Activiteiten‎ > ‎

Bergwandelen



                  Montañeros van de Lage Landen                      Elke 2e en 4e donderdag van de maand.

De wandelingen zijn heel gevarieerd, met prachtige uitzichten en steeds weer op een ander deel van het eiland.
Met de bus gaan we naar het beginpunt van de wandeling en onderweg hebben we eerst een koffiestop.
In het NVC-Clubnieuws en op de website staan de wandelingen van die maand vermeld, met zoveel mogelijk informatie en de zwaarte van de wandeling wordt aangegeven door 1, 2 of 3 sterren.
Als beloning van de geleverde prestatie hebben we een heerlijke lunch in een typisch Canarisch restaurant, daarna brengt de bus ons weer terug naar Playa del Inglés.

Aanmelding / kosten :
De kosten bedragen per wandeling - inclusief busvervoer, een kop koffie in een barretje voorafgaande aan de wandeling en een gevarieerde Canarische lunch na afloop - voor kernleden 25 euro.
NVC leden betalen 32.50 en anderen 40 euro.
Het kernlidmaatschap van de Montañeros bedraagt 15,00 euro per jaar, maar is dus niet noodzakelijk om mee te wandelen. Wel heeft u dan voorrang bij het inschrijven/wandelen.

Het vertrek is altijd om 09.00 uur vanaf de Calle Holanda in Playa del Inglés.
Zorg wel voor stevige schoenen met een goed profiel en neem ook voldoende water en een "tussendoortje" mee.
Deelnemers aan de bergwandeling dienen akkoord te gaan met de Algemene Voorwaarden.

Om aan de wandelingen deel te nemen, kan men zich aanmelden bij Tjardo Kuipers, uiterlijk op de zondag voorafgaande aan de wandeling tot 21.00 uur , tel. 626 016 959 of per e-mail naar: montaneros.nvc@gmail.com
Echter in geval van code rood gaat de wandeling niet door!
Veel wandelplezier toegewenst!



Bergwandeling La Aldea - Mogan

                                                Sfeerimpressie van de bergwandeling La Aldea naar Mogan



                                    AANKONDIGING   WANDELINGEN  /  VERSLAGEN



Een moeilijke bergwandel-beslissing 

Dat was een onverwacht leuk artikel in NVC Clubnieuws van maart, waarin de redactie terugblikte op het ontstaan van het bergwandelen.
Ongelooflijk, dat de oprichting van de "Montañeros van de Lage Landen" alweer bijna 20 jaar geleden plaats vond.
Geweldig dat, ondanks tegenslagen, de animo voor deze steeds populairder wordende ont- (en in-)spanning nog volop aanwezig is met om de 14 dagen wandelgroepen van rond de 30 deelnemers. 

Het is leuk om te vermelden, dat er ook steeds meer Belgische deelnemers zijn bijgekomen waarover ik ooit een opmerking kreeg van de Hollandse leden. Die Nederlanders vonden het toen niet eerlijk dat onze Vlaamse vrienden op kosten van de club koffie met carajillo bestelden, hetgeen toen nog niet zo bekend was bij ons Nederlanders die standaard koffie met melk bestelden. Wat was het toen fijn om in de bus te kunnen vertellen, dat de diverse restaurants mij verzekerd hadden, dat koffie met carajillo goedkoper was dan koffie met melk ! 

Inmiddels ben ik binnen deze groep verreweg de oudste geworden en hoewel ik alle wandelingen nog zonder enig probleem kan meelopen en hiervoor veel vriendelijke complimentjes krijg, heb ik vrij plotseling toch besloten om na de laatste bergwandeling van dit seizoen op donderdag 23 maart er mee op te houden. 
Gerdien nam dit besluit al een jaar geleden. Niet omdat zij het niet meer kón, maar omdat zij de groep niet nodeloos wilde ophouden. Ik houd de groep (nog) niet op, maar het is beter om zelf vaarwel te zeggen, dan te wachten tot anderen je zouden laten weten, dat het beter zou zijn om niet meer mee te gaan. 

Een en ander bevestigt voor mij dat er niet alleen een tijd is om te komen, maar ook om te gaan. Het is een met moeite genomen beslissing, maar met Gerdien hoop ik nog heel veel mooie bergwandelingen te gaan maken, helemaal gerustgesteld, dat in ieder geval de montañeros in goede handen zijn onder de uitstekende leiding van Etienne, Ton en Tjardo, trouw bijgestaan door o.a. Mieke en Lenie.

Frank Goldberg

Frank Goldberg is de oprichter (in 1998) van de “Montañeros van de Lage Landen”, waarvan de eerste wandeling plaats vond in februari van dat jaar. Een voor de NVC historisch gebeuren. Frank heeft de aloude Guanchepaden geëffend voor alle NVC-leden…

Redactie



Einde seizoen 2016-2017 van de Montañeros 

Nu het einde van het seizoen voor de bergwandelaars is aangebroken, is het tijd om even terug te kijken.
We kunnen rustig zeggen dat het een geslaagd seizoen is geweest, slechts één wandeling in oktober is niet door gegaan vanwege het slechte weer.
Alle andere wandelingen hebben we schitterend weer gehad, zodat we konden genieten van de geweldige uitzichten en de mooie natuur zoals de bloeiende tabaibas, amandelbomen, de brem, retama, tajinaste en de vele andere bloemen en planten.

Wat betreft de blessures, die bleven beperkt tot het plakken van een pleister en soms wat spierpijn de volgende dag.
Na de wandeling was er altijd ook het gezellig samenzijn in de Canarische sfeer van het restaurant. We zijn dan ook zeer gemotiveerd om te zorgen dat we het volgend seizoen weer een mooi aanbod van wandelingen beschikbaar hebben.

We wensen iedereen een goede zomer en hopen jullie allemaal in het najaar weer gezond en in goede conditie terug te zien. 

Namens het Montañerosteam: Ton Goossens




Donderdag 23 maart 2017: Rondwandeling Santa Brigida**

De wandeling is een rondwandeling vanuit Santa Brigida. We lopen door het mooie plaatsje naar het kerkplein, waar we ook een kijkje in de kerk kunnen nemen. Hier begint onze wandeling.

We dalen af in de barranco van 520 naar 400 meter om daarna weer geleidelijk te gaan klimmen naar 660 m.

Het is een mooie groene barranco, met veel variatie aan planten en onderweg hebben we mooie uitzichten over de barranco, waar we diverse dorpjes kunnen zien liggen.

Daarna dalen we weer af, steken de barranco over en klimmen weer naar Santa Brigida, het eindpunt van de wandeling.

De wandeling is zeer gevarieerd, is 9 km lang en duurt ca 4 uur.




Donderdag 9 maart 2017: Rondwandeling Santa Lucia **

Deze mooie wandeling beginnen we op het plein achter de VVV op 700 m, langs typische straatjes klimmen we langzaam naar de bergpaadjes op 850 m. 

We hebben steeds mooi zicht op Santa Lucia, San Bartolome, de Risco Blanco en de barranco richting zee.

We passeren kleine finca’s, steeds omringd door planten en bloemen lopen we over goede bergpaden. Na 7 km worden we in Rosiana opgehaald, duur van de wandeling ca 3 uur.


VERSLAG :

Op 9 maart vertrokken wij met 28 montañeros om 09.00 uur vanaf de Calle Holanda met de bus voor een bergwandeling van 7.2 km rond Santa Lucia. Het was een prachtige dag, erg warm en de stemming zat er al vroeg in. Geadviseerd werd om voldoende te drinken.
Aangezien de Nederlandse winkel eerder verstek had laten gaan bij het leveren van spullen in verband met een plotselinge, tijdelijke, sluiting van de zaak werd alsnog een doos met pepermuntrollen verstrekt die Tjardo Kuipers had meegekregen. De rollen werden gretig door onze montañeros afgenomen. 

