De bewoners‎ > ‎

Speedy

Ik ben de benjamin van het stel en mijn naam is Speedy. Het zal jullie zeker opvallen dat mijn naam afwijkt van de andere namen, dat klopt iedereen om mij heen heeft een Limburgse naam en die van mij is engels. De verklaring hiervoor is waarschijnlijk dat vrouwtje binnen 10 minuten heeft moeten beslissen of ik mocht komen. Dat moest dus vlug gebeuren en de vertaling van vlug vind je in mijn naam Speedy.
Ik heb het vanaf het begin leuk gevonden hier, al moet ik zeggen dat ik mijn vorige baasjes een beetje mistte. Maar die waren uit elkaar gegaan en wisten niet waar ik naartoe moest. Toen wilden ze me buiten op de heide droppen, maar gelukkig is dat niet gebeurt omdat vrouwtje heel snel besloten had om het met mij te proberen, dat was op 15 augustus 2004. Ik doe mijn naam ook wel een beetje eer aan doordat ik me heel snel kon wennen aan iedereen, enige probleem was dat de meesten al aardig oud zijn, ze wilden niet met me spelen en al helemaal niet knokken. Maar na wat plagen en het in ontvangst nemen van kattenklappen is het toch allemaal goed gekomen. Wat ik tot op de dag van vandaag niet begrijp is dat ik die rare grote vogel niet mag vangen. Vrouwtje noemt hem Lowieke en hij mag steeds op haar schouder zitten. Ik baal ervan dat ik straf krijg als ik achter hem aanzit. Het is me een keer gelukt om een paar veren van hem te bemachtigen, maar daar had ik niks aan, het heeft me alleen een uitbrander opgeleverd omdat vrouwtje vreselijk boos werd. Wat ik met die actie wel bereikt heb is dat ik extra eten krijg zodat mijn buikje altijd gevuld is, dus nu laat ik die rare vogel maar met rust. Ik ben ook wat verstandiger en rustiger geworden, ik ben immers volwassen en ik probeer me ook zo te gedragen. Het liefst wordt ik geaaid of dat nu door vrouwtje gebeurt of door iemand die bezoek komt, dat maakt me niet uit, hoofdzaak is dat ik geaaid wordt totdat ik kan spinnen van genot.

Als jonge kerel wil je af en toe ook wel eens achter de dames aan. Ik zie er goed uit, heb een mooi figuur en een glanzende pels. Maar de dames die hier wonen moeten niks van me hebben als ik met ze begin te flirten. Alleen Muuske vindt het leuk, maar die zie ik weer niet zitten omdat ze een raar figuur heeft en veel te oud voor mij is. Nee er woont hier nog een jong ding, een jaartje ouder als ik, maar die ziet me niet staan.



Er zit niks anders op als me erbij neerleggen en van mijn leven genieten zoals het nu is, als je het goed bekijkt is dat lang zo slecht nog niet.






Vandaag, 06-06-2013, heb ik afscheid genomen van vrouwtje. Niet dat ik dat wilde, maar ik ging slapen en toen ben ik gewoon niet meer wakker geworden. Dat was wel schrikken voor vrouwtje, vooral omdat ik helemaal niet ziek was en vrolijk rond wandelde. Vanmorgen heb ik nog intens genoten van de borstelbeurt, ik kon er gewoon niet genoeg van krijgen. Toen ben ik ook nog met vrouwtje naar buiten geweest. Dus ik heb wel nog genoten vandaag. Gelukkig maar, want wie had dat nou gedacht, ga je slapen en wordt je zomaar niet meer wakker. Vrouwtje had altijd gedacht dat ik de laatste zou zijn die over zou blijven, omdat ik de jongste was, maar Onze Lieve Heer had het dus anders gedacht.
Rust zacht mijn kleine nozem.