De bewoners‎ > ‎

Sjefke

Mijn naam is dus Sjefke en ik ben op 27-08-2008 geboren in Belgie. Toen ik bij mijn mamma weg mocht ben ik verhuisd naar Nederland, naar Geleen om precies te zijn. Daar heb ik drie jaar gewoond bij mensen die best wel lief voor me zijn geweest. Alleen waren ze een beetje vergeten dat ook kleine honden opgevoed moeten worden. Omdat ik daar geen leider had die ik kon volgen heb ik besloten dat ik dan maar de roedelleider moest zijn. Dat betekent dat ik naar niemand meer luisterde en als de mensen iets deden wat ik niet leuk vond, dan beet ik ze gewoon. Zo doet een leider dat nu eenmaal. Maar ja, het gevolg is dat ik bij die mensen weg moest. 
Ik ben toen verhuisd naar Kerkrade, daar heb ik drie weken gewoond. Het beviel me van geen kant want die mensen waren helemaal niet aardig voor me met het gevolg dat ik ook niet aardig voor hun was. Ik heb daar een nare periode gehad en uiteindelijk hebben die mensen me naar het asiel gebracht. Daar heb ik niet echt gezeten want de eerste week ben ik met de meneer van het asiel naar huis geweest. Daar waren nog andere honden en katten en een lief meisje met wie ik het goed kon vinden. Jammer na een week ging ik daar weer weg en kwam ik in het huis van een stagaire van het asiel. Ook daar vond ik het leuk. Vooral de oudere meneer was lief en bij hem ging ik ook lekker op schoot liggen. 
Toen waren de twee weken asiel voorbij en nu woon ik dus in Huisje Weltevree. Ik hoop dat dit langer zal zijn als 3 jaar of 3 weken want het bevalt me wel goed. Ik heb nog wat probleempjes met de communicatie met vrouwtje, maar ze is gelukkig geduldig met me en ik zal heus nog wel leren dat ik niet hoef te grommen en te bijten als ik iets niet wil. Wat dat betreft helpt Sjtroepie me goed, bij hem kan ik afkijken hoe het wel moet. En het belangrijkste hij laat me zien dat het leven eigenlijk alleen uit spelen en lol hebben bestaat. Het enige wat hij hoeft te doen is luisteren naar vrouwtje, voor de rest eist ze niets van hem en al helemaal niet dat hij de leider zou moeten zijn. Dus ik hoop dat Sjtroepie me leert hoe ik van het leven kan gaan genieten en hoe ik me moet gedragen om geen leider meer te zijn. Want leider zijn is voor mij lijder geworden. Nu wil ik een vast thuis hebben en plezier maken met alle andere bewoners!!!


Helaas, ik ben weer verhuisd. Het ging echt niet goed tussen mij en de andere bewoners van Huisje Weltevree. Ik was hier niet op mijn plaats en uiteindelijk is iedereen twee weken ongelukkig geweest. 
De vooruitgang van Sjefke 04-02-2012
Mijn actie van gistermiddag was toch niet zo slim. Ik bedoel dat ik geprobeerd heb om Sjtroepie echt te bijten. ik dacht dat het goed afgelopen was omdat hij met de rug naar me toe ging staan, maar dat is een verkeerde inschatting. Hij is echt heel erg bang van me. Toen we gisteravond wilden spelen met vrouwtje durfde hij geneens langs me te lopen en kroop steeds met het speelgoed bij vrouwtje op schoot. Dat kwam ook doordat ik steeds gemeen tegen hem deed grommen. Vrouwtje is toen meteen gestopt met spelen. Al met al was het zielig voor Sjtroepie omdat hij zijn dagelijks speeluurtje nu niet gehad heeft. Omdat ik het echt weer op heupen had ben ik tegen iedere kat die in mijn buurt kwam behoorlijk uitgevallen met het gevolg dat vrouwtje de hele avond heeft moeten mopperen. Omdat Sjtroepje dat niet gewend was en toch al bang was is die uiteindelijk in de keuken alleen gaan liggen.En dat is zielig!