Bij aankomst in Santa Lucia werd uiteraard eerst koffie gedronken waarna de tocht begon. Gestart werd vanachter het dorpsplein door de straatjes waarna geleidelijk de soms steile bergpaadjes werden opgegaan.
Soms was de stijging pittig, zeker ook omdat het erg warm was.
Het uitzicht over Santa Lucia was echter de moeite waard.
Helaas werd de tocht voor één persoon toch iets te veel en deze moest onder begeleiding van enkele montañeros de terugreis inzetten. 

De tocht werd door de resterende groep vervolgd waarbij onderweg nog steeds werd genoten van prachtige natuur, landgoederen en vergezichten van San Bartolomé, de Risco Blanco en de barranco richting zee.
De sering geurde heerlijk en de mimosa stond er schitterend bij.
Als altijd werden er geanimeerde gesprekjes gevoerd waarbij men elkaar ook wat beter leerde kennen. 




Na ca. 3,5 uur wandelen inclusief een korte lunchpauze kwamen we terug bij het vertrekpunt waar ook de eerder gearriveerde, onfortuinlijke wandelaar weer monter in de bus stapte alsook zijn begeleiders waarna we naar het restaurant in Juan Grande vertrokken.
Vanwege de vele bochten waarbij de chauffeur zijn claxon veel gebruikte was deze busrit voor sommigen een draaierige tocht en werd uitgekeken naar versterking van de inwendige mens. 

In het restaurant was één lange, rechthoekige tafel gedekt in een grote eetzaal waar de montañeros helemaal zichzelf konden zijn. De dorst was groot en gelukkig waren er mogelijkheden genoeg om deze te lessen.
Ook de trek was prima en de gegrilde vis of de schnitzel smaakten goed. De soep deed sommigen echter aan hun babytijd denken alhoewel deze toen toch wat warmer werd opgediend. 

Zoals gebruikelijk werd voor de liefhebbers de koffie afgesloten met een versterkertje waarna de terugrit met de bus werd ingezet. Dank aan de voorlopers Etienne, Mieke en Tjardo voor deze wandeltocht waarvan is genoten. Met nog één keer de bergen in te gaan wordt het seizoen voor wat betreft deze activiteit afgesloten.

Maria Gallé




Donderdag 23 februari 2017: Firgas – Moya.** 



We beginnen onze wandeling op een hoogte van 506 m bij de waterbron in Firgas en lopen langs prachtige banken in kleurige mozaïek.
Die bekende taferelen zijn uit elke provincie weergeven en trapsgewijs wordt ook elk van de zeven Canarische eilanden weergegeven.

We lopen het eerste stuk over een asfaltweg om daarna een bergpad te volgen dat ons door de Barranco de Guadalupe leidt. Over bergpaadjes dalen we tussen de bloemenpracht naar beneden tot 350 m, waar water stroomt en we een klein bruggetje oversteken bij een zitbank.

We zien onderweg talrijke kleine fincas en gaan weer bergopwaarts tot het einde van de barranco om verder tussen bloemen en planten bij Dorama aan een verharde weg te komen. Die vervolgen we tot aan de GC75 en lopen verder tot de kerk in Moya, die we pas na de laatste bochten in zicht krijgen. Deze wandeling is 7 km en ca 3 uur.

VERSLAG:

Van Puerto Rico over de bergen naar Arguineguin 

Aanvankelijk zouden we in februari (berg)wandelen bij Firgas-Moya, maar door de regen die er was geweest waren de paden niet zo toegankelijk voor ons om de wandeling daar te starten. Er werd een alternatief gevonden en wij zijn vertrokken met een grote groep vanuit Puerto Rico naar Arquinequin. We begonnen aan een ”pittig” klimmetje naar een hoogte van 350 meter. 

Tijdens de wandeling hadden we een mooi uitzicht op de nieuwe en oude haven. Na het asfalt liepen we over een mooi breed grintpad richting het Noors Monument “Palmeral Norwego” en hebben zo halverwege nog een verfrissing kunnen kopen van Canariërs, vanuit de kofferbak. 

Na de lunchpauze liepen we richting Arquinequin, waar we een mooi uitzicht op zee hadden en eveneens zicht op de cementfabriek van El Pagar. El Pagar is een klein dorpje, maar de moeite waard om er eens een visje te eten.

Bij aankomst in Arquinequin konden we ons tegoed doen aan een Canarische lunch. De bediening was hier prima en het eten voortreffelijk.
Dan ook niet te vergeten: de “gele rakkers” (biertjes) en de wijn werden met gretigheid aanvaard.

Traditiegetrouw komt er altijd een “meneer” langs die tijdens de koffie de carajillo serveert dat de stemming ten goede komt en ging een ieder weer voldaan in de bus terug naar Playa del Inglés. 

We bedanken dan ook bij deze de organisatoren van de montañeros en zijn er volgend jaar weer bij.
Wanneer jullie dit lezen zijn wij reeds terug in Nederland. Allemaal een fijne tijd nog toegewenst en zien elkaar weer in het najaar. 

Arie en Anneke Wezeman




Donderdag 9 februari 2017: Rondwandeling Barranco de La Mina *
 
Deze keer gaan we naar het midden van het eiland, op 1600 m hoogte ligt daar de Barranco de La Mina, dat ligt niet ver van Cruz de Tejeda.

Eind januari, begin februari zie je in de barranco een overvloed aan bomen planten en struiken die in bloei staan, ook nog de amandelbomen.

De wandeling is niet moeilijk en gaat over goed begaanbare paden. Er zit één klim in van 1400 naar 1600 m.

De wandeling is 7 km, duur van de wandeling ca 3 uur.



VERSLAG


Een schizofrene bergwandeling 

In Clubnieuws leest u zeer regelmatig iets over bergwandelen, want de bergwandelaars van de Montañeros zijn behalve stevige stappers ook vooral sublieme schrijvers. Dat komt namelijk door die ijle lucht boven.
En het zijn ook altijd prachtige wandelingen die er worden beschreven met vrolijke vergezichten en een koket kijkje op de wereld er beneden. 

Om eens het waarheidsgehalte van deze stukjes tekst in Clubnieuws te toetsen had de redactie de stoute (berg)schoenen aangetrokken en zich ook ingeschreven voor de bergwandeling van 9 februari j.l. 

De bus vertrok één minuut te vroeg uit Playa del Inglés en ik hoop maar dat de persoon die hardhollend achter de bus aanrende en daarna met een ambulance werd afgevoerd toch nog een leuke dag heeft gehad. We vertrokken via een omweg om een persoon op te halen die zich had verslapen, daarna reden we oostwaarts terwijl het reisdoel in het westen lag. De montañeros zijn en blijven onvoorspelbaar. 

Om direct maar met de bus in huis te vallen, het was een prachtige reis die aan alles voldeed wat de organisatie beloofde tijdens een speech op de heenreis. Onderweg vanaf onze hoge zitplaats zagen we de blommige bloemen in de berm, de lichte luchten boven ons en de boze bergen in de verte die steeds verder uit beeld verdwenen.

De busreis op de heenrit duurde ruim twee uur en was zeker van even zo goede kwaliteit als de door het bestuur georganiseerde busreizen naar het noorden van het eiland.
De 33 bergwandelaars genoten volop in de bus en konden halverwege ook nog de stramme benen strekken tijdens een langdurige koffie-pauze, veroorzaakt door een restauranteigenaar die zich ook al had verslapen. Het duurde ruim twintig minuten voordat zowel de eigenaar als de koffiemachine was opgestart, maar dat mocht de pret niet drukken, het uitzicht op de bergen in de verte was fantastisch en daar kwamen we tenslotte voor. 

