ROZDZIAŁ 50. OBAWA PRZED ALLAHEM


Allah, Wywyższony, mówi (co znaczy):

{Nie bójcie się nikogo poza Mną} [Koran 2:40]

{Zaprawdę, surowość twego Pana jest straszna!} [Koran 85:12]

{Takie jest skaranie twego Pana, kiedy On pokarał te miasta, które były niesprawiedliwe. Zaprawdę, Jego karanie jest bolesne, gwałtowne! Zaprawdę, w tym jest znak dla tych, którzy się obawiają kary życia ostatecznego! To jest Dzień, dla którego ludzie zostaną zebrani! To Dzień, który będzie zaświadczony! I My opóźnimy go tylko do oznaczonego już czasu. Kiedy ten Dzień nadejdzie, dusza nie będzie mówić inaczej, jak tylko za pozwoleniem Boga. I będą wtedy ludzie nieszczęśliwi i ludzie szczęśliwi. Ci, którzy będą nieszczęśliwi, będą w ogniu wśród wzdychań i szlochów.} [Koran 11:102-106]

{Ostrzega was Bóg przed samym Sobą.} [Koran 3:30]

{A kiedy przyjdzie huk ogłuszający, w tym Dniu, kiedy człowiek będzie uciekał od swego brata, od swojej matki i od swojego ojca, od swojej towarzyszki i od swoich synów - tego Dnia każdy człowiek będzie zajęty tylko swoją sprawą!} [Koran 80:33-37]

{O ludzie! Bójcie się waszego Pana! Zaprawdę, trzęsienie ziemi tej Godziny będzie rzeczą straszną! W tym Dniu, który wy zobaczycie, każda karmiąca matka zapomni, kogo karmiła; a każda ciężarna kobieta złoży swój ciężar. Zobaczysz ludzi jakby pijanych, chociaż oni nie będą pijani. Lecz kara Boga będzie straszna!} [Koran 22:1-2]

{A tego, który się lęka stanąć przed swoim Panem, czekają dwa Ogrody} [Koran 55:46]

{Będą się zwracać jedni do drugich; zadając sobie pytania. Będą mówili: „Byliśmy, wśród naszej rodziny, pełni obawy. Bóg okazał nam dobroć i ustrzegł nas od cierpienia palącego wiatru. My przecież wzywaliśmy Go przedtem. Zaprawdę, On jest Dobry; Litościwy!”} [Koran 52:25-28]

 

396. Przekazał Abdullah ibn Masud, że Prorok (pokój z nim), prawdomówny i otrzymujący prawdę, powiedział: „Każdy przebywa w łonie matki przez czterdzieści dni, a potem przekształca się w skrzep na taki sam okres (czterdziestu dni), a następnie przekształca się w kawałek ciała na podobny okres (czterdziestu dni). Po tym czasie Allah zsyła anioła i nakazuje mu, aby zapisał cztery rzeczy dotyczące płodu: zaopatrzenie, długość życia, sposób postępowania i czy będzie szczęśliwy czy nieszczęśliwy (zbawiony lub potępiony – przyp. tłum.). Na Tego, poza którym nie ma innego boga! Zaprawdę jeden z was może postępować charakterystycznie dla mieszkańców Raju [Dżanna], aż będzie od niego zaledwie o łokieć, a następnie to, co jest mu przeznaczone nadejdzie i będzie popełniał uczynki charakterystyczne dla więźniów Piekła i znajdzie się tam. I jeden z was może postępować charakterystycznie dla więźniów Piekła, aż będzie od niego zaledwie o łokieć, a następnie to, co jest mu przeznaczone nadejdzie i będzie popełniał uczynki charakterystyczne dla mieszkańców Raju [Dżanna] i doń wejdzie”.
[Al-Buchari i Muslim]

Komentarz:

Hadis dotyczy Przeznaczenia i związanej z nim Wiary. Allah Najwyższy z góry wie wszystko o każdym: czy będzie pobożny czy niewierzący, czy znajdzie się w Raju czy w Piekle – On już to zapisał. Nie znaczy to jednak, że człowiek jest pozbawiony nadziei, możliwości zmiany i wolnej woli. Przeznaczenie jest przejawem Wszechwiedzy Allaha i nie ma nic wspólnego z intencjami jednostek. Allah nie stworzył człowieka jako bezradnego stworzenia: obdarzył go wolną wolą i możliwością działania, ponieważ bez tych dwóch cech nie byłoby żadnego uzasadnienia dla prób, które go dotyczą. Testowanie ludzi jest możliwe tylko wtedy, gdy mają możliwość wyboru między dobrem a złem oraz swobodę działania. Allah pokazał ludziom dwie drogi, określając dokąd one prowadzą, i pozwolił im wybrać między nimi tę, która im odpowiada:

