De bewoners‎ > ‎

Binkie

Mijn naam is Binkie en ik probeer altijd deze naam eer aan te doen. Mijn leven begon ergens in de zomer van 2001. Mijn allereerste baasje heeft me op straat gegooid toen ik nog maar 6 weken was. Een lieve meneer heeft me gevonden en mee naar huis genomen. Daar woonde toen al een grote zwarte kater die ze Max noemden. Hij mocht me niet en probeerde steeds om mij dood te maken. Dat is hem niet gelukt omdat de lieve meneer mijn huidige vrouwtje gebeld heeft en zij heeft me meegenomen omdat Max niet ervan te overtuigen was dat ik geen bedreiging vormde voor zijn plaats in het roedel. De start in de grote boze wereld leek niet zo goed te zijn, gelukkig is het tegendeel gebleken dankzij de ene dag in november 2001. Ik ben hartstikke happy en heel erg blij dat er zoveel anderen om mij heen zijn. Dat maakt dat het altijd gezellig is en dat je je nooit eenzaam voelt. Mijn verhaal kan ik eigenlijk verder niet vertellen omdat woorden tekort schieten. Daarom laat ik de beelden het verhaal vertellen.

Mijn start is bij Lotje, ik had steeds dorst en honger en zij heeft me lekker laten drinken.

   

  

Het op -zoeken van honden is altijd mijn aard gebleven, het is zo lekker om dicht tegen ze aan te kruipen en te slapen. Gelukkig vindt Lobbe het goed als ik haar in de mand op kom zoeken. Het enige probleempje is dat de mand te klein is.




  
Vroeger woonde ook nog caafjes in ons huis, ik vond dat tof en ik moet zeggen dat ik ze mis, in het hooi was het zo lekker slapen en de caafjes vonden het altijd goed als ik op bezoek kwam, al moet ik erbij vertellen dat dit niet eenvoudig was en alleen kon als vrouwtje de kooien schoon ging maken. Maar dan draalde ik ook niet lang en als ik eenmaal lekker lag, liet vrouwtje de kooi open totdat ik weer wakker werd.


   Het gezelschap van de vogels kan ik ook waarderen, alleen maakt deze af en toe veel kabaal en dan kan ik niet rustig slapen.



Door deze foto's te bekijken wordt wel duidelijk hoe ik in elkaar steek, ik ben een vriendelijk baasje en houdt er niet van om alleen te zijn. Ik zoek niet alleen de gezelligheid bij de andere katten en honden, maar als iemand op bezoek komt is het heerlijk om kopjes te geven en geaaid te worden. Bij vrouwtje kan ik ook altijd terecht voor een aangename knuffel.Mijn naam is Binkie en ik probeer altijd deze naam eer aan te doen. Mijn leven begon ergens in de zomer van 2001. Mijn allereerste baasje heeft me op straat gegooid toen ik nog maar 6 weken was. Een lieve meneer heeft me gevonden en mee naar huis genomen. Daar woonde toen al een grote zwarte kater die ze Max noemden. Hij mocht me niet en probeerde steeds om mij dood te maken. Dat is hem niet gelukt omdat de lieve meneer mijn huidige vrouwtje gebeld heeft en zij heeft me meegenomen omdat Max niet ervan te overtuigen was dat ik geen bedreiging vormde voor zijn plaats in het roedel. De start in de grote boze wereld leek niet zo goed te zijn, gelukkig is het tegendeel gebleken dankzij de ene dag in november 2001. Ik ben hartstikke happy en heel erg blij dat er zoveel anderen om mij heen zijn. Dat maakt dat het altijd gezellig is en dat je je nooit eenzaam voelt


Vrouwtje en ik hebben vandaag, 28-03-2013, afscheid genomen. Ik kon al een poosje niet meer goed eten. Vrouwtje is een paar keer met me naar de dokter geweest, maar het heeft niet mogen helpen. Ook niet dat ze het eten voor me deed malen zodat het een papje werd. Ik mocht dat dan van haar vinger likken en dat ging een poosje goed. Maar sinds een paar dagen deed dit ook pijn en moest ik grommen als ik het eetbakje zag en hard wegrennen als vrouwtje met de vinger met pap bij mijn bekje kwam. Omdat ik het allemaal niet meer zag zitten verstopte ik me vaak en omdat dit normaal niet mijn gewoonte was wist vrouwtje dat er iets echt mis was. Ik was heel erg mager geworden, kon niet meer eten en had eigenlijk geen plezier meer. Dus toen is ze weer met me naar de dokter gegaan en nadat die twee heel verstandig met elkaar gesproken hadden heeft vrouwtje mij m'n rust gegeven. Nu heb ik geen pijn meer en kan hier rustig wachten totdat vrouwtje ooit ook naar ons toekomt.