaal niet met me spelen als we in bed liggen en ik verveel me dan heel erg. Hoe hard ik ook probeer om haar uit te dagen en wakker te maken, het lukt niet en ze wordt alleen maar boos omdat zij wel wil slapen. Nu heeft ze gisteren een bedje voor me gemaakt naast haar eigen bed met zo'n lekkere handdoek erop zodat het niet te warm is. Maar ik vind het helemaal niet gezellig en wil liever op haar bed liggen met alle gevolgen van dien. Het blijft een probleem dat mooie weer met die warmte. Vrouwtje hoopt dat het beter gaat worden als ik iets ouder ben. Als we de volgende keer naar Kim gaan dan vraagt ze of die mijn haartjes uit kan dunnen zodat mijn vacht niet meer zo dik is.
Vanmiddag gaan we weer naar Poezelke kijken, ze komt volgende week donderdag bij ons wonen, dus is het vandaag de laatste keer dat we gaan kijken. Vrouwtje is heel erg blij als het zover is en verheugt zich enorm erop dat het kleintje bij ons komt wonen. Ze heeft me alleen verteld dat ik niet te druk met haar mag spelen omdat het kleintje dan misschien bang wordt of dat ik haar pijn doe. We zullen het wel zien, ze hoort bij ons en dan gaat het vanzelf goed allemaal.

