Τελευταία άρθρα

  • Γονατίστε μπροστά μου Loki: Γονατίστε μπροστά μου! Είπα… ΓΟΝΑΤΙΣΤΕ!  (γονατίζουν όλοι)  Δεν είναι πιο απλό έτσι; Δεν είναι αυτή η φυσική σας θέση; Η ανείπωτη αλήθεια είναι ότι η ανθρωπότητα ποθεί την υποδούλωση. Η έλξη της ελευθερίας μικραίνει την χαρά της ζωής σας καθώς σαν τρελοί πολεμάτε για να αποκτήσετε δύναμη. Για να αποκτήσετε κάποια ταυτότητα. Φτιαχτήκατε για να σας κυβερνούν. Στο τέλος, πάντα θα γονατίζετε...  (Ένας ηλικιωμένος σηκώνεται όρθιος) Ηλικιωμένος: Όχι, όμως μπροστά σε ανθρώπους σαν εσένα. Αυτός είναι ένας διάλογος παρμένος από την ταινία ‘The Avengers’ (Οι Εκδικητές), στην οποία ο Loki, ο «κακός» της ταινίας, απαιτεί από τους ανθρώπους να γονατίσουν μπροστά του και να τον αποδεχτούν σαν τον κυρίαρχο της γης. Μόνο και μόνο ως σκηνή κινεί έντονα το ...
    Αναρτήθηκε στις 4 Ιουλ 2012, 8:11 π.μ. από το χρήστη Νεολαία Ελεύθερων Ευαγγελικών Εκκλησιών
  • «Έθαψε» η επιστήμη τον Θεό; Δύο από τους πιο διάσημους καθηγητές του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, ο Richard Dawkins (μέχρι το 2008 διατηρούσε την έδρα Λαϊκής Κατανόησης της Επιστήμης και είναι ο  συγγραφέας του «Η περί Θεού αυταπάτη») και ο John Lennox (καθηγητής Μαθηματικών και συγγραφέας του «God's Undertaker: Has Science Buried God?»), συναντήθηκαν στο μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Οξφόρδης για να συζητήσουν πάνω στο πώς αλλάζουν τα ευρήματα της σύγχρονης επιστήμης την αντίληψή μας για τον Θεό.  Ο Dawkins θεωρείται εκπρόσωπος του λεγόμενου «νέου αθεϊσμού» με μια σειρά από βιβλία και διαλέξεις πάνω στο θέμα, που οδήγησαν το BBC να τον χαρακτηρίσει «το ροτβάιλερ του Δαρβίνου». Ο Lennox, δηλώνει συνειδητοποιημένος χριστιανός που πιστεύει ότι η σύγχρονη επιστήμη είναι απόλυτα εναρμονισμένη με τις αξιώσεις της ...
    Αναρτήθηκε στις 27 Μαΐ 2012, 10:54 π.μ. από το χρήστη Νεολαία Ελεύθερων Ευαγγελικών Εκκλησιών
  • Μια σύγχρονη παραβολή στο Britain’s got talent! Καθώς είναι και πάλι εποχή που τα talent shows είναι στη μόδα, αξίζει να δείτε τον Jonathan και τη Charlotte από το Britain’s got talent 2012 στο video εδώ!Τα σχόλιά όμως του Glen Scrivener στο blog Christ the Truth αξίζουν ακόμα πιο πολύ:Αυτός που περιφρονήθηκε, εντυπωσιάζει.Αυτός που επικρίθηκε, δοξάζεται.Αυτοί που έκριναν, κρίνονται και γελοιοποιούνται. Νομίζαμε ότι αυτή τον στήριζε. Όχι - αυτός τη στηρίζει.Θα είχε συντριβεί αν δεν υπήρχε η χάρη του.«Θα μείνουμε σαν ντουέτο» λέει και προχωράνε.Αυτό είναι το σύμπαν του Χριστού. Δόξα στον Αμνό!
    Αναρτήθηκε στις 18 Απρ 2012, 4:01 π.μ. από το χρήστη Νεολαία Ελεύθερων Ευαγγελικών Εκκλησιών
  • Ο Σταυρός Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο 19:1-37 Τότε διέταξε ο Πιλάτος και πήραν τον Ιησού και τον μαστίγωσαν. Οι στρατιώτες έπλεξαν ένα στεφάνι από αγκάθια και το έβαλαν στο κεφάλι του, τον τύλιξαν μ’ έναν κατακόκκινο μανδύα και του έλεγαν: «Ζήτω ο βασιλιάς των Ιουδαίων!» και τον χτυπούσαν στο πρόσωπο. Ο Πιλάτος βγήκε πάλι έξω προς τους Ιουδαίους και τους λέει: «Κοιτάξτε, σας τον φέρνω εδώ έξω για να δείτε κι εσείς πως δεν μπόρεσα να του βρω καμία αιτία για να τον καταδικάσω». Έφεραν, λοιπόν, έξω τον Ιησού, που φορούσε το αγκάθινο στεφάνι και τον κατακόκκινο μανδύα. Τους λέει ο Πιλάτος: «Ιδού ο άνθρωπος!» Όταν όμως τον είδαν έτσι οι αρχιερείς και οι φρουροί του ναού, άρχισαν να φωνάζουν και ...
    Αναρτήθηκε στις 2 Μαΐ 2013, 8:58 π.μ. από το χρήστη Νεολαία Ελεύθερων Ευαγγελικών Εκκλησιών
  • Ο Βασιλιάς που πεθαίνει Στην ταινία  του Bernardo Bertolucci με τίτλο «Ο τελευταίος αυτοκράτορας», ένα παιδί γίνεται διάδοχος του αυτοκρατορικού θρόνου της Κίνας. Σ’ αυτή τη μικρή ηλικία, απολαμβάνει όλες τις τιμές και τη χλιδή ενός τέτοιου αυτοκράτορα. Κάποια στιγμή, ο μικρός αυτοκράτορας ρωτάται από τον αδερφό του τί γίνεται όταν κάνει κάτι κακό, ποιές είναι οι συνέπειες των πράξεων του. Και ο μικρός απαντά με αφοπλιστική ειλικρίνεια: «Όταν κάνω κάτι κακό, κάποιος άλλος τιμωρείται αντί για μένα.» Και στη συνέχεια το αποδεικνύει σπάζοντας ένα βάζο με αποτέλεσμα να φέρουν ένα δούλο και να τον δείρουν μπροστά του έτσι ώστε να μη μείνει ατιμώρητη αυτή η κακή πράξη αλλά και να μην τιμωρηθεί ο μικρός αυτοκράτορας. Γιατί πάντα έτσι γίνεται με τους βασιλιάδες, έτσι ...
    Αναρτήθηκε στις 9 Απρ 2012, 12:41 μ.μ. από το χρήστη Νεολαία Ελεύθερων Ευαγγελικών Εκκλησιών
  • Ανώνυμοι Αλλοδαποί… Είδηση στο site της Ναυτεμπορικής (6 Απριλίου 2012) Τέσσερις νεκροί από σύγκρουση τρένου με ΙΧ στο Κρυονέρι Τέσσερις νεκροί είναι ο απολογισμός από την σύγκρουση αμαξοστοιχίας με ΙΧ στο Κρυονέρι, στη συμβολή των οδών Ανοίξεως και Ανεμώνης. Το αυτοκίνητο, στο οποίο επέβαινε ένα ηλικιωμένο ζευγάρι, για άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία ξέφυγε από την πορεία του, ανέβηκε στις ράγες και ακινητοποιήθηκε, την ώρα που ερχόταν η επιβατική αμαξοστοιχία που εκτελούσε το δρομολόγιο Θεσσαλονίκη - Αθήνα. Τρεις αλλοδαποί από το Πακιστάν, οι οποίοι βρίσκονταν κοντά στο σημείο, προσπάθησαν να σπρώξουν το όχημα χωρίς αποτέλεσμα. Νεκροί είναι οι δύο επιβαίνοντες του αυτοκινήτου, δύο αλλοδαποί ενώ ο τρίτος Πακιστανός είναι σοβαρά τραυματισμένος. Μέσα στον ορυμαγδό ειδήσεων, συνήθως δυσάρεστων, και την αίσθηση ότι οι περισσότερες από ...
    Αναρτήθηκε στις 9 Απρ 2012, 6:04 π.μ. από το χρήστη Νεολαία Ελεύθερων Ευαγγελικών Εκκλησιών
  • Η «Νύχτα» του Βίζελ και η απάντηση του Θεού στην αδικία Ο βραβευμένος με Νόμπελ ειρήνης Εβραίος συγγραφέας Έλι Βίζελ, στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου στάλθηκε μαζί με την οικογένειά του από τους Ναζί σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Εκεί έχασε τους γονείς του, αλλά ο ίδιος επέζησε με χαραγμένο μέσα του για πάντα τον πόνο και την παράνοια της αδικίας που βίωσε στο πετσί του. Στο βιβλίο του «Η νύχτα» περιγράφει λεπτομέρειες αυτής της κτηνωδίας που έζησε. Σε όλο το βιβλίο, ο Έλι Βίζελ κάνει συχνές αναφορές στον Θεό, εκφράζοντας την απορία του για το πού ήταν όταν συνέβαιναν όλα αυτά στο λαό του. Σε κάποιο σημείο λοιπόν του βιβλίου, συγκεντρώνονται για να παρακολουθήσουν τον απαγχονισμό μερικών συμπατριωτών τους, ανάμεσα στους οποίους και ένα παιδί. Και καθώς βλέπουν το παιδί να ...
    Αναρτήθηκε στις 25 Μαρ 2012, 12:01 μ.μ. από το χρήστη Νεολαία Ελεύθερων Ευαγγελικών Εκκλησιών
  • Από μέσα προς τα έξω Φανταστείτε ένα μικρό αγόρι να παίζει ποδόσφαιρο με τους φίλους του στην αυλή του σπιτιού του ένα βροχερό σαββατιάτικο απόγευμα. Η υπόθεση είναι γεμάτη ιδρώτα και λάσπη καθώς το παιχνίδι προχωρά. Το αγόρι περνάει καταπληκτικά αλλά ξέρει πως μετά το παιχνίδι πρέπει να καθαριστεί για το συνηθισμένο σαββατιάτικο βραδινό φαγητό με την υπόλοιπη οικογένεια. Αυτή τη φορά το δείπνο είναι πιο σημαντικό απ’ ό,τι συνήθως, καθώς ο πατέρας θα είναι εκεί επιστρέφοντας από ένα μεγάλο ταξίδι. Δεν τον έχουν δει για αρκετό καιρό. Είναι μέρα γιορτής! Το αγόρι βουτηγμένο στη λάσπη και τον ιδρώτα από την κορφή ως τα νύχια αλλάζει τα βρωμερά ρούχα του και φοράει κάποια άλλα σχετικά καλά και καθαρά. Δεν θεωρεί όμως και τόσο σημαντικό ...
    Αναρτήθηκε στις 20 Μαρ 2012, 2:10 π.μ. από το χρήστη Νεολαία Ελεύθερων Ευαγγελικών Εκκλησιών
  • Ακούγοντας κηρύγματα… Μερικές πρακτικές συμβουλές για να ακούμε αποτελεσματικότερα κηρύγματα και ομιλίες:Πριν από το κήρυγμαΠροσευχήσου για αυτόν που θα μιλήσει, καθώς προετοιμάζεται  Βρες χρόνο μέσα στη βδομάδα να διαβάσεις τη σχετική βιβλική περικοπήΖήτησε από το Θεό να προετοιμάσει την καρδιά σου για το κήρυγμα του ΛόγουΣτο κήρυγμαΠήγαινε στην εκκλησία (πρέπει να είσαι εκεί!)Δώσε λίγα λεπτά πριν ξεκινήσει το πρόγραμμα και προετοιμάσε με προσευχή την καρδιά σουΜην είσαι απλά θεατήςΆνοιξε τη Βίβλο σου και παρακολούθησεΆκου με προσοχή στην ανάγνωση και στο κήρυγμα του ΛόγουΆκου με ταπεινή καρδιά το κήρυγμα του ΛόγουΚράτα σημειώσειςΜην έχεις από τον ομιλητή προσδοκίες που δεν είναι ρεαλιστικέςΜετά το κήρυγμαΖήτησε από το Θεό να σου δώσει ...
    Αναρτήθηκε στις 14 Μαρ 2012, 2:47 μ.μ. από το χρήστη Νεολαία Ελεύθερων Ευαγγελικών Εκκλησιών
  • Για ποιο λόγο θέλεις να αλλάξεις; Για ποιο λόγο θέλεις να αλλάξεις; Αν έχεις εμπιστευτεί στη ζωή σου τον Ιησού Χριστό, έχεις ήδη μπει σε μια πορεία αλλαγής. Σε μια πορεία μεταμόρφωσης, κατά τη διάρκεια της οποίας μοιάζεις όλο και πιο πολύ σ’ Εκείνον. Και τώρα, σ’ αυτή την πορεία αλλαγής, καλείσαι να εγκαταλείπεις αμαρτωλές συνήθειες και αρνητικά συναισθήματα που σε τραβάνε πίσω. Η αλλαγή βέβαια γίνεται με τη δύναμη του Θεού στη ζωή σου, αυτό δεν πιστεύω να το αμφισβητείς. Η ερώτηση όμως είναι: ποιο είναι το κίνητρο μου γι’ αυτή την αλλαγή; Για ποιο λόγο θέλω να αλλάξω; Είναι βέβαιο ότι υπάρχουν και λάθος λόγοι που να με κάνουν να θέλω να αλλάξω. Ο Tim Chester (You can change, IVP) κάνει τις παρακάτω ερωτήσεις ...
    Αναρτήθηκε στις 12 Μαρ 2012, 9:08 π.μ. από το χρήστη Νεολαία Ελεύθερων Ευαγγελικών Εκκλησιών
Εμφάνιση αναρτήσεων 1 - 10 από 19. Προβολή περισσότερων »

