Wellcom

فهرست مطالب سایت

901days since
مانده تا روز جهانی کوروش کبیر

پیوندهای علم و دانش روز

آمار بازدید از سایت

آمار کامل بازدید از سایت

آمار بازدید از سایت بر اساس کشور

نستعلیق

Pege Rank

google translate

ماهی های آکواریومی

اسکار

اسکارها ماهیان بزرگی هستند . ماهیان با دوامی هستند که بین همه با تجربه ها و هم مبتدیان بطور مساوی موردتوجه است . همچنین برای کسانی که آکواریوم دار نیستند ، نیز اسکار بعنوان یک ماهی بزرگ ترجیح داده می شود . نام علمی که هم اکنون این ماهی با آن شناخته می شود ASTRONATUS OCELLATUS است . همان طور که بیان شد اسکارها ماهیان بزرگی هستند . آنها میتوانند تا 35 cm رشد کنند . البته درست است که این سایز در آکواریوم های معمولی بسیار نادر است ولی این ماهی در این گونه آکواریوم ها تا حدود 25cm رشد میکنند . اسکارها باید در آکواریوم هایی حداقل باندازه ی 45×45×80 نگهداری شوند . این اندازه به انها مکانهایی را برای حرکت کردن داده و به انها اجازه رشد کردن و بزرگ شدن می دهد . اگر میخو اهید اسکار به سایز واقعی خود نزدیک شود انرا در یک آکواریوم بزرگ که دارای فضای کافی برای شنا کردن است قرار دهید و نیز فیلتراسیون آنها را به طور منظم انجام دهید .ماهي اسكار را ميتوان با ديگر ماهيان خانواده سيكليده امريكائي همانند پرت و سورم و تكزاس و جك دمپسي و ديگر گونه هاي اين خانواده و همچنين با ديگر ماهيهاي گوشتخوار نظير پيرانا و نايف و اروانا و پنگوسي به شرط انكه هم جثه با همديگر باشند براحتي نگهداري کرد.  اگرخواهان رشد آنهاهستیدشرایط آب آکواریوم شما بسیار حیاتی است مخصوصاً زمانی که تمایل به تکثیر آنها دارید . اسکارها به تغییرات آب زیادی نیازمندند . اگر آنها برای مدتی در آب فقیر نگهداری شوند دیر یا زود نسبت به شرایط آب بسیار حساس خواهند شد و سپس برای پذیرش انواع بیماریها و مشکلات آماده خواهند شد . مهمترین و مطرحترین مشکل اسکارها حفره ایست که در سر آنها ایجاد می شود بنظر می رسد که حفره ی ایجاد شده در سر آنها همچون فرسایش خط پهلویی در ماهیان دریایی است که اصولاً مربوط به شرایط بد آب و کمبود ویتامین C می باشد . انگلهای روده منجر به کمبود ویتامین C  و سپس حفره خواهند شد . در نگهداری اسکارها داشتن درجه ای از شوری در آب حیاتی می باشد . اضافه کردن نمک زمانیکه اسکارها تخم ریزی کرده اند سرعت از تخم درآمدن بچه ها را بالا خواهد برد .

تغذیه اسکارها سخت نیست ولی بعضی اوقات با ناکامیهایی همراه خواهد بود . آنها هر چیزی اعم از ماهیهای زنده ، تا کرمهای خاکی را خواهند خورد ولی بعضی اوقات و نه اغلب آنها سعی میکنند با نخوردن بعضی چیزها صاحب خود را به سمت غذای مورد علاقه خود هدایت کنند . ولی شما میتوانید با تنوع غذایی و فراهم کردن غذای مورد علاقه شان در چنین دامی نیفتید . تغذیه با "پلت" ها ممکن است خیلی کثیف کننده باشد که در این شرایط به تعویض مداوم آب و فیلتراسیون مناسب نیاز است . احتمالاً یکی از مسائلی که آنها را محبوب ساخته شخصیت آنهاست . اسکارها به صاحب خود وابسته خواهند شد که این رابطه در مقایسه با ارتباط آنها با سایرین متفاوت خواهد بود . آنها شبیه بچه ی۲ ساله ای هستند که اگر چیزی روال عادی خود را طی نکند و برخلاف خواسته آنها باشد قهر میکنند . البته این رفتار در آنها غیر عادی نیست . وقتی از چیزی راضی نباشند در کف آکواریوم دراز می کشند تا اینکه همه چیز طبق خواسته شان تغییر کند .