{Zaprawdę, pokazaliśmy mu prostą drogę - czy był on wdzięcznym czy niewdzięcznym.} [Koran 76:3]
{Prawda pochodzi od waszego Pana. Przeto kto chce, niech wierzy, a kto nie chce, niech nie wierzy!} [Koran 18:29]

Przytaczając powyższy hadis w rozdziale dotyczącym obawy przed Allahem imam Nałałi przypomina, że powinniśmy obawiać się Allaha, prosić tylko Jego o pomoc i pomyślne zakończenie życia, oraz radzi, by zaangażować ku temu wszelkie możliwe środki. Powinniśmy Wierzyć i wieść pobożne życie, ponieważ każdy znajduje takie środki ku temu, w zakresie swoich możliwości. Ponieważ nie są znane ostateczne rezultaty naszych wysiłków należy pozostawić je Allahowi i mieć pewność, że Stwórca człowieka stworzył mu również możliwość osiągnięcia sukcesu w przyszłym życiu. Dla człowieka pobożnego sposoby pobożnego życia stoją otworem, a dla grzesznika jest wiele możliwości grzechu.

Muzułmanin w żadnym momencie życia nie powinien skłaniać się ku złu, ponieważ może się ono niespodziewanie skończyć i zostanie pozbawiony nagrody za wszystkie wcześniej popełnione dobre uczynki i skończy w Gehennie zamiast w Raju. Oby Allah uchronił nas przed tak tragicznym końcem.


397.
Przekazał Ibn Masud, że Prorok (pokój z nim) powiedział: „W Dniu Sądu Piekło będzie prowadzone przy pomocy siedemdziesięciu uzd, a każdą z uzd będzie ciągnąć siedemdziesiąt tysięcy aniołów”.
[Muslim]

Komentarz:

Przekaz traktuje o rzeczach ukrytych odnoszących się do świata niewidzialnego. Muzułmanie mają obowiązek w niego wierzyć, ale niepoprawne jest metaforyczne traktowanie tematu – są to sprawy rzeczywiste, aczkolwiek nie jesteśmy w stanie ich sobie wyobrazić.


398.
Przekazał Numan ibn Baszir, że Prorok (pokój z nim) powiedział: „Człowiekiem, który otrzyma najniższą karę w Dniu Sądu będzie ten, pod którego stopami zostaną umieszczone dwa gorejące węgle, a jego mózg będzie wrzał, i on będzie myślał, że jest najsrodzej ukarany, podczas gdy będzie karany najłagodniej”.
[Al-Buchari i Muslim]

Komentarz:

Według przekazu Muslima „rzemyki obuwia noszone przez mieszkańców Piekła będą z ognia, który sprawi, że mózg będzie wrzał jak garnek na piecu”. Niektórzy narratorzy twierdzą, że powyższy hadis odnosi się do osoby Abu Taliba, wuja Proroka (pokój z nim), będącego jego największym wsparciem, który zmarł jako politeista i przez to skazany zostanie na karę Ognia – oby Allah nas od tego uchronił.


399. Przekazał Samura ibn Dżundub, że Prorok (pokój z nim) powiedział: „Między mieszkańcami Piekła są tacy, którzy będą zanurzeni w ogniu do kostek lub do kolan, niektórzy na wysokość talii, a niektórzy po szyje”.
[Muslim]

Komentarz:

Tak jak mieszkańcy Raju zostaną podzieleni na kategorie i otrzymają nagrodę według swoich zasług, tak samo mieszkańcy Piekła, zostaną podzieleni i będą cierpieć odpowiednio do swoich przewinień.


400. Przekazał Ibn Umar, że słyszał Proroka (pokój z nim) mówiącego: „W Dniu Sądu ludzkość będzie stać przed Allahem, Panem światów, i niektórzy z nich będą stali zanurzeni we własnym pocie na wysokość połowy uszu”.
[Al-Buchari i Muslim]

Komentarz:

Powyższy hadis pozwala wyobrazić sobie straszne sceny, jakie będą miały miejsce w czasie Sądu, kiedy ludzie będą stać zatrwożeni przed Allahem.


