Spaanse Sferen‎ > ‎

Canarische eilanden



Winston Churchill’s bezoek aan de Canarische Eilanden 

Jaren geleden ging ik wel eens met vrienden eten in het Churchill Restaurant naast de British Club aan de Calle Leon y Castillo 274.
Het genoemde restaurant kreeg de naam Churchill als eerbetoon aan de beroemde Britse staatsman en opperbevelhebber Winston Churchill, die zoals de ouderen onder ons zich nog wel zullen herinneren een beduidende rol speelde tijdens en bij het beëindigen van de Tweede Wereldoorlog (1940-1945).
Op zondag 22 februari 1959 arriveerde Winston Churchill hier met zijn eega Lady Clementine op het 99 meter lange luxe jacht van de Griekse oliemagnaat Aristóteles Onassis "Christina" in de haven El Puerto van Las Palmas.

Ik herinner mij nog het afmeren van het omgebouwde Canadese marineschip, dat net afmeerde toen ik in februari 1959 met de boot aankwam uit Cadiz. Onder de diverse gasten bevonden zich o.a. de beroemde, in Arnhem geboren, danseres Margot Fonteyn met haar echtgenoot Robert Arias, verder Sir Edmon Murray, directeur van Scotland Yard als "bodyguard " en natuurlijk Onassis en echtgenote Lady Athina Livanos (zie foto) en dochter Christina. 
De echtgenote van Churchill en Anthina Livanos namen ook een bad bij de Puntilla van het Canterasstrand terwijl Churchill enige aquarellen schilderde op de berg van Arucas en de Caldera van Bandama en er bijzonder genoot van het uitzicht.

Het gezelschap bezocht ook Tenerife en het tabakseiland La Palma, waar Winston Churchill 2 kistjes met lokale sigaren kreeg aangeboden. Een ervan was een meter lang en natuurlijk bedoeld als souvenir.
De populaire timplista Totoyo Millares gaf voor de beroemde staatsman een concert, die als aandenken een timple werd aangeboden. 

 Op Tenerife werd Churchill rondgereden in een, voor zijn corpulente figuur, te kleine Fiat 500 (van Onassis) maar kreeg voor de terugweg naar Santa Cruz na een "smeekbede" vervolgens van de burgemeester van Puerto de la Cruz diens grote Amerikaanse Pontiac te leen. 

In de naaste toekomst zorg ik voor verhaaltjes over andere beroemdheden die de Canarische Eilanden bezochten. Veel leesplezier! 

Johnny Van der Laan




Brutale roofoverval in Meloneras

De bekende juwelier “Saphir” aan de Oasis winkelpromenade werd op net niet klaarlichte dag, het was 20.10 uur, slachtoffer van een gedurfde roofoverval waarbij voor een geschatte waarde van een miljoen euro aan (Rolex) horloges en juwelen werd buitgemaakt en die uit de kapotgeslagen vitrines werden gevist. Met bedreiging van een vuurwapen werd de beveiliger uit zijn functie ontheven en de twee winkelbedienden hadden het nakijken toen de daders er op een brommer vandoor gingen.

De policia nacional heeft de zaak in handen en het zou hun eer te na zijn als de daders niet vroeg of laat achter de tralies verdwijnen. Een eerdere gewelddadige roofoverval bij een juwelier in de Cita leidde tot de arrestatie van de Russische daders. Het heeft er alle schijn van dat het ook hier om “import” criminaliteit gaat. NVC-ers laten de familiejuwelen thuis en dragen nep.



Physalia physalis, een kwal van een beest !

Leuke naam, maar hij prikt vervelend als je ermee in aanraking komt. Deppen met alcohol of ammoniak helpt het beste en een half uur later is het allemaal voorbij. Op het strand van Playa del Inglés werden er onlangs vier gevonden vanwege de windrichting en zeestroming. 

Het Rode Kruis zette de waarschuwingsvlaggetjes neer. De volgende dag was er geen kwal meer te bekennen, maar wél pagina-grote artikelen in de Scandinavische pers, die over een imposante en gevaarlijke kwallenplaag spraken.

De toon was gezet en de reisleiding moest in opdracht van het hoofdkantoor waarschuwingen laten uitgaan voor ouders met kinderen etc. Iemand op een strandwandeling maakte domweg een foto, twitterde en de blauwe kwal kreeg zijn cover story met de meest enge foto’s en verhalen.