تشخیص جنسیت اسکارها هم نوعی هنر از نوع خودش است . البته با وجود اینکه بعضی از کتابها راههایی را مشخص می کنند که از جمله تفاوت در رنگ و حالات و ... ولی بهترین و مطمئن ترین راه خریدن تعدادی اسکار جوان و بزرگ کردن آنها به منظور انتخاب یک جفت بصورت طبیعی از بین انهاست . تئوری ریاضی که در این مورد وجود دارد این است که اگر شما تعداد شش جفت یا بیشتر اسکار جوان بخرید طبق محاسبات ریاضی میتوانید حداقل یک جفت مناسب از انها را جدا کنید . این بهترین روشی است که اگر شما بخواهید و صبر لازم را داشته باشید. زیرا اسکارها باید به سن 18 ماهگی و اندازه 15 – 20 سانتیمتر برسند تا قادر به تولید مثل باشند . ولی اگر شما عجله دارید یکی از راهها نگاه کردن به لوله تخمی و مقایسه انهاست که در نرها نوک تیزتر است درحالیکه ماده ها دارای لوله تخمی کوچکتر و گردتری هستند ولی هنوز هم شما به تعداد ماهی برای مقایسه نیاز دارید .

یکی از علائمی که نشان می دهد اسکارها برای تخم ریزی آماده هستند اینست که انها شروع به پاک کردن مکانی خواهند کرد و یا حفره ی عمیقی برای تخم ها ایجاد خواهند کرد . هم ماهی نر و هم ماده اینکار را انجام خواهند داد . هر دوی آنها نگهداری و مراقبت از خانه را بین خود تقسیم کرده و حمایت و بزرگ کردن بچه ها را انجام می دهند . روحیه تهاجمی آنها در طول مدت تخم گذاری و پرورش بچه ها افزایش خواهد یافت . بچه ها تقریباً پس از 4 روز از تخم بیرون می آیند . میتوانید بچه ها را از والدین جدا کرده و مستقلاً بزرگ کنید . تغذیه بچه ها با میگوهای آب شور کوچک که با دل گاو مخلوط شده است خواهد بود.

اگر یک جفت اسکار جوان و سرحال که تازه همدیگر را انتخاب کرده اند و با هم جفت شده اند را با یکدیگر در یک آکواریوم نگهداری کنید. خیلی زود شاهد تخم ریزی آنها خواهید بود. اسکار دوست دارد تخمهایش را در کف و روی سطحی صاف بریزد. تخمهای اسکار چسبندگی دارند و به شکل گرد و قهوه ای رنگ و هر عدد آن تقریباً اندازه یک عدد ماش است. در کف آکواریوم بهتر است یک تخته سنگ صاف قرار دهید. ( بهتر است تخته سنگ از جنس مرمریت یا گرانیت باشد که تخمها را خراب نکند. سنگهای گچی یا آهکی تخمها را فاسد می کنند. ) آکواریوم باید دارای فیلتر مناسب، اکسیژن کافی، نور کافی باشد. به مولدین باید غذای مناسب داده شود. بهترین غذا برای آنها غذاهای زنده مثل ماهی رودخانه، بچه قورباغه و آبزیان بزرگ هستند. روزانه یکبار کاملاً آنها را خوب سیر کنید و غذاهای اضافی را از آب خارج نمایید و مقداری از آب را تعویض کنید. ( بعضی اوقات اشخاص تعداد زیادی ماهی رودخانه را در آکواریوم می ریزند و آنها تعدادی را می خورند و بقیه را می کشند و رها می کنند. چون سیر می شوند و بیشتر از آن میل به خوردن ندارند، از طرفی دوست دارند هیچ مزاحمی در آکواریومشان نباشد. بعد از چند ساعت ماهی های مرده رودخانه ای در آکواریوم اوضاع خرابی را بوجود می آورند. بتدریج اکسیژن آب اشکال پیدا می کند و آلودگی آب باعث تلف شدن جفت اسکار شما خواهد شد) چنانچه غذای زنده در اختیار نداشتید می توانید دل گاو یا گوسفند را تمیز کنید و به اسکارها بدهید.

