Teaching Vocabulary

Teaching Vocabulary

            Traditionally, the teaching of vocabulary above elementary levels was mostly incidental, limited to presenting new items as they appeared in reading or sometimes listening texts. This indirect teaching of vocabulary assumes that vocabulary expansion will happen through the practice of other language skills, which has been proved not enough to ensure vocabulary expansion.

            Nowadays it is widely accepted that vocabulary teaching should be part of the syllabus, and taught in a well-planned and regular basis. Some authors, led by Lewis (1993) argue that vocabulary should be at the centre of language teaching, because ‘language consists of grammaticalised lexis, not lexicalised grammar’. We are going to discuss aspects of the ‘Lexical approach’ in Part 2.

            There are several aspects of lexis that need to be taken into account when teaching vocabulary. The list below is based on the work of Gairns and Redman (1986):

·      Boundaries between conceptual meaning: knowing not only what lexis refers to, but also where the boundaries are that separate it from words of related meaning (e.g. cup, mug, bowl).

·      Polysemy: distinguishing between the various meaning of a single word form with several but closely related meanings (head: of a person, of a pin, of an organisation).

·      Homonymy: distinguishing between the various meaning of a single word form which has several meanings which are NOT closely related ( e.g. a file: used to put papers in or a tool).

·      Homophyny:understanding words that have the same pronunciation but different spellings and meanings (e.g. flour, flower).

·      Synonymy: distinguishing between the different shades of meaning that synonymous words have (e.g. extend, increase, expand).

·      Affective meaning: distinguishing between the attitudinal and emotional factors (denotation and connotation), which depend on the speakers attitude or the situation.Socio-cultural associations of lexical items is another important factor.

·      Style, register, dialect: Being able to distinguish between different levels of formality, the effect of different contexts and topics, as well as differences in geographical variation.

·      Translation: awareness of certain differences and similarities between the native and the foreign language (e.g. false cognates).

·      Chunks of language: multi-word verbs, idioms, strong and weak collocations, lexical phrases.

·      Grammar of vocabulary: learning the rules that enable students to build up different forms of the word or even different words from that word (e.g. sleep, slept, sleeping; able, unable; disability).

·      Pronunciation: ability to recognise and reproduce items in speech.

            The implication of the aspects just mentioned in teaching is that the goals of vocabulary teaching must be more than simply covering a certain number of words on a word list. We must use teaching techniques that can help realise this global concept of what it means to know a lexical item. And we must also go beyond that, giving learner opportunities to use the items learnt and also helping them to use effective written storage systems.


How to Teach Vocabulary by Creating a Monster

    If your students or children are learning vocabulary, why not try creating a monster for fun? Vocabulary lessons, especially for basic words, can become boring drudgery if not made interesting. Fun, participatory lessons will make it easier for students to learn and remember new words. Because monsters are made up, children and adults alike can have fun inventing crazy features for them to have.

        1.       Introduce different body parts in the language you're teaching. Monsters can have the usual body parts that people have, like faces, feet, arms, ears, hands, and heads. They can also have animal body parts like antennae, fangs, tails, wings, and fur. Especially if you're working with kids, don't forget the fun parts, like belly buttons and eyelashes.

         2.      Talk about different colors. Body parts on fanciful monsters can come in all kinds of different colors.

        3.      Discuss what monsters wear. Some monsters have terrible fashion sense.

        4.      Mix in some other adjectives. Monster parts could be scary or funny, sharp or round, curly or straight, big or small. Be creative, and think of a variety of different adjectives. Brainstorm adjectives together with the class.

        5.      Add prepositions if the class is ready for them. Does the monster have blue fur on its big belly? Does it have sharp teeth in its mouth? What does it have in its pockets or up its sleeve?

        6.      Give students paper and crayons or colored pencils and have fun creating monsters of all sorts.

        7.      Have them label the defining features of their monsters. Take turns presenting the monsters to the class.

        8.     Turn the activity around. Have everybody write down the description of a monster in words, then trade descriptions and draw somebody else's monster. Or, have students team up and describe (but not show) a monster they drew. See which team can describe their monsters most accurately to each other.