Geplaatst 28 jun. 2011 23:05 door Gertie Franssen

28-06-2011
Eindelijk!!! vrouwtje werkt mijn dagboek weer eens bij. Ze zou zich moeten schamen, een hele maand heeft ze overgeslagen. Goed, ik ben dus nu ruim 9 maanden en een echte kerel. Het verhaal van de bloemetjes en de bijtjes ken ik intussen en daarom ben ik nu dus een echte kerel. Verder kan ik melden dat ik samen met Speedy mijn eerste muis gevangen heb en ik geloof dat ik ze zelfs opgegeten heb. Mijn eerste familieweekend heb ik ook meegemaakt en dat was best gaaf. We zijn op een camping geweest en daar was een andere jonge gast en samen hebben we heerlijk gerend en gespeeld, ik heb er intens van genoten. Het was voor mij trouwens de eerste keer dat ik in een auto gezeten heb. Toen vrouwtje me vorig jaar gehaald heeft, heb ik ook wel even in de auto gezeten, maar dat is alweer zo lang geleden dat het eigenlijk niet meetelt. Hoe dan ook het is best leuk om ergens naartoe te gaan terwijl je niet hoeft te lopen. Je kunt lekker naar buiten kijken en van dat geluid val je zomaar in slaap.
Hier in huis heeft vrouwtje de boel aardig overhoop gehaald. Zo staat er nu een groot huis met een pluche konijn erin, dat staat te wachten op Poezelke, het nieuwe bewonertje wat gaat komen. Omdat dat huis zo groot is heeft vrouwtje de kamer om moeten ruimen. Vandaar dat het huis een paar keer goed op z'n kop gestaan heeft, maar nu is het klaar.
Ik heb heel veel last van de warmte, de afgelopen twee nachten heb ik er niet van kunnen slapen, wat duurt een nacht dan lang. Vrouwtje wil niet met me spelen want die ligt wel te slapen, dus zit er niets anders op als van het bed afspringen en dan proberen vrouwtje wakker te maken zodat ze me weer op het bed tilt. Dat lukt een aantal keren, maar dan is vrouwtje het weer zat en verteld me dat ik toch echt moet proberen om te slapen.
Mijn opvoeding is zo ongeveer klaar, ik weet wat wel en niet mag, ik wandel netjes en trek niet teveel aan de lijn en ik luister als vrouwtje me roept. Dit alles betekent niet dat ik niet af en toe probeer om ondeugend te zijn en te proberen of ik de grenzen kan verleggen. Dat lukt dus echt niet, vrouwtje is vreselijk consequent en als ik eerlijk ben vind ik het ook niet erg. Ik weet zo tenminste waar ik aan toe ben en dat maakt het leven lekker eenvoudig en dat betekent weer dat ik optimaal kan genieten en me ontspannen.
Wat ik met wandelen minder leuk vind is als van die grote gasten op me af komen stormen en me pardoes overhoop rennen. Dat is een paar keer gebeurt en nu blaf ik meestal al voordat ze komen rennen, niet dat het helpt, maar je kunt het proberen..... Laatst kwamen vier grote herders op me af en toen is vrouwtje heel erg boos geworden op het baasje van die vier. Ze heeft flink gemopperd en daarna zijn we verder gelopen. Wat die andere bazen niet schijnen te begrijpen is dat het niet leuk is als die grote op me af komt en niet naar zijn baasje wil luisteren en soms gebeurt het dat het baasje de hond helemaal niet terug roept. 
Mijn grote vriend Oscar begint oud te worden, de laatste twee keer dat ik hem gezien heb, kwispelde hij wel naar me, maar ik mocht hem verder niet begroeten. Vrouwtje vertelde me toen dat hij erg oud is en het niet meer prettig vind als ik tegen hem opspring. Dat vind ik best wel jammer, want hij is mijn echte vriend.
Wat ik ook nog moet vertellen is dat ik vrouwtje versteld heb doen staan. Ik had op een gegeven moment last van diaree en daar heeft vrouwtje pillen voor die ze staupecid noemt. Mijn voorgangers hebben daar altijd moeilijk over gedaan als ze die moesten nemen en dus dacht vrouwtje dat ik er ook wel problemen mee zou hebben. Toen ze me die pil voorhield heb ik hem gewoon netjes opgegeten en toen was vrouwtje wel heel erg verbaast. De dag erna heeft ze het opnieuw geprobeerd en heb ik die pil dus weer gewoon lekker opgegeten. Dat is wel zo handig, gisteren heb ik gemerkt wat gebeurt als je dat niet doet. Omdat het zo warm was had ik echt geen zin in iets, maar die pil moest ik wel hebben en toen heeft vrouwtje hem zomaar in mijn strotje geduwd. Dat is dus echt niet fijn en vanmorgen heb ik hem weer lekker zelf opgegeten. Vrouwtje heeft al zolang honden en ik, nummertje 7, ben de eerste die geheel vrijwillig een pil opeet. Dat maakt me toch wel een beetje bijzonder. Niet dat ik toch niet al ben want ik hoor vrouwtje vaker mompelen dat ze in mij haar drie grote vriendinnen herkent: de aanhankelijkheid heb ik van Tinkeltje, de vriendelijkheid naar andere honden en mensen toe van Lotje, en de gehoorzaamheid van Lobbe. En dat maakt dat vrouwtje toch wel dankbaar is Onze Lieve Heer heeft haar de drie vriendinnen op heel korte tijd in laten leveren, maar Hij heeft ervoor gezorgd dat ik in haar leven ben gekomen en dat ze van ieder van hen een stukje in mij terugziet. Niet dat ik die drie kan vervangen, maar het geeft een beetje troost voor vrouwtje. 

Geplaatst 27 mei 2011 22:13 door Gertie Franssen   [ 27 mei 2011 22:34 bijgewerkt ]

28-05-2011
Gelukkig, vrouwtje steekt weer enigszins lekker in haar vel. Hoe jong ik ook ben, ik heb het heel goed in de gaten gehad. Ik hoorde vrouwtje niet meer lachen, steeds op zichzelf mopperen en ze praatte heel veel met zichzelf in het bos. Maar nu is het gelukkig weer een beetje over. 
      