اسکارهای جفت شده که در یک آکواریوم تنها هستند. خیلی زود سنگ کف را بعنوان محل تخم ریزی انتخاب می نمایند و آنرا شروع به تمیز کردن می کنند. زمانیکه نر و ماده بر روی سنگ بروند و شروع به تمیز کردن آن بکنند، لحظات تخم ریزی نزدیک می شود. که ابتدا با بیرون آمدن لوله تخم ماهی ماده از زیر شکمش که تقریبا به اندازه 3 میلیمتر خارج می شود و شکل لبه آن گرد و چاق است شروع می شود. همزمان لوله اسپرم نر هم تقریبا به اندازه 5/1 میلیمتر خارج می شود.نر و ماده هر دو چند ساعت قبل از تخم ریزی بر روی سنگ با لرزش و تمیز کردن و با حالات شدید و تغییر رنگ و پر رنگ شدن شروع به آماده و تمیز کردن محل تخم ریزی می کنند.ماهی ماده با لرزشهای مخصوصی به سطح سنگ نزدیک می شود و تخم ریزی را شروع می کند و بصورت یک خط ردیفی از اول تا انتهای سنگ تخمها را بر روی آن می چیند و چون چسبنده هستند تخمها به سنگ چسبیده می شوند. پشت سر ماهی نر با حرکات و رقصهای شادی و لذت و با لرزشهای مخصوص روی تخمها اسپرم رها می کند. و به همدیگر اعلام رضایت می کنند. این ابرازهای علاقه همراه با بوسه زدن و یا نوازش با لب به همدیگر اعلام می شود.حدود دو ساعت این حرکات زیبا و موزون همراه تخم ریزی ادامه خواهد داشت. شادی آنها لحظه به لحظه زیادتر می شود و ابراز علاقه آنها شدیدتر و خشن تر به ظاهر می رسد.اگر آکواریوم در پوش نداشته باشد گاهی بیرون می پرند و صدمه خواهند خورد. بنابراین حتما روی آکواریوم را بپوشانید و هرگز برای آنها ایجاد مزاحمت نکنید.بعد از اتمام تخم ریزی ماهیها شل و بی حال بصورت مورب و کج در کنار همدیگر آرام می گیرند، در اینحالت سطح آب کف زده است و رنگ آب بر اثر تجزیه اسپرم نرها شیری رنگ شده است که باید قسمتی از آب تعویض یا داخل آکواریوم را فیلتر بگذارید تا آب دوباره شفاف و زلال شود.

از اینجا به بعد به دو طریق می توانید از تخمها محافظت کنید.

حالت اول: ماهیهای مولد را به آرامی به آکواریومی که از قبل آماده کرده اید منتقل سازید.

حالت دوم:  سنگ تخمها را بآرامی به آکواریومی که شرایط مناسب دارد منتقل دهید.

حالت اول:

چنانچه از تخمها مقدار زیادی توسط حرکات ماهیها در نقاط دیگر آکواریوم پاشیده شده است و امکان جابجایی تخمها نیست، در اینصورت بهتر است ماهیهای مولد را از آنجا به آکواریوم آماده دیگری به آرامی انتقال دهید (آکواریوم باید از قبل کاملا آماده و مهیا شده باشد)

حالت دوم:

چنانچه تخمها بصورت مرتب و منظم بر روی تخته سنگ چیده و چسبیده شده اند. می توانید بآرامی سنگ تخمها را به آکواریومی با مشخصات آب تخمها که از قبل آماده کرده اید منتقل سازید. در هر دو حالت تفاوتی وجود ندارد و معمولا نتیجه یکسان حاصل خواهد شد. چیزی که مهم است باید حتما تخمها از دسترس ماهیها دور شوند و آنها را با شرایط و اصول صحیح نگهداری کنید. برای آکواریوم تخمها حتما باید اکسیژن کافی قرار دهید، چنانچه آب تخمها شیری رنگ است حداقل 3 روز فیلتر در آکواریوم کار بگذارید تا آب را کاملا شفاف و روشن کند. می توانید در صورت تشخیص و نیاز مقداری از آب را با آب مناسب و آماده تعویض نمائید.

سپس به آب تخمها داروی متیلن آبی بمقدار 1/0% اضافه می کنیم. هجوم و حمله قارچها به تخمها باعث فساد آنها می شود داروی متیلن آبی علاوه بر جلوگیری از هجوم و حمله قارچها رشد باکتریهای مضر را هم کنترل و بحالت ثابت و فیکسه نگه می دارد و آسیبی به تخمها وارد نمی شود. بعضی اوقات تخمها آنقدر نزدیک به هم و گاهی هم روی یکدیگر چیده شده اند که چنانچه یک تخم مورد هجوم قارچها قرار بگیرد خیلی سریع بقیه تخمها هم با لایه های ابری سفید رنگی پوشیده می شوند، که در واقع مورد هجوم و حمله قارچها قرار گرفته اند و بدین صورت باعث فساد تخمها خواهد شد. بصورت تجربی بدست آمده است که اگر هر روز مقداری از آب تعویض و مقداری داروی متیلن آبی تازه حل شده به آب تخمها اضافه شود. در مواقعی که شرایط آکواریوم تخمها وضعیت خوبی ندارد بسیار عمل مفیدی است که نتیجه باروری و باز شدن تخمها را بالا می برد.از آنطرف دیگر ماهیهای مولد هستند که باید آنها را بآرامی انتقال دهید و آکواریوم آنها مرتب و منظم باشد. تغذیه در تخم ریزی برای مراحل بعدی آنها نقش مهم و سرنوشت سازی دارد. باید دقت کنید آنها را ضعیف یا بیمار نکنید که در اینصورت مدتی تخم نخواهند ریخت. آنهایی که به مولدین اسکار فقط ماهی رودخانه می دهند، باید نکات را مورد توجه قرار دهند.