De rust is terug gekeerd en de beesten laten zich waarschijnlijk voorlopig hier niet meer zien, geschrokken als ze zijn van hun eigen impact. Alleen als u hypergevoelig of allergisch bent, kunnen de gevolgen iets ernstiger zijn, maar wij Hollanders zijn waarschijnlijk kwallenongevoelig na onze kinderjaren aan de Noordzeekust? 

 
Verkiezingen 

Over deze man heb ik als NVC-woordvoerder vóór en ná de verkiezingen het nodige kunnen uitleggen in vooral de Spaanstalige regionale radioprogramma’s. Hij wordt ook hier als een markant persoon gezien, maar niet iedereen begreep, dat ook al ben je in Nederland de grootste partij, dan heb je tóch je gerespecteerde collega-politici nodig.

De verkiezingen kregen wel een heel wrange bijsmaak omdat onze Turkse vriend Erdogan zijn mond niet kon houden als niet-Europees en niet-geïntegreerd “bevriend” staatshoofd. 
Democratische verkiezingen in Nederland zijn wel wat anders dan een strak georkestreerd referendum om jezelf functierijk te maken.

Er zijn drie politieke macho’s (Trump, Poetin en Erdogan) die hun eigen regels creëren en lak hebben aan alles en naar twee hief Rutte het terechte en waarschuwende vingertje met de steun van allen. Kom niet aan ons want dan kom je aan allen. Als je erbij wilt horen tenminste en dat zeeft zich vanaf nu vanzelf uit. Zo niet, dan krijg je een vrouwelijke ME-pelotonscommandant tegenover je te staan. 

Tom Smulders



Ga weg.., vies beest! 


Ja, als je in Gran Canaria rondloopt schiet er natuurlijk af en toe een kakkerlak of een hagedis weg en dat moet je ook accepteren, we zijn hier immers ook maar te gast op hun territorium.

Maar dan zit er ineens een groot groen beest van 8 cm naast je voordeur! Wat wil die? Naar binnen? Gelijk wegjagen?
(Nee, niet doodslaan…, foei!) 

Eerst even een fotootje maken van dichtbij en dan eens even kijken in de Wikipedia. Het lijkt op een sprinkhaan, maar hij/zij heeft van die grote stevige grijparmen.

Al snel blijkt het een bidsprinkhaan te zijn en deze kunnen tot 25 cm groot worden, dus het is maar een kleintje! 


Bidsprinkhanen zijn een groep van
insecten die wereldwijd voorkomen, de meeste leven in tropische streken. Alle soorten hebben een langwerpige lichaamsvorm en kenmerkende voorpoten die geëvolueerd zijn tot grote en krachtige, sterk gespecialiseerde vangpoten.
Bidsprinkhanen hebben de typische gewoonte om dit voorste potenpaar in rust voor zich uit te houden, waarbij het dij- en scheenbeen duidelijk zijn samengeklapt.

Hieraan is het eerste deel van de Nederlandstalige naam bidsprinkhanen te danken. De benaming "sprinkhaan" is enigszins misleidend, omdat ze meer verwant zijn aan de
kakkerlakken dan aan de krekels en sprinkhanen.
Het zijn carnivoren en ze staan bekend als vraatzuchtig en kannibalistisch. (Dus toch een beetje oppassen…?)

Bidsprinkhanen kunnen ondanks hun naam niet springen en je treft ze altijd aan in een opgerichte lichaamshouding en nooit in een kruipende, zoals bij sprinkhanen, kakkerlakken en krekels het geval is.

Bidsprinkhanen grijpen alles wat ze fysiek aankunnen, waaronder prooien groter dan zijzelf. Vergeleken met andere insecten zijn bidsprinkhanen relatief groot, maar door hun vaak goede
camouflage vallen ze nauwelijks op. De voornaamste vijanden van de bidsprinkhaan zijn hagedissen en vogels
 
Vleugels. In tegenstelling tot de meeste andere gevleugelde insecten gebruiken bidsprinkhanen hun vleugels zelden om zich te verplaatsen.
Ze vliegen alleen uit noodzaak, zoals in geval van bedreiging of een val uit een boom. Het zijn in de regel slechte vliegers die zich tijdens de vlucht gemakkelijk uit de lucht laten plukken. Bidsprinkhanen vliegen onhandig en zijn in vlucht niet erg wendbaar in vergelijking met andere vliegende insecten, zoals vliegen en libellen. Als er gevlogen wordt gebeurt dit meestal 's nachts, zodat ze voor veel vijanden onzichtbaar zijn. 