         




Ik ben dinsdag naar de kapper geweest, dat was niet zo prettig, ik moest maar liefs twee uur rustig zijn en dat is heeeeeel moeilijk voor me. Maar goed ik heb die mevrouw maar haar gang laten gaan en achteraf ben ik daar heel erg blij om, want nu mijn lange haren weg zijn voel ik me veel fijner. Ik heb het niet meer zo warm en lig nu zelfs af en toe bij vrouwtje op de bank te slapen.
Wat nu wel heel erg opvalt is dat mijn voetjes niet normaal staan, de voetjes van mijn voorpoten staan naar buiten, net als bij een zeehondje. Ik vind dat niet erg, maar vrouwtje is bang dat ze nog meer vergroeien naarmate ik ouder word, dus volgende week gaat ze dat eens navragen bij de dierendokter.






Ik ben nu ruim 8 maanden oud en ik vind dat ik niet altijd hoef te luisteren als iets niet mag, jammer dat vrouwtje daar heel anders over denkt en langzaam begin ik te beseffen dat ik maar beter netjes de dingen zo kan doen als vrouwtje ze me van begin af aan geleerd heeft. Dat maakt het leven gemakkelijker en leuker, ik krijg ze dan namelijk niet steeds op mijn kop en vrouwtje lacht veel tegen me en verteld me heel vaak hoe trots ze op me is.
Dat heeft ze van de week ook nog uitgebreid gedaan. Ik ben voor de eerste keer mee geweest naar vreemde mensen. Een lieve mevrouw, die vrouwtje kent, was jarig en toen zijn we daar naartoe geweest. Uiteraard heb ik me voorbeeldig gedragen, ben niet lastig geweest, heb niet in de tuin geplast en heb niet gepiept. Dus toen had vrouwtje echt reden om heel erg trots op me te zijn, maar ik was wel blij toen we weer naar huis gingen en ik heb de hele weg lopen dartelen en rennen, want ik moest wel wat energie kwijt.

Geplaatst 15 mei 2011 01:57 door Gertie Franssen

15-05-2011
Gisteren zijn mijn eerste baasjes samen met mijn mamma en zusje bij ons op bezoek geweest. Mijn mamma kende me niet meer want ze gromde de hele tijd tegen me en wilde niets van me weten. Mijn zusje gromde eerst ook, maar na een poosje wilde ze wel een beetje spelen. Alleen als ik ondeugend wilde zijn dan begon ze weer tegen me te grommen. Een keer was ze zelfs zo boos op me dat ik me maar meteen overgegeven heb en heel onderdanig op mijn rug ben gaan liggen. Ik weet niet wat dat is met die meiden, ze zijn altijd boos op me en willen niets van me weten. Met mannetjes heb ik daar geen last van, die zijn altijd vriendelijk tegen me, zelfs als ik een beetje druk ben. Vrouwtje gaat eens puzzelen waarom de dames me niet moeten, want ze wil toch weten hoe dat zit. Maar goed we hebben samen gegeten en het lekkers gedeeld en dat ging allemaal goed. Omdat ik mijn vlees toch al had gehad voordat ze kwamen, heb ik de dames mijn brokken afgestaan. Later heeft vrouwtje nieuwe brokjes neergezet, maar ik had het veel te druk met alles in de gaten te houden en te proberen of ze niet toch met me wilden spelen. Ik heb het wel naar mijn zin gehad, eindelijk eens iemand die je echt kunt uitdagen om te spelen. Toen ze naar huis gingen vond ik dat toch wel jammer en ik ben even bij de deur blijven zitten om te kijken of ze weer terug zouden komen. Jammer, niet dus. Gelukkig heb ik mijn kattenvrienden en Binkie wilde meteen met me spelen. Ik was zo moe geworden van een hele avond spelen, rennen en alles in het oog houden, dat ik de hele nacht doorgeslapen heb tot 8 uur vanmorgen. 
Toen we beneden kwamen rook ik meteen nog de geur van mamma en mijn zusje en dat maakte me een beetje van streek. Ik heb er zelfs om moeten piepen totdat vrouwtje me gerustgesteld heeft en me verzekerde dat ze me lief heeft en dat ik nooit bij haar weg hoef. Nadat ze alles opgeruimd had en alle geurtjes weg waren, was het weer goed en kon ik met een gerust hart mijn plekjes opzoeken en lekker slapen, want ik ben nog steeds moe. 
Toen mijn eerste baasjes me zagen moesten ze nog eens goed kijken want ze vonden me heel erg groot, maar wel heel erg mooi. Het schijnt dat ik op mijn pappa lijk, die was ook zo groot. Alleen de beige vlek op mijn rug, die heb ik van mamma en de golfjes in mijn haren. Mamma heeft zelfs echte krullen. Mijn zusje is een heel stuk kleiner als ik en veel smaller, zal wel komen omdat zij een meid is. Vrouwtje hoeft zich in ieder geval geen zorgen over mij te maken. Ik ben niet te smal met mijn 6 kilo. Je voelt mijn ribben en mijn ruggengraat nog, dus te dik ben ik ook niet. Ik heb best wel veel spieren, dat krijg je als je iedere dag een lekker lange wandeling in het bos maakt. En iedere dag flink je spieren traint door achter je vrienden aan te rennen en een potje te worstelen. En dan natuurlijk nog de spieroefeningen samen met vrouwtje als ze gegeten heeft. Dat is ook iedere dag vaste prik.

