Babiogórski Park Narodowy

Babiogórski Park Narodowy

 |  



Babiogórski Park Narodowy (BPN) usytuowany jest w południowej Polsce w powiatach suskim i nowotarskim, województwie małopolskim. Został on utworzony w 1954 roku a jego symbolem jest okrzyn jeleni, roślina, którą chętnie obgryzają właśnie wymienione zwierzęta.
Z racji tego, że jest to teren w całości chroniony, przestrzega się turystów o zachowanie porządku i względnej ciszy, tak aby nie zakłócać zwierzętom ich egzystencji na tych terenach.

Babiogórski Park Narodowy powstał na mocy Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 października 1954 roku (Dz. U. Z 4 II 1955 r. Nr 4, poz. 25). Powierzchnia Parku wynosiła 1703,70 ha, w tym 97 ha gruntów prywatnych. Rezerwat ścisły obejmował 1049,88 ha, a rezerwat częściowy 624,89 ha. Na fakt utworzenia Babiogórskiego Parku Narodowego wpłynęło wiele czynników, między innymi klasycznie wykształcony układ pięter roślinnych, zespół roślinności naskalnej i jedyne w Polsce stanowiska roślin: okrzyn jeleni i rogownica alpejska. W partii szczytowej Babiej Góry występuje jedyne w Beskidach piętro halne oraz wiele zanikających stawków osuwiskowych.

W 1977 roku objęto Babią Górę w granicach Parku Narodowego statusem Rezerwatu Biosfery i włączono do programu UNESCO-MAB "Człowiek i biosfera". Ponad 20-letnie starania o powiększenie Parku przyniosły efekt w 1997 roku. Rozporządzeniem Rady Ministrów powiększono obszar parku do 3391,55 ha. Utworzono również otulinę o powierzchni 8437 ha.

FLORA

Na terenie parku opisano 500 gatunków roślin naczyniowych, prawie 200 gatunków mchów oraz liczne porosty, glony i wątrobowce. Występuje tutaj 70 gatunków wysokogórskich oraz 54 objęte ochroną gatunkową. M.in. mają tu swoje stanowiska tak rzadkie w Polsce gatunki roślin, jak: okrzyn jeleni, rogownica alpejska, wyblin jednolistny, turzyca pchla, tocja karpacka, tojad morawski, zimoziół północny.

Na Babiej Górze widoczny jest piętrowy układ roślinności górskiej. Są to następujące piętra wraz z charakterystycznymi roślinami:

  • regiel dolny (700-1150 m n.p.m.): buk zwyczajny, świerk pospolity, jodła (sięgają do 45 m wysokości i 350 cm obwodu pnia; zobacz: Gruba Jodła), żywiec cebulkowy, czosnek niedźwiedzi
  • regiel górny (1150-1350 m n.p.m.): świerk
  • piętro kosodrzewiny (1350-1650 m n.p.m.): kosodrzewina, jarzębina, kostrzewa pstra, zawilec narcyzowy, goździk okazały, lilia złotogłów
  • piętro alpejskie (1650 – 1725 m n.p.m.): sit skucina, kosmatka brunatna, rogownica alpejska (endemit babiogórski)

Symbolem parku jest okrzyn jeleni (endemit), który występuje tylko w Babiogórskim Parku Narodowym. Z innych rzadkich roślin występują także: rogownica alpejska, wyblin jedno listny, zimoziół północny, turzyca pchla, tocja karpacka, tojad morawski.

FAUNA

  • 105 gatunków ptaków (wliczając dzięcioły i puchacze).
  • Ssaki takie jak jelenie, rysie, wilki i niedźwiedzie.
  • Owady, zwłaszcza chrząszcze, wliczając unikatowe gatunki.




Widok z Sokolicy, widoczne piętra roślinności na Babiej Górze


Piętro kosówki na Babiej Górze


Comments