Γονατίστε μπροστά μου

αναρτήθηκε στις 4 Ιουλ 2012, 8:07 π.μ. από το χρήστη Νεολαία Ελεύθερων Ευαγγελικών Εκκλησιών   [ ενημερώθηκε 4 Ιουλ 2012, 8:11 π.μ. ]

Loki: Γονατίστε μπροστά μου! Είπα… ΓΟΝΑΤΙΣΤΕ! 

(γονατίζουν όλοι) 

Δεν είναι πιο απλό έτσι; Δεν είναι αυτή η φυσική σας θέση; Η ανείπωτη αλήθεια είναι ότι η ανθρωπότητα ποθεί την υποδούλωση. Η έλξη της ελευθερίας μικραίνει την χαρά της ζωής σας καθώς σαν τρελοί πολεμάτε για να αποκτήσετε δύναμη. Για να αποκτήσετε κάποια ταυτότητα. Φτιαχτήκατε για να σας κυβερνούν. Στο τέλος, πάντα θα γονατίζετε... 
(Ένας ηλικιωμένος σηκώνεται όρθιος)

Ηλικιωμένος: Όχι, όμως μπροστά σε ανθρώπους σαν εσένα.

Αυτός είναι ένας διάλογος παρμένος από την ταινία ‘The Avengers’ (Οι Εκδικητές), στην οποία ο Loki, ο «κακός» της ταινίας, απαιτεί από τους ανθρώπους να γονατίσουν μπροστά του και να τον αποδεχτούν σαν τον κυρίαρχο της γης. Μόνο και μόνο ως σκηνή κινεί έντονα το ενδιαφέρον του θεατή, καθώς ο κακός και υπερήφανος προσπαθεί να καταστρέψει ό,τι είναι καλό και όμορφο σε αυτόν τον κόσμο και οι «καλοί», οι «ήρωες» ενώνονται και αγωνίζονται ενάντια στο κακό.

Η αλήθεια είναι όμως ότι αυτή η σκηνή κρύβει περισσότερη αλήθεια απ’ ό,τι φανταζόμαστε. Σύμφωνα με την Αγία Γραφή, ο άνθρωπος φτιάχτηκε γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο. Φτιάχτηκε για να έχει σχέση με τον Δημιουργό... Αλλά όχι με τον τρόπο που εμείς νομίζουμε, το να υπακούς και να υποτάσσεσαι τυφλά δηλαδή. Ουσιαστικό κομμάτι αυτής της σχέσης είναι η αναγνώριση του ποιος ακριβώς είναι αυτός ο Δημιουργός, μια «πνευματική προσκύνηση» αν θέλετε. Αυτή αναγνωρίζει το Θεό και ως Δημιουργό αλλά και ως Κύριο, κι όχι σαν έναν αλαζόνα κυβερνήτη. Αυτό όμως εμείς το βλέπουμε σαν κάτι περιοριστικό και καταπιεστικό. Βλέπετε, αυτή η παρανόηση οφείλεται στο πρώτο ψέμα που ειπώθηκε ποτέ πάνω σ’ αυτή τη γη. 

Όταν το φίδι εξαπάτησε την Εύα (Γένεση 3:5), της είπε: «... ο Θεός ξέρει ότι την ίδια ημέρα που θα φάτε απ' αυτό [τον καρπό], τα μάτια σας θα ανοιχτούν, και θα είστε σαν θεοί, γνωρίζοντας το καλό και το κακό». Της είπε ότι ο άνθρωπος δεν αξίζει την τωρινή του κατάσταση και ότι έπρεπε να απαιτήσει μια καλύτερη. Ότι ο άνθρωπος που ήταν να «κυριεύει πάνω σε όλη τη γη» άξιζε παραπάνω. Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι σε αυτή τη δήλωση είναι ότι εμπεριέχει αλήθεια! Ο άνθρωπος άξιζε μεν, αλλά είχε ήδη περισσότερα! Το φίδι είπε ότι ο άνθρωπος πρέπει να είναι σαν το Θεό. Η αλήθεια είναι ότι ο άνθρωπος τότε ήταν ήδη σαν το Θεό, κατά κάποιο τρόπο, «κατ’ εικόνα και ομοίωση» του. Το φίδι έκανε τη γυναίκα να νομίζει ότι υπήρχε κάποια δυσλειτουργία όμως στον τρόπο με τον οποίο γίνονταν τα πράγματα ως τότε. Αυτό ακριβώς είναι το ψέμα και είναι βαθιά ριζωμένο στο μυαλό μας ακόμα και σήμερα.