Geplaatst 10 mei 2011 22:32 door Gertie Franssen

10-05-2011

He eindelijk, vrouwtje neemt weer eens tijd om mijn dagboekje bij te werken. Ik ben nu 8 maanden en werd dus weer op de weegschaal gezet met het prima resultaat van 6 kg. Daarna kwam de meetlat er natuurlijk ook weer bij, maar dat was jammer ik ben niet gegroeid en dus nog steeds 27 cm. Vrouwtje heeft me gerustgesteld, ik wil namelijk net zo groot worden als mijn vriend Speedy, en volgens vrouwtje heb ik nog 4 maandjes de tijd om te groeien. Daarna zal het niet meer lukken, dus ik houd mijn pootjes gekruist dat ik net zo groot en misschien wel groter ga worden.
Verder ben ik vrouwtje aardig aan het testen hoe consequent ze is, dat heb ik al vaker gedaan, maar zo af en toe onderneem ik nog eens een testfase. Nu probeer ik op straat toch af en toe eens iets lekkers op te rapen en als het effe kan het ook nog op te eten. Vervelend, vrouwtje ziet het 9 van de 10 keer en dan krijg ik flink op mijn donder want als vrouwtje ergens boos over wordt dan is het wel van iets oprapen en ook nog opeten. Ze zegt dan steeds tegen me dat het niet mag en dat ik er ziek van kan worden. Als ik toch door blijf drammen eindigt het ermee dat ik een flinke tik op mijn neus krijg, nou en dan is de lol eraf. 
Verder kan ik nog vertellen dat ik het verhaal van de bloemetjes en de bijtjes begin te begrijpen en dat betekent dat ik het heel druk heb als we gaan wandelen. Wat een geurtjes kom je dan tegen en bij ieder geurtje moet ik mijn geurtje natuurlijk achterlaten. Zondag heb ik eens geprobeerd hoever je kunt gaan met een dame, niet ver dus. Ik heb aan haar kontje gesnuffeld en ben tegen haar op gesprongen, gewoon om te spelen, maar wat werd die dame boos... Ze wilde me zelfs bijten en gromde heel onvriendelijk tegen me. Vrouwtje heeft me toen bevrijd, want ik lag onder haar buik (ze was een stuk groter als ik) en me verteld dat ik dergelijke akties beter achterwege kan laten.
Ik vrees dat ik nog een heleboel te leren heb, maar het belangrijkste is dat mijn leven me uitstekend bevalt en dat vrouwtje lekker veel met me speelt. Nu ze niet meer naar de konijntjes van de buren gaat hoef ik ook niet meer te huilen en heb ik haar weer voor mij alleen. Tenminste..... als je de 9 katten en drie vogels niet meetelt....
Aanstaande zaterdag word een grote dag want dan komen mijn mamma en mijn zusje op bezoek en natuurlijk de mensen waar ik de eerste 9 weken en drie dagen van mijn leven gewoond heb. Nu moet ik zeggen dat vrouwtje het spannender vind als ik. Ze is heel erg benieuwd of ik mijn familie nog ken en hoe we op elkaar reageren. 