401. Przekazał Anas ibn Malik, że Prorok  (pokój z nim) wygłaszał kazanie, jakiego jeszcze nie słyszał wcześniej. Powiedział: „Gdybyście wiedzieli to, co ja wiem, śmialibyście się bardzo rzadko i często płakali”. Na te słowa słuchacze zasłonili twarze i zaczęli szlochać.
[Al-Buchari i Muslim]

Wg innego przekazu Prorok  (pokój z nim) usłyszał coś (złego – przyp.tłum.) o swoich towarzyszach i powiedział pod ich adresem: „Pokazano mi Raj i Piekło i nigdy nie widziałem w ten sposób dobra i zła. Gdybyście wiedzieli to, co ja wiem, śmialibyście się bardzo rzadko i często płakali”. To dotknęło towarzyszy tak głęboko, że zakryli twarze i zaczęli szlochać.
[Al-Bukhari]

Komentarz: 

Raj i Piekło istnieją – Prorok (pokój z nim) widział je. Płakanie z obawy przed Allahem jest wskazane, ponieważ jest oznaką serca przepełnionego obawą i strachem o przyszłe życie


402. Przekazał Al-Miqdad, że  Prorok  (pokój z nim) powiedział: „W Dniu Sądu słońce zbliży się do ludzi na odległość jednego ‘mil’”. Sulajm ibn Amir „Na Allaha, nie wiem, co miał na myśli mówiąc ‘mil’, odległość jednej mili czy długość patyczka używanego do nakładania proszku antymonowego [kohl’u]. (Przekazano również, że Prorok:) „Wtedy ludzie zanurzą się we własnym pocie stosownie do swoich uczynków - do kostek lub do kolan, niektórzy na wysokość talii a niektórzy będą mieli uzdę z potu (tzn będzie sięgał ust i nosa)” i mówiąc to ręką wskazał usta.
[Muslim]

Komentarz: 

Nie jest jasne, czy użyte w hadisie arabskiego słowo ‘mil’ odnosi sie do dystansu jednej mili czy do długości patyczka do czernienia oczu. Niektórzy komentatorzy uważają, że oznacza ono cztery tysiące dhira. Hafiz ibn Hadżal uważa, że jest to odległość równa dwunastu tysiącom kroków (zob. Miratul Mafatih, rozdział Salat-us-Safar). Nawet jeżeli chodzi o odległość mili, daje to wyobrażenie gorąca słonecznego. Obecnie jest odległe miliony kilometrów, a jego ciepło jest nieznośne w lecie. Jeżeli zbliży się na milę, gorąco będzie tak silne, że ludzie zanurzą się w pocie. Oby Allah nas od tego uchronił.


403. Przekazał Abu Hurajra, że Prorok  (pokój z nim) powiedział: „W Dniu Sądu ludzie będą się pocić, a ich pot sięgnie siedemdziesiąt łokci w głąb ziemi i będzie sięgać im do wysokości uszu (będą w nim zanurzeni).
[Al-Buchari i Muslim]


404. Przekazał Abu Hurajra, że przebywał w towarzystwie Proroka (pokój z nim), kiedy usłyszano huk. Prorok (pokój z nim) spytał, czy wiedzą, co to za dźwięk, a towarzysze odpowiedzieli „Allah i Jego posłaniec wiedzą najlepiej”. Prorok wyjaśnił: „To kamień wrzucony do Piekła siedemdziesiąt lat temu, który właśnie uderzył o dno”.
[Muslim]

Komentarz:  

Na podstawie hadisu można sobie wyobrazić męki w głębinach piekielnych.


405. Przekazał Adi ibn Hatim, że Prorok  (pokój z nim) powiedział: „Każdy z was będzie przemawiał do swojego Pana bez pośrednika (w Dniu Sądu – przyp.tłum). Popatrzy na prawo i zobaczy tylko uczynki, które wcześniej popełnił, popatrzy na lewo i zobaczy tylko uczynki, które wcześniej popełnił, spojrzy przed siebie i nie zobaczy nic poza Ogniem. Tak więc strzeżcie się przed Ogniem, nawet oddając połowę daktyla (jako jałmużnę)”.
[Al-Buchari i Muslim]

Komentarz: 

Powyższy hadis został już wcześniej przytoczony, ale powtórzono go w kontekście obawy przed Allahem, ponieważ motywuje do niej i do ochrony przed Piekłem.


