800mollana-2.jpg (480×401)

 

علم و شناخت

 

مولانا، اصل انسان را بينش مى‌داند و معتقد است بينش بر دانش رجحان دارد. هم‌چنين بينش برتر را، بينش فراحسّى و حقيقت‌ياب مى‌داند. به اعتقاد مولانا، دانش حقيقى، دانشى است كه جان را دگرگون سازد و صفات و اخلاق آدمى را ارتقا بخشد. در نظر مولانا علم از نازل‌ترين مرتبه‌ى آگاهى تا عالى‌ترين مرتبه‌ى آگاهىِ بشر را دربر مى‌گيرد  و بر قصور فهم عامه‌ى مردم در اين خصوص متأسف است.

 

جان نباشد جز خبر در آزمون

هركه را افزون خبر، جانش فزون

جانِ ما از جانِ حيوان، بيش‌تر

از چه؟ زآن رُو كه فزون دارد خبر

)دفتر دوم، 7-3326)

 

علم، دريايى است بى‌حدّ و كنار

طالب علم است غوّاصِ بِحار

گر هزاران سال باشد عمر او

او نگردد  سير خود از جستجو

)دفتر ششم، 2-3881)

 

اى دريغا عرصه‌ى افهامِ خَلق

سخت تنگ آمد، ندارد خلق، حلق

)دفتر سوم، 13)