Geplaatst 28 apr. 2011 22:17 door Gertie Franssen   [ 28 apr. 2011 22:29 bijgewerkt ]

29-04-2011
Het bezoek van de twee hondjes gisteren was minder gezellig als ik gedacht had. Dat kleine ding was wel gezellig die wilde de hele tijd met me spelen en ravotten en dat hebben we dan ook gedaan. Lekker door het natte gras rennen en in de modder. Dus mijn bad van zaterdag is daarmee weer ongedaan gemaakt want ik ben nu weer lekker zwart zoals ik naar mijn idee behoor uit te zien. Of vrouwtje het hiermee eens is weet ik nog niet.
De grote hond was minder vriendelijk en wilde niet zoveel van mij weten. We hebben wel wat gespeeld met elkaar, maar opeens wilde ze me bijten. Ze had mijn balletje gepakt en ik dacht dus dat ze wilde spelen en wilde de bal pakken en toen gromde ze heel onvriendelijk tegen me. Daar schrok ik best wel van, maar ze bleef spelen met mijn bal dus zag ik er geen kwaad in om mee te doen. Toen gromde ze weer en trok haar lip op zodat haar tanden bloot waren. Nou dat was echt eng. Vrouwtje heeft mij toen maar binnen gezet en dat vond ik ook helemaal niet erg want ik was erg geschrokken. Dat had ik nog nooit meegemaakt, dat iemand zo onvriendelijk tegen me doet. Ik heb er dan ook heel akelig over gedroomd en toen moest ik in mijn slaap zelfs piepen. Vrouwtje heeft me toen wakker gemaakt en verteld dat alles in orde is en dat er niets aan de hand was. Toen ben ik weer rustig in slaap gevallen en heb nergens meer last van gehad.
Dat was dus mijn eerste ervaring met bezoek van soortgenoten, nou geef mij mijn katten en Lowieke maar, is toch veiliger. 