406. Przekazał Abu Dharr, że  Prorok  (pokój z nim) powiedział: „Widzę to, czego wy nie widzicie i słyszę to, czego wy nie słyszycie; niebiosa zaskrzypiały i mają do tego prawo. Na Tego, w którego Ręce jest moja dusza, nie ma miejsca na cztery palce, w którym nie byłoby anioła wybijającego pokłony przed Allahem, Najwyższym. Na Allaha, gdybyście wiedzieli to, co ja wiem, śmialibyście się rzadko, często płakali i nie cieszyli się kobietami w łożach, ale wychodzili na otwartą przestrzeń błagać Allaha”.
[at-Tirmidhi]

Komentarz:

Jest to kolejny przekaz podkreślający wagę obawy przed Allahem, ponieważ ze wzrostem świadomości majestatu i potęgi Allaha powinna wzrastać świadomość Jego kary i nadzieja na Jego miłosierdzie. W takim stanie umysłu muzułmanin jest w stanie wypełniać większą ilość aktów posłuszeństwa wobec Allaha i bardziej stanowczo powstrzymywać się od grzechu.

Na podstawie hadisu wiadomo, że w niebiosach roi się od aniołów, które cały czas kłaniają się Allahowi. Jeżeli aniołowie, którzy nawet na chwile nie są nieposłuszni Allahowi, zachowują się w ten sposób, jak ważne jest, aby człowiek, który wciąż łamie jego przykazania, wychwalał Go? Dlatego obowiązkiem człowieka jest posłuszeństwo wobec Allaha, nieustanne poszukiwanie Jego pomocy i ochrony/nawracanie się.


407. Przekazał Abu Barza, że Prorok  (pokój z nim) powiedział: „Stopy człowieka nie poruszą się w Dniu Sądu, zanim nie zostanie on zapytany o jego życie i w jaki sposób je spędził, o jego wiedzę i w jaki sposób ją wykorzystał, i o jego majątek, w jaki sposób go zarobił i w jaki sposób rozdysponował, oraz o jego ciało i jak je zużył”.
[at-Tirmidhi]

Komentarz:

Najważniejszy wniosek z przytoczonego przekazu to waga przemijającego życia, w którym każdy oddech jest nieoceniony. Dlatego żadna chwila nie powinna być zmarnowana poprzez nieposłuszeństwo wobec Allaha, ponieważ człowiek zostanie z niego rozliczony.

Człowiek będzie rozliczony z posiadanej wiedzy. Jest to zachęta do zdobywania wiedzy religijnej, ponieważ przyniesie ona pożytek w Dniu Sądu, jednak aby osiągnąć nagrodę Allaha należy robić z niej użytek. Jeżeli się jej nie wykorzystuje, należy przemyśleć konsekwencje i w jaki sposób chciałoby się stanąć przed Allahem w Dniu Sądu.

Przekaz podnosi również kwestię majątku – należy go zdobywać w dozwolony sposób i przeznaczać na cele zgodne z prawem islamskim. Jeżeli źródło dochodu jest nieuczciwe, lub majątek jest marnowany, jest to grzech, łamanie nakazów Allaha, i każdy będzie z tego rozliczony.
Należy strzec ciało przed wszystkim, co jest niezgodne z prawem islamskim i zmuszać się do posłuszeństwa Allahowi, ponieważ kiedy człowiek zostanie wezwany do rozliczenia za nieposłuszeństwo, ciężko mu będzie uniknąć konsekwencji.

Reasumując, hadis zmusza do zdania sobie sprawy odpowiedzialności i nakłania do ciągłego pamiętania o niej, dzięki czemu człowiek może być ocalony od upokorzenia w Dniu Sądu. Byłoby bardzo dobrze, gdybyśmy mieli cały czas w świadomości ostateczne rozliczenie.


408. Przekazał Abu Hurajra, że Prorok  (pokój z nim) wyrecytował: {Tego Dnia ona (ziemia) opowie swoją historię} [Koran 99:4]  i spytał: „Wiecie jaką o historię chodzi?”. Odpowiedziano mu „Allah i Jego posłaniec wiedzą najlepiej”, więc wyjaśnił: „Ta historia to świadectwo, jakie złoży przeciwko każdemu słudze, mężczyźnie i kobiecie  [względem tego] co na niej uczynili. Powie ona: ‘Tego i tego  dnia zrobiłeś to i to’ i to będzie jej historia”.
[at-Tirmidhi]

Komentarz:  

Powyższy przekaz jest dowodem doskonałej wszechmocy Allaha, na jego postawie wiadomo, że obdarzy ziemię możliwością mowy, i dzięki temu poświadczy ona uczynki na niej popełnione. Jest to poważne ostrzeżenie dla ludzi, którzy być może mogą ukryć swoje czyny przed innymi, ale nie będą w stanie uchronić się przed Allahem i jego rozliczeniem.