Σύμφωνα με το βιβλίο της Γένεσης ο άνθρωπος φτιάχτηκε για να έχει σχέση με το Θεό. Όχι μόνο για να λατρεύει με την έννοια του να «γονατίζει» ενώπιον του Δημιουργού και Κυρίου του, αλλά επίσης με την έννοια του να πραγματοποιεί τον σκοπό που του είχε δώσει ο Θεός όπως φαίνεται στη Γένεση 1:28-30, αυτόν του πιστού διαχειριστή και οικονόμου. Αλλά ο άνθρωπος αμάρτησε, αστόχησε, έφυγε από το δρόμο αυτού του σκοπού. Οι «λειτουργίες» του όμως, παρ’ ό,τι διαστράφηκαν, παρέμειναν βασικά οι ίδιες. Η καρδιά του ανθρώπου θέλει να κυβερνηθεί, όχι επειδή είναι ένα άβουλο και ανόητο ον, αλλά επειδή επιθυμεί να σχετίζεται με κάποιον. Και ο άνθρωπος συνεχίζει να προσπαθεί να καλύψει αυτό το κενό με άλλους «κυβερνήτες». Τέτοιοι κυβερνήτες μπορεί να είναι άνθρωποι, ιδανικά, επιθυμίες, ο ίδιος μας ο εαυτός, ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς.

Κι όλοι μας είμαστε δούλοι σε κάποιον από αυτούς, είτε το παραδεχόμαστε είτε όχι. Εδώ έρχεται ο Χριστός, που μας ελευθερώνει από τους κυβερνήτες αυτούς. Μέσω εκείνου μπορούμε να έχουμε πραγματική σχέση με το Θεό και να «λειτουργούμε» σωστά, επιστρέφοντας στο ρόλο του κυβερνήτη της γης, ή πιο σωστά του πιστού διαχειριστή και οικονόμου.  Ο Ιησούς Χριστός, με το θάνατο και την ανάστασή του αποκατέστησε τη «λειτουργία» μας, πληρώνοντας για την αμαρτία μας και κάνοντας πάλι δυνατή τη σχέση μας με το Θεό. Τώρα πλέον μπορούμε, αν στραφούμε σε εκείνον, να έχουμε τον αληθινό αποδέκτη της λατρείας μας και της υποταγής μας κι ένα παράδειγμα για το πώς να ζούμε  (πώς να «λειτουργούμε» σωστά).

 Η διαφορά είναι ότι Εκείνος ήρθε ανάμεσά μας, ως δούλος, ως υπηρέτης. Είναι ο πάσχων δούλος, είναι ο υπηρέτης βασιλιάς.

 Εσύ θα γονατίσεις μπροστά του;

«Έθαψε» η επιστήμη τον Θεό;

αναρτήθηκε στις 27 Μαΐ 2012, 10:54 π.μ. από το χρήστη Νεολαία Ελεύθερων Ευαγγελικών Εκκλησιών

Δύο από τους πιο διάσημους καθηγητές του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, ο Richard Dawkins (μέχρι το 2008 διατηρούσε την έδρα Λαϊκής Κατανόησης της Επιστήμης και είναι ο  συγγραφέας του «Η περί Θεού αυταπάτη») και ο John Lennox (καθηγητής Μαθηματικών και συγγραφέας του «God's Undertaker: Has Science Buried God?»), συναντήθηκαν στο μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Οξφόρδης για να συζητήσουν πάνω στο πώς αλλάζουν τα ευρήματα της σύγχρονης επιστήμης την αντίληψή μας για τον Θεό. 
Ο Dawkins θεωρείται εκπρόσωπος του λεγόμενου «νέου αθεϊσμού» με μια σειρά από βιβλία και διαλέξεις πάνω στο θέμα, που οδήγησαν το BBC να τον χαρακτηρίσει «το ροτβάιλερ του Δαρβίνου». Ο Lennox, δηλώνει συνειδητοποιημένος χριστιανός που πιστεύει ότι η σύγχρονη επιστήμη είναι απόλυτα εναρμονισμένη με τις αξιώσεις της χριστιανικής Βίβλου, υποστηρίζοντας ότι: «είναι η ίδια η φύση της επιστήμης που με οδηγεί στην πίστη στον Θεό». Το αποτέλεσμα της συνάντησής τους είναι ένα συναρπαστικό debate  πάνω σε ένα διαχρονικά σημαντικό θέμα! Αφιερώστε λίγο χρόνο να το παρακολουθήστε εδώ:

Μια σύγχρονη παραβολή στο Britain’s got talent!

αναρτήθηκε στις 18 Απρ 2012, 3:58 π.μ. από το χρήστη Νεολαία Ελεύθερων Ευαγγελικών Εκκλησιών   [ ενημερώθηκε 18 Απρ 2012, 4:01 π.μ. ]



Καθώς είναι και πάλι εποχή που τα talent shows είναι στη μόδα, αξίζει να δείτε τον Jonathan και τη Charlotte από το Britain’s got talent 2012 στο video εδώ!





Τα σχόλιά όμως του Glen Scrivener στο blog Christ the Truth αξίζουν ακόμα πιο πολύ:

Αυτός που περιφρονήθηκε, εντυπωσιάζει.
Αυτός που επικρίθηκε, δοξάζεται.
Αυτοί που έκριναν, κρίνονται και γελοιοποιούνται. 
Νομίζαμε ότι αυτή τον στήριζε. Όχι - αυτός τη στηρίζει.
Θα είχε συντριβεί αν δεν υπήρχε η χάρη του.
«Θα μείνουμε σαν ντουέτο» λέει και προχωράνε.
Αυτό είναι το σύμπαν του Χριστού. Δόξα στον Αμνό!

Ο Σταυρός

αναρτήθηκε στις 9 Απρ 2012, 1:12 μ.μ. από το χρήστη Νεολαία Ελεύθερων Ευαγγελικών Εκκλησιών   [ ενημερώθηκε 2 Μαΐ 2013, 8:58 π.μ. ]

Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο 19:1-37

Τότε διέταξε ο Πιλάτος και πήραν τον Ιησού και τον μαστίγωσαν. Οι στρατιώτες έπλεξαν ένα στεφάνι από αγκάθια και το έβαλαν στο κεφάλι του, τον τύλιξαν μ’ έναν κατακόκκινο μανδύα και του έλεγαν: «Ζήτω ο βασιλιάς των Ιουδαίων!» και τον χτυπούσαν στο πρόσωπο. Ο Πιλάτος βγήκε πάλι έξω προς τους Ιουδαίους και τους λέει: «Κοιτάξτε, σας τον φέρνω εδώ έξω για να δείτε κι εσείς πως δεν μπόρεσα να του βρω καμία αιτία για να τον καταδικάσω». Έφεραν, λοιπόν, έξω τον Ιησού, που φορούσε το αγκάθινο στεφάνι και τον κατακόκκινο μανδύα. Τους λέει ο Πιλάτος: «Ιδού ο άνθρωπος!» Όταν όμως τον είδαν έτσι οι αρχιερείς και οι φρουροί του ναού, άρχισαν να φωνάζουν και να λένε: «Σταύρωσέ τον, σταύρωσέ τον!» Τους λέει ο Πιλάτος: «Πάρτε τον εσείς και σταυρώστε τον· εγώ δεν του βρίσκω καμιά αιτία καταδίκης». Του απάντησαν οι Ιουδαίοι: «Εμείς έχουμε νόμο, και σύμφωνα με το νόμο μας πρέπει να πεθάνει, γιατί ισχυρίστηκε πως είναι Υιός Θεού». Ο Πιλάτος, όταν άκουσε αυτόν το λόγο, φοβήθηκε ακόμη περισσότερο. Μπήκε πάλι μέσα στο πραιτώριο και λέει στον Ιησού: «Από πού είσαι εσύ;» Αλλά ο Ιησούς δεν του ’δωσε απόκριση. Του λέει τότε ο Πιλάτος: «Σ’ εμένα δεν αποκρίνεσαι; Δεν ξέρεις πως έχω εξουσία να σε σταυρώσω, όπως έχω και εξουσία να σε αφήσω ελεύθερο;» Ο Ιησούς του αποκρίθηκε: «Δε θα είχες καμία εξουσία πάνω μου, αν δε σου είχε δοθεί από το Θεό· γι’ αυτό, εκείνος που με παρέδωσε σ’ εσένα έχει μεγαλύτερο κρίμα από το δικό σου».