Geplaatst 27 apr. 2011 23:07 door Gertie Franssen

28-04-2011
Vrouwtje en ik hebben ons weer wat op de hals gehaald.... We komen regelmatig een meneer tegen met een lieve leuke hond en dan maken we een praatje en wij honden spelen dan wat met elkaar. Nu gaat die meneer een paar dagen weg en heeft hij vrouwtje gevraagd of zij de vogels wil verzorgen. Natuurlijk doet ze dat en gisteren zijn we even ernaartoe gegaan om de sleutel te halen en kennis te maken met de vogels. Het zijn 4 dezelfde vogels als Lowieke en twee waren los. Met eentje heb ik gespeeld, hij zat bij de meneer op de schouder, dus ben ik bij meneer op schoot gekropen en toen hebben we gespeeld. De vogel zei ook steeds kom tegen me en wilde dan aan mijn haren plukken, maar dat vond ik niet zo goed. Vrouwtje heeft met alle vier de vogels kennis gemaakt en lekker effe met ze gebabbeld en geprobeerd of ze aan de huisjes mocht komen. De twee vogels die los waren kwamen meteen naar vrouwtje toe en die mocht ze ook gewoon aanraken. De andere twee zaten in een gesloten huisje en vrouwtje mocht zomaar aan de tralies komen zonder dat ze wilden bijten. Wat ik heel vreemd vond aan die vogels was dat ze voeten hadden. Lowieke heeft dat niet en het ziet best raar uit zo van die lange tenen met nagels eraan, dat ben ik helemaal niet gewend. Het zal best gezellig worden als we er naar toe gaan om ze eten en drinken te geven. Dat hoeft wel maar twee dagen, maar toch....
Vandaag komt Rebecca weer en ze neemt twee honden mee waar zij nu op past. Dat zal gaaf zijn, kan ik eindelijk hier thuis ook eens lekker ravotten met soortgenoten, dat zal zeker anders zijn als spelen met de katten. Als ik te druk ben krijg ik van hen klappen of erger nog dan haken ze hun nagels in mijn haren en dat voelt helemaal niet prettig. Soms ben ik zo verliefd of ze dat ik ze in de houtgreep neem en dan gebeurt dat dus, want daar zijn zij niet van gediend. Van vrouwtje heb ik geen hulp te verwachten want zij verteld me steeds dat ik dat niet mag doen en als ik niet luister moet ik het ook maar zelf oplossen. Ze let er natuurlijk wel op dat er geen ernstige ongelukken gebeuren, maar me bevrijden moet ik zelf.
Ik ben er intussen ook al aan gewend dat vrouwtje regelmatig met Paco babbelt en ik vind het nu ook niet meer erg. Meestal ga ik er gezellig bij zitten en dan aait vrouwtje me over mijn hoofdje en dat is toch ook weer fijn. Paco kijkt dan heel nieuwsgierig wie ik ben en komt dan op de bodem van zijn huisje zitten om dichter bij me te zijn. Best leuk, aardige gozer is het.
Van de week zijn we weer naar de dierenwinkel geweest en toen heb ik gespeeld met Tiffany, dat is een mevrouw die daar werkt en intussen ken ik haar zo goed dat ik het leuk vind om haar uit te dagen en te spelen. Ik krijg dan ook wat lekker, maar dat wil ik niet in de winkel opeten. Van vreemde mensen neem ik geen snoepjes, dus bewaart vrouwtje het tot we thuis zijn, heb ik dan ook nog wat. Omdat Lowieke mijn piepbal weer stuk gemaakt had, heb ik nu een nieuwe gekregen en deze is nog leuker. En het belangrijkste Lowieke wil hem niet en dus zal ik er langer plezier van hebben.

Geplaatst 20 apr. 2011 22:40 door Gertie Franssen

21-04-2011
Er is een indringer in mijn domein gekomen en vrouwtje noemt hem Paco. Hij zit dan wel in een vogelhuis, maar ik vind het maar niets want vrouwtje praat steeds met hem en gaat af en toe bij hem zitten en dan heeft ze geen aandacht voor mij en dat vind ik niet leuk. Maandag ging ze nog even weg na het wandelen en toen kwam ze dus met die gast thuis, het zal wel wennen maar nu vind ik er niets aan.
Gisteren hebben we wel gezellig in de tuin gewerkt. Vrouwtje heeft een heel lange lijn voor me gekocht en zo kon ik bij haar voren in de tuin om te kijken of het wel allemaal goed ging. Het tweede voordeel van die lange lijn is dat ik alle mensen en honden kan begroeten die zo langs komen. Ik heb me in ieder geval prima vermaakt. Ik heb vrouwtje geholpen met gras uittrekken en takjes klein maken. Speedy kwam ook nog naar voren en toen was het helemaal gezellig. Waren we zomaar met ons drietjes lekker in de tuin bezig.
Net toen vrouwtje alles opgeruimd had en wij ons eten gekregen hadden kwam het buurmeisje vragen of vrouwtje even wilde komen. De buurkat heeft namelijk kleintjes gekregen. 's Morgens zijn vrouwtje en ik ook even daar geweest omdat de buurvrouw niet wist of het allemaal goed ging. Na een degelijke controle zijn wij weer naar huis gekomen want de poes kon het prima alleen. Nu mocht ik niet mee want dat was niet zo goed voor de buurpoes, dan zou ze bang van me worden en me misschien pijn doen. Het heeft best wel lang geduurd eer vrouwtje weer thuis was. Toen het me te lang duurde ben ik maar lekker gaan slapen bij de deur zodat ik meteen naar binnen kon spurten als vrouwtje er weer zou zijn. Nadat vrouwtje ook eindelijk gegeten had hebben we lekker gespeeld en toen was ik weer tevreden en ben moe maar voldaan op mijn plekje onder de bank gaan liggen totdat we naar bed gingen.
Nou dat was toch een heel drukke dag lijkt me. Ik moet trouwens ook nog iets biechten, ik heb namelijk tot twee keer toe tegen de gangdeur geplast en een keer tegen het kattenmeubel. Ik wilde gewoon eens proberen of dat mocht, niet dus, sterker nog vrouwtje werd zelfs een beetje boos. Pech gehad dus en nu bewaar ik mijn drang om geurtjes uit te zetten totdat we gaan wandelen. In de tuin heb ik namelijk al overal mijn geur achtergelaten. Wat regels betreft is vrouwtje niet klein te krijgen, als zij nee zegt kan ik doen wat ik wil, maar dan blijft het ook nee. Het voordeel hiervan is dat tegen de dingen waar ze ja zegt, deze ook altijd ja blijven. Dus voor mij is het nu wel duidelijk: nee is en blijft nee, ja is en blijft ja. Maar als jonge gast kun je altijd nog proberen hoe ver je kunt gaan en of je de regels nog iets om kunt buigen.