1- ماهیهای رودخانه ای ممکن است حامل امراض و بیماریهای باشد که با ورود آنها به آکواریوم مولدین، خیلی زود محیط آنها را آلوده و در آنجا تکثیر و منتشر می شوند. و سپس به اسکارها منتقل خواهند شد. بنابراین حتما باید از سلامت ماهیهای رودخانه ای اطمینان حاصل کنید.

2- می توانید به ماهیهای رودخانه ای غذاهای مقوی و انواع ویتامینها و املاح مورد نیاز را بدهید. سپس با در اختیار گذاشتن ماهیهای رودخانه ای برای اسکارها آن ویتامینها و املاح مفید را به ماهیهای اسکار مولد انتقال دهید. که باعث تقویت و رشد و سلامت آنها شود.

تخمها در آکواریومی قرار گرفته اند که اولا آب شفاف، زلال و تمیز است.دوما سختی آب تخمها بین 5 تا 8 درجه است.در اینصورت معمولا سه روز که بگذرد تخمها می ترکد و شروع به باز شدن می شود. از روز چهارم روی سنگ در حالیکه از سر چسبیده به تخته سنگ هستند دم تکان می دهند که تعداد تخمهای باز شده بر روی تخته سنگ مشخص می شود. کم کم از سنگ جدا می شوند و با یک شنای کوتاه دوباره به کف می افتند. بهتر است ارتفاع آب را حداکثر به 15 سانتیمتر برسانید و اکسیژن آب به اندازه کافی باشد و تغییرات سریع برای تخمها نداشته باشید. لارو اسکار در زیر شکمش دارای کیسه زرده مجهز و کاملی است که تا چهار روز غذایش را تأمین می کند. توجه کنید چنانچه آب بر اثر تجزیه تخمهای فاسد شده آلوده شده باشد لاروها بی حال و کسل می شوند و متابولیسم (جذب کیسه زرده) بخوبی انجام نمی گیرد و ممکن است لاروها تلف شوند. در اینصورت باید اقدام به تعویض آب لاروها کنید. (آب باید آماده و مهیا باشد)در این مدت هیچ غذایی نباید به لاروها بدهید. چنانچه تعداد آنها زیاد است بهتر است آنها را در چندین آکواریوم پخش کنید و فضای کافی برای رشد و فعالیت آنها با توجه به تمام نکات ضروری واجب در مورد نگهداری آنها را انجام دهید.می دانید بهترین غذا برای لاروهای تازه از تخم در آمده می تواند نوزادان میگو باشد که باید از قبل تدارک دیده باشید. مقدار نوزادان میگو را باید به حساب بریزید زیرا اگر اضافه تر وارد آکواریوم لاروها بریزید، بعد از چند ساعت نوزادان میگو در آب شیرین می میرند و در آب تجزیه می شوند و باعث آلودگی و فساد آب می شوند و در نتیجه این آلودگی ها به لاروها اثر می کند و باعث تلفات آنها خواهد شد.بنابراین غذا دادن لاروهای اسکار باید با دقت و حوصله انجام شود. چنانچه اکسیژن محلول در آب لاروهای اسکار کم باشد. خیلی زود دچار عوارض و تلفات زیادی خواهند شد. که اگر کمبود اکسیژن در آکواریوم لاروها را سریعا تأمین نکنید. خیلی از لاروها تلف خواهند شد. در مواردی که تشخیص می دهید آب لاروها آلوده شده است. بهترین راه علاج جابجایی بچه ماهی ها به مکان جدید و با آب سالم و تمیز و آماده است یا حداقل مقداری از آب آنها را باید تعویض نمائید و مقداری هم داروی متیلن آبی به آب اضافه کنید.هر چه سطح وسیعتری برای تعداد کمتری لارو اسکار در نظر بگیرید درصد خطاهای شما کمتر بروز حوادث دارد. و دیرتر باعث تلفات آنها خواهد شد. و در نتیجه تعداد بیشتری از آنها دوران لاروی خود را با موفقیت پشت سر می گذارند. بعد از 15 روز که دوران لاروی اسکارها تمام می شود مقاومت آنها بیشتر خواهد شد و به دوران بچه ماهی وارد می شوند در این مرحله مقاومت بیشتری دارند. ایجاد شوک و استرس و تغییرات سریع در خواص و شرایط آب و کمبود اکسیژن محلول در آب اگر باعث تلفات بچه ماهیها نشود احتمال کج شدن اندامهای بدن بخصوص دهان بچه ماهیها خواهد شد. که هر چه بچه ماهیها بزرگتر می شوند کج بودن دهانشان مشخص تر می شود که در حال حاضر این عارضه را بعنوان سکته کردن ماهی می دانند. در حالیکه اگر در اوایل زندگی لاروها و در دوران بچه ماهی کلیه نکات گفته شده را رعایت کنید قطعا چنین عوارضی برای ماهیها بوجود نخواهد آمد.

