De bewoners‎ > ‎

Sjaakie

Ik ben Sjaakie, ook wel dikke genoemd omdat ik als volwassen vent een beetje heel erg uit de kluiten gewassen ben. Mijn verhaal begint in het asiel zo rond half mei 1999, daar woonde ik toen ik nog een kitten was. Ik weet niet of ik daar geboren ben maar dat is ook niet belangrijk. Belangrijker is dat vrouwtje me daar heeft weggehaald op 11 juni 1999. Ik was een klein baasje van 4 weken. Wat was ik blij, in het huis woonden toen al veel katten en ik vond altijd wel iemand die met me wilde spelen.
Het leukste was als ik bij vrouwtje kon kijken wat ze aan het doen was. Daar kreeg ik nooit genoeg van en vrouwtje vond het allemaal wel goed ook toen ik eens wilde proberen hoe het was om in een zeef te gaan zitten. Dat was geen nieuwsgierigheid, maar leergierigheid, want hoe wil je anders erachter komen of iets kan of niet?

Als kleine jongen was ik erg druk, in tegenstelling tot nu. Het leven is mooi, als je er lekker rustig van geniet. Dus ik maak me nooit ergens druk over, ik vind al mijn huisgenoten leuk en aardig, vrouwtje zorgt voor mijn eten en drinken en er is altijd wel iemand om samen mee te spelen of te slapen al is zo'n mandje wel een beetje klein voor mij...... 



Mijn levensmotto: 



Ik heb afscheid genomen van vrouwtje en van het mooie leven. Vandaag 07-04-2014 kwamen vrouwtje en ik tot de conclusie dat de tijd voor mij gekomen was om mijn vriendjes op te gaan zoeken. Ik had een heel dikke knobbel in mijn lies en dat deed af en toe best zeer. De dokter kon die knobbel wel nog weghalen, maar of ik dan beter zou worden kon hij vrouwtje niet zeggen. Er zat een kans in dat er nog meer knobbeltjes in mijn buik zouden zitten en dan zou ik nog niet beter worden. Om ervoor te zorgen dat me een lijdensweg bespaard bleef heeft vrouwtje de dokter gevraagd om mij mijn rust te geven en toen mocht ik lekker gaan slapen. Vrouwtje vertelde me dat ik naar mijn grote vriend Frenske zou gaan en naar Tinkeltje. Dus ik was het helemaal eens met deze beslissing.