409. Przekazał Abu Said al-Chudri, że Prorok  (pokój z nim) powiedział: „Jak mogę czuć się swobodnie, kiedy anioł – trębacz [Israfil] przytknął trąbę do ust i czeka na rozkaz zadęcia w nią”. Zobaczył, jak wstrząsnęło to towarzyszami, więc doradził im uspokojenie się przez powtarzanie słów: „Hasbunallah ła nimal łakil (Allah nam wystarczy, On jest najlepszym z rozporządzających)”.
[at-Tirmidhi]

Komentarz:

Hadis mówi o obawie przed Allahem i Dniem Sądu odczuwanym przez Proroka (pokój Zn im) i jego towarzyszy, którzy chociaż byli niewinni i byli zapewnieni o wybaczeniu Allaha, obawiali się Go i okropności Dnia Sądu. My, w przeciwieństwie do nich, jesteśmy skalani grzechem, zaniedbaniami i naruszeniem prawa Allaha, a mimo to nie mamy w sercach obawy przed Allahem i Dniem Ostatnim. W razie lęku i niepokoju należy szukać pomocy u Allaha i powtarzać słowa Koranu: {Hasbunallah wa ni`mal-wakil (Wystarczy nam Bóg! Jakże to wspaniały poręczyciel!)} [Koran 3:173]


410.
Przekazał Abu Hurajra, że słyszał Proroka  (pokój z nim) mówiącego: „Obawiający się grabieży nieprzyjaciela wyrusza wcześnie w pierwszej części nocy, a kto wyrusza wcześnie, osiąga swój cel. Strzeżcie się, ponieważ towar Allaha jest cenny. Zaprawdę, towarem Allaha jest Raj”.
[at-Tirmidhi]

Komentarz:

Wg Imama at-Taibiego w powyższym hadisie Prorok (pokój z nim) mówi o podróżującym w zaświaty, ponieważ szatan strzeże przejścia, a ludzkie pragnienia i natura są jego pomocnikami. Jeżeli człowiek jest ostrożny w swojej podróży i uważa na swoje działania, jest nie tylko chroniony przed podszeptami szatana, ale również jego własne mylne pragnienia nie są dla niego zawadą. Prorok (pokój z nim) jednocześnie podkreślił, że droga do Raju jest ciężka, pełna utrudnień i przeszkód i wcale nie jest łatwo nią kroczyć. Raj jest bezcennym darem i dopóki człowiek nie ofiaruje swojego życia i majątku, nie będzie zdolny doń wejść. „Allah kupił życie i majątek muzułmanów w zamian za raj” (Tuhfatul Ahładhi).

Przekaz zachęca muzułmanów do posłuszeństwa wobec ich Stwórcy i dokładania wszelkich starań, by powstrzymać się od działania wbrew Jego nakazom, mając na celu wejście do raju, za pozwoleniem Allaha.


411.Przekazała Aisza, że słyszała Proroka  (pokój z nim) mówiącego: „W Dniu Sądu ludzie zostaną zgromadzeni bosi, nadzy i nieobrzezani” i powiedziała: „Proroku, czy w tym Dniu kobiety i mężczyźni będą razem patrząc na siebie?” na co on odparł: „Aiszo, sprawa (która będzie ich zaprzątać – przyp. tłum.) będzie zbyt poważna, by się wzajemnie podpatrywali”.
[Al-Buchari i Muslim]

Komentarz:

Hadis podkreśla okropności Dnia Sądu powiązane z tematem wiodącym rozdziału. Cały powyższy rozdział i przytoczone w nim hadisy nie pozostawiają wątpliwości, że muzułmanie nie powinni zaniedbywać przygotowywania się na przyszłe życie ani zapominać o tym, że Ostatniego Dnia staną przed Allahem i zostaną rozliczeni ze swojego zachowania.  Aby uniknąć ostatecznego poniżenia powinni więc żyć wiarą i obawą przed Stwórcą. Osoby wiodące życie pozbawione strachu przed Allahem i Jego karą nie wahają się w nieposłuszeństwie wobec Niego, a to doprowadzi do poniżenia, hańby i kary w przyszłym życiu.