مسئله مهم دیگر که باید گفته شود سوء تغذیه بچه اسکارها است. تغذیه نامناسب و اشتباه باعث می شود اسکارهای گرسنه به همدیگر حمله کنند و در وحله اول چشم هم جنسان خودشان را می خورند. بنابراین بعد از مدتی اکثر بچه اسکارها چشم نخواهد داشت و کور شده اند. اگر تمام نکات و اصول تکثیر و پرورش اسکارها را بخوبی رعایت کنید. در آنصورت پرورش اسکار برایتان خیلی آسان خواهد بود. دقت کنید همیشه برای اسکارها باید فضای کافی در نظر بگیرید تا آنها با نشاط و سرحال باشند و خیلی سریع و زود رشد کنند. زنجیره کنترل و مراقبتهای ویژه را که شامل اکسیژن کافی، نور کافی، تغذیه مناسب و مقوی با غذاهای زنده، آب سالم و تمیز، فیلتر مناسب، جلوگیری از بروز حوادث مانند ایجاد شوک و استرس و تغییرات سریع آب، درجه حرارت آب و کنترل و پیشگیری امراض و بیماریها که همه این عوامل را باید بدقت توسط شما رعایت و منظم باشد.

 

انجل فیش
   

آنجل یا فرشته ماهی دارای انواع متعددی است. در گروه سیچلایدها، آنجل یکی از زیباترین ماهیها بحساب می آید و از طرفداران زیادی برخوردار است. آنجل باله بلند چلگیس، آنجل نیم تنه مشکی، آنجل ببری، آنجل سفید، آنجل مشکی، آنجل باله بلند دودی، آنجل باله بلند سفید هستند، که در ایران تکثیر و پرورش یافته اند و اکثر علاقمندان به این ماهیها برای انتخاب ماهیهای مولد خوب باید تعدادی از آنجلهای جوان، شاداب، سرحال و بدون نقص باله ها و عضو را بصورت گروهی در شرایط عالی نگهداری کنند. و از بین آنهایی که با همدیگر جفت می شوند برای تکثیر و پرورش جدا کنند. برای اینکار باید در روی هر دیواره آکواریوم چندین تکه سنگ به اندازه ارتفاع آکواریوم و به عرض 5 سانتیمتر قرار داده شود. بطوریکه تکه سنگ با دیواره آکواریوم بصورت مورب و زاویه ایی تقریبا 55 بوجود آورد. آنجلها محلهایی که دارای شیب است برای تخمریزی انتخاب می کنند. ماهیهای آنجل جوان معمولا بین 10 تا 12 ماهگی بالغ می شوند و در آنموقع بین 13 تا 15 سانتیمتر طول خواهند داشت.

در یک گروه معمولا آنجلها برای انتخاب جفت حرکات و رقصهای مخصوصی را انجام می دهند. با سرعت بطرف جفت مورد علاقه شان حرکت می کنند و بنظر می رسد به همدیگر ضربه وارد می آورند ولی اینطور نیست. ابراز علاقه و دعوت به ازدواج و تمایل یکدیگر را با این حرکات به نمایش می گذارند. ادامه این حرکات رقصها و گردشگهای سریع به چپ و راست بالاخره انتخاب جفت را در برخواهد داشت زمانیکه اعلام قبول ازدواج را نر و ماده با یکدیگر دادند. آنوقت جفت یکدیگر را پذیرفته و حرکات به شکل منظم و دقیق ظاهر می شوند. بطوریکه موازی با همدیگر و در یک ستون و به یک فاصله معین با همدیگر حرکت می کنند. آنها به تمام نقاط آکواریوم سرکشی می کنند تا بالاخره مکان مناسب که معمولا یکی از آن تکه سنگهایی است که به دیواره آکواریوم تکیه داده اید را بعنوان محل تخم گذاری انتخاب و شروع به تمیز کردن آن می نمایند.