Vrouwtje ziet het nu echt niet meer zitten en ik ben bang dat ik het huis moet gaan verlaten, want vrouwtje heeft van begin af aan gezegd dat Sjtroepie er niet onder mag lijden en dat gebeurt dus nu wel. Het was de bedoeling dat ik een vriendje voor hem zou zijn en dat ben ik niet. Verder was het de bedoeling dat de katten door mijn komst meer rust zouden krijgen omdat hij met mij zou spelen. Doordat ik de katten echt niet zie zitten en ze steeds wegjaag hebben die dus minder rust gekregen in plaats van meer.
Al met al is de conclusie dat ik niet in Huisje Weltevree pas en dat er ergens een ander baasje op me zit te wachten.
03-02-2012
Gisteren begon de dag echt niet goed. Omdat ik eergisteravond een beetje heel erg geflipt was durfde ik vrouwtje niet te begroeten en gromde alleen maar tegen haar. Omdat ik echt niet wist wat ik moest heb ik me toen onder de tafel verstopt. Toen werd vrouwtje pas echt boos en wist zich geen raad. Ze is aan het werk gegaan en tijdens het werken bleef ze maar piekeren. Ze kwam toen tot de conclusie dat het zo echt niet door kan gaan en dat het misschien beter zou zijn als ik een ander thuis zou krijgen. Op een gegeven moment is ze bij me op de grond komen zitten met een verdrietig gezicht en toen vroeg ze me wat ze toch met me moest doen. Het antwoord van Sjtroepie en mij was duidelijk, we zijn heel lief met elkaar gaan spelen. Toen vrouwtje dat zag wist ze dat ze me nog eens een kans moest geven. Ze heeft me wel heel duidelijk verteld dat ik het huis uit moet als ik Sjtroepie bijt. Zolang ik dat niet doe mag ik blijven. Daar ben ik zo blij om dat ik de hele dag lief ben gebleven, niet meer gegromd heb en zelfs met vrouwtje gespeeld heb. Toen we naar bed moesten heeft vrouwtje me lekker in mijn mandje hier in de kamer gelegd en heeft ze de kachel een beetje aangelaten zodat ik het niet te koud zou hebben. Eindelijk een avond slapen gaan zonder gevecht. Het resultaat was dat ik vanmorgen al stond te popelen om vrouwtje te begroeten, ik heb zelfs braaf gegeten. Ik moet nog wel vertellen dat ik een hondje met ochtendhumeur ben. Voor vrouwtje was ik wel lief, maar de andere bewoners heb ik begroet met het nodige gromwerk. Ton ik eenmaal gegeten had en eens lekker over het karpet gerold had, was ik echt wakker en toen ben ik ook weer vriendelijk tegen iedereen geweest.
Gisteren en vandaag kan ik niet genoeg krijgen van lekker knuffelen met vrouwtje en het enige minpuntje is geweest dat Sjtroepie en ik een aardige krachtmeting gehouden hebben. Ik heb zelfs met opgetrokken lippen naar hem gegromd en wat denk dat ie doet. Hij gromt wat terug en draait me dan de rug toe. Nou daar moet je het dan mee doen. Maar ik mag blij zijn dat die gast zo verdraagzaam is want anders was het misschien wel misgegaan. Toch een beetje beter op mijn tellen passen want ik krijg pas de definitieve verblijfsvergunning als ik laat zien dat ik heel lief voor Sjtroepje kan zijn en lief met hem speel.
Het is fijn dat vrouwtje aanvoelt dat ik dit alles doe omdat ik eigenlijk best wel bang en schrikkerig ben. Ik doe wel ruig, maar eigenlijk ben ik best onzeker en wij chihuahua’s zeggen dan: de aanval is de beste verdediging. Ik ben ook niet echt vals of gemeen want op straat kan ik met iedereen goed opschieten en het liefst laat ik Sjtroepie dan voorop lopen, kan ik lekker veilig achter hem blijven. En ik let er ook heel goed op dat ik niet te ver uit de buurt van vrouwtje ben. Als ik denk dat ik te ver voor loop dan kijk ik even om en wacht totdat vrouwtje dichterbij is.
