mining accidents theory

  Facebook   

http://translate.google.com/


Teoria wypadków w górnictwie


The authors of the site, its algorithms and data ACCEPT NO LIABILITY UNDER ANY CIRCUMSTANCES FOR ANY USE OF ANY INFORMATION OBTAINED FROM THIS SITE !
Autorzy strony, jej algorytmów i publikowanych danych NIE PRZYJMUJĄ ŻADNEJ ODPOWIEDZIALNOŚCI pod żadnym pozorem,  przy wykorzystywaniu informacji publikowanych na tej stronie i stronach związanych.
Odwiedzając prezentowane strony internetowe przyjmuję do wiadomości, że nie wolno mi bez zgody autorów stosować w praktyce omawianych zależności i prezentowanych wniosków. Jednocześnie oświadczam, że jeżeli zastosuję w praktyce prezentowane rozwiązania zapłacę autorom stosowne wynagrodzenie wynikające z obowiązującego prawa, a w szczególności wynikające z domniemanych korzyści i domniemanych oszczędności, które mogłem uzyskać stosując prezentowane materiały na tych stronach i stronach związanych.


Autor: Dr inż. Jacek Dunajewski

Współpraca: Margarita Dunajewska, Michał Dunajewski

 

mailto: jacek.dunajewski@gmail.com

site: https://sites.google.com/site/miningaccidents/

prognoza zagrożeń naturalnych w górnictwie


Copyright © 2002-2011 Margarita Dunajewska All rights reserved



Somebody could ask: how satellites affect the behavior of the liquid below the crust of the Earth or how it affects the behavior of the substance forming the Earth's mantle?

http://translate.google.com/

 

Istota zagrożeń naturalnych w górnictwie

wynikających z oddziaływania potencjału ciał niebieskich.

 

Działalność górnicza to zazwyczaj proces pozyskiwania określonych minerałów polegający na wydobyciu ich na powierzchnię naszej planety. Wydobycie na powierzchnię określonej partii danej „substancji” to jednocześnie powstanie pustej przestrzeni w górotworze. Przestrzeń, którą zajmował dany „minerał” to też powstałe do jego wydobycia wszelkie drogi transportowe.

Prowadząc wydobycie danej substancji /np. węgiel kamienny/ w praktyce należy często urabiać towarzyszące mu substancje. Wszelkie substancje takie, jak skały płonne i pojawiająca się woda oraz uchodzące gazy /np. metan/ to w zasadzie norma w bieżącej działalności górniczej.

Dalsze rozumowanie prowadzone będzie dla opisu działalności górniczej prowadzonej dla potrzeb wydobycia węgla kamiennego w rejonach geologicznych w pobliżu miasta Katowice.

Budowa geologiczna tych terenów oraz współrzędne geograficzne mają istotne znaczenie. Analogiczne rozumowanie można przeprowadzić dla kopalń rud miedzi zlokalizowanych np. w rejonie Legnicy. Należy pamiętać o uwzględnianiu metod urabiania z wykorzystaniem materiałów wybuchowych.

Węgiel kamienny wydobywamy zazwyczaj z pokładów, których grubość /miąższość/ jest większa niż jeden metr. Techniki ścianowego prowadzenia urobku wymagają, aby bieżące czynności wykonywane były na przestrzeni np. 100, 200 metrów.

Prowadzenie ściany ma sens ekonomiczny, gdy jej praca będzie odbywać się na przestrzeni /wybiegu/ np. 1000 m.

Wymiary powstającej wolnej przestrzeni to 1*100*1000 metrów lub odpowiednia wielokrotność. Do tej przestrzeni wykonane są drogi transportowe, których wymiar liczony w przekroju to np. 2 metry lub więcej.

Długość wyrobisk transportowych /korytarzowych/ bywa rzędu 1000 metrów i więcej.

Zachowanie się tych wolnych /zazwyczaj pustych/ przestrzeni powstałych po wydobyciu jest przedmiotem tej analizy. Traktowane są one jako nieciągłość w strukturze, podobnie jak naturalne nieciągłości i mogą być miejscem zaistnienia niekorzystnych zjawisk.

 

Opisy struktury wnętrza Ziemi dostępne w literaturze nie są ze sobą zgodne. Wynika to z ciągłego badania tej struktury i poznawania jej. Dla naszych wywodów wystarczający będzie schemat prezentowany na stronie: http://pl.wikipedia.org/wiki/Ziemia


Źródło:

Praca własna, based on the public domain image File:Earth-crust-cutaway-english.png by Jeremy Kemp.