ماهیهای دیگر چنانچه دخالت کنند با عکس العمل شدید آنها مواجه خواهند شد و گاهی ضربه ای هم خواهند خورد. آنجلهای جفت شده با لبهای مکنده شان و لرزش های مخصوصی منطقه ای را بر روی تکه سنگ برای تخمهایشان بدقت تمیز می کنند در اینحالت بهتر است بآرامی آنها را به یک آکواریوم آماده که از قبل تدارک دیده اید با همان تکه سنگ انتخاب شده جفت انتقال دهید. (اگر تعدادی تکه سنگ مشابه داشته باشید بهتر است چون موقعی که آنرا خارج می کنید باید یک عدد دیگر برایشان قرار دهید تا از نبودن محل تخمها عصبانی نشوند) گاهی دیده شده است آنجلهایی با همدیگر جفت شده اند و محلهای نامناسبی را انتخاب کرده اند. مثلا شیشه بخاری آکواریوم یا از این قبیل اشیاء که در آنصورت اگر برای اولین بار تخمریزی می کنند باید اجاره بدهید تخمهایشان را در همان محل بریزند. در غیر اینصورت قهر خواهند کرد و مدت طولانی تخمریزی نخواهد کرد. آنجلهای جوان جفت شده اگر خوب تغذیه شوند معمولا بین 8 الی 15 روز یکبار تخمریزی خواهند کرد. آنجلها هم در موقع تخمریزی لوله مخصوصی از بدنشان خارج می شود که معمولا لوله تخمدان ماهی ماده حداکثر تا 2 میلیمتر بیرون می آید و لبه آن گرد و پهن است. و لوله اسپرم ماهی نر حداکثر تا 1 میلیمتر بیرون می آید که لبه آن زوکی شکل و کوچک است. بعد از بیرون آمدن لوله ها، تخمریزی در محلی که از قبل انتخاب و تمیز شده است شروع می شود. ماهی ماده با نزدیک شدن به صورت زاویه ایی و با لرزش مخصوصی تخمهایش را بصورت زنجیر و ردیفی بر روی تک سنگ می چسبانند. پشت سر ماهی نر فعالیت می کند و با رها ساختن اسپرم بر روی تخمها آنها را بارور می سازد. بعد از حداکثر 2 ساعت تخمریزی تعداد زیادی تخم بر روی تکه سنگ چسبیده خواهد شد و در آخر، تخمریزی تمام خواهد شد. بهتر است بآرامی تخمها را با سنگش به آکواریومی که دارای شرایط لازم و از قبل آماده شده است منتقل شوند. و به جای تکه سنگ تخمها که بر می دارید یکعدد تکه سنگ مشابه به جای آن قرار دهید که جفت آنجل از نبودن سنگ تخمها عصبانی نشوند.

آب تخمها باید دارای DH بین 5 تا 8 درجه باشد و دمای 27 درجه سلسیوس مناسب خواهد بود. مقداری داروی متیلن آبی به مقدار 1/0% به آب تخمها اضافه می کنیم تا از هجوم و حمله قارچها به تخمها جلوگیری بعمل آید. معمولا بعد از 48 ساعت تخمها باز و تبدیل به لارو می شوند. و روی سنگ در حالیکه با سر چسبیده به سنگ هستند. دم تکان می دهند و اصطلاحا گفته می شود تخمها باز شده و در مرحله دم تکان دادن هستند. بعد از آن از سنگ جدا می شوند و همه آنها در یک گوشه ایی از آکواریوم تجمع می کنند. همانطوریکه می دانید لاروها همراه با خودشان دارای کیسه زرده ایی در زیر شکمشان هستند که تا سه روز از آن تغذیه می کنند. سنگ تخمها را بآرامی آنها را بخارج بیاورید. در این مرحله بر اثر تجزیه پوسته تخمها مقداری آب آلوده شده است مقداری از آب را با آب مناسب که از قبل آماده ساخته اید تعویض کنید تا علاوه بر تمیزی آب؛ لاروها شاداب شوند و کیسه زرده آنها بخوبی جذب بدنشان بشود. چنانچه آب آلوده باشد لاروها ضعیف و بی حال و سفید خواهند شد و کمرشان خم می شود و کیسه زرده آنها آب می رود و در نهایت تلف خواهند شد. (برای تهیه آب مناسب باید DH آب برای لارو آنجل بین 3 تا 5 درجه باشد و یکهفته آنرا با فیلتر ذغالی فیلتراسیون کنید که در آنصورت آب شفاف و کریستالی خواهد شد و درجه حرارت را روی 27 سلسیوس ثابت نگهدارید و تغییر نداشته باشد.)