Ο Πιλάτος, ακούγοντας αυτά τα λόγια, προσπάθησε για άλλη μια φορά να βρει τρόπο να τον αφήσει ελεύθερο· οι Ιουδαίοι όμως κραύγαζαν κι έλεγαν: «Αν ελευθερώσεις αυτόν, δεν μπορείς να είσαι φίλος του αυτοκράτορα· όποιος κάνει τον εαυτό του βασιλιά, είναι εχθρός του αυτοκράτορα». Ο Πιλάτος, όταν άκουσε αυτά τα λόγια, διέταξε να φέρουν έξω τον Ιησού κι ο ίδιος κάθισε στην έδρα του δικαστή, στον τόπο που ονομάζεται Λιθόστρωτο –στα εβραϊκά «Γαββαθά». Ήταν σχεδόν μεσημέρι, παραμονή του Πάσχα. Λέει λοιπόν ο Πιλάτος στους Ιουδαίους: «Να ο βασιλιάς σας!» Τότε εκείνοι άρχισαν να φωνάζουν με κραυγές: «Θάνατος, θάνατος, σταύρωσέ τον!» Τους λέει ο Πιλάτος: «Το βασιλιά σας να σταυρώσω;» Αποκρίθηκαν οι αρχιερείς: «Δεν έχουμε άλλον βασιλιά, εκτός από τον αυτοκράτορα». Τότε κι ο Πιλάτος τούς τον παρέδωσε για να σταυρωθεί.

Οι στρατιώτες, λοιπόν, παρέλαβαν τον Ιησού και ξεκίνησαν. Και βγήκε αυτός από την πόλη σηκώνοντας στους ώμους του το σταυρό, μέχρι τον λεγόμενο «Τόπο του Κρανίου» –στα εβραϊκά λέγεται «Γολγοθά». Εκεί σταύρωσαν τον Ιησού. Μαζί του σταύρωσαν άλλους δύο, τον ένα από τη μια μεριά και τον άλλο από την άλλη, και στη μέση τον Ιησού. Ο Πιλάτος διέταξε επίσης κι έγραψαν μια επιγραφή, και την τοποθέτησαν πάνω στο σταυρό. Κι έγραφε: «Ιησούς ο Ναζωραίος, Βασιλιάς των Ιουδαίων». Αυτή την επιγραφή τη διάβασαν πολλοί από τους Ιουδαίους, γιατί ο τόπος όπου σταυρώθηκε ο Ιησούς ήταν κοντά στην πόλη, και η επιγραφή ήταν γραμμένη εβραϊκά, ελληνικά και λατινικά. Διαμαρτύρονταν, λοιπόν, οι αρχιερείς των Ιουδαίων στον Πιλάτο: «Μη γράφεις “Βασιλιάς των Ιουδαίων”, αλλά ότι “εκείνος είπε, Είμαι βασιλιάς των Ιουδαίων”». Τότε ο Πιλάτος αποκρίθηκε: «Ό, τι έγραψα, έγραψα».

Όταν, λοιπόν, οι στρατιώτες σταύρωσαν τον Ιησού, πήραν τα ρούχα του και τα μοίρασαν σε τέσσερα μερίδια, ένα μερίδιο για κάθε στρατιώτη. Πήραν επίσης και το χιτώνα, που ήταν χωρίς καμιά ραφή, υφαντός ολόκληρος από πάνω μέχρι κάτω. Είπαν τότε μεταξύ τους: «Ας μην τον σκίσουμε, αλλά να ρίξουμε κλήρο για να δούμε ποιος θα τον πάρει». Έτσι εκπληρώθηκε η Γραφή, που έλεγε:

Τα ρούχα μου μοιράσαν μεταξύ τους 
και το ιμάτιό μου το ’βαλαν στον κλήρο. 

Αυτά έκαναν οι στρατιώτες. Κοντά στο σταυρό του Ιησού στέκονταν η μητέρα του, η αδερφή της η Μαρία, γυναίκα του Κλωπά, και η Μαρία η Μαγδαληνή. Ο Ιησούς, όταν είδε τη μητέρα του και το μαθητή που αγαπούσε, να στέκεται πλάι της, λέει στη μητέρα του: «Αυτός τώρα είναι ο γιος σου». Ύστερα λέει στο μαθητή: «Αυτή τώρα είναι η μητέρα σου». Από κείνη την ώρα ο μαθητής την πήρε στο σπίτι του.

Μετά απ’ αυτό, ο Ιησούς γνωρίζοντας πως όλα είχαν φτάσει πια στο καθορισμένο τέλος, για να εκπληρωθεί η προφητεία της Γραφής, λέει: «Διψώ». Εκεί κοντά, βρισκόταν ένα σκεύος γεμάτο ξίδι. Οι στρατιώτες βούτηξαν ένα σφουγγάρι στο ξίδι, το στήριξαν στην άκρη ενός κλαδιού από ύσσωπο και το ’φεραν στο στόμα του Ιησού. Εκείνος όταν γεύτηκε το ξίδι είπε: «Τετέλεσται». Έγειρε το κεφάλι και παρέδωσε το πνεύμα.

Ήταν παραμονή του Πάσχα, και οι Ιουδαίοι δεν ήθελαν να μείνουν τα σώματα των σταυρωμένων πάνω στο σταυρό την ημέρα του Σαββάτου, γιατί η μέρα εκείνη ήταν πολύ μεγάλη γιορτή. Γι’ αυτό παρακάλεσαν τον Πιλάτο να διατάξει να σπάσουν τα σκέλη τους και να τους πάρουν από ’κει. Έτσι, οι στρατιώτες ήρθαν κι έσπασαν τα σκέλη του πρώτου, έπειτα του άλλου, που είχαν σταυρωθεί μαζί με τον Ιησού· όταν όμως ήρθαν στον Ιησού, δεν του έσπασαν τα σκέλη, γιατί τον βρήκαν ήδη νεκρό. Ένας από τους στρατιώτες τού τρύπησε την πλευρά με τη λόγχη, κι αμέσως βγήκε από την πληγή αίμα και νερό. Αυτός που αναφέρει το γεγονός, το είδε με τα μάτια του, κι αυτό που αναφέρει είναι αληθινό. Ξέρει κι ο ίδιος πως λέει την αλήθεια, ώστε κι εσείς να το πιστέψετε. Μ’ αυτά που έγιναν εκπληρώθηκε ο λόγος της Γραφής: Κανένα κόκαλό του δεν θα συντριφθεί. Κι ένας άλλος λόγος της Γραφής λέει: Θα στρέψουν τα μάτια τους σ’ εκείνον που τον κέντησαν με τη λόγχη.

Διάβασε ξανά το κομμάτι αργά και με προσευχή, βάζοντας τη φαντασία σου να δουλέψει καθώς κάθε σκηνή ξετυλίγεται. Τι βλέπεις, ακούς, αισθάνεσαι, μυρίζεις σε κάθε σκηνή; Ποιο είναι το νόημα για το οποίο έγιναν όλα αυτά για σένα; Άφησε το Άγιο Πνεύμα να σου μιλήσει μέσα από την ιστορία του θανάτου του Χριστού για σένα, σήμερα.

Κύριε Ιησού, ήταν οι αμαρτίες μας που σε έστειλαν στο σταυρό. Εκεί είδαμε τον Βασιλιά μας. Εκεί τελείωσες το έργο της σωτηρίας μας. Εκεί στρέψαμε τα μάτια μας σε σένα, που κεντήσαμε με τη λόγχη. Εκεί η λύτρωση πραγματοποιήθηκε. 
Σ’ ευχαριστούμε για τη θαυμαστή αγάπη σου. Αμήν. 

Ο Βασιλιάς που πεθαίνει

αναρτήθηκε στις 9 Απρ 2012, 12:41 μ.μ. από το χρήστη Νεολαία Ελεύθερων Ευαγγελικών Εκκλησιών

Στην ταινία  του Bernardo Bertolucci με τίτλο «Ο τελευταίος αυτοκράτορας», ένα παιδί γίνεται διάδοχος του αυτοκρατορικού θρόνου της Κίνας. Σ’ αυτή τη μικρή ηλικία, απολαμβάνει όλες τις τιμές και τη χλιδή ενός τέτοιου αυτοκράτορα. Κάποια στιγμή, ο μικρός αυτοκράτορας ρωτάται από τον αδερφό του τί γίνεται όταν κάνει κάτι κακό, ποιές είναι οι συνέπειες των πράξεων του. Και ο μικρός απαντά με αφοπλιστική ειλικρίνεια: «Όταν κάνω κάτι κακό, κάποιος άλλος τιμωρείται αντί για μένα.» Και στη συνέχεια το αποδεικνύει σπάζοντας ένα βάζο με αποτέλεσμα να φέρουν ένα δούλο και να τον δείρουν μπροστά του έτσι ώστε να μη μείνει ατιμώρητη αυτή η κακή πράξη αλλά και να μην τιμωρηθεί ο μικρός αυτοκράτορας. Γιατί πάντα έτσι γίνεται με τους βασιλιάδες, έτσι δεν είναι; Πάντα, εκτός από μια περίπτωση όπου ίσχυσε το ακριβώς ανάποδο και ο Βασιλιάς όχι μόνο πλήρωσε, αλλά μάλιστα πλήρωσε όχι για δικά του λάθη, αλλά για τα λάθη άλλων. Διαβάζουμε στο τέλος του ευαγγελίου του Μάρκου αυτή τη μοναδική αντιστροφή:

Μάρκος 15: 25-27
25 Ήταν δε η τρίτη ώρα, και τον σταύρωσαν. 26 Και η επιγραφή της κατηγορίας του ήταν γραμμένη από πάνω: Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΙΟΥΔΑΙΩΝ. 27 Και μαζί του σταυρώνουν δύο ληστές, έναν από τα δεξιά και έναν από τα αριστερά του.
28 Και εκπληρώθηκε η γραφή, που λέει: «Και λογαριάστηκε μαζί με τους ανόμους».