Translation to Polish language Farmer Jan

patrz:

http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Plik:Earth-crust-cutaway-polish.svg&filetimestamp=20070915164716

licencja: GNU. Free Documentation License (http://www.gnu.org/copyleft/fdl.html)


Rozpatrywana Skorupa Ziemska ma stan skupienia stały. Zakładamy, że w rozpatrywanym przypadku, Skorupa Ziemska /rejon miasta Katowice/ jest strukturą ciągłą w ujęciu makro. W przeciwieństwie do obszarów, typu Hawaje. Dla istoty przeprowadzanego rozumowania, na tym etapie, zaniedbuje się /pomija/ nieciągłości geologiczne, które występują w rozpatrywanej okolicy.

 

Zachowanie się wyrobisk górniczych znajdujących się w rozpatrywanej Skorupie Ziemskiej wynika ze sposobu prowadzenia robót górniczych i zachowania wręcz elementarnych zasad postępowania /bezpieczeństwa/. Występują jednak pewne zjawiska naturalne, które powinny być brane pod uwagę przy projektowaniu i prowadzeniu prac górniczych. Na obecnym etapie nie wnika się w rozważania szczegółowe dotyczące cech danego masywu skalnego.

Patrząc w głąb Ziemi po strukturze zwanej Skorupą Ziemi zazwyczaj opisywana jest przestrzeń nazywana Płaszczem Ziemi. Obecny stan wiedzy o tych przestrzeniach pozwala podzielić je na tzw. Płaszcz Górny i Płaszcz Ziemi. W literaturze przyjmuje się, że Płaszcz Ziemi to przestrzeń, której stan skupienia materii jest w postaci ciekłej.

Dla dalszego rozumowania pomijamy istnienie różnego rodzaju nieciągłości na styku Skorupy Ziemskiej i Płaszcza Ziemskiego. Zakładamy, że mamy przypadek granicy fazy stałej i fazy ciekłej. Z tych względów nie rozpatruje się w początkowym etapie zachowania się formacji zwanej litosferą.

W literaturze opisywane są następne elementy struktury /patrząc dalej w głąb np. Jądro/ .

 

Opisując przestrzeń nazywaną Płaszczem Ziemi często spotykamy się ze stwierdzeniem, że substancje ciekłe tworzące Płaszcz Ziemi znajdują się w ruchu typu konwekcja cieplna. Ruch ten ma wynikać, według niektórych uczonych, z transportu ciepła płynącego z wnętrza Ziemi. Ciepło to jest wytwarzane w reakcjach jądrowych przebiegających we wnętrzu Ziemi /pogląd dyskusyjny/.

Badania zachowania się struktur Ziemi doprowadziły do odkrycia różnicy w prędkości obrotowej Płaszcza Ziemi i Jądra Ziemi. Autorem tych odkryć jest Polak prof. Adam Dziewoński, pracujący na Uniwersytecie Harvarda w Cambridge w Stanach Zjednoczonych /obecnie na emeryturze/. Zespół prof. Dziewońskiego zaobserwował, że jądro wewnętrzne obraca się szybciej niż powierzchnia Ziemi.

 

Ruch substancji w przestrzeni zwanej Płaszczem Ziemi ma, moim zdaniem, zasadnicze znaczenie dla wielu zjawisk obserwowanych na powierzchni Ziemi i w Skorupie Ziemi. Ruchy mas płynnych tworzących tzw. Płaszcz Ziemi odpowiedzialne są za pękanie Skorupy Ziemi. Obserwujemy to w postaci trzęsień Ziemi.


 


Mechanizm tego oddziaływania jest analogiczny do mechanizmu pływów morskich /przypływy i odpływy/. http://pl.wikipedia.org/wiki/P%C5%82ywy_morskie

 

Dość powszechnie przyjmuje się za pewnik, że naturalny satelita Ziemi - Księżyc jest odpowiedzialny za istnienie na Ziemi zjawiska zwanego przypływem i odpływem morza. Tłumaczone jest to przyciąganiem mas wody morskiej przez masę satelity, krążącego po orbicie.

Ziemia w tym przypadku widziana jest jako ciało stałe ze znajdującą się na jego powierzchni cieczą /woda morska/. 

     Można zadać pytanie: 

 jak satelita wpływa na zachowanie się cieczy znajdującej się pod Skorupą Ziemi czyli jak wpływa na zachowania się substancji tworzących Płaszcz Ziemi?