بعد از جذب کیسه زرده؛ لاروها خیلی حریص غذا خوردن هستند و از صبح روز چهارم که دارای شنای آزاد شده اند می توانید به آنها غذای زنده و مقوی بدهید بهترین غذای زنده در این مرحله نوزادان میگو هستند. بهمین منظور باید تخم میگوی نمکی را طوری تنظیم کنید که همزمان با نیاز لاروها آنها هم تبدیل به نوزادان میگوی تازه بدنیا آمده شوند تا بخوبی توسط لاروها قابل صید و خوردن باشند. چنانچه از نوزادان میگو که 24 ساعت قبل از تخم درآمده باشند. و آنها را استفاده کنید بدلیل بزرگ بودن نوزادان میگو لاروهای آنجل آنها را نمی توانند صید و مورد مصرف قرار دهند. این موضوع در روزهای اول دارای اهمیت زیادی است. چنانچه لاروها نتوانند غذا بخورند در مدت 48 ساعت آینده تمام آنها بر اثر نخوردن غذا خواهند مرد.

مطلب مهم دیگر که در این مرحله باید دقت کافی بشود. مقدار غذایی که لاروها احتیاج دارند باید به همان اندازه برایشان بریزید. چنانچه اگر اضافه تر از مصرف آنها ریخته شود. نوزادان میگو در آب شیرین بعد از چند ساعت می میرند و در آب تجزیه خواهند شد و خیلی سریع آب آلوده و کثیف می شود و همین امر باعث تلفات لاروها خواهد شد. برای اینکه درصد تلفات به پایین ترین حد ممکن برسد باید:

اولا: به لاروها فضای کافی اختصاص دهید. و به مکان بزرگتری انتقال دهید.

دوما: آلودگی آب را کنترل کنید در صورت مشاهده اولین تلفات خیلی زود آب را با آب سالم و آماده تعویض کنید.

سوما: بهتر است تا 15 روز اول برای آب لاروها داروی متیلن آبی استفاده کنید تا از آلودگی و تلفات لاروها جلوگیری شود.

طرز تشخیص جنسیت آنجل:

ماهی نر:

1- نوک لوله اسپرم نر زوکی شکل شبیه به نوک قلم نی است.

2- لبهای پهن و ضخیمتری نسبت به ماده اش دارد و کمی دهانش بزرگتر است.

3- قوز روی سر نر دارای بر آمدگی بیشتری نسبت به نوع ماده اش دارد.

4- باله زیرین بلندش در محل تلاقی با بدن زاویه باز ایجاد می کند.

 ماهی ماده:

1- نوک لوله تخمدان درست شبیه به تخم و لبه آن گرد است.

2- لبهای نازکتر و باریکتری دارد و کمی دهانش کوچکتر است.

3- قوز روی سر ماده دارای برآمدگی کمتری نسبت به نوع نرش است.

4- باله زیرین بلندش در محل تلاقی با بدن زاویه قائمه ایجاد می کند.

 

بارب

انواع بارب ها شامل تایگر بارب، گرین بارب، رزی بارب، شوبرتی بارب و بارب زرد از جمله باربهایی هستند که در ایران بخوبی قابل تکثیر و پرورش هستند. زندگی تمام باربها با همدیگر شباهت دارند. اگر با غذاهای زنده و مقوی خوب تغذیه شوند، تعداد زیادی تخم می ریزد و هر ده روز یک بار میتوان از آنها تخمگیری کرد. اگر به روش صحیح و در سطح بالا این ماهیها را پرورش دهید، از نظر اقتصادی پر سود است. بسیار آسان و ساده می توانید از باربها تخمگیری نمائید و بخوبی آنها را پرورش دهید. ماهیهای بارب بسیار مقاوم، سرسخت و پرتحرک هستند و معمولاً باید بصورت گروهی از آنها تخمگیری شود. ماهیهای مولد بهتر است از ماهیهای جوان، با نشاط، سالم و از شاه ماهیها انتخاب شوند. سن بلوغ باربها شش ماهگی است و قبل از تخم ریزی باید ماهی های نر از ماده حداقل 10 روز جدا نگهداری شوند. تا تمایل و علاقه آنها نسبت به همدیگر شدید تر و تعداد تخم بیشتری ریخته شود در این مدت باید تمام شرایط نگهداری بخوبی کنترل شود.  باربها چون پرخور هستند باید اکسیژن زیادی در آکواریوم آنها باشد. چنانچه با کمبود اکسیژن مواجه شوند، خیلی سریع تلف می شوند. دیده شده است، تعداد زیادی از مولدین بارب در اثر کمبود اکسیژن و عدم دقت کافی در نگهداری آنها تلف شده اند و چرخه تولید آنها چندین ماه به تعویق افتاده است.