Doordat er aan alles geen eind kwam werd de lunch ongeveer op dinertijd geserveerd, maar ook hierover geen kwaad woord van de redactie want het was weer smakelijk Spaans smullen. 

Ook de terugrit vergde natuurlijk weer de nodige tijd, de stemming zat er goed in en dit werd waarschijnlijk veroorzaakt door het feit dat er deze keer nu eens niet werd gezongen in de bus. Terwijl ik mij juist thuis hierop goed had voorbereid met een cassette van André Hazes. 

Na het vertrek om 08.59 ’s ochtends kwamen we ’s avonds om 18.31 aan in Playa del Inglés, na eerst de uitslaper te hebben thuisgebracht daar zij blijkbaar weer vroeg naar bed moest. Dus het was een lange dag, het was een mooie dag en ik heb zelden zo’n mooie busreis meegemaakt. Het bestuur kan echt ten rade gaan bij de montañeros. 

Oh ja, tussen de busreizen in werden ook nog even de benen gestrekt tijdens een imposante wandeling.
Ik durf het woord bergwandeling niet in de pen te nemen want de bus reed de hele berg op naar boven. Luid toeterend, dat weer wel, en wij maar wuiven naar die dorpsbewoners. 
Boven op de berg verlieten we de bus, want bergwandelen betekent dus blijkbaar OP een berg wandelen en niet ertegen op, want daar zien de montañeros als een berg tegenop. Het ging drie uren over modderige paden, langs behoorlijke afgronden, deels dalend en ook nog stijgend.

Kreunend en steunend volbrachten de meesten toch de tocht, terwijl ik zelf achteloos, nonchalant op één been balancerend en fluitend bij de finish kwam. Iemand anders kwam ook fluitend aangelopen, maar dat kwam door zijn astma. 

Ben ik nu een illusie armer of rijker? Ach, voor een schizofreen als ik maakt dat ook niet uit. Als de montañeros het maar leuk blijven vinden.

Ed Jensen



Donderdag 26 januari: Pico de Las Nieves – Montaña Las Tierras **
(Guayadeque Amandelbloesemroute)

Op 1870 meter bij Pico de Las Nieves, dalen we langs mooie paden en naaldbomen naar de bekende krater Caldera de Los Marteles, die we deze keer eens langs een andere zijde passeren op 1530 meter.
Na onze rustpauze duiken we langzaam de Barranco de Guayadeque in, waar we verwend worden door een weelderige plantengroei met o.a. Tabaibas en amandelbloesems.  
Op 1000 meter bereiken we ons eindpunt Montaña Las Tierras, waar we via een kleine rondgang even een bezoekje kunnen brengen aan een minimuseum en souvenirwinkeltje.
Hopelijk kunnen we na deze wandeling de lunch gebruiken in het typische grotrestaurant.
 De wandeling is 8,5 km en duurt ca 4 uur

VERSLAG

Op 26 januari vertrokken we met 27 mensen met de bus naar Pico de Las Nieves. Onderweg dronken we koffie en de bus bracht ons daarna op de hoogste berg van Gran Canaria (1945 meter), met een prachtig uitzicht. Om 11.00 uur begonnen we aan onze wandeling. Over berg-paden daalden we langzaam naar de krater Los Marteles die we deze keer aan de achterzijde passeerden. 

We liepen door een prachtige natuur met amandelbomen die allemaal in bloei stonden. Prachtige witte en roze bloesems.
Onderweg vonden we een mooie open plek met grote stenen om even te rusten en een boterham te eten. Het afdalen in de barranco was wel uitkijken om niet uit te glijden met veel losse ondergrond en kleine kiezelsteentjes. Afgezien van twee personen die onverwachts even gingen zitten is iedereen heelhuids beneden gekomen.

Om drie uur kwamen we in het grotrestaurant van Guayadeque aan, een van de mooiste ravijnen van Gran Canaria. Deze ligt ongeveer op 1000 meter dus we waren toch 945 meter gedaald. De bedoeling was een rondgang langs de grotwoningen, het minimuseum en souvenir-winkeltje te lopen, maar het was drie uur en de montañeros hadden honger en dorst. Desalniettemin toch een leuk idee van Ton en Etienne die deze tocht hebben voorgelopen, waarvoor dank. 

In het grotrestaurant waren de tafels gereserveerd en kregen we een heerlijke lunch. Het personeel was erg aardig, de ober deed zijn best en probeerde Erno zijn job over te nemen. De liefhebbers kregen een carajillo maar eerlijk is eerlijk, Erno kan dat beter.
De akoestiek in deze grot is niet zo goed en er waren mensen die hun hoorapparaat maar uitgezet hebben, natuurlijk ook door het drukke praten over wat men allemaal had gezien. 

Heel vlug was het al half vijf en onze buschauffeur bracht ons weer netjes naar Playa en om 18.00 uur waren we weer tevreden op de Calle Holanda. De stappenteller gaf 18.716 stappen aan, dus goed bezig geweest. Het was een prachtige tocht met geweldig weer, een strak blauwe lucht dus wat willen we nog meer. Als engelen reizen…..

Joyce





Donderdag 12 januari: Barranco de los Cernicalos **

Barranco de los Cernicalos ligt in een natuurpark, het is een van de weinige plaatsen waar het hele jaar door water stroomt, het is daardoor ook een bijzonder gebied voor wat betreft flora en fauna. De wandeling begint bij Lomo Magullo. 
We lopen stroomopwaarts, langs het water, het pad loopt geleidelijk omhoog, van 450 naar 850 meter. Onderweg komen we veel watervallen tegen, soms kleine maar ook grotere, ook hebben we regelmatig mooie uitzichten. Aangekomen aan het einde van de barranco, keren we weer om en lopen dezelfde weg terug naar beneden naar 450 meter.
De wandeling is 7,5 km en duurt ruim 3 uur.

VERSLAG:

Een bergwandeling als een warm bad 

Eindelijk dan de stoute schoenen aangetrokken en ingeschreven voor een bergwandeling met de Montañeros. Op 12 januari kwamen we om 9 uur aan bij Calle Holanda in Playa del Inglés en het eerste dat opviel was het aantal mensen. Het was gewoon druk.

In Telde gestopt voor een kopje koffie en dan door naar de Barranco de los Cernicalos. Klinkt als St. Nicolaas, maar dan anders. Onderweg veel getoeter van de bus want de wegen waren smal en kronkelig.


In de barranco stroomt een beekje naar beneden wat de vegetatie enorm ten goede komt. Riet en varens en veel andere planten die je hier op Gran Canaria echt niet verwacht. Onderin werd de beek geleid over een aquaduct, vast aangelegd door de Romeinen die Gran Canaria natuurlijk niet hebben overgeslagen. 

Onderweg kronkelen 29 Nederlanders zich achter elkaar naar boven. Over glibberige stenen, over de beek gelegde boom-stammetjes en over en onder gevallen bomen. De lucht was vochtig en rook heerlijk en voelde ook heerlijk op je huid. Heel apart.

Onderweg af en toe even geduldig wachten op de achterblijvers maar het ging eigenlijk heel soepel. Op de alpenweide (ja ja, Gran Canaria is echt helemaal nergens vreemd van) ging we in de ruststand.
Een paar gingen verder omhoog verkennen maar de leiding besloot dat we niet met z'n allen verder omhoog zouden gaan. 