Voortplanting. De vrouwtjes zijn in de regel veel groter dan de mannetjes. Bij de meeste soorten is de paring voor het mannetje dan ook een hachelijke zaak, omdat de kans bestaat dat hij al voor de paring wordt opgegeten door het vrouwtje. Het vrouwtje begint haar partner soms al tijdens de paring op te eten.
Opmerkelijk is hierbij dat het mannetje in staat is om de paring voort te zetten nadat hij is onthoofd en half opgegeten. Als het mannetje na de paring wordt opgegeten lijkt dit misschien wat sneu maar toch heeft hij er voordeel bij; het vrouwtje heeft direct na de paring iets te eten.
Voor de aanmaak van eieren zijn bouwstoffen nodig en zo geeft het mannetje niet alleen zijn genen maar tevens zijn proteïnen door aan zijn nageslacht.

P.S. Achteraf zijn het toch niet zulke lieve beestjes!! 

Jaap Commandeur



Kerststal op de Teide 

Op 13 december 2014 besloten twee Canarische vrienden Francisco Ascano en Eduardo Buigus uit Telde, samen met een groepje studenten, leden van de Universitaire Club Tigaday in Tenerife een Belén (Kerststal) op de top van de 3718 meter hoge (en hoogste berg van Spanje) de Teide te installeren. 

Een enorm karwei, maar de betrokkenen waren allemaal alpinisten, die wel wat gewend waren. Alvorens dit plan uit te voeren, was de op ons eiland woonachtige Italiaanse priester Francisco Calzone zo vriendelijk om de figuren van de Belén in een valies mee te nemen naar Italie, waar hij ze samen met duizenden internationale bedevaartgangers op het Sint Pietersplein (in Vaticaanstad) door Paus Francisco (de Argentijnse Jorge Marie Bergogle) vlak na het Angeles, liet zegenen. 
De genoemde studenten op weg naar de top van de Teide maakten natuurlijk gebruik van de kabelbaan, die ze tot 2350 meter hoogte bracht. 
Alvorens te klimmen overnachtten ze in het zeer populaire Refugio "Alta Vista" en klauterden de volgende dag 1368 meter verder naar de top van de Teide, waarvan wordt gezegd, dat men hier het mooiste uitzicht heeft van heel Europa. 

Er zijn plannen om in de naaste toekomst ook op de andere 7 hoogste punten van onze eilanden een Belén te plaatsen, terwijl naar men beweert in 2015 een tweede klim naar de Teide heeft plaats gevonden.
Inmiddels is het hele gebeuren in het Guiness Record Boek opgenomen.    

Een voorspoedig 2017

Johnny van der Laan



Legaal vakantie-onderkomen op de Canarische eilanden

Het gesteggel over de wettelijke invulling van uw eventuele vakantie-woning, kabbelt voort. 
Op dit moment zit ik in een wildpark in Zuid-Afrika in een “Timeshare cabaña” te Kwa Maritane, nadat ik eerst bij mijn broers en verdere familie in hun omgeving een comfortabele "casa Vacacional" vond, ofwel een betaalbaar en gerieflijk onderkomen. Vaak is dit in Zuid-Afrika een kleine (aanleun-)woning voor betalende gasten of familie.

Timeshare is in Spanje bij de wet geregeld en dit houdt in dat u een week of langer het gebruiksrecht van een luxe vakantiewoning koopt. U betaalt daarvoor een koopsom en vervolgens jaarlijkse onderhoudskosten.
De vaste verblijfsdatum kan desgewenst met een bijbetaling worden gewijzigd. 

Een zeker risico loopt u wanneer u - gevraagd of ongevraagd - de mogelijkheid krijgt dit jaarlijks gebruiksrecht te verkopen. Slimme jongens melden zich overtuigend om u behulpzaam te zijn bij de verkoop en voordat u het weet, heeft u een fors bedrag gestort voor juridische bemiddelingskosten, zonder een stap verder te komen. 