Geplaatst 14 apr. 2011 22:14 door Gertie Franssen   [ 14 apr. 2011 22:29 bijgewerkt ]

15-04-2011

Wat een week heb ik achter de rug. Maandag 's middags naar opa omdat daar een mevrouw kwam waar vrouwtje bij moest zijn. Ik ben heel erg braaf gaan slapen en heb me lekker rustig gehouden. Dinsdag heeft vrouwtje heel hard gewerkt en zijn we thuis gebleven. Woensdag meteen 's morgens naar opa omdat de batterij van zijn horloge leeg was en vrouwtje niet wist of opa wist waar hij het horloge naartoe gebracht had en wanneer hij het op kon halen. Achteraf bleek alles in orde te zijn en had opa alles op de kalender gezet. Daarna zijn we naar de winkel geweest waar vrouwtje een heel grote doos gekocht heeft die we met veel moeite thuis gekregen hebben. Ik heb heel goed opgepast dat ik niet te hard aan de lijn zou trekken omdat anders de doos uit de handen zou vallen. Eenmaal thuis maakt vrouwtje de doos open en komt er zomaar een kastje uit, maar toen begon het. De blubben werden uit het aquarium gehaald, dit werd verplaatst en de vogel, vrouwtje noemt haar Wiefelke, moest ook verhuizen. Het aquarium werd helemaal schoongemaakt en op een nieuwe plaats gezet waarna de blubben weer naar hun huis mochten. Toen dat achter de rug was heeft vrouwtje het normale werk nog gedaan en we zijn pas heel laat gaan wandelen, maar wel nog in het bos.
Donderdag, wat schetst mijn verbazing, weer meteen 's morgens naar opa omdat er een nieuwe mevrouw kwam om hem te helpen en vrouwtje moest haar vertellen waar alle spullen staan en liggen. Nou en toen had ik het niet meer. Ik probeerde vrouwtje steeds duidelijk te maken dat ik naar huis wilde door van haar naar de voordeur te rennen en te piepen. Gelukkig begreep vrouwtje me en toen opa klaar was met eten zijn we ook meteen naar huis gekomen.
Vandaag hoef ik nergens naartoe, gelukkig!!! Vrouwtje zal wel weer haar gewone werk doen en vanmiddag kunnen we dan lekker rustig in het bos wandelen. Wat zal zo'n normale dag weer lekker zijn, want je wordt gewoon moe van al dat geren en als ik moe ben moet ik steeds piepen. Vrouwtje weet dat en wordt ook niet boos als ik de hele tijd piep, ze zorgt er dan voor dat ik lekker rustig op mijn plekje ga liggen en voor ik het weet ben ik vertrokken en als ik dan wakker word ziet het leven er heel anders uit.

1-10 of 12