Op de alpenweide was het gezellig en mochten we met iemand heerlijk peen mee-eten en gezellig babbelen. Daar doe je het voor. De terugweg viel mee en onderweg werden we al door een lieve dame geïnformeerd dat het tijdens het lunchen wel heel gezellig zou worden. Gewoon meedrinken en meedoen, zei ze.

Dat was niet tegen dovemansoren gezegd. Het was supergezellig.

De lunch was goed en het gezelschap kon niet beter. En toen Joop begon te zingen kon het helemaal niet meer stuk. Een heerlijke dag die voelde als een warm bad.

Marijke en Rob



Donderdag 22 december: Candelilla – Presa de Las Niñas**.

Bij de afslag naar Presa de Chira beginnen we deze nieuwe wandeling op een hoogte van 1200m.

We dalen de eerste 3 km naar 870m, om daarna afwisselend zachtjes te stijgen en dalen, langs bergpaadjes met mooie barrancos en als plantengroei overwegend Tabaibas en Lavendel.

We eindigen bij het stuwmeer Las Niñas aan de camping.

De wandeling is 8 km en zal ongeveer 4uur in beslag nemen, rustpauzes inbegrepen
.

VERSLAG:

Donderdag 22 december om 10.30 starten we met 21 wandelaars de wandeling. We hebben, blijkt later, geluk met het weer want het is droog. De volgende dag regent het de hele dag. 

Over kleine paden tussen de lavendelplanten dalen we af en steken we de barranco over. Er stroomt wat water door maar iedereen komt droog aan de overkant.


Nu begint het lastige stuk van de wandeling. We gaan naar boven over smalle paden met veel begroeiing en grote stenen waar we overheen klauteren.

Hier zijn een paar lange benen wel makkelijk, de kleintjes onder ons hebben wat meer moeite. We naderen een geitenboerderij en gelukkig staan de honden aan de lijn, bij het voorlopen liepen er een paar los, we hebben toen maar een alternatieve route genomen.

Nu nog door naar Las Ninas waar we na 4.45 uur aankomen. Voor sommige onder ons toch wel iets te lang. Op naar het eten en dan moe maar voldaan naar huis.

Mieke C

 


Donderdag 8 december: Rondwandeling Valsequillo – Las Vegas**. 

Ook deze wandeling is nieuw en beginnen we op 570m hoogte, bij het verlaten van Valsequillo.
We dalen naar 500m en lopen een stukje door de Barranco De San Miguel, om verder langs de bergflank over mooie begroeide bergpaadjes met schitterende uitzichten, te stijgen naar 580m.

Eens bovengekomen lopen we langs brede paden, variërend bergop en afwaarts steeds tussen mooie planten en bloemen.
Op onze terugweg passeren we een geitenboerderij met zeker 200 prachtige geiten.

Deze wandeling is 7 km en zal rustpauzes inbegrepen 3 uur duren. 

VERSLAG:

Zoals altijd begint de groet in de bus met: “Goedemorgen montañeros” en men voelt zich al echt een bergwandelaar. Dit keer was het een korte busrit wat ook als fijn werd ervaren.

De wandeling begint na een lekkere kop koffie gedronken te hebben bij Valsequillo. Echt een mooie wandeling met prachtige uitzichten. 

 Er waren redelijk wat steile stukjes waardoor men af en toe toch wat zwaarder begon te ademen, echter iedereen heeft het er op een paar kleine valpartijtjes na goed van afgebracht zoals het een montañero betaamt. 

Met name was het zicht op de berg met grotten echt bijzonder.
Lisa had een zakje mooie vijgen in haar hand en had eigenlijk nog wel wat meer tijd willen hebben om deze te plukken.
Teruggekomen in het restaurant was het druk praten over alles wat men gezien had die dag en het vriendelijke personeel deed er alles aan om de dag goed af te sluiten. 

Foto: Etienne van Laarhoven / Tekst: Mieke Knijf



Donderdag 24 november: Degollada Hoja Viejo – Tejeda***

Deze nieuwe wandeling starten we op een hoogte van 1350 meter.

We lopen door een prachtig stukje natuur en zien de Roque Nublo en de Roque Bentaiga, bij helder weer hebben we steeds de Pico del Teide in zicht.
Het eerste gedeelte van de wandeling is zachtjes dalend en stijgend om daarna te dalen naar 990 meter. Het laatste gedeelte is weer klimmen naar 1060 meter tot Tejeda.
Duur van deze wandeling is 4 uur


VERSLAG

Op 24 november zijn we na een busrit van bijna anderhalf uur gestopt voor eerst een kopje cortado, met een traktatie van speculaaskoekje erbij, verzorgd door Eva omdat ze voorlopig niet mee loopt met de Montañeros. Daarna nog een klein stukje met de bus en vervolgens begonnen we aan een prachtige wandeling op een hoogte van 1350 meter. We liepen met uitstekend wandelweer door een prachtige groene omgeving en een heldere lucht. Daardoor konden er leuke foto`s worden gemaakt.

Tot aan de lunch was het een prima wandeling maar bij het afdalen in de barranco was het een lastig stukje, met veel losse ondergrond, waar je goed moest opletten om niet te glijden/vallen. Eenmaal in de barranco ging de tocht naar boven richting Tegeda; daar werd veel gevergd van de conditie van ons als Montañeros.








Vanuit de barranco kon je het dorpje Tegeda zien liggen. Door de regelmatige pauzes en zeer goede begeleiding van Etienne, Mieke en Ton was het voor iedereen mogelijk het te volbrengen. Het was met recht een 3*** wandeling, maar het was weer de moeite waard. 
Daarna was het naar de bus, wandelschoenen uit, sloffen aan en droge shirts aan!


Vervolgens gingen we lopend naar het restaurant, waar we hartelijk werden ontvangen en konden we ons tegoed doen aan een inmiddels zeer bekende Canarische maaltijd.
Vervolgens wederom terug in de bus, waar we opnieuw met een paar prachtige liederen van Ben Dijkman onze terugreis inzetten. Tevens liet Jeanette Hoogenboom ons genieten van een slaapliedje van Willem Wilmink. We waren om kwart voor zeven veilig terug in Playa del Inglés. 

 Foto’s: Etienne van Laarhoven / Tekst: Anneke Wezeman Gotlieb



Donderdag 10 november: Kastanje-route via Valsendero naar Valleseco*** 

Dit is weer een wandeling in het meer noordelijke gedeelte van het eiland en dat zien we ook aan de vele kastanjebomen.

De wandeling gaat van 1400 meter naar 800 meter, naar het plaatsje Valsendero, waarna er een steile klim volgt tot 1100 meter, naar Valleseco.

De wandeling duurt ongeveer 3 uur. 



Verslag van de bergwandeling “Kastanjeroute”


Op 10 november starten we na de koffie om 11.30 de wandeling tussen de kastanjebomen.
Een aantal van ons slaat flink aan het hamsteren, de meegenomen zakjes zijn snel vol.
Ook van de bramen en vijgen wordt flink gegeten, later op de wandeling volgen de walnoten. 


De weg naar beneden, zeker de betonpaden, wordt door veel van de wandelaars als behoorlijk belastend voor de knieën beschouwd.
Het natuurschoon vergoedt toch wel veel met de mooie “herfst”kleuren.
We eten op het kerkplein in Valsendero en gaan daarna op weg naar boven. 


Wat we, als voorwandelaars, dachten dat een zwaar stuk voor wandelaars zou worden viel reuze mee. Met genoeg rustpauzes en rustig aan kwamen we ongeschonden boven. We lopen liever naar boven dan naar beneden was de menig van velen. 