Hier op Gran Canaria bekend is het Anfi complex, inmiddels grotendeels in handen van het Ifa Lopesan concern, maar is nu in juridisch geding omtrent de looptijd van de timeshare-overeenkomst.

Zelfstandige vakantiewoningen zoals Airbnb en consorten aanbiedt, staan in Spanje bekend als "Casas Vacacionales" en hiervoor was door de Canarische overheid een wettelijk raamwerk van kwaliteit gecreëerd, een "Reglamento". Dit Reglamento zit in de koelkast en is onderwerp van politiek geharrewar. Er komt zeker een nu definitieve beslissing voor dit aanbod welke u de garantie geeft als consument dat u "legaal zit".

En de website www.grancanaria.com, ook in het Nederlands, vermeldt dan ook wie wél en daarmee ook wie dus NIET legale garantie biedt als vakantiewoning. U kunt op deze site intoetsen rechtsboven bij Accommodaties als u daarover twijfel heeft. 
Zeker geen twijfel bestaat er in de meeste gevallen wanneer u via een achterdeurtje of internet rechtstreeks bij de eigenaar hier, voor een week of wat, een appartement of bungalow huurt. 

 Het recht op eigendom, helemaal al niet wanneer door u al langere tijd geleden verkregen, is niet in gevaar. Niemand komt u bij eigen gebruik op straat zetten. Zelf vakantie-ondernemer worden, mag echter niet zonder meer. Er worden door de overheid wél pogingen gedaan om de toeloop van kopers op gunstig gelegen vakantiewoningen te gaan beperken. 

Zoals al eerder gemeld in deze rubriek, heeft de toeristische "extrahotelero" ondernemer (niet-hotel-vakantieverblijven zoals bijv. Barbacan en Corona Blanca ) zich te houden aan zeer veel juridische, fiscale en kwaliteitsverplichtingen. Zij zullen hun oneerlijke concurrenten fel blijven bestrijden via alle legale wegen en vooralsnog heeft de Canarische en fiscale overheid daar nog steeds oren naar.  

Tom Smulders




‘s Werelds grootste kruid 

De oorsprong van het op onze eilanden zo belangrijke en graag gegeten fruit (de banaan) moeten we zoeken in het Verre Oosten. 

 Reeds 7000 jaar geleden groeide genoemde vrucht al in Azië en vond in de 14e eeuw zijn weg naar Europa via de Comoren, Madagascar en Afrika (vooral de Ivoorkust en Cameroen), vanwaar de bananenplant na geruime tijd de Middellandse Zee bereikte en door de Spaanse conquistadoren (de Spaanse term voor “veroveraars”) op de Canarische Eilanden belandde. 

Toen de Spanjaarden en Portugezen hun veroveringen in Zuid- en Centraal Amerika begonnen, werd de plant daar ook bekend, maar veroorzaakte later op onze eilanden een groot probleem bij de export, omdat het fruit veel goedkoper kon worden aangeboden door het ruim aanwezige en goedkope water en de onbetaalde Afrikaanse arbeidskrachten. 
De bananen uit het Verre Oosten waren merendeels harde bakbananen, terwijl in Europa de zachte, gemakkelijk te consumeren vrucht op de markt kwam, de zogenaamde Giant Cavendish.

Dit ras is nog steeds zeer populair (ook hier op de eilanden) en dankt zijn naam aan de schatrijke 6e Duke of Devonshire, die de banaan in grote kassen kweekte met behulp van de zeer vakkundige botanicus Joseph Paxton (later wereldberoemd door zijn uitheemse plantentuin Crystal Palace).
Vóór de Giant Cavendish banaan was de "Gros Michel" de toon-aangevende vrucht, maar deze ging ten onder door de zo venijnige Panamaziekte die zich al heel gauw over de hele wereld verspreidde. Helaas kreeg het Cavendish ras later ook te doen met deze gevaarlijke ziekte, die vooral de wortels ondergronds aantastte waardoor de bestrijding hiervan zo goed als onmogelijk bleek. 

Op de Canarische Eilanden vinden we merendeels Cavendish "platanos", die destijds door Engelse handelaren op Tenerife en La Palma gekweekt werden en daarna naar Engeland verscheept. Bekende handelsmerken waren destijds Fyffes (Iers) en later Chicita. De bladziektes worden tegenwoordig bestreden door chemische bespuiting, terwijl vroeger de hinderlijke bladluis werd geliquideerd door het goedkope petroleum en zeepsop.

