Boek Recensie

In een economie is het bekend dat een productiefactor kapitaal nodig heeft om goederen en diensten te produceren. Wanneer een bepaald actief wordt voorzien van een prijskaartje en vervolgens wordt verkocht, zal het kapitaalgoed vervolgens voortdurend onzekere rendementen opleveren. Adam Smith definieert kapitaal als ‘het deel van de mannelijke handel dat de man verwacht te verdienen’. Dit soort handel wordt door hem vooral beïnvloed door de voorraden, bij hem de Engelse term ‘stock’ of oud-Engels voor stronk. Smith heeft alle roerende goederen, dus zelfs de volledig ingegroeide wortelstronken, van de boerderij verkocht. Kortom, Smith had bijzonder veel moeite om zijn rendement daadwerkelijk te realiseren. Het feitelijk gerealiseerde lange termijn rendement op kapitaal, per kapitaalgoed, is dan ook mijn kritiek op het te belasten populaire rendement ‘r’ van Thomas Piketty in zijn boek: Kapitaal in de 21ste eeuw. Kortom de discussie zal niet gaan over de verdeling, maar over de hoogte van het vereiste rendement. 

Label: kapitaalgoederen, productiviteit, welvaartsverdeling  

© 2016 F.N. Heinsius