Om 15.00 zijn we na 9.5 km wandelen weer bij de bus.
Bij Zamora lekker gegeten en in de bus terug heeft Ben ons weer vermaakt met diverse liedjes en om 18.00 uur weer tevreden thuis. 

(foto’s: Etienne)

Mieke




Donderdag 27 oktober 2016: Soria – El Caidero**

We gaan met een kleine bus naar Soria, dat aan een groot stuwmeer ligt, op 660m hoogte.

Daar start de wandeling en we lopen over de stuwdam naar de andere kant van de barranco, daar vervolgen we onze weg over goed begaanbare bergpaadjes en kunnen hier genieten van de prachtige uitzichten.

De wandeling gaat van 660m naar 280m, maar halverwege hebben we toch nog een niet al te steile klim waar we 100m moeten stijgen over een goed begaanbare weg.

De wandeling is 7,5 km lang en duurt ruim 3 uur.


VERSLAG :

Van deze wandeling helaas geen verslag en foto´s. De dagen voor de donderdag dat de bergwandeling gelopen zou worden viel er veel regen en was er soms veel wind. Geen ideale omstandigheden dus. 
Die woensdagochtend eind oktober ontving ik een sms’je van de veiligheidscoördinator binnen onze vereniging: ¨Alerta para lluvias¨.

´s Middag telefoontjes met afmeldingen: gezwollen teen, knikkende knieën, pijnlijke pink en zo nog wat telefoontjes. 
Ook waren er een paar dames die ronduit zeiden: ik ga niet mee want ik ben bang. Wat moet je dan, de wandeling laten doorgaan? Wij hadden al een alternatieve route klaar liggen, niet de bergen in.

De alternatieve route laten doorgaan en de afzeggers € 15,-- laten betalen zoals in de Algemene Voorwaarden staat of toch de zaak afblazen. Voor dit laatste hebben we gekozen, voor sommigen een opluchting, voor anderen een teleurstelling. 

Als je wandelt, kan het ook regenen. Montañeros weten dat. Regen op zich is nooit een reden om de wandeling te cancelen.
Code oranje is een ander verhaal en bij code rood wordt er niet gewandeld. 
Het is voor mij de tweede keer zolang ik met de montañeros meeloop dat een wandeling niet is doorgegaan.
Hopelijk gebeurt dit de komende jaren niet meer.

Tjardo Kuipers




Donderdag 13 oktober 2016: Cruz Grande – Presa de Chira**

We starten bij de bekende Cruz Grande pas en gaan dan direct via landelijke paden richting Chira.

Na ongeveer 5 kwartier lopen krijgen we zicht op zowel het dorp Chira als op het stuwmeer.

Omdat we steeds op afstand rondom dit stuwmeer wandelen hebben we bijna voortdurend prachtig uitzicht op dit meer en omgeving. 

Ook de zee in het zuiden is zo af en toe te zien. Onderweg ook heel veel mooie dennenbomen de Pinus Canariensis genaamd (Canary Island Pine).

Aan het eind van de wandeling kan nog een wandelingetje over de dam worden gemaakt. De wandeling is afwisselend dalend, vlak en stijgend, steeds geleidelijk, en duurt zo’n 3 uur en 15 min. 


VERSLAG

Met 20 deelnemers vertrokken we 13 oktober in een klein busje naar Cruz Grande. Het restaurant waar we koffie zouden drinken was wegens vakantie gesloten.
Terug naar San Bartalomé de Tirajana waar we welkom waren bij El Mirador de Tunte. Daar konden we ´s middags ook lunchen. 

Prachtig weer, mooie wandeling. We daalden hoofdzakelijk, van circa 1260 naar 920 meter. Toch zaten er ook een paar klimmetjes in. Vooral het uitzicht op het stuwmeer was prachtig.





Er waren drie wandelaars bij die voor het eerst mee liepen.
Daar zij zich ook al voor de volgende wandeling hebben opgegeven geeft aan dat ze het naar de zin hadden.

De sfeer was uitstekend.

Na een goede maaltijd werden we om ongeveer 5 uur weer afgezet bij de Calle Holanda.

Yneke Kuipers











Bergwandelen met de Montaneros seizoen 2016-2017 


De zomer is weer voorbij en we hopen dat iedereen weer gezond en in goede conditie af kan reizen of misschien al afgereisd is naar Gran Canaria.

Wij, het moñtanerosteam, hebben er weer zin in en we hopen jullie ook. 

 We zijn altijd op zoek naar nieuwe bergwandelingen en liefst op verschillende plaatsen op het eiland en niet zonder resultaat.

Voor dit seizoen hebben we maar liefst acht nieuwe bergwandelingen gepland en de andere zijn bekende, mooie bergwandelingen, die we al enkele seizoenen niet gelopen hebben. 



We hopen weer op veel deelnemers en ook nieuwe leden met een goede conditie zijn van harte welkom om mee te doen aan deze bergwandelingen die je op de mooiste plaatsen van dit schitterende eiland brengen en waar je kunt genieten van de prachtige natuur. 

 Het is altijd een gezellige dag die we afsluiten met een etentje, als het kan in een Canarisch restaurant in de buurt van het eindpunt van de wandeling. 

Namens het Montañerosteam: 
Ton Goossens




Het einde van een prachtig seizoen bergwandelen

Inderdaad, aan alles komt een eind, dus ook aan ons seizoen van het bergwandelen. De weergoden waren ons de voorbije maanden zeer gunstig gezind, op één wandeling na bleven we allen droog. 
De verscheidenheid aan wandelingen leverde mooie landschappen met prachtige vergezichten, dichtgegroeide barranco’s met klaterende watertjes en kleurrijke planten en bloemen op.
We waren weer talrijk vertegenwoordigd met steeds opgewekte en enthousiaste wandelaars, een gezelschap dat goed met elkaar overweg kan.
De sommige moeilijke beklimmingen werden meestal weggelachen door de alom tegenwoordige humor, en bij de moeilijke afdalingen werd menig keer een helpende hand aangereikt, want eendracht maakt macht, hé!
Sommige ongemakken bleven beperkt tot enkele krassen op armen en benen en soms wat stekels van cactussen (en één bijensteek).
Na de wandelingen werden de verbruikte calorieën terug aangevuld in typische restaurantjes met lekkere streekgerechten, gerstenat, druivensap wit en rood, meestal bekroond door een carajillo op maat geserveerd door Erno. 

Het Montañerosteam blikt dan ook terug op een geslaagd seizoen, en wensen jullie een prettige en zonnige zomer, en hopen jullie in goede conditie terug te mogen verwennen met onze nieuwe wandelingen.

Voor het Montañerosteam:  Etienne Van Laarhoven


Donderdag 24 maart 2016: Santa Lucia **

We beginnen deze wandeling in Santa Lucia bij restaurant Hao op een klein uurtje rijden vanuit het zuiden. Santa Lucia werd in 1835 gesticht rondom de oude parochie waaraan haar naam is ontleend en ligt op een hoogte van 680 meter.

De route begint met een geleidelijke klim naar 860 meter over paadjes met wel wat keien en rotsen, maar de prachtige uitzichten zijn de inspanning meer dan waard.

Dan draaien we weer terug naar Santa Lucia en komen uit op het plein voor de kerk, hier kunnen we pauzeren en/of een kijkje nemen in de kerk . We lopen verder en steken de GC 65 over en lopen de barranco in, we lopen nu van 680 m naar 500 meter soms licht stijgend, maar meestal dalend.

We komen uit bij een Tapas restaurant, waar de bus ons na de tapasmaaltijd weer op komt halen.
De wandeling duurt ca 4uur en is 9,5 km lang.