Er zijn op onze aardbol meer dan 500 bananensoorten, waarvan wij hier een bescheiden aantal kennen, zoals de groene en rode banaan, de appelbanaan en de babybanaan. Maar op het platteland maakte ik hier vroeger ook kennis met de bakbanaan, oneetbaar uit het vuistje. 

De banaan is een bijzonder nuttige vrucht. Rijp helpt hij tegen maagzuur, terwijl de binnenkant van de schil hier en daar wordt gebezigd tegen wratjes en muggenbeten. In onze archipel schijnen ze de schil ook te gebruiken bij het reinigen van schoenen.
De banaan bestaat in het begin merendeels uit zetmeel, maar tijdens de rijping gaat de zetmeel over in suiker. Veel mensen gooien de vruchten met bruine spikkels in de afvalbak of geven deze aan de dieren als veevoer, omdat ze onooglijk zijn, maar dat is eigenlijk dwaas want de vlekken op de schil zijn alleen maar invloeden van zonnestraling. 
De banaan is zoals U weet een zeer gezonde vrucht. Vele dames vrezen echter dat hun gewicht door het eten ervan zal toenemen, maar weest U gerust: dat gebeurt alleen maar bij eetexcessen.
De banaan bevat veel fosfor, ijzer en zink hetgeen goed is voor onze botten. Ook bevat de vrucht magnesium, wat gunstig is voor onze hartspieren en heeft u last van constipatie dan lost fruit, waaronder de banaan, het euvel op. 

Het woord banaan komt volgens El País van het Arabische woord Banân (vingertop!) hetgeen ik persoonlijk betwijfel, want ik vroeg destijds in Casablanca om de door mij verlangde muz (musa) en kreeg de zoete vrucht meteen op mijn bord.
In Ámsterdam kocht ik veelal de Fair Trade Max Havelaar, vanwege het goede doel (hulp aan de arme Zuid Amerikaanse bananenboeren). 
De overbekende Spaanse tennisser Rafael Nadal eet vlak voor zijn match altijd een paar bananen vanwege de "energie". 
De beroemde danseres Josephine Baker gaf haar liefderijk geadopteerde kinderen elke dag een banaan of twee, terwijl ze als jonge zangeres in de Folie Bergère in Parijs heel grappig maar wel gewaagd een rokje van bananen droeg. Ik had het grote genoegen tijdens mijn werk bij de Passage op Schiphol deze danseres te ontmoeten en te verblijden want ik gaf haar 18 kilo (japonnen-) bagage cadeau vanwege haar grote kinderzorg.

En om af te sluiten draaide ik hier bij mij thuis onlangs nog het "Yes we have no bananas today" uit de uiterst populaire Broadway Revue uit 1922 met Frank Silver en Eddy Cantor.

Groetjes van Johhny




Dubieuze jacht op smartengeld voor toerist 

Gekker kan het haast niet worden!
In de toeristenzone van het zuiden van Tenerife reed deze “ambulance” rond op zoek naar mogelijke UK slachtoffers van voedselvergiftiging of salmonellabesmetting. 

 Geen controleerbare ziekteverschijnselen op het moment zelf, maar “ziekte” tijdens een lang voorbije vakantie.

Vooral de toeristen met een “all inclusive reis-verleden” waren interessant, want zo kan in het verhaal van de claim worden volgehouden dat geen hap of slok buiten het aangeklaagde hotel met polsbandidentificatie werd genuttigd. 

De met behulp van Engelstalige advocatenkantoren opgestelde forse schadeclaims worden zonder enig medisch attest of klacht tijdens of na het verblijf zelfs een jaar na dato opgestuurd aan de touroperator. Het daarop boze antwoord van de hoteliers liet niet op zich wachten. 
Deze dubieuze claims vinden hier en ook elders in Spanje plaats en geven genoeg aanleiding om gezamenlijk in de juridische verdediging te gaan met behulp van ambassade en de bevoegde autoriteiten om samen deze onterechte smet op de hygiëne in hun hotelkeuken en financieel gesjoemel in de kiem te smoren.

Misschien verwoorden de gedupeerden slechts hun fikse kater na teveel all inclusive drank?

Tom Smulders