Ο Βασιλιάς Ιησούς πέθανε έτσι ώστε όλοι εμείς που αρνηθήκαμε την κυριότητα Του στις ζωές μας, που επαναστατήσαμε εναντίον Του, να έχουμε ελπίδα να ανήκουμε πάλι σ’ Αυτόν. Γι’ αυτό και τα νέα που κηρύττει η Βίβλος είναι καλά!
Γιατί ο Βασιλιάς βγήκε απ’ το παλάτι Του, όχι μόνο για να συναντήσει τους υπηκόους του, αλλά ακόμα περισσότερο, για να πεθάνει και να τους σώσει.
Και ακριβώς επειδή ο Χριστός έκανε κάτι τέτοιο, έγινε εφικτό για μας σήμερα να έρθουμε κοντά Του, να έχουμε συγχώρηση αν Του το ζητήσουμε για τα λάθη μας, να έχουμε ελπίδα ότι θα ζήσουμε αιώνια μαζί Του. Αν και επαναστάτες, έχουμε τη δυνατότητα, με τις δικές Του δυνάμεις, να ζήσουμε με υπακοή και υποταγή σ’ Εκείνον.
Αυτό το Πάσχα, σκέψου ακόμα μια φορά. Τί στάση θα κρατήσεις απέναντι σ’ αυτόν τον Βασιλιά;

Ανώνυμοι Αλλοδαποί…

αναρτήθηκε στις 9 Απρ 2012, 6:03 π.μ. από το χρήστη Νεολαία Ελεύθερων Ευαγγελικών Εκκλησιών   [ ενημερώθηκε 9 Απρ 2012, 6:04 π.μ. ]

Είδηση στο site της Ναυτεμπορικής (6 Απριλίου 2012)

Τέσσερις νεκροί από σύγκρουση τρένου με ΙΧ στο Κρυονέρι
Τέσσερις νεκροί είναι ο απολογισμός από την σύγκρουση αμαξοστοιχίας με ΙΧ στο Κρυονέρι, στη συμβολή των οδών Ανοίξεως και Ανεμώνης. Το αυτοκίνητο, στο οποίο επέβαινε ένα ηλικιωμένο ζευγάρι, για άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία ξέφυγε από την πορεία του, ανέβηκε στις ράγες και ακινητοποιήθηκε, την ώρα που ερχόταν η επιβατική αμαξοστοιχία που εκτελούσε το δρομολόγιο Θεσσαλονίκη - Αθήνα. Τρεις αλλοδαποί από το Πακιστάν, οι οποίοι βρίσκονταν κοντά στο σημείο, προσπάθησαν να σπρώξουν το όχημα χωρίς αποτέλεσμα. Νεκροί είναι οι δύο επιβαίνοντες του αυτοκινήτου, δύο αλλοδαποί ενώ ο τρίτος Πακιστανός είναι σοβαρά τραυματισμένος.

Μέσα στον ορυμαγδό ειδήσεων, συνήθως δυσάρεστων, και την αίσθηση ότι οι περισσότερες από αυτές πιθανόν σχετίζονται με το παρόν και το μέλλον μας, μια ακόμη κακή είδηση που τουλάχιστον δε μας αφορά άμεσα μπορεί να περνά και απαρατήρητη πια…

Θα μπορούσε να μείνει και ασχολίαστη. Έτσι κι αλλιώς είναι θλιβερή.

Μόνο που καθώς την ξαναδιάβαζα, σκεφτόμουν ότι θα μπορούσα να είμαι εγώ ο οδηγός του αυτοκινήτου. Και αυτοί οι τρεις «no name» αλλοδαποί, κάποιοι από αυτούς που τις προηγούμενες μέρες είχα διώξει εκνευρισμένος από το τζάμι του αυτοκινήτου μου («επιτέλους πια, σε κάθε φανάρι είναι τουλάχιστον ένας!).

Ναι, ξέρετε, είναι αυτοί που τους αντιμετωπίζουμε συνήθως σαν αυτούς «που γέμισαν τον τόπο», «που κουβαλούν αρρώστιες», «που κλέβουν», «που μας παίρνουν τις δουλειές», «που…».

Ίσως κάποια και να είναι αλήθεια.

Όπως είναι αλήθεια και ότι δύο από αυτούς σκοτώθηκαν και ο τρίτος χαροπαλεύει, προσπαθώντας να ξεκολλήσουν από τις γραμμές καθώς ερχόταν το τραίνο, ένα αυτοκίνητο που θα μπορούσε να είναι το δικό μου…    

Η «Νύχτα» του Βίζελ και η απάντηση του Θεού στην αδικία

αναρτήθηκε στις 25 Μαρ 2012, 12:00 μ.μ. από το χρήστη Νεολαία Ελεύθερων Ευαγγελικών Εκκλησιών   [ ενημερώθηκε 25 Μαρ 2012, 12:01 μ.μ. ]

Ο βραβευμένος με Νόμπελ ειρήνης Εβραίος συγγραφέας Έλι Βίζελ, στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου στάλθηκε μαζί με την οικογένειά του από τους Ναζί σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Εκεί έχασε τους γονείς του, αλλά ο ίδιος επέζησε με χαραγμένο μέσα του για πάντα τον πόνο και την παράνοια της αδικίας που βίωσε στο πετσί του. Στο βιβλίο του «Η νύχτα» περιγράφει λεπτομέρειες αυτής της κτηνωδίας που έζησε. Σε όλο το βιβλίο, ο Έλι Βίζελ κάνει συχνές αναφορές στον Θεό, εκφράζοντας την απορία του για το πού ήταν όταν συνέβαιναν όλα αυτά στο λαό του. Σε κάποιο σημείο λοιπόν του βιβλίου, συγκεντρώνονται για να παρακολουθήσουν τον απαγχονισμό μερικών συμπατριωτών τους, ανάμεσα στους οποίους και ένα παιδί. Και καθώς βλέπουν το παιδί να ανεβαίνει στην κρεμάλα, ακούγεται η φωνή κάποιου να λέει: «Μα πού είναι ο Θεός, πού είναι; Πού είναι τέλος πάντων ο Θεός; Και μέσα μου μια φωνή του απαντούσε: Πού είναι; Να τος μπροστά σου – είναι κρεμασμένος εδώ σ’ αυτή την κρεμάλα». Προφανώς ο άθεος Έλι Βίζελ περιγράφει με το περιστατικό τον «θάνατο» του Θεού μέσα του εκεί στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, αλλά άθελά του, δίνει ακριβώς την απάντηση που και ο ίδιος ο Θεός επέλεξε να δώσει στο πρόβλημα της αδικίας. Γιατί η μεγαλύτερη και οριστικότερη απάντηση του Θεού στην αδικία, δόθηκε επάνω στο σταυρό, όταν ο Χριστός κρεμάστηκε για να τη νικήσει μια για πάντα. Η υπέρτατη νίκη για τους δικούς Του απέναντι στην αδικία, εξασφαλίστηκε όταν ο ίδιος ο Χριστός υπέστη τη  μεγαλύτερη αδικία όλων. Και την υπέστη όχι μόνο από αυτούς που Τον σταύρωσαν, αλλά και από καθένα από μας, για την αμαρτία των οποίων πέθανε.
Γι’ αυτό ο συγγραφέας της προς Εβραίους επιστολής μας προτρέπει:

Εβραίους 12:3 
Γι' αυτό, συλλογιστείτε αυτόν που υπέμεινε μια τέτοια αντιλογία στον εαυτό του από τους αμαρτωλούς, για να μη αποκάμετε, αποθαρρύνοντας τις ψυχές σας.

Βλέπετε, είναι λογικό να νιώθουμε άβολα μέσα σε έναν άδικο κόσμο. Γιατί αν έχουμε δεχτεί τον Χριστό, δεν ανήκουμε σ’ αυτόν τον κόσμο. Είμαστε πάροικοι, είμαστε πολίτες μιας άλλης, ουράνιας Βασιλείας. Και τις αξίες αυτής της Βασιλείας νοσταλγούμε και επιθυμούμε. Προς εκείνη την ημέρα όπου ο Χριστός θα επιστρέψει έχοντας δώσει απάντηση μια και καλή στο πρόβλημα της αδικίας πορευόμαστε. Φυσικά ο Θεός τώρα δεν είναι αδιάφορος στις αδικίες και τις ταλαιπωρίες τις οποίες μπορεί να βιώνουμε. Μας παρηγορεί, μας στηρίζει, συχνά (πιο συχνά απ’ ότι καταλαβαίνουμε) μας ελευθερώνει και μας προστατεύει από κινδύνους. Αλλά η αδικία και το κακό, δεν πρόκειται να εκλείψουν σ’ αυτό τον κόσμο, και σίγουρα όσοι πιστεύουμε στον Χριστό δεν έχουμε ασυλία. Η διαφορά μας είναι ότι σε αντίθεση με άλλους, γνωρίζουμε τι θα γίνει στο τέλος. Κι αυτό μπορεί να είναι δύναμη και ενθάρρυνση για τις φορές που η πραγματικότητα γίνεται ακατανόητη και δύσκολη. Είναι σα να έχουμε διαβάσει την τελευταία σελίδα ενός βιβλίου και βλέπουμε ότι στο τέλος οι ήρωες του βιβλίου π.χ. παντρεύονται. Όσο διαβάζουμε το βιβλίο, μπορεί να γίνονται διάφορα άσχημα πράγματα, οι ήρωες μπορεί να χωρίζουν, να απομακρύνονται μεταξύ τους, να κινδυνεύουν, αλλά όπως και να έχει εμείς γνωρίζουμε το τέλος από πριν. Και γνωρίζουμε ότι στο τέλος θα υπάρξει ένας γάμος. Η εκκλησία θα συναντήσει τον Νυμφίο και η αδικία θα έχει πια για πάντα νικηθεί. 