W Internecie dostępne są daty i inne wskaźniki dotyczące trzęsień Ziemi. Analiza tych danych pozwoliła stwierdzić, że można wykazać bezpośredni wpływ oddziaływania ciał niebieskich na zjawiska typu trzęsienia Ziemi.

Analiza równań bilansów masowych i sił w rozpatrywanym układzie prowadzi do wniosku, że zachowanie się substancji tworzących Płaszcz Ziemi wpływa na ruchy skorupy ziemskiej obserwowane jako trzęsienia i erupcje wulkaniczne. W skali lokalnej objawia się jako zmiana stężenia gazów w górotworze.

Wartości parametrów fizycznych charakteryzujących oddziaływanie ciał niebieskich na otoczenie są zmienne gwałtownie w znanych przedziałach czasowych.

Ta gwałtowność zmian widoczna jest np. w praktyce prowadzenia wydobycia węgla kamiennego. Nagłe wyrzuty.

Na podstawie przedstawionych założeń, opracowałem sposoby obliczania dat i miejsc zaistnienia omawianych zjawisk.

Obliczone daty publikowane były lub są w Internecie. Kilka prognoz było właściwie przewidziane /obliczone/.

Obliczane daty i miejsca ewentualnych zdarzeń wynikają z bilansów przestrzennych i, co należy mocno podkreślić, nie mają nic wspólnego z metodami stosowanymi przy opisach astrologicznych. Potwierdził to list od zawodowych amerykańskich astrologów proszący o wyjaśnienie moich sposobów obliczania tych dat.

Dla potrzeb prowadzenia bieżącej działalności górniczej opracowałem metody prognozowania zaistnienia zdarzeń na konkretnym obszarze. Metody te opierają się na głównym założeniu mówiącym o wędrujących falach „zagęszczonej” materii. Przykładowy wykres /po wstępnym uporządkowaniu/ przedstawia rysunek.

GO:

https://sites.google.com/site/miningaccidentskatowice/


Materiał publikowany wyżej został zaprezentowany w Katowicach w siedzibie WUG-u w dniu 2010-11-04.


Przyjęcie w rozważaniach modelu wędrujących fal "zagęszczonej" materii implikuje wiele analogii do wszelkich modeli opisujących zachowanie się konstrukcji budowlanych, a w szczególności zjawisk rezonansowych. Pracując maszynami w wyrobisku wytwarzamy lokalne drgania o niewielkiej energii i niewielkiej amplitudzie. Może jednak nastąpić znany już z techniki mostowej przypadek rezonansu. Przypomnijmy, że w trakcie przemarszu przez most żołnierze mają stosować "krok swobodny" co ma zapobiec zjawisku rezonansu.
Podobnie może być w górnictwie podziemnym. Zaprzestanie chwilowe pracy np. kombajnu może zapobiec zjawisku rezonansu. I w takim przypadku postronny górnik nie odczuje żadnych niepokojących zjawisk.
Chwilowe zaprzestanie wszelkich czynności w wyrobisku może okazać się skutecznym środkiem zapobiegawczym chroniącym przed lokalnym 
wstrząsem !

     Stosowany powszechnie w polskim górnictwie system wymiany załogi zatrudnionej bezpośrednio przy urobku, powoduje zazwyczaj chwilowe ograniczenie wszelkiego oddziaływania na górotwór. Te chwile widoczne są na wykresie pokazującym godzinową aktywność górotworu. Potwierdza to słuszność analogi do przechodzących żołnierzy przez most /efekty rezonansu/.

Cykliczność zjawisk.

Opisywane oddziaływania wzajemne między ciałami tworzącymi układ planetarny powtarzają się cyklicznie. Wynika to z istoty ruchu obiegowego wokół Słońca i z ruchu wirowego wykonywanego wokół własnej osi obrotu danego ciała niebieskiego.

Ta cykliczność to okresowość roczna i dobowa /jako najistotniejsze/. Tę cykliczność widzimy na wykresach obrazujących pracę górotworu. Wykresy:






Widzimy wyraźny cykl roczny i możemy zauważyć cykl dobowy. Wykresy sporządzono dla obszaru miasta Bytom. Postać wykresów zależna jest bardzo od struktury geologicznej danego obszaru górniczego.

Minimalne i maksymalne wartości na przedstawianych wykresach odpowiadają odpowiednio rocznemu i dobowemu ekstremum potencjału. Należy przypomnieć, że nie liczymy tych chwil według wzajemnych odległości między obiektami tylko według wartości sił wzajemnego oddziaływania. Model matematyczny opisujący wzajemne reakcje siłowe pozwala wyróżnić dwa rodzaje sił w rozpatrywanym układzie. Pierwsze to klasyczne siły wynikające z tradycyjnych statycznych praw grawitacji oraz siły wynikające z wzajemnego przemieszczania się /prędkość/.