02-02-2012
Dacht ik dat ik gisteren een minder goede dag gehad heb, had je vandaag mee moeten maken. De hele dag was het goed gegaan en hebben we lol gehad totdat we gingen wandelen. Het grootste stuk van de wandeling was leuk, maar toen trapte ik weer in dat akelige spul en deed mijn voetje weer pijn. Dus vrouwtje dacht: arm kereltje kom maar dan mag je op mijn arm totdat het pootje geen pijn meer doet. Omdat ik zoveel pijn had heb ik vrouwtje toen echt proberen te bijten en wat denk je? Laat ze me zomaar vallen en moest ik op drie pootjes verder, want mijn zere pootje deed nog steeds zeer. Ze heeft er toen wel voor gezorgd dat ik in sneeuw deed lopen zodat de pijn heel vlug over was. De rest van de middag en avond was weer leuk en ben ik ook heel vriendelijk geweest. Ik ben zelfs bij vrouwtje op de bank gaan liggen. Dat doe ik normaal niet zo vlug omdat ik liever in mijn mandje lig, maar het was lekker knus. Toen vrouwtje genoeg van de tv had moesten we dus naar bed en toen ging het weer mis. Ik ben braaf naar buiten gegaan om mijn laatste plasje te plegen en nadat we het lekkers gehad hadden wilde ik naar mijn mandje in de kamer, daar waar ik me het prettigste voel. Maar vrouwtje vond dat veel te koud, want ‘s nachts gaat immers de kachel uit. Ik moest eigenlijk mee naar boven zodat ik lekker warm op bed kon slapen, maar ik dacht daar heel anders over. Ik ben toen zo boos geworden dat ik zelfs geprobeerd hem om Sjtroepie te bijten. Helaas is niet gelukt want vrouwtje is voor me gaan staan zodat ik geen kant meer uit kon. Bleef niets anders over als in het mandje onder de tafel te kruipen en al protesterend te gaan liggen. Toen ik stil was heeft vrouwtje een deken over me heen gelegd en is met sjtroepie naar boven gegaan. Dat is dus mijn tweede nacht in de keuken.
Vrouwtje heeft nog heel lang liggen piekeren en is tot de conclusie gekomen dat ze me toch maar beneden in mijn eigen vertrouwde mandje laat liggen. Het heeft geen zin om te blijven knokken, dat levert alleen frustratie en boosheid op. En als ik ervoor kies om hier beneden te blijven dan is dat maar zo. Heb ik het wel waarschijnlijk een beetje koud, maar zo kunnen we wel vriendje blijven. Vanavond zien we wel of dit goed gaat.
01-02-2012
Gisteren heb ik een minder goede dag gehad. (voor alle duidelijkheid vrouwtje typt de dag erna altijd alles wat ik te melden heb.) Dus gisteren, dinsdag, begon de dag heel goed, we hebben gezellig gewandeld, wat gespeeld, vrouwtje heeft haar werk gedaan, ik heb lekker bij haar geslapen enz. Toen gingen we ‘s middags wandelen en kreeg ik pijn aan mijn voetjes omdat er van dat bijtende spul (zout) op de stoep lag. Vrouwtje wilde me helpen en mijn voetje schoonvegen, maar omdat ik pijn had wilde ik dat niet en toen heb ik geprobeerd om haar te bijten. Ze heeft me pardoes laten staan en liep gewoon door. Ik piepen, want het deed echt pijn en toen heeft ze me maar op de arm genomen en dat vond ik wel goed. Om dat te laten merken en het weer een beetje goed te maken heb ik haar een kusje op de neus gegeven. Daarna zijn we lekker verder gewandeld.De rest van de middag en avond was weer gezellig totdat we naar bed moesten. Ik had het koud en was moe en lag lekker in mijn deken in mijn mandje en had helemaal geen zin om eruit te komen. Maar ik moest dringend plassen, dus toch maar naar buiten. Toen ging de kamerdeur nog even open en ben ik naar mijn mandje geglipt en was niet van plan om daar nog uit te komen. Om dat even heel duidelijk te maken heb ik naar vrouwtje gegromd met opgetrokken lippen zodat ze zou weten dat ik het meende. Vrouwtje helemaal niet onder indruk, ze is zomaar naar boven gegaan. Daar was ik het nu ook weer niet mee eens, dus toen maar blaffen. Vrouwtje kwam naar beneden en toen de kamerdeur weer openging ik naar de keuken, naar het mandje onder de tafel. Vrouwtje wilde me eruit vissen zodat ik lekker warm bij haar in bed zou slapen, maar zoals gezegd dat wilde ik niet. Dus opnieuw stevig grommen. Vrouwtje ging gewoon rustig erbij zitten en liet mij maar lekker kwaad wezen. Net zolang totdat ik stil was en ben gaan liggen. Toen ik helemaal gekalmeerd was heeft ze een deken over me heen gelegd zodat ik het niet te koud zou hebben en is toen zonder mij naar bed gegaan. Dat viel toch wel tegen. Op de eerste plaats is vrouwtje nooit onder de indruk van mijn gromwerk en op de tweede plaats merk ik dat ik mezelf ermee heb want een nacht alleen in de keuken is nou ook weer niet leuk.