Αυτό δε σημαίνει ότι είναι εύκολο να ζούμε μέσα σε μια ταλαίπωρη και άδικη ζωή. Έχουμε όμως ελπίδα, και σ’ αυτή την ελπίδα καλούμαστε να ασκήσουμε πίστη. 

Ο πρόλογος του βιβλίου του άθεου Έλι Βίζελ, γράφεται από έναν χριστιανό (περιέργως) γάλλο συγγραφέα, τον Φρανσουά Μοριάκ. Στον πρόλογο λοιπόν του βιβλίου, ο Μοριάκ περιγράφει τη συνάντησή του με έναν Ισραηλινό νεαρό δημοσιογράφο που του εκμυστηρεύτηκε ότι έχασε την πίστη του στον Θεό ακριβώς εξαιτίας των αδικιών που είδε να συμβαίνουν ως ένα απ’ τα παιδιά που ταξίδεψαν μέσα στα τρένα των Ναζί προς τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως. Και ο Φρανσουά Μοριάκ που με πόνο τον άκουγε να περιγράφει τα τραγικά γεγονότα της παιδικής του ηλικίας, κλείνει τον πρόλογο του βιβλίου με τα εξής λόγια:

«Κι εγώ που πιστεύω πώς ο Θεός είναι αγάπη, τι απάντηση μπορούσα να δώσω στον νεαρό συνομιλητή μου…; Τι να του πω; Να του μιλήσω για εκείνον τον Ισραηλίτη, τον αδερφό του, που μπορεί να του έμοιαζε κιόλας, για κείνον τον Εσταυρωμένο που ο σταυρός του νίκησε τον κόσμο; Να τον διαβεβαιώσω πως αυτό που για κείνον ήταν η λυδία λίθος, για μένα είχε γίνει ο ακρογωνιαίος λίθος όλου του οικοδομήματος και πως η αναλογία ανάμεσα στο σταυρό του μαρτυρίου και τις δοκιμασίες των ανθρώπων είναι, κατά τη γνώμη μου, το κλειδί αυτού του ανεξιχνίαστου μυστηρίου μέσα στο οποίο χάθηκε η παιδική του πίστη;… Όλα είναι Χάρη. Αν ο Άχρονος Θεός είναι Άχρονος Θεός, τότε η τελευταία λέξη για τον καθένα από εμάς του ανήκει. Αυτά θα έπρεπε να πω σ’ εκείνο το εβραιόπουλο. Μα το μόνο που κατάφερα να κάνω ήταν να τον αγκαλιάσω και να τον φιλήσω κλαίγοντας.»

Από μέσα προς τα έξω

αναρτήθηκε στις 20 Μαρ 2012, 2:10 π.μ. από το χρήστη Νεολαία Ελεύθερων Ευαγγελικών Εκκλησιών

Φανταστείτε ένα μικρό αγόρι να παίζει ποδόσφαιρο με τους φίλους του στην αυλή του σπιτιού του ένα βροχερό σαββατιάτικο απόγευμα. Η υπόθεση είναι γεμάτη ιδρώτα και λάσπη καθώς το παιχνίδι προχωρά. Το αγόρι περνάει καταπληκτικά αλλά ξέρει πως μετά το παιχνίδι πρέπει να καθαριστεί για το συνηθισμένο σαββατιάτικο βραδινό φαγητό με την υπόλοιπη οικογένεια. Αυτή τη φορά το δείπνο είναι πιο σημαντικό απ’ ό,τι συνήθως, καθώς ο πατέρας θα είναι εκεί επιστρέφοντας από ένα μεγάλο ταξίδι. Δεν τον έχουν δει για αρκετό καιρό. Είναι μέρα γιορτής! Το αγόρι βουτηγμένο στη λάσπη και τον ιδρώτα από την κορφή ως τα νύχια αλλάζει τα βρωμερά ρούχα του και φοράει κάποια άλλα σχετικά καλά και καθαρά. Δεν θεωρεί όμως και τόσο σημαντικό το πλύσιμο. Δεν ενδιαφέρεται γι’ αυτό. Είναι πιο εύκολο να ασχοληθεί μόνο με την εξωτερική του εμφάνιση. Καθώς πηγαίνει προς το τραπέζι για να βρει τη θέση του μαζί με την υπόλοιπη οικογένεια, ιδρώνει ακόμα, τα χέρια του είναι μέσα στη μουτζούρα και αφήνει πίσω του μια μυρωδιά που ούτε διακριτική είναι ούτε ευχάριστη...

Ματθαίος 6:1-8 (Διαβάστε την περικοπή εδώ)

Αυτός είναι ακριβώς ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι στον Ισραήλ προσπαθούσαν να σχετιστούν με τον δικό τους Πατέρα, τον ίδιο το Θεό. Η δικαιοσύνη ήταν ο τρόπος και ο δρόμος για να σχετιστούν μαζί του μέσω της τήρησης των εντολών του, του νόμου του Μωϋσή. Ο Ιησούς στο κεφάλαιο 5 και εδάφιο 1 του ευαγγελίου του Ματθαίου ανεβαίνει στο βουνό και καθώς κάθεται σαν άλλος Μωϋσής για να διδάξει τους μαθητές του, φαίνεται να δίνει έναν άλλο νόμο στους ανθρώπους του Ισραήλ. Στην πραγματικότητα ο Ιησούς όμως, είναι πολύ μεγαλύτερος από τον Μωϋσή και ο νόμος του απευθύνεται προς κάθε έθνος, όχι μόνο τον Ισραήλ. Είναι ο Αγαπημένος Γιος του Πατέρα όπως μπορούμε να δούμε στο κεφάλαιο 3 και εδάφιο 17. Είναι αυτός στον οποίο η καρδιά του Θεού ευαρεστείται. Είναι αυτός που έχει το Πνεύμα του Θεού πάνω του. Θα φέρει δικαιοσύνη για όλα τα έθνη. Ο Ιησούς λοιπόν είναι ο Γιος του Θεού και ο νόμος του αφορά όλα τα έθνη, αλλά σε τι συνίσταται τελικά αυτός ο νόμος; Αυτή είναι μια πραγματικά σημαντική ερώτηση, γιατί η απάντηση σε αυτή θα μας δώσει τον ορισμό για την έννοια της δικαιοσύνης. Τον τρόπο μέσω του οποίου μπορούμε να έχουμε σχέση με το Θεό, όπως οι Ισραηλίτες προσπαθούσαν να κάνουν.

Καθώς μιλάμε για δικαιοσύνη, θα πρέπει να διευκρινίσουμε ότι η δικαιοσύνη που επιβραβεύεται από το Θεό δουλεύει από μέσα προς τα έξω κι όχι το αντίστροφο. Στο κεφάλαιο 5, ο Ιησούς ξεκινά να λέει απίθανα πράγματα. Αρχίζει να δίνει οδηγίες τις οποίες ποτέ κανένας δεν θα μπορούσε να ακολουθήσει. Σηκώνει τον πήχυ πολύ ψηλά. Αμέσως πριν το κεφάλαιο 6 μιλά για τόσο δύσκολα θέματα που αφορούν την ανθρώπινη καρδιά, που μόνο με μια μεταμόσχευση θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν στον εξωτερικό κόσμο. Πώς όμως οι άνθρωποι μπορούν να βρουν αυτή τη νέα καρδιά; Αυτή είναι μια άλλη ερώτηση, αλλά καθώς αρχίζουμε να σκεφτόμαστε γύρω από αυτό το θέμα αρχίζουμε να αισθανόμαστε το πόσο αδύναμοι και αβοήθητοι είμαστε προς αυτή την κατεύθυνση... Έτσι δεν είναι; Μπορεί να αρχίζουμε να αισθανόμαστε φτωχοί στο πνεύμα ή να θέλουμε να πενθήσουμε για την κατάστασή μας ή να ταπεινώσουμε τον εαυτό μας. Λοιπόν, αυτό είναι καλό σημάδι. Γιατί αυτή είναι η ευλογία για την οποία μιλά ο Ιησούς στους μακαρισμούς στην αρχή του κεφαλαίου 5. Με άλλα λόγια, αν συνειδητοποιούμε το πόσο πραγματικά άδικοι είμαστε κι ανίκανοι να ακολουθήσουμε τα λόγια αυτά του Χριστού και αν εμπιστευτούμε στη δική του τέλεια δικαιοσύνη που αποκαλύπτεται στα κεφάλαια που ακολουθούν, τότε πραγματικά μπορούμε να είμαστε εντάξει με το Θεό. Κι αυτό είναι κάτι που συμβαίνει μέσα μας. Ξεκινά από μέσα. Αυτή είναι η δικαιοσύνη που επιβραβεύει ο Θεός. Η δικαιοσύνη που επιβραβεύεται από το Θεό δουλεύει από μέσα προς τα έξω κι όχι το αντίστροφο. 