VERSLAG :

Bergwandeling van Santa Lucia tot het museum La Fortaleza

Op 24 maart stonden 25 Montañeros klaar onder een bewolkte hemel om, wat later zou blijken, de laatste wandeling van het seizoen aan te vatten.

Na een misverstand bij de vorige wandeling (een te grote bus) stond nu na bemiddeling van Marion een kleine bus klaar. Toen we de chauffeur hadden duidelijk gemaakt dat we naar ons vertrekpunt Santa Lucia wilden, besloot de brave man ons te vergasten op een ritje side-seeing, hij koos een extra lange weg langs Temissas.
 
Ondertussen waren de hemel-sluizen open gegaan, en na de koffie vertrokken we ingepakt in onze regenkledij voor het eerste stuk van de wandeling. 
We stegen een 150 meter naar ons hoogste punt en hadden mooie zichten op de bergen en de kerk van Santa Lucia. 

Daar aangekomen zochten we een droog plekje onder de weelderige bomen van het kerkplein om de inwendige mens te versterken.
Intussen was het gestopt met regenen en zetten we onze tocht verder langs bergpaadjes en mooie plantengroei; af en toe werden we verwend door de zon.
Bij de meesten was de verwondering groot, toen we het stuwmeer “La Sorueda” passeerden, want er stond bijna geen water meer in. 
De bus had wel de weg gevonden naar het museum, waar we werden opgehaald en deze keer nam de chauffeur wel de kortste weg naar “El Doctoral” waar we genoten bij Casa Nora van een heerlijke maaltijd. 
Tjardo probeerde nog voldoende wandelaars bij elkaar te krijgen voor de wandeling van 14 april, maar de meeste Montañeros trokken terug naar Nederland en België, dus namen we bij Calle Holanda uitgebreid afscheid en beloofden elkaar terug te zien volgend seizoen.

(met foto’s van Ger) 
Etienne Van Laarhoven



Donderdag 10 maart 2016: Tajinaste route **

Het klimaat van Gran Canaria staat bekend om zijn eeuwig durende lente en begin maart is hier het voorjaar al op zijn allermooist met een ware bloemenzee van witte en blauwe bloemen, waar we deze hele wandeling van kunnen genieten.

De tajinaste, waarnaar deze wandeling is genoemd, heet in het nederlands slangenkruid en komt alleen voor in vulkanische gebieden op zo´n 1000 meter hoogte.

De bus brengt ons via Telde voorbij de krater van Los Marteles, dan lopen we langs en door de krater, klimmen de krater uit en steken de GC130 over, waarna we al snel de tajinastes tegen komen.

We lopen nu van 1600m naar 1000m over paden die niet altijd even makkelijk te belopen zijn.
De wandeling duurt ca 3,5 uur en is 7,7km lang. 

VERSLAG :
    
Bergwandeling 10 maart Slangenkruid route 

Na de koffie bij Los Liros starten we de wandeling bij de krater van Los Marteles.
Door een misverstand bij de busmaatschappij (een te grote bus) wordt de wandeling aangepast. De bus kan niet bij El Rincon komen. 

We lopen niet de krater rond maar nemen de oude route naar restaurant El Riconcito.
Eerst nog in de wolken maar als we wat lager komen verdwijnen ze en zien we meer van de bloemenpracht in allerlei kleuren. 

Als we bijna bij het restaurant zijn maken we een stop bij een geiten- en schapenboerderij waar een aantal van ons kaas kopen.
Het kleine restaurant verwacht ons, en de hele familie is opgetrommeld om ons te verwennen. Maar waar is die wandelstok gebleven??? 
Na de bekende koffie met vieux moeten we nog 2 kilometer lopen naar Tenteniguada waar de bus op ons wacht. Rond half vijf zijn we weer op de Calle Holanda. 

(met foto’s van Etienne) 
Mieke




Beide wandelingen voor februari 2016 zijn van Alvaro Monzon, die een boek heeft geschreven met dertig wandelingen, van licht tot zwaar.
We hadden gehoord van het boek, maar konden het via de boekwinkel niet meer kopen.

We hadden gehoord van het boek, maar konden het via de boekwinkel niet meer kopen. 

Na wat zoekwerk zijn we met de man in contact gekomen en hebben we via hem nog een gesigneerd exemplaar kunnen verkrijgen.
We zijn het boek bij hem persoonlijk op gaan halen in Telde, bij de “Tourist Information” waar hij zijn kantoor heeft, zie foto. 





Donderdag 25 februari 2016 : Campo de volcanes de Rosiana**

Voor deze wandeling gaan we naar Telde, waar we de koffiestop hebben en rijden dan richting La Brena over de GC310, waar bij “La Colomba” het startpunt van de wandeling is. Het is een rondwandeling, dus op dit punt pikt de bus ons later weer op.

Opvallend is, dat iedere wandeling toch weer anders is, ook deze wandeling. We starten op 485 m hoogte en lopen over goed begaanbare paden, dan weer stijgend en dan weer dalend naar 540 m en we lopen daarbij ook over zwart gesteente afkomstig van de vulkaan. Dan komt er een afdaling naar 500 m en gaan we even van de route af om naar twee mooie “drakenbomen” te gaan kijken, waarna we de route weer hervatten met een klim naar 640 m. Daar aangekomen blijven we op die hoogte lopen, tot we het laatste stukje weer afdalen over een asfaltweg naar 485 m. Onderweg kunnen we genieten van de prachtige uitzichten.

Lengte van de wandeling is 9,5 km en duurt tussen 3,5 en 4 uur.

VERSLAG:

Na een stuk of zeven bergwandelingen, valt mij de eer te beurt om een verslag te schrijven over de wandeling van 25 februari.

Na eerst koffie te hebben gedronken in Telde, zijn we om 10u30 vertrokken met de bus naar La Colomba, met 30 goedgemutste deelnemers.
Langs zeer gevarieerd, vooral groen gebied, naar het hoogste punt gelopen.
Zoals altijd riep ook deze wandeling het echte Canaria gevoel op.

Langs een steengroeve en diverse renovatie objecten, liepen we richting Dragon bomen, heel indrukwekkend.
Er werd een korte rustpauze ingelast, om te vervolgen met de laatste etappe, de afdaling.


Na volledig te zijn bijgepraat belanden we bij het opstappunt. Met de bus naar restaurant Sol Y Brasa voor een culinaire verwenning, leuke locatie, goed eten, en meertalige bediening.
Verder namens iedereen een bedankje voor Roos voor het vervoer van de voorwandelaars, en verder Etienne, Ton en Mieke (voorwandelaars) Tjardo (penningmeester) en Lisa voor de (calamiteiten).
(met foto’s van Etienne)                                                                                                   Petrus Hoedjes (Piet)



Donderdag 11 februari 2016: Bij San Andrés – Las Canales **

De wandeling is een rondwandeling en begint in de plaats San Andrés, aan de snelweg, aan de noordzijde van het eiland aan de zee. We lopen de barranco in, met een geleidelijke stijging, naar een hoogte van 220 m over goed te lopen paden. We kunnen hierbij genieten van mooie uitzichten door de barranco met zijn vele bananenplantages en niet meer in gebruik zijnde watergootjes.

Bij het dorpje Casablanca gaan we bergafwaarts, naar de bodem van de barranco op 150 m hoogte, daarna klimmen we naar 250 m.
Op deze hoogte lopen we weer richting San Andrés, waarna we het laatste stukje afdalen naar het eindpunt.

Lengte van de wandeling is circa 9 km en duurt tussen 3,5 en 4 uur. 

VERSLAG:

Bergwandeling: rondwandeling vanaf San Andrés via Casablanca

Op donderdag 11 februari werd weer eens in het noorden van het eiland gebergwandeld. Met 28 deelnemers vertrok de bus stipt op tijd om 9.00 uur onder een strakblauwe hemel, doch reeds even voorbij het vliegveld werden er wolkenpartijen zichtbaar in de richting van onze bestemming.

Binnen een uurtje kwamen we aan in San Andrés en konden we genieten van een uitstekende koffie bij Pepe Chiringo. Om 10.30 uur staken we vanaf de koffietent de snelweg over en begonnen we onze wandeling met een licht stijgend parcours. Tegen de verwachting in braken de eerste zonnestralen al door de wolken heen en dit bleek de opmaat voor een grotendeels in fraai wandelweer verlopen wandeltocht.
Al vrij snel passeerden we talrijke bananenplantages en ook een aardappelveldje verscheen op ons pad. Door het stijgende verloop hadden we al vrij snel een prachtig uitzicht op ons vertrekpunt aan zee en het landschap.


Tussen de bananenvelden door hadden we zicht op de vele plateaus die met een beetje fantasie enige gelijkenis hadden met de terrasvormige sawa’s in Indonesië.

Bij het passeren van woonhuizen of wat daar voor door moet gaan, werden we doorlopend begeleid door blaffende honden. Gelukkig zaten zij opgesloten achter hekwerken of muurtjes, zodat het gezegde “blaffende honden bijten niet” inderdaad bewaarheid werd.


Bij Casablanca kregen we tijdens de afdaling een soort kippenfarm in het oog die de aandacht trok door een kraaiende haan. Rond de klok van twaalf was het tijd voor een eet- en drinkpauze.
De ingenomen calorieën hadden we zeker nodig bij de hierna volgende klim naar 250 meter. Hierbij kwam soms dichte begroeiing op ons pad, waar door we ons zonder kapmes een weg moesten banen. Ter opmontering kwamen we op dit traject allerlei prachtige bloemen tegen die een parfumachtige geur verspreidden, zodat we ons in Dior-sferen waanden.

Het laatste stukje was een behoorlijke steile afdaling over rotsachtig gesteente met prikkende cactussen aan de zijkanten waar sommigen nog een herinnering aan over hielden. De bus bracht ons naar Telde voor een prima lunch in restaurant là Farina, waarna we rond 17.30 weer vanuit de Calle Holanda tevreden huiswaarts keerden.

Wim Bruinzeel

 


Donderdag 28 januari 2016: La Pasadilla *(*)


Een wandeling beginnend bij de Iglesia van La Pasadilla naar het eindpunt in Agüimes. Via de Lomo de los Bueyes, Barranco de Guayadeque (bij velen van ons bekend!), Museo de Sitio bereiken we Agüimes.
We starten op bijna 750 meter hoogte en zijn na 7 km op 250 meter bij ons eindpunt. De eerste 2 km is licht stijgend en daarna volgt een lange afdaling naar het eindpunt in Agüimes.
Interessant is de Barranco de Guayadeque vanwege de vele grotwoningen die ook voor toeristen te huur zijn. 

VERSLAG


Bergwandeling 28 januari 2016 : La Pasadilla

De bus zet ons om circa 10.30 bij de kerk van La Pasadilla af. We lopen over een smal goed begaanbaar pad. 
De eerst 2 km gaat over de Lomo de los Bueyes waar we, afwisselend stijgend en dalend, van de mooie bloemenpracht kunnen genieten.
Daarna de afdaling naar de Barranco de Guayadeque. 

Ook een smal pad maar nu lastiger begaanbaar met veel losse steentjes.

Niet iedereen kan hier blijven staan maar zonder veel schade (wat schaafwondjes, kapotte bergstok en een cactusstekel in een hand) zijn we beneden. 


Even uitrusten en wat eten. We gaan nu verder links af door de barranco richting Aguimes. 
Wel veel onhandige stenen dus goed opletten waar je loopt.

Aan het eind van de wandeling nog een “klein” trapje op en dan zijn we op de plaats van bestemming.
Heerlijk gegeten in restaurant Villa Rosa.

Een prima dag, mooie wandeling en lekker weer.

Mieke




 



Donderdag 14 januari 2016: La Montaña de San Gregorio *


Een voor de Montañeros nieuwe wandeling in het programma van ongeveer 7.8 km die wij met wat pauzes onderweg in 3 uur kunnen aflopen.
We starten op 400 meter hoogte en dalen uiteindelijk naar het eindpunt op 250 meter.
Beginpunt is in San José del Álamo in het stadspark vervolgens licht stijgen naar Montaña de San Gregorio en dan verder afdalen naar het dorpje El Román.
Daarna lopen we verder via Isla Perdida en Presa de Piletas, stuwmeer uit 1952, naar het eindpunt in La Suerte.

VERSLAG


Bergwandeling
14 januari 2016
La Montana de San Gregorio

Na de koffie in het plaatsje La Suerte nog even de bus in.
We starten om 10.30 met een groep van 24 lopers in San Jose del Alamo .Na 40 minuten licht stijgend bereiken we het hoogste punt van de wandeling, ongeveer 500 meter .

Hier hebben we een mooi uitzicht op de zee, Las Palmas en Arucas en zien de zwarte kathedraal goed liggen.
We vervolgen onze weg dalend nu richting El Roman.
Om 12.30 stoppen we om wat te eten en drinken.

Hier merkt Fria dat het niet goed is om bergschoenen anderhalf jaar in de kast te laten staan. De zolen laten los. Met veters van Jan Spronk alles een beetje vastgebonden.
We vervolgen de weg steeds dalend naar het stuwmeer Piletas en la Suerte, waar de bus wacht.
De wandeling was niet moeilijk, maar een vlakwandeling was het ook weer niet. We rijden naar Playa de Melenera waar we een uitstekende lunch gebruiken.

Mieke






Woensdag 23 december!!!!! 2015: Route de "El Brezal"

Ook weer een nieuwe wandeling voor de Montañeros en in het noorden van het eiland eindigend in Moya.
We lopen door het reservaat El Brezal, een beschermd natuurgebied met de nodige interessante flora.
Aangezien de reistijd zullen we laat in Playa terug zijn.
We starten in Montaña Alta de Guía op 800 meter hoogte en dalen 7 km. naar een hoogte van 250 meter om dan de laatste kilometer te stijgen naar Moya dat op bijna 500 meter hoogte ligt en dan hebben we best trek in een biertje, wijntje en een goede maaltijd!

VERSLAG

Bergwandeling Montaña Alta de Guia naar Moya 

Met een kleine groep van een 20 montañeros, velen waren met de Kerst naar Nederland of België, vertrokken we op 23 december 2015 ´s morgens om 9.00 uur richting Gáldar. 
Nadat we de juiste afrit hadden genomen, ging het even fout, een verkeerde straat ingereden, die alsmaar smaller werd, waardoor onze chauffeuse Jacqueline al haar stuur-vaardigheden moest bewijzen om een 200 meter achteruit te rijden.

Na een kleine omweg kwamen we terug op het goede spoor en met een kwartiertje vertraging arriveerden we in Alta De Guia. 
Bij de startplaats gingen we in een typisch Canarisch barretje koffie drinken en werden de wandelaars getrakteerd op een heerlijke oliebol, gebakken bij snackbar De Tulp.

Vandaar begonnen we aan een mooie gevarieerde wandeling met prachtige zichten op de bergen, de zee en de kerk van Moya.
In het begin een beetje stijgen, maar verder een lange afdaling van 900 naar 275 meter. 
Hoe korter we bij de barranco kwamen werd het behoorlijk steiler en dichter begroeid door heesters en bamboe, wat menigeen toch moeite kostte. 

En dan éénmaal aangekomen in de barranco stond daar een picknicktafel die uitnodigde om even te rusten, dat was nodig want er stond nog een behoorlijke klim van 250 meter te wachten voor we Moya bereikten.
Voor een enkeling wel een heel zware opgave.

Al met al een prachtige wandeling maar erg pittig, maar dat gaf na afloop wel een voldaan gevoel.


En dan werd er aangeschoven zoals gebruikelijk voor de typische Canarische lunch met een goed glas bier of wijn. Aangevuld door een carachillo, met een brandy van 40 jaar oud die Erno wist te bemachtigen.

Etienne Van Laarhoven



  Donderdag 10 december 2015: Barranco García Ruiz **


Dit is voor de Montañeros een totaal nieuwe wandeling in het programma.

In La Atalaya de Santa Brígida starten we op een hoogte van 500 meter, dalen iets af naar de Barranco de la Cotera op 400 meter om daarna weer te stijgen naar 700 meter naar de Lomo de El Palmital waarna een lange afdaling volgt naar het eindpunt op 250 meter door de Barranco de García Ruiz.

Deze Barranco is vernoemd naar Alférez García Ruiz Montañés, eigenaar van een grote hacienda waar hij woonde in het jaar 1567.

Lengte 9.5 km en duur van de wandeling is 3 uur.



VERSLAG

Wandeling 1 Fataga-Santa Lucía en wandeling 2 in de Barranco de García Ruiz.

Beide wandelingen werden onder prima weersomstandigheden gelopen door een enthousiaste groep Montañeros met 29 deelnemers.


Beginnend met koffie in Fataga en daarna behoorlijk stijgend naar de top van de Lomo. Vandaar afdalend de Barranco in waar een riviertje voldoende water bood voor de hippies die daar hun behuizing hebben.

We passeerden een pottenbakker die ons meedeelde dat we in een van de hutjes ook konden overnachten.
Wel een slaapzak meenemen!
2 Montañeros-leden hebben al een boeking voor volgend jaar gemaakt!

Via Ingenio en Rosario wachtte de buschauffeur ons op in Santa Lucía en bracht ons naar de Mirador de Tunte waar de wandeling afgesloten werd met een comida con mucho vino.

De 2e wandeling in de Barranco de García Ruiz leverde een gevarieerde route op en alle Montañeros-leden vonden deze de moeite waard.
Vanaf het dorpje La Atalaya de Santa Brígida, dat hoog gelegen lag, had je een prachtig uitzicht op de diepgelegen, groene Barranco.

Bloemenpracht alom, kerstster (bij ons huisplant), sinaasappel- en bananenbomen en voor ons soms onbekende vruchten.

Op het eindpunt moesten we nog even zoeken naar de bus maar na een telefoontje met de buschauffeur (dank je wel, Clary) bleek ie 100 meter verder op ons te wachten.
Terug met de bus naar El Doctoral waar in Casa Nora deze dag werd afgesloten met een Canarische maaltijd en de alom gewaardeerde carajillo-act van ons aller Erno! Ook deze dag prima wandelweer en goede stemming!

In vorige verslagen heb ik het wel eens gehad over "droogkloot" en hoe je dat in het Spaans moest vertalen! Dat gaf veel hilariteit aan tafel maar nu heb ik weer 2 nieuwe uitdrukkingen gehoord vanuit het Zuid-Afrikaans en beiden hebben te maken met de sanitaire stops onderweg en wel: Blazen legen en knuppelafschut!
Het is maar dat u het weet, heren!!!!! 

Peter Wienese



Donderdag
26 november 2015: Fataga - Rosiana ( Santa Lucía) ***

Een prachtige wandeling die begint op ca. 600 meter hoogte. We gaan dan eerst over een kale lomo en stijgen snel naar 750 meter waarna we afdalen naar de Barranco de Tirajana, waarin soms water stroomt.

We lopen dan door een hippiedorpje waar een kleine, jonge hippiegemeenschap geïsoleerd leeft, steil omhoog naar het dorpje Ingenio. Hier staan authentieke Canarische huisjes.

Hierna weer een kleine stijging, lopen langs een groot waterreservoir en een finca en komen dan aan in Rosiana.

Duur van de wandeling is 3 1/2 uur. 



Donderdag 12 november 2015: Rondwandeling bij Arucas * (*)

Een voor de Montañeros geheel nieuwe wandeling.
Vertrek bij het voetbalstadion van Arucas.
Via een buitenwijk van deze plaats passeren we een grote bananenplantage en een mooi gelegen paardenmanege.
Al zigzaggend lopen we omhoog naar de top van de berg op 500 meter met voortdurend uitzicht op de zwarte kathedraal van Arucas.

Langs waterreservoirs, met soms wat waterhoentjes, uitbundige bloemenbegroeiing, grote cactussen en een eucaliptusbos bereiken we weer ons eindpunt op 250 meter.
Duur van de wandeling is 3 1/2 uur en afstand 8km.

VERSLAG :

Montañeros-wandeling bij Arucas op do 12 november


Na een jaar te hebben moeten overslaan gingen we weer vol goede moed naar de bus voor de bergwandeling naar Arucas. Wat mij opviel was, dat er veel nieuwe gezichten waren en dat, ondanks dat er soms leden moeten afhaken, de groep toch redelijk groot blijft, we waren met 27 personen.

De wandeling bij Arucas, was een wandeling die we nog niet kenden en ook op een deel van het eiland waar we met de Montañeros nog niet vaker gewandeld hebben.

Na de koffie bij het voetbalstadion van het zonnige Arucas liepen we over een redelijke weg met een geringe stijging, het was tenslotte een wandeling met één ster. Maar dat veranderde al snel in een moeilijker te lopen best wel lang stuk, tegen de bergflank omhoog, met een behoorlijk stijgingspercentage en er moesten hier en daar wel wat zweetdruppeltjes worden weg gepoetst.


Daarna liepen we over de bergrug op 500 meter hoogte en konden genieten van het mooie uitzicht op de witte huizen van Arucas met daar midden in de zwarte kathedraal en de vele bananenplantages die rond het plaatsje liggen.

De begroeiing is hier veel uitbundiger en groener dan we op het zuidelijk deel van het eiland gewend zijn en onderweg kwamen we ook veel eucalyptus bomen tegen, waarvan er enkele in bloei stonden.
Na de wandeling genoten we nog van een prima maaltijd op het terras bij het stadion, kortom het was weer een geslaagde dag, bedankt Etienne voor het uitzoeken van deze wandeling. 


Ton Goossens






Donderdag 22 oktober 2015: La Breña - Los Cernicalos ***
De wandeling begint direct na het dorp la Breña op 760 meter hoogte.
Na een kleine stijging beginnen we met de afdaling die ons voert naar watervallen aan het einde van de Barranco.
Langs de "bergstroom" lopend, komen we tenslotte uit op een hoogte van zo'n 430 meter.
De bus wacht ons op na deze avontuurlijke tocht van zo'n 3 uur.

Donderdag 8 oktober 2015: Fortaleza wandeling **
De wandeling gaat door een belangrijk historisch deel van Gran Canaria.
Op de berg "La Fortaleza" werd in 1483 de laatste slag geleverd door de Spanjaarden met de oerbewoners (waarvan er toen 1900 sneuvelden) waarna dit eiland definitief in Spaanse handen kwam.
Deze tocht kent weinig hoogteverschillen ( 560-350-560m).
 We passeren ook de Mirador La Sorrueda met uitzicht op het oudste waterreservoir van Grand Canaria: La presa de Tirajana.
Duur van de wandeling is 3 uur.