31-01-2012
Vandaag heb ik kennisgemaakt met de dierendokter en het was helemaal niet eng. Vrouwtje wilde weten of ik ook wel gezond ben omdat ik heel vaak een raar geluid maak en als ik geslapen heb komt er een beetje water uit mijn neus. Nou de dierendokter heeft ruim de tijd voor me genomen en me eerst eens gerustgesteld, toen werd ik op een hoge tafel gezet en kwam hij met zo’n eng ding om naar mijn longen en hart te luisteren, dat vond ik wel eng en ik heb toen ook even met mijn lippen getrokken en gegromd. Toen heeft hij mijn oortjes nog nagekeken en mijn buikje gevoeld. Conclusie: ik ben helemaal gezond en dat rare geluid hoort gewoon bij mij. Tot slot moest ik nog op de weegschaal en wat denk je, ik ben ruim 4 kg zwaar. Dat had vrouwtje niet verwacht. Ze heeft ook nog aan de dokter gevraagd of die dacht dat ik een kruising met een jack russel ben, maar volgens de dokter is dat niet het geval. Hij zegt dat ik een chihuahua ben zoals ze oorspronkelijk ook uitzien. Vrouwtje wilde dat alleen weten ivm het karakter want een jacky is erg fel en aanvallend en omdat van nature ook al in mijn ras zit was het belangrijk om dat te weten.
Alles bij elkaar is het me reuze meegevallen en heb ik niet gebeten, alleen een beetje gegromd en met de lipjes getrokken. Vrouwtje heeft me toen verteld dat ze heel erg trots op me is en daar werd ik wel blij van.
Voor de rest ben ik gisteren en vandaag best lief geweest. Af en toe heel zachtjes tegen vrouwtje gegromd maar geen enkele bijtpoging gedaan. Als ik grom dan zegt vrouwtje steeds: Sjefke nee! en dan weet ik dat ik de fout inga en kruip in mijn mandje.
Zondagavond heb ik zelfs bij vrouwtje op schoot geslapen, maar toen maakte vrouwtje een fout. Ze vond me zo lief dat ze me over mijn bolletje aaide en toen moest ik toch echt weer grommen. Want als ik slaap wil ik absoluut niet gestoord worden. Toen ik mijn naam hoorde met het woordje nee erachter ben ik dan ook maar in mijn mandje gaan liggen.
29-01-2012
Sjtroepie is vanmorgen heel erg lief voor mij geweest. Onder het wandelen kwamen we een meneer tegen met een hondje en vrouwtje stond met hem te praten terwijl dat hondje en ik elkaar besnuffelden. Dat hondje begon toen onvriendelijk tegen mij te doen en te grommen en toen wilde Sjtroepie mij verdedigen. Hoe lief is dat, het is echt wel een aardige gast. Dat hondje heeft me trouwens niets gedaan, hij wilde alleen even laten weten dat hij de baas was. Had ik geen problemen mee, moet kunnen.
28-01-2012
Ik ben zooooo lief geweest, ik heb niet tegen vrouwtje gegromd en haar al helemaal niet gebeten! Sterker nog we hebben saampjes gespeeld. Ik ben erachter gekomen dat vrouwtje heel lief kan zijn als ik naar haar toe ga. Zelf komt ze niet naar mij, als ik een aai wil moet ik die bij haar gaan vragen. Of zoals vanmorgen dat ik wil spelen dan moet ik ook naar haar toe gaan. En dan is het leven leuk. Ik heb wel tegen Sjtroepie gegromd en tegen een paar katten, maar dan roept vrouwtje : Sjefke nee en dan weet ik dat het niet mag en stop er ook mee. Ik vind Stroepie trouwens een aardige gast, hij is alleen zo druk en net als ik wil slapen komt hij kijken wat ik in het mandje doe, nou dan vind ik dat ik moet grommen en met mijn lipjes mag trekken. Vrouwtje vindt dat duidelijk niet. Dus op dat punt zijn we het nog lang niet eens met elkaar.