برای پیشگیری و احتمال بروز چنین حالتی بهتر است همیشه هر ماه تعدادی از باربهای جوان و شاه ماهی ها را جدا کنید و بعنوان ماهیهای مولد برای آینده نگهداری کنید تا چنانچه چنین مشکلی پیش آید در کمترین زمان باربهای جوان را بتوانید جایگزین کنید. باربها در آکواریوم بخوبی تکثیر می شوند. معمولاً یک گروه که تعداد ماده ها 5 عدد و نرها 7 عدد باشد با همدیگر قرار می گیرند و گروهی تخم ریزی می کنند. برای تخم گیری از باربها  ابتدا باید شرایط آب آکواریوم با آب سختی بین 3 تا 5 درجه DH آماده شود. قفس توری به اندازه آکواریوم داخل قرار می گیرد بطوریکه حداقل 5 سانتی متر از کف آکواریوم بالاتر باشد. سنگ هوا برای تأمین اکسیژن داخل آن قرار می گیرد. معمولاً ماده ها زودتر گذاشته می شوند و پس از چند ساعت نرها هم به آنها معرفی می شوند. چند شاخه گیاه می تواند محیط را آرام و محرک خوبی برای تخم ریزی ماهیها بحساب آید.

بهتر است محیط آکواریوم بطور طبیعی تاریک شود و ماهیها شب را آرام و بدون مزاحمت پشت سر بگذرانند. در سپیده دم فردا صبح تخم ریزی با تعقیب نرها به دنبال ماده ها شروع می شود و هر نوبت تعدادی تخم از چشمه های توری عبور می کنند و به کف آکواریوم می روند و تا حدود ساعت 12 ظهر تخم ریزی ادامه خواهد داشت. بعد از پایان کار باید مولدین را از آکواریوم خارج کنید  چنانچه برای 10 روز آینده مجدداً می خواهید از آنها تخمگیری بعمل آورید نرها را از ماده ها بطور جداگانه نگهداری کنید. ( ماهیها مولد بهتر است با غذاهای زنده و مقوی تغذیه شوند. تا آن مقداری که از توان و انرژی و نشاط را از دست داده اند جبران شود.) سپس به آکواریوم تخمها داروی متیلن بلو اضافه کنید تا از حمله قارچها و خراب شدن و فاسد شدن آنها جلوگیری شود.

معمولاً تا 24 ساعت بعد تخمها باز خواهند شد و لاروها به کف و دیواره ها می چسبند و حرکت خیلی آرام و کمی دارند. کیسه زرده لاروها غذای دو روز آنها را تأمین می کند و روز سوم باید به آنها غذا داد. بهتر است از قبل پیش بینی کرده باشید و تخم میگو باز کنید، بطوریکه همزمان با صبح روز سوم نوزادان میگوی تازه از تخم درآمده و ریز داشته باشند تا بخوبی تغذیه شوند. در این مراحل برای لاروها آب معمولی آماده شده بهتر است زیرا لاروها برایرشد و جذب مواد غذایی و سوخت و ساز بدنشان ( متابولیسم ) به املاح موجود در آب احتیاج دارند. آب آکواریوم لاروها هرگز نباید آلوده و کثیف و کدر شود. میزان اکسیژن محلول در آب همواره باید به اندازه کافی باشد. از اضافه ریختن غذا به داخل آکواریوم جداً پرهیز کنید. مشاهده شده است نوزادان میگو که بعنوان غذا برای لاروها به آکواریوم اضافه می شوند زیادتر از مصرف بوده است و در آکواریوم بعد از چند ساعت در آب شیرین نوزادان میگو تلف و سپس تجزیه می شوند که این امر علاوه بر آلودگی آب و نقصان اکسیژن، باعث تلفات سریع لاروها خواهد شد. از طرفی منبع رشد انواع بیماریها خواهد بود که علاوه بر آلودگی آب رشد امراض و بیماریها را در بر خواهد داشت. با مشاهده چنین وضعیتی باید بلافاصله قسمتی از آب آکواریوم را تعویض نمائید یا اینکه در صورت امکان تمام آب را با آب سالم و مناسب عوض کنید.    

طرز تشخیص جنسیت تایگر بارب و گرین بارب

ماهی نر:

1- لب و دهان و باله های ماهی نر آلبالوئی پر رنگ است. رنگ مشکل که بصورت نوار دور بدن ماهی است تیره و پر رنگ است.

2- بدن ماهی نر کشیده تر، لاغرتر و پررنگ تر است.

3- جثه بدن ماهی از پهنا نسبت به ماهی ماده کوچکتر است.

ماهی ماده :

1- رنگ آلبالوئی بر روی اندامهای ماهی خیلی کم رنگ است و نوار مشکی دور بدن ماهی روشن تر و کم رنگتر است.

2- بدن ماهی ماده چاقتر و گرد تر است که اگر باله هایش را بطور فرضی حