wiersze i przysłowia o wiośnie

 

Wiosenne porządki

Autor: Brzechwa

Wiosna w kwietniu zbudziła się z rana,
Wyszła wprawdzie troszeczkę zaspana,
Lecz zajrzała we wszystkie zakątki:
- Zaczynamy wiosenne porządki.

Skoczył wietrzyk zamaszyście,
Pookurzał mchy i liście.
Z bocznych dróżek, z polnych ścieżek
Powymiatał brudny śnieżek.

Krasnoludki wiadra niosą,
Myją ziemię ranną rosą.
Chmury, płynąc po błękicie,
Urządziły wielkie mycie,
A obłoki miękką szmatką
Polerują słońce gładko,
Aż się dziwią wszystkie dzieci,
Że tak w niebie ładnie świeci.
Bocian w górę poszybował,
Tęczę barwnie wymalował,
A żurawie i skowronki
Posypały kwieciem łąki,
Posypały klomby, grządki
I skończyły się porządki.


Pierwiosnek

Autor: Mickiewicz

Z niebieskich najrańszą piosnek
Ledwie zadzwonił skowronek,
Najrańszy kwiatek pierwiosnek
Błysnął ze złotych obsłonek.

Ja
Za wcześnie, kwiatku, za wcześnie,
Jeszcze północ mrozem dmucha,
Z gór białe nie zeszły pleśnie,
Dąbrowa jeszcze nie sucha.

Przymruż złociste światełka,
Ukryj się pod matki rąbek,
Nim cię zgubi śronu ząbek
Lub chłodnej rosy perełka.

Kwiatek
Dni nasze jak dni motylka,
Życiem wschód, śmiercią południe;
Lepsza w kwietniu jedna chwilka
Niż w jesieni całe grudnie.

Czy dla bogów szukasz datku,
Czy dla druha lub kochanki,
Upleć wianek z mego kwiatku,
Wianek to będzie nad wianki.

Ja
W podlej trawce, w dzikim lasku
Urosleś, o kwiatku luby!
Mało wzrostu, mało blasku,
Cóż ci daje tyle chluby?

Ni to kolory jutrzenki,
Ni zawoje tulipana,
Ni lilijowe sukienki,
Ni róży pierś malowana.

Uplatam ciebie do wianka;
Lecz skądże ufności tyle!
Przyjaciele i kochanka
Czy cię powitają mile?

Kwiatek
Powitają przyjaciele
Mnie, wiosny młodej aniołka;
Przyjaźń ma blasku niewiele
I cień lubi jak me ziołka.

Czym kochanki godzien rączek,
Powiedz, niebieska Marylko!
Za pierwszy młodości pączek
Zyskam pierwszą… ach! łzę tylko.

Wiosna


Liście skłębione słońcem
w okno zielenią się pchają,
liście wytrysłe smugami
drzew wiosennego raju.
Słońce się tarza po murach
krwawiące plamą cegieł;
park - zieleniasta góra
w niebo
alei szeregiem
wystrzelił.
13.V.38

Baczyński Krzysztof Kamil

*** (A kiedy przyjdzie...)


...A kiedy przyjdzie godzina rozstania,
Popatrzmy sobie w oczy długo, długo
I bez jednego słowa pożegnania
Idźmy - ja w jedną stronę,, a ty w drugą.

Bo taka nam już pisana jest dola,

Że nigdy dla nas Jutro się nie ziści,
Wiecznie nam w poprzek stanie tajna WOLA,
Co tkliwość mieni w podmuch nienawiści.

Najmilsza moja! Leć, kędy cię niesie

Twych piórek zwiewność i krwi młodej tętno;
Leć, kędy życia pieśń wzdyma i gnie się
W rytmów tanecznych melodię namiętną;

Leć, kędy Rozkosz wyciąga ramiona

Po smutne serce człowieka tułacze,
Co w jej śmiertelnym spazmie drży i kona,
I wyje z bólu, i ze szczęścia płacze...

Leć... ale pomnij: w pogody uśmiechu,

W marzeń haszyszu i w smutków żałobie,
I w cnót dystynkcji, i w plugastwie grzechu
To wiedz, najmilsza: ja jestem przy tobie.

Oczyma na cię patrzę skupionemi,

Jak na misterium ważne, groźne prawie,
I co bądź czynisz, biedna Córo Ziemi,
Ja, brat twój starszy, ja ci błogosławię...

...Gdy będziesz cierpieć, ja ciebie pocieszę,

A gdy się zbrukasz, wówczas wiedz, ty droga:
Ja cię wysłucham i ja cię rozgrzeszę,
Bo taką władzę mam daną od Boga.

W twe dłonie wtulę twarz od tęsknot bladą,

O twe kolana głowę oprę biedną,
A ty mi bajaj, o Szecherezado,
Twych cudnych nocy, ach, tysiąc i jedną...

...A kiedy przyjdzie godzina spotkania,

Może w nas pamięć dawnych chwil poruszy
I bez jednego słowa powitania
Popatrzym sobie aż w samo dno duszy...

Tadeusz Boy-Żeleński

Wiosna

Coraz dłuższe dni nastają,sroga zima odjechała.

A do życia powolutku budzi się przyroda cała.

ref:Na gałązkach pełno bazi,

zielenieją krzewy, drzewa.
Pachną kwiaty dookoła,
gdzieś w oddali ptaszek śpiewa.

Porządkować swoje domki,żuczki, mrówki, zaczynają.

Cieszą się, że przyszła wiosna,brzuszki w słonku wygrzewają.

ref: Na gałązkach pełno bazi,


Najprzyjemniej podsłuchiwać, jak przyrody bije serce.

I na długo zapamiętać wiosny głosów jak najwięcej.

ref: Na gałązkach pełno bazi...

Wiosna w sentencjach, cytatach, aforyzmach

 

 

Adwent jest jak wiosna w przyrodzie. Kiedy wszystko się odradza, jest świeże i piękne.
Matka Teresa z Kalkuty

 

Bogaty - to nie ten, kto ma dużo pieniędzy, lecz ten, kto może sobie pozwolić na życie wśród uroków, jakie roztacza wczesna wiosna.

Antoni Czechow

 

Fantazja to wieczna wiosna.

Friedrich Schiller

 

Gdzie kwitnie kwiat - musi być wiosna, a gdzie jest wiosna - wszystko wkrótce rozkwitnie.

 Friedrich Rückert

 

Któż nam powróci te lata stracone bez wiosennego w wiośnie życia nieba.

Kazimierz Przerwa-Tetmajer

 

Kwiaty wiosenne nie znające nigdy o niczym pamięci, po to tylko potrzebne, żeby wiekuiste na nic nikomu piękno kształtować.

Stefan Żeromski

 

Lubię położyć się na trawie wśród kwiatów, gdy z daleka dobiega dźwięk fletu, gdy po rozpostartym nade mną niebie płyną białe, wiosenne chmury.

Ludwig Uhland

 

Miłość - wieczna wiosna kobiety i wieczna jesień mężczyzny.

Helena Rowland

 

Możliwości człowieka mają swój czas, podobnie jak kwiaty i owoce pory roku, w których kwitną i dojrzewają.

François Rochefoucauld

 

Najpiękniejszą wiosną jest dobroć serca.
Nikolaus Lenau

 

Popatrz jak nam wiosna ubiera przyrodę i rozbiera panny, a zwłaszcza te młode.

Lech Konopiński

 

Spadające jesienią liście chciałoby się wskazać jako przykład przemijania. Byłby to jednak zły przykład, gdyż drzewo po kilku miesiącach wypuści nowe liście i nastanie wiosna, dokładnie taka, jaka już była.

P. Rosegger

 

Sztuka jest wieczną wiosną. Sztuka jest ciepłym wiatrem, od którego śniegi topnieją.

Konstanty Ildefons Gałczyński

 

Taki już los ludzkich rodów, jak losy nietrwałych liści. Jedne na ziemię wiatr zrzuca liście, a inne wydaje rozkwitający las, kiedy zbliża się pora wiosenna.

Homer

 

Tak jak wierzysz, że nadejdzie wiosna. Tak wierz również, że po dniach smutnych nadchodzą dni radosne.
Joseph Fohat

 

Wesoła myśl jest niczym wiosna. Otwiera pąki natury ludzkiej.

Jean Paul Sartre

 

Wiosna jest rozpuszczaniem zimy.

Ludwik Jerzy Kern

 

Wiosna ubiera drzewa, szkoda że nas nie przyodziewa.

Gicgier Tadeusz

 

Wróbel: Ile to się trzeba naćwierkać, żeby przyszła wiosna.

Čapek Karel

 

Życie ma swój ustalony biologiczny rytm. Od czasu do czasu burze przerywają jego bieg, ale wiosna, lato, jesień, zima następują po sobie jak urodzenie, życie, śmierć. Tyle, że przyroda zmartwychwstaje - my nie.

 Zofia Kucówna


Maj w przysłowiach polskich

 

 

 Chłodny maj - dobry urodzaj.

 

Czasem w zimne maja ranki trudno napotkać kocanki.

 

Deszcz majowy, chleb gotowy.

 

Gdy kukułka w maju, spodziewaj się urodzaju.

 

Gdy maj jest przy pogodzie, nie bywają siana w szkodzie.

 

Gdy trochę chłodny maj bywa, lato w urodzaj opływa.

 

Gdy w maju plucha, w czerwcu posucha.

 

Gdy w maju śnieg pada, suche lato zapowiada.

 

Grzmot w maju nie szkodzi, sad dobrze obrodzi.

 

Grzmot w maju sprzyja urodzaju.



Czerwiec w przysłowiach polskich

 

 

Ciepły czerwiec i wilgotny da urodzaj nam ochotny.

 

Czerwiec gdy zagrzmi, gdzie zorze zachodzą, ryby się obficie urodzą.

 

Czerwiec daje dni gorące, kosa brzęczy już na łące.

 

Czerwiec na maju zwykle się wzoruje, jego pluchy, pogody często naśladuje.

 

Czerwiec się czerwieni - będzie dość w kieszeni.

 

Czerwiec stały - grudzień doskonały.

 

Gdy czerwiec chłodem i wodą szafuje, to zwykle rok cały popsuje.

 

Gdy czerwiec z burzami - staw rybny, a las grzybny.

 

Gdy święty Jan łąkę kosi, lada baba deszcz uprosi.

 

Grzmot w czerwcu głosi, że dużo zboża przynosi.

 

Marzec w przysłowiach polskich

 

 

A po lutym marzec spieszy, koniec zimy wszystkich cieszy.

 

Co w marcu urośnie, to w maju zmarznie.

 

Czasem i w marcu zetnie wodę w garncu.

 

Gdy dzika gęś w marcu przybywa, ciepła wiosna bywa.

 

Gdy marzec z mrozem schodzi, maj śniegiem obrodzi.

 

Gdy w marcu deszcz pada, wtedy rolnik biada, gdy słońce jaśnieje, to rolnik się śmieje.

 

Gdy w marcu mgły bywają, w lecie burze przeszkadzają.

 

Ile w marcu dni mglistych, tyle w żniwa dni dżdżystych.

 

Jak nie ma śniegu w marcu, deszczu w maju, to nie ma urodzaju.

 

Kiedy w marcu deszczu wiele, nieurodzaj zboża ściele.

 

Kto w marcu zasieje, ten się na wiosnę śmieje.

 

Marzec, czy słoneczny, czy płaczliwy, listopada obraz żywy.

 

Marzec się kończy, kwiecień nadchodzi, kto kogo kocha, tego nie zwodzi.

 

Marzec zimny i słoneczny plon zaręcza dostateczny.

 

Mokry marzec rolnika boli, suchy marzec sprzyja roli.

 

Na marzec narzeka każdy starzec.

 

Na Grzegorza gdy mróz trzyma, nie popasa długo zima.

 

Na świętego Grzegorza idzie zima do morza.

 

Nie ma w marcu wody, nie ma w kwietniu trawy.

 

To, co marzec sobie marzy, to jest sęk dla gospodarzy.

 

W marcu, choć słota, rzucaj zboże do błota.

 

W marcu, gdy grzmot na lody spada, w lecie grad zapowiada.

 

W marcu, gdy kto siać nie zaczyna, dobra swego zapomina.

 

W marcu, gdy są grzmoty, urośnie zboże ponad płoty.

 

W marcu jak w garncu.

 

Kwiecień w przysłowiach polskich

 

 

Choć już w kwietniu słonko grzeje, nieraz pole śnieg zawieje.

 

Ciepłe deszcze w kwiecień rokują pogodną jesień.

 

Deszcze częste w kwietniu wróżą, że owoców będzie dużo.

 

Gdy kwiecień wydmuchuje, to siano i zboże wyskakuje.

 

Gdy kwiecień chmurny, a maj z wiatrami, rok żyzny przed nami.

 

Gdy na przełomie kwietnia i maja burze, to wróży nam urodzaje bardzo duże.

 

Gdy na Wojciecha deszcz rano pada, do połowy lata suszę zapowiada.

 

Gdy przed Wojciechem grzmi, długo jeszcze zima śni.

 

Gdy w końcu kwietnia deszcz porosi, błogosławieństwo polom przynosi.

 

Gdy w kwietniu słonko na dworze, nie będzie pustek w komorze.

 

Grzmot w kwietniu - dobra nowina, już szron roślin nie pościna.

 

Ile dni przed świętym Wojciechem żaby się odezwą, w tyle tygodni po świętym Wojciechu rzeki zamarzną.

 

Ile razy przed Wojciechem zagrzmią pola, tyle razy po Wojciechu zabieli się rola.

 

Jak przygrzeje słonko, przyjdzie kwiecień łąką.

 

Jak w kwietniu rosa, to dosiewaj, chłopie, mocno prosa.

 

Jeśli na Wojciecha śnieg pada, co trzecia kopa siana na łąkach przepada.

 

Jeśli w kwietniu pszczoły nie latają, to długie chłody się zapowiadają.

 

Kwiecień co deszczem rosi, wiele owoców przynosi.

 

Kwiecień czasem kwieciem ściele albo śniegiem, przyjaciele.

 

Kwiecień gdy deszczem plecie, to maj wystroi w kwiecie.

 

Kwiecień, gdy jest suchy, nie daje otuchy.

 

Kwiecień plecień, bo przeplata trochę zimy, trochę lata.

 

Kwiecień, poruszywszy gromu, radzi tobie siedzieć w domu.

 

Na świętego Wojciecha pierwsza wiosny pociecha.

 

Od świętego Wojciecha w polu smutek lub pociecha.

 

Początek kwietnia ponury, koniec będzie bez chmury.

 

Pogody kwietniowe - słoty majowe.

 

Po świętym Wojciechu trzeba wszystko trzymać jak w miechu.

 

Po Wojciechu, gdy rano poleje, pół lata posuchą sieje.

 

Suchy kwiecień, mokry maj, będzie żyto jako gaj.

 

Śnieg w kwietniu goi rolę, hamuje niedolę.

 

W kwietniu gdy pszczoła jeszcze nieruchliwa, mokra wiosna zwykle bywa.

 

W kwietniu łagodne kwiatki, w grudniu śnieżne płatki.

 


 



Comments