27-01-2012
Vandaag heb ik maar een aanvaring met vrouwtje gehad. Voor het wandelen heb ik een tuigje gekregen, maar hier ben ik niet kapot van. Ik vind het maar raar lopen. Nou toen we thuis kwamen wilde vrouwtje het tuigje afdoen en daar werd ik helemaal boos van. Dus een hoop gromwerk en proberen te bijten. En wat denk je, het bijten lukt niet en toen liet vrouwtje me zomaar links liggen terwijl ik het tuigje nog los om had. Dat was helemaal niet prettig. Ik heb toen maar een mandje opgezocht en ben gaan slapen. Op een gegeven moment werd ik wakker van een van de katten. Toen vrouwtje in de buurt van het mandje kwam ben ik heel hard gaan grommen, maar vrouwtje was niet onder de indruk, ze bleef rustig voor mijn mandje zitten en liet mij lekker boos wezen. Net zolang totdat ik weer rustig was. Toen pas ging ze weg. Dat domme tuigje had ik nog steeds om en toen vrouwtje op de bank zat vond ik het welletjes geweest en ben ik braaf naar haar toe gegaan en heb op mijn manier gevraagd om dat ding af te doen. Wat een bevrijding! Toen vrouwtje tv aan het kijken was ben ik lekker bij haar gaan liggen, zo lekker tegen haar aan. Dat is best fijn.
26-01-2012
Omdat ik me een beetje te veilig voel in de bench heeft vrouwtje die opgeruimd. Ik heb een mandje ervoor in de plaats gekregen. Toen vrouwtje me dat gewezen had wilde ze me aaien en toen heb ik weer geprobeerd om haar te bijten. Maar dat is mislukt en wat toen gebeurde daar ben ik helemaal van onder de indruk. Ze heeft me in een hoekje gedreven en daar bleef ze voor me staan totdat ik me overgegeven heb. Toen ik weer rustig was en mijn hoofdje weggedraaid heb mocht ik uit het hoekje, maar vrouwtje zei niets meer tegen me en liet me volledig links liggen. Totdat ik heel lief mijn hoofdje onder haar hand duwde om geaaid te worden. Toen was alles weer goed en ben ik de rest van de dag ook lief gebleven. Ik heb gemerkt dat vrouwtje dan heel aardig tegen me doet en als ik erom vraag dat ze me dan ook knuffelt en lief vind.
25-01-2012
Omdat ik door het halsbandje nogal veel last krijg van hyperventileren bedacht vrouwtje dat ik een tuigje moest krijgen. Dus wij naar de dierenwinkel en toen ging het weer mis. Door al dat gedoe werd ik helemaal nerveus en toen heb ik vrouwtje dus weer gebeten.
Toen heb ik ze dus ook weer goed op de donder gehad en langzaam begin ik te begrijpen dat ze dit dus niet goed vindt.
24-01-2012
Vandaag heb ik vrouwtje maar niet gebeten, wel de hele dag tegen haar gegromd als ze me wilde aaien terwijl ik daar geen zin in had. Op straat ben ik wel heel erg lief en hoef ik ook niet te grommen. Ik vind het dan zelfs wel fijn als ik over mijn bolletje geaaid word.
23-01-2012
Sinds vanmiddag heb ik dus een nieuw thuis gekregen hier in Huisje Weltevree. Het is even wennen, maar ik denk dat het wel gaat bevallen.
Omdat ik nogal dominant geworden ben doordat ik in de vorige twee huizen niet verteld heb gekregen dat ik niet de roedelleider hoef te zijn, is de start niet zo heel goed verlopen. Ik heb mijn nieuwe vrouwtje namelijk in haar wijsvinger gebeten. Voor straf moest ik toen in de bench af gaan koelen.