Στο κείμενό μας, η αλήθεια αυτή ξεδιπλώνεται λίγο περισσότερο με ένα τόνο προειδοποιητικό. Ας δούμε από πιο κοντά πώς η δικαιοσύνη που επιβραβεύεται από το Θεό δουλεύει από μέσα προς τα έξω κι όχι το αντίστροφο. Πρώτα από όλα, αν κάποιος εκτελεί έργα δικαιοσύνης για να αρέσει στους άλλους δεν ανταμείβεται από το Θεό. Κεφάλαιο 6 εδάφιο 1: Να προσέχετε την ελεημοσύνη σας, να μη γίνεται μπροστά στους ανθρώπους, με σκοπό να σας επιδοκιμάσουν. Γιατί αν γίνεται έτσι, μην περιμένετε ανταμοιβή από τον ουράνιο Πατέρα σας. Έτσι νομίζουμε ότι μπορούμε να έχουμε σχέση με το Θεό διατηρώντας μια ατσαλάκωτη εξωτερική συμπεριφορά. Αυτό είναι πραγματικά αστείο. Μοιάζει με ανέκδοτο. Δεν ενδιαφερόμαστε πραγματικά για το Θεό. Ούτε οι Ισραηλίτες ενδιαφέρονταν. Πήραν το νόμο του, την αποκάλυψη του χαρακτήρα του και τον μετέτρεψαν σε ένα τρομερό βάρος για τον καθένα, μόνο και μόνο για να αισθανθούν ότι κάτι κάνουν. Είναι πραγματικά αρκετά πιο εύκολο να ικανοποιούμε ο ένας τον άλλο και να ανταγωνιζόμαστε σε καλές πράξεις, ενδιαφερόμενοι μόνο για την εξωτερική εικόνα. Με αυτό τον τρόπο νομίζουμε επίσης ότι θα ξεφορτωθούμε το Θεό. Είναι πολύ πιο δύσκολο να μετανοήσεις, να δεις την ανικανότητά σου να έχεις σχέση με το Θεό με βάση τις δικές σου δυνάμεις και να αφήσεις τον εαυτό σου να καθαριστεί από ένα καλό μπάνιο. Προτιμάς σαν ένα μικρό παιδί απλά να αλλάξεις ρούχα, αλλά το εσωτερικό παραμένει το ίδιο. Δεν μπορείς να κοροϊδέψεις τον πατέρα όμως. Βρωμάς! Συμπεριφορά σαν κι αυτή δεν αξίζει την ανταμοιβή του Θεού. Η δικαιοσύνη που ανταμείβεται από το Θεό δουλεύει από μέσα προς τα έξω κι όχι το αντίστροφο. Αν κάποιος εκτελεί έργα δικαιοσύνης για να αρέσει στους άλλους δεν ανταμείβεται από το Θεό. 

Δεύτερον, αν κάποιος δίνει σε όσους έχουν ανάγκη για να τιμηθεί από τους άλλους δεν ανταμείβεται από το Θεό. Ας δούμε τα εδάφια 2 μέχρι 4. «Όταν κάνεις ελεημοσύνη, μην το διατυμπανίσεις, όπως κάνουν οι υποκριτές στις συναγωγές και στους δρόμους, για να τους τιμήσουν οι άνθρωποι· σας βεβαιώνω πως αυτή η τιμή είναι όλη κι όλη η ανταμοιβή τους. Εσύ, αντίθετα, όταν δίνεις ελεημοσύνη, ας μη ξέρει ούτε το αριστερό σου χέρι τι κάνει το δεξί σου, για νά ’ναι αληθινά κρυφή η ελεημοσύνη σου. Κι ο Πατέρας σου, που βλέπει τις κρυφές πράξεις, θα σε ανταμείψει φανερά». Οι υποκριτές δίνουν σε όσους έχουν ανάγκη με ένα τρόπο που ουσιαστικά είναι προσφορά για τον εαυτό τους. Θέλουν να δοξαστούν από άλλους για την προσφορά τους, για τη δικαιοσύνη τους, αλλά είναι σκέτοι υποκριτές. Αυτό δεν είναι δικαιοσύνη. Αυτό δεν μπορεί να σημαίνει αληθινή σχέση με το Θεό. Η δικαιοσύνη που ανταμείβεται από το Θεό δουλεύει από μέσα προς τα έξω κι όχι το αντίστροφο. Άνθρωποι που αναζητούν την επιβράβευση των άλλων σίγουρα δεν θα έχουν αυτή του Θεού. Το να δίνει κανείς σε όσους έχουν ανάγκη σημαίνει πως τα χέρια του έχουν μυστικά μεταξύ τους! Τόσο αθόρυβα πρέπει να γίνονται τα πράγματα! Μπορείς να το κάνεις αυτό; Μπορείς να κάνεις κάτι χωρίς το δεξί σου χέρι να ξέρει τι κάνει το αριστερό…; Τό ‘πιασες! Δεν γίνεται! Χρειαζόμαστε μια μεταμόσχευση καρδιάς. Χρειαζόμαστε κάτι να μας αλλάξει εσωτερικά τόσο ριζικά, ώστε να μπορέσουμε να επιδοθούμε σε αληθινά καλά έργα προς τα έξω, εξωτερικά. Αυτό θα έχει ανταμοιβή από το Θεό. Αλλά, αν κάποιος δίνει σε όσους έχουν ανάγκη για να τιμηθεί από τους άλλους δεν θα ανταμειφθεί από το Θεό στα σίγουρα.

Στα εδάφια 5 με 8 βλέπουμε πως αν κάποιος προσεύχεται για να επιδειχθεί στους άλλους δεν ανταμείβεται από το Θεό. «Κι όταν προσεύχεσαι, να μην είσαι σαν τους υποκριτές, που τους αρέσει να στέκονται και να προσεύχονται στις συναγωγές και στα σταυροδρόμια, για να κάνουν καλή εντύπωση στους ανθρώπους· σας βεβαιώνω πως αυτή είναι όλη κι όλη η ανταμοιβή τους. Εσύ, αντίθετα, όταν προσεύχεσαι, πήγαινε στο πιο απόμερο δωμάτιο του σπιτιού σου, κλείσε την πόρτα σου και προσευχήσου εκεί κρυφά στον Πατέρα σου· κι ο Πατέρας σου, που βλέπει τις κρυφές πράξεις, θα σε ανταμείψει φανερά.  Το τι κάνει κανείς στα κρυφά μετράει. Στα κρυφά, εσωτερικά, από μέσα είναι που ο Θεός μπορεί να αρχίσει να μας αλλάζει, απλά γιατί εμείς δεν μπορούμε να αλλάξουμε τους εαυτούς μας. Αυτή είναι αληθινή δικαιοσύνη. Αυτή είναι αληθινή σχέση με το Θεό. Και η προσευχή είναι αληθινή μόνο αν είναι καρπός μιας τέτοιας σχέσης με το Θεό. Διαφορετικά είναι απλά μια παράσταση ώστε οι άλλοι να ακούν και να βλέπουν. Δεν είναι παρά πολυλογία με κενές περιεχομένου φράσεις γεμάτες ψεύτικη ελπίδα ότι θα εισακουστούν χάρη στη χρήση πολλών λέξεων. Στις αληθινές σχέσεις, τα παιδιά τιμούν τον πατέρα κι εκείνος ξέρει τις ανάγκες τους, προτού ακόμα του ζητήσουν κάτι. Αυτή η προσευχή έχει ανταμοιβή. Αλλά αν κάποιος προσεύχεται για να επιδειχθεί στους άλλους δεν ανταμείβεται από το Θεό.

Χρειαζόμαστε τόσο πολύ όλοι μας την ανταμοιβή του Θεού! Ας σταματήσουμε να προσποιούμαστε και να συμπεριφερόμαστε με υποκρισία. Δεν υπάρχει τρόπος και δρόμος να κερδίσουμε μια σχέση με το Θεό προσπαθώντας να είμαστε δίκαιοι από έξω προς τα μέσα. Η δικαιοσύνη που επιβραβεύεται από το Θεό δουλεύει από μέσα προς τα έξω κι όχι το αντίστροφο. Αυτή είναι η δικαιοσύνη του Ιησού Χριστού που απεγνωσμένα χρειαζόμαστε στη ζωή μας. Είναι ο μόνος δίκαιος, ο μόνος τέλειος που έγινε άδικος για να κάνει πέρα όλες τις δικές μας ατέλειες και να μας ντύσει τη δικαιοσύνη του. Εκείνος έχει την ανταμοιβή του Θεού κι εμείς μπορούμε να την έχουμε μόνο μέσω εκείνου. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Ας ζητήσουμε την ανταμοιβή του Πατέρα!

Ακούγοντας κηρύγματα…

αναρτήθηκε στις 14 Μαρ 2012, 2:45 μ.μ. από το χρήστη Νεολαία Ελεύθερων Ευαγγελικών Εκκλησιών   [ ενημερώθηκε 14 Μαρ 2012, 2:47 μ.μ. ]

Μερικές πρακτικές συμβουλές για να ακούμε αποτελεσματικότερα κηρύγματα και ομιλίες:

Πριν από το κήρυγμα
            1. Προσευχήσου για αυτόν που θα μιλήσει, καθώς προετοιμάζεται  
            2. Βρες χρόνο μέσα στη βδομάδα να διαβάσεις τη σχετική βιβλική περικοπή
            3. Ζήτησε από το Θεό να προετοιμάσει την καρδιά σου για το κήρυγμα του Λόγου
Στο κήρυγμα
  1. Πήγαινε στην εκκλησία (πρέπει να είσαι εκεί!)
  2. Δώσε λίγα λεπτά πριν ξεκινήσει το πρόγραμμα και προετοιμάσε με προσευχή την καρδιά σου
  3. Μην είσαι απλά θεατής
  4. Άνοιξε τη Βίβλο σου και παρακολούθησε
  5. Άκου με προσοχή στην ανάγνωση και στο κήρυγμα του Λόγου
  6. Άκου με ταπεινή καρδιά το κήρυγμα του Λόγου
  7. Κράτα σημειώσεις
  8. Μην έχεις από τον ομιλητή προσδοκίες που δεν είναι ρεαλιστικές
Μετά το κήρυγμα
  1. Ζήτησε από το Θεό να σου δώσει τουλάχιστον ένα σημείο που θα πάρεις μαζί σου από το μήνυμα
  2. Συζήτησε το μήνυμα με άλλους
  3. Γίνε εκτελεστής κι όχι απλά ακροατής του Λόγου (Ιάκωβος 1:22)
Μερικές προσωπικές ερωτήσεις…
  • Πόσο εκτιμάς στ΄ αληθεια και σέβεσαι το Λόγου του Θεού (Nεεμίας 8:5, Ψαλμός 138:2);
  • Προετοιμάζεις την καρδιά σου για να ακούσει το Λόγο του Θεού (Ψαλμός 119:18);
  • Βρίσκεις ευχαρίστηση ακούγοντας το Λόγο του Θεού να διακηρύσσεται;
  • Ακούς με προσοχή όταν ο Λόγος διαβάζεται και κηρύσσεται; (Νεεμίας 8:3, Ψαλμός 85:8);
  • Περιμένεις ο Θεός να σου μιλήσει, κάθε φορά που ακούς το Λόγο Του να διακηρύσσεται;
  • Έχεις ένα πράο πνεύμα πρόθυμο να διδαχτεί (Ψαλμός 25:9);
  • Διακατέχεσαι από δέος μπροστά στο Λόγο του Κυρίου (Ησαΐας 66:2, Έσδρας 9:4);
  • Προσεύχεσαι για όσους κηρύττουν το Λόγο σε σένα, ώστε να είναι καθαρά, εύχρηστα σκεύη στα χέρια του Θεού (Α΄ Θεσσαλονικείς 5:25);
  • Όταν ο Λόγος κηρύσσεται, έχεις τη συνείδηση ότι δεν ακούς τα λόγια ανθρώπων αλλά το Λόγου του Θεού (Α΄ Θεσσαλονικείς 2:13);
  • Έχεις τη διάθεση να υπακούς και να εφαρμόζεις όλα όσα ο Θεός σου δείχνει μέσα από το Λόγο Του (Ματθαίος 7:24, Ιάκωβος 1:22-25);
  • Ανταποκρίνεσαι με πίστη, δηλαδή ενεργώντας με βάση αυτά που άκουσες από το Λόγο του Θεού (Εβραίους 4:2);
  • Είναι η καρδιά σου γόνιμο έδαφος που δέχεται το Λόγο και καρποφορεί (Λουκάς 8:15);
  • Έχεις τη διάθεση να αφήσεις το μήνυμα να σε ελέγξει ή μήπως εσύ κρίνεις το μήνυμα;
  • Παίρνεις το μήνυμα προσωπικά (Ιάκωβος 1:22); Μήπως επικεντρώνεσαι περισσότερο στο γεγονός ότι μπορεί να έχει εφαρμογή σε αυτόν που κάθεται δίπλα σου; 
  • Μεταφέρεις στους άλλους ό,τι έμαθες από το Λόγο του Θεού (Β΄ Τιμόθεο 2:2);
  • Εκφράζεσαι με ευγνωμοσύνη κι εκτίμηση για όσους κηρύττουν το Λόγο του Θεού σε σένα (Γαλάτες 6:6, Α΄ Θεσσαλονικείς 5:12-13);

Για ποιο λόγο θέλεις να αλλάξεις;

αναρτήθηκε στις 12 Μαρ 2012, 9:06 π.μ. από το χρήστη Νεολαία Ελεύθερων Ευαγγελικών Εκκλησιών   [ ενημερώθηκε 12 Μαρ 2012, 9:08 π.μ. ]

Για ποιο λόγο θέλεις να αλλάξεις;
Αν έχεις εμπιστευτεί στη ζωή σου τον Ιησού Χριστό, έχεις ήδη μπει σε μια πορεία αλλαγής. Σε μια πορεία μεταμόρφωσης, κατά τη διάρκεια της οποίας μοιάζεις όλο και πιο πολύ σ’ Εκείνον. Και τώρα, σ’ αυτή την πορεία αλλαγής, καλείσαι να εγκαταλείπεις αμαρτωλές συνήθειες και αρνητικά συναισθήματα που σε τραβάνε πίσω. Η αλλαγή βέβαια γίνεται με τη δύναμη του Θεού στη ζωή σου, αυτό δεν πιστεύω να το αμφισβητείς. Η ερώτηση όμως είναι: ποιο είναι το κίνητρο μου γι’ αυτή την αλλαγή; Για ποιο λόγο θέλω να αλλάξω; Είναι βέβαιο ότι υπάρχουν και λάθος λόγοι που να με κάνουν να θέλω να αλλάξω. Ο Tim Chester (You can change, IVP) κάνει τις παρακάτω ερωτήσεις που μας βοηθούν να σκεφτούμε πάνω στο κίνητρο μας για αλλαγή:

Σκέφτεσαι μερικές φορές:
  • Ο Θεός δεν θα με ευλογήσει σήμερα, επειδή τον απογοήτευσα;
  • Ο Θεός δεν θα απαντήσει στις προσευχές μου σήμερα επειδή δεν ήμουν καλός;
  • Πρέπει να ανταποδώσω στον Θεό επειδή αμάρτησα;
  • Πρέπει να αλλάξω, ώστε ο Θεός να με δεχτεί την ημέρα της κρίσης;
Αν απαντήσεις «Ναι» σε κάποια απ’ αυτές τις ερωτήσεις, τότε πιθανόν να προσπαθείς να αλλάξεις για να εντυπωσιάσεις τον Θεό.

Μήπως μερικές φορές:
  • Θέλεις να εξασφαλίσεις ότι οι γύρω σου γνωρίζουν τα καλά πράγματα που κάνεις;
  • Λες «μικρά αθώα ψέματα» για να καλύψεις τις αποτυχίες σου;
  • Θέλεις να εντυπωσιάζεις τους άλλους με το πόσο «πνευματικός» είσαι;
  • Νιώθεις  ότι απογοητεύεις τον εαυτό σου όταν αμαρτάνεις;
Αν απαντήσεις «Ναι» σε κάποια απ’ αυτές τις ερωτήσεις, τότε πιθανόν να προσπαθείς να αλλάξεις για να εντυπωσιάσεις τους άλλους ή για ναι νιώσεις καλά με τον εαυτό σου.
Το πρόβλημα με τα παραπάνω είναι ότι δε μπορούν να φέρουν ουσιαστικό αποτέλεσμα στη ζωή σου. Κι αυτό γιατί χάνουν εντελώς τη σωστή σειρά των πραγμάτων. Όπως γράφει ο Chester, «Δεν αλλάζουμε ώστε να μπορέσουμε να γίνουμε αποδεκτοί απ’ τον Θεό. Γινόμαστε αποδεκτοί απ’ τον Θεό, ώστε να αλλάξουμε. Ο Θεός μας δίνει μια νέα ταυτότητα (παιδιά του Θεού, νύφη του Υιού, κατοικητήριο του Αγ. Πνεύματος) κι αυτή η ταυτότητα είναι η βάση και το κίνητρο για την αλλαγή μας.» 
Ποιο είναι λοιπόν το κίνητρο σου για να αλλάξεις; Μήπως προσπαθείς να κερδίσεις την αποδοχή του Θεού; Είναι αδύνατο. Μήπως προσπαθείς να κερδίσεις την αποδοχή των άλλων; Είναι περιττό. Το πραγματικό κίνητρο να αλλάζεις είναι η απόλαυση της ελευθερίας απ’ την αμαρτία και η απόλαυση σε όσα ο Θεός σου χαρίζει μέσα απ’ τον Χριστό. Κι αυτά είναι πάντα πολύ καλύτερα απ’ όσα σου υπόσχεται η αμαρτία.
Αυτός είναι λοιπόν ένας καλός λόγος για να αλλάζουμε: Να απολαμβάνουμε τη ζωή μας με τον Χριστό!

1-10 of 19