Obszar Bytom jest przykładem przewagi zwykłych sił statycznych. Natomiast obszar Lubin to przykład występowania sił statycznych i sił wynikających z prędkości przemieszczania się wzajemnego. W takim przypadku mamy dwa minima i dwa maksima w rocznym okresie.

Cykliczność zjawisk wstrząsowych w górotworze jest oczywiście efektem oddziaływania wzajemnego sił natury, ale także efektem ingerencji człowieka w górotworze.  Pokazane wyżej przykłady cykliczności należy uzupełnić o przypadek pracy ciągłej w danym zakładzie wydobywczym.

Uruchomiona obecnie /maj 2012/ ciągła praca w Kopalni Silesia uwidacznia bardzo ciekawy wpływ tego rytmu na górotwór. Następuje wyrównanie naprężeń!



Eksploatacja górotworu to tworzenie w jego strukturze kolejnych nieciągłości przestrzennych o mikro i makro wymiarach. Te nieciągłości natura chce zniwelować i doprowadzić do ciągłości danego ośrodka.
Umiejętne planowanie wszelkich prac w górotworze może skutecznie niwelować niebezpieczne dla załogi i otoczenia reakcje naturalne danego górotworu.
Praktyka górnicza zna i stosuje metody uwalniania naprężeń w górotworze dzięki prowadzeniu odpowiednich zabiegów z zastosowaniem materiałów wybuchowych lub inne sposoby.

Niestety nie zawsze prowadzona jest odpowiednia analiza zachowania się górotworu.
Można przykładowo przeanalizować zachowanie się górotworu w okolicach Bytomia.
Rysunek przedstawia stan górotworu bezpośrednio po zdarzeniu z dnia 2011-07-19.
/rysunek dostępny obecnie na stronie .../ 

Kolorem żółtym zaznaczona jest prognoza maksymalnych wstrząsów. Prognoza ta wynika z bilansu energetycznego omawianego górotworu.
W dniu 2012-11-21 zanotowano wstrząs, który graficznie odpowiada wartościom zaproponowanym na tym wykresie.

Widzimy, że względne uspokojenie dynamiki górotworu było tylko pozorne. Wykres ten pokazuje bardzo duże rezerwy mocy w górotworze, która może skutkować wstrząsami o znacznej sile/energii/. Wykres ten pokazuje niewłaściwą politykę prowadzenia intensywności wydobycia.


cdn



Część jak i całość utworów zamieszczonych na tej witrynie internetowej nie może być powielana i rozpowszechniania lub dalej rozpowszechniana bez pisemnej zgody autorów. 


This material may not be published, broadcast, rewritten, or redistributed.

Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części bez zgody autorów z naruszeniem prawa jest zabronione.

Copyright © 2002-2012 Margarita Dunajewska All rights reserved


 eXTReMe Tracker

Słownictwo: materiał z pl.wikipedia.org

Epicentrum - miejsce na powierzchni skorupyziemskiej położone w najbliższej odległości (prostopadle) nad ogniskiem trzęsienia ziemi (hipocentrum). Obszar położony wokół epicentrum, zwany obszarem epicentralnym jest miejscem największych zniszczeń. http://pl.wikipedia.org/wiki/Epicentrum

Hipocentrum to położone w głębi Ziemi źródło rozchodzenia się fal sejsmicznych, czyli ognisko trzęsienia Ziemi. Prostopadle nad hipocentrum, na powierzchni Ziemi, znajduje się epicentrum. Hipocentrum oznacza też punkt na powierzchni Ziemi położony dokładnie pod miejscem wybuchu w atmosferze np. bomby atomowej.

Lokalizowanie hipocentrum odbywa się dzięki pomiarom fal sejsmicznych. Istnieje jednak spora niepewność wyniku, która rośnie wraz z długością fali. Jest to bardzo ważne, gdyż silne trzęsienia ziemi najczęściej uwalniają większość swojej energii w falach o bardzo dużej długości. W takim wypadku precyzyjne zlokalizowanie hipocentrum jest bardzo utrudnione. 


1= Epicenter, 2=Hypocenter and 3=Fault

patrz: http://pl.wikipedia.org/wiki/Epicentrum

Č
Ċ
ď
Jacek Dunajewski,
6 lis 2012, 22:38
Comments