     -         Don't grade too heavily on art if the point is to be creative and learn some vocabulary.

           -         Don't make the monsters too scary- the point is to educate, not frighten.

     -          Five eyes and two fangs. Include numbers. Does the monster have five eyes or ten arms?

     -         Make a modular monster. Create various monster parts out of colorful paper or felt. Students can go to the board, clip or tape on one more leg, and say, "Now the monster has six legs" and so on. This works especially well for the classroom part of the discussion.

     -         To extend the lesson, talk about the monster's habits. What does it eat? What does it do for fun? Does it like to dance with other monsters or just chase them off?

     -         If you like, have a vote for the best monster, the scariest monster, or the craziest monster.

     -         Show off your monsters. Hang them up around the classroom.

     -         Have fun!

     -         This activity can be expanded to other subjects. For example, a vocabulary time with crazy cars could discuss the parts of a car (hood, trunk, tires/wheels, fenders), where a car drives (parking lot, garage, highway, road), etc. A vocabulary time for fashion design could discuss not only clothing but the parts of clothing (shoe = tongue, heel, sole, arch), specialty color shades (teal, magenta, scarlet), fabrics (suede, calico, velvet), etc.





                ในความคิดของดิฉันการเรียนการสอนคำศัพท์ ปัจจุบันการเรียนการสอนคำศัพท์เป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขว้าง และยังเป็นส่วนหนึ่งของหลักสูตรและการเรียนการสอนอยู่ในเกณฑ์ที่ดี การสอนคำศัพท์ควรจะเป็นศูนย์กลางของการเรียนการสอนภาษาเพราะ'ภาษาประกอบด้วย lexis grammaticalised ไวยากรณ์ไม่ lexicalised’ มีหลายแง่มุมของ lexis ที่จะต้องนำมาพิจารณาการเรียนการสอนคำศัพท์ มีดังต่อไปนี้:

        -    ขอบเขต · ระหว่างความหมายแนวความคิด

        -    Polysemy : ความแตกต่างระหว่างความหมายที่หลากหลายของรูปแบบคำเดียวที่มีความหมายหลาย แต่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิด

        -     Homonymy : ความแตกต่างระหว่างความหมายที่หลากหลายของรูปแบบคำเดียวที่มีความหมายหลายที่ไม่ได้เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิด

        -    Homophyny · ความเข้าใจคำที่มีการออกเสียงเหมือนกัน แต่การสะกดที่แตกต่างกันและความหมาย

        -     ลักษณะเป็นคำพ้อง : ความแตกต่างระหว่างเฉดสีที่แตกต่างกันของความหมายว่าคำพูดมีความหมายเหมือนกัน

        -      ความหมายที่ส่งผลต่อ : ความแตกต่างระหว่างปัจจัยทัศนคติและอารมณ์

        -       สไตล์: ความสามารถในการแยกแยะความแตกต่างระหว่างระดับที่แตกต่างกันของหลักการผลของบริบทที่แตกต่างและหัวข้อที่เป็นความแตกต่างในรูปแบบทางภูมิศาสตร์

        -        แปล : การรับรู้ของความแตกต่างบางอย่างและความคล้ายคลึงกันระหว่างชาวพื้นเมืองและภาษาต่างประเทศ

        -        Chunks ·ภาษา : คำกริยาหลายคำ, สำนวน, collocations และวลีคำศัพท์

        -       ไวยากรณ์ · การเรียนรู้คำศัพท์ : การเรียนรู้กฎที่ช่วยให้นักเรียนที่จะสร้างขึ้นในรูปแบบที่แตกต่างกันของคำหรือคำที่แตกต่างกันแม้จะมาจากคำ

        -        การออกเสียง : ความสามารถในการรับรู้และทำซ้ำในคำพูดของรายการ

                เราต้องใช้เทคนิคการสอนที่จะช่วยให้สามารถตระหนักว่ามันหมายถึงอะไร และเรายังต้องเปิดโอกาสให้ผู้เรียนเรียนรู้คำศัพท์และยังช่วยให้ผู้เรียนได้นำไปใช้อย่างมีประสิทธิภาพ




                การสอนคำศัพท์โดยการสร้างมอนสเตอร์ เป็นบทเรียนคำศัพท์ที่จะช่วยให้ผู้เรียนเกิดการเรียนรู้ได้ได้เรียนรู้คำศัพท์และจดจำคำศัพท์ใหม่ เพราะมอนสเตอร์ที่ทำขึ้นสำหรับเด็กและผู้ใหญ่ทำให้เกิดความสนุกสนาน

1.              แนะนำส่วนต่างๆของร่างกาย มอนสเตอร์สามารถมีส่วนต่างๆของร่างกายตามปกติที่ผู้คนมีเช่นใบหน้า, เท้า, แขน, หู, มือและหัว พวกเขายังสามารถมีส่วนต่างๆของร่างกายสัตว์ที่ชอบหนวด, เขี้ยว, หาง, ปีก, และขน โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าคุณกำลังทำงานกับเด็ก ๆ อย่าลืมชิ้นส่วนสนุกเช่นปุ่มท้องและขนตา

2.             พูดคุยเกี่ยวกับสีที่ต่างกัน ส่วนของร่างกายกับมอนสเตอร์ประหลาดสามารถมาในทุกชนิดของสีที่แตกต่างกัน

3.             หารือเกี่ยวกับสิ่งมอนสเตอร์ที่สวมใส่

4.             ผสมในคำคุณศัพท์อื่น ๆ บางอย่าง ชิ้นส่วนมอนสเตอร์อาจจะน่ากลัวหรือตลก, คมหรือกลม, หยิกหรือตรงเล็กหรือใหญ่ เป็นความคิดสร้างสรรค์และคิดว่าจากความหลากหลายของคำคุณศัพท์ที่แตกต่างกัน ระดมสมองร่วมกันกับคำคุณศัพท์ในชั้นเรียน

5.             เพิ่มคำบุพบท

6.             แจกกระดาษและดินสอสีหรือดินสอสีให้กับให้นักเรียน เพื่อสร้างความสนุกสนาน

7.             พวกเขากำหนดฉลากคุณสมบัติของมอนสเตอร์และ ผลัดกันนำเสนอมอนสเตอร์ในชั้นเรียน

8.              เปิดกิจกรรมที่อยู่รอบ ๆ มีคนเขียนรายละเอียดลงในมอนสเตอร์ เขียนคำอธิบายและวาดมอนสเตอร์ของกลุ่มอื่น



- อย่ากังวลมากเกินไปเกี่ยวกับศิลปะเพราะมันเกิดจากความคิดสร้างสรรค์และเรียนรู้คำศัพท์บางอย่าง

- ไม่ให้มอนสเตอร์ที่น่ากลัวเกินไป

- ทำให้มอนสเตอร์แบบแยกส่วน สร้างชิ้นส่วนมอนสเตอร์ต่างๆออกมาจากกระดาษที่มีสีสันหรือรู้สึก นักเรียนสามารถไปที่บอร์ดคลิปหรือเทปที่ขามากขึ้นหนึ่งและพูดว่า"ตอนนี้มอนสเตอร์ที่มีหกขา"

 -  บทเรียนที่ต้องการขยายการพูดคุยเกี่ยวกับพฤติกรรมของมอนสเตอร์

- ถ้าคุณต้องการมีการลงคะแนนสำหรับมอนสเตอร์ที่ดีที่สุดที่มอนสเตอร์ที่น่ากลัว

- แสดงมอนสเตอร์ของคุณ แขวนมอนสเตอร์ของนักเรียนไว้รอบๆห้องเรียน

- กิจกรรมนี้จะสามารถขยายไปสู่​วิชาอื่น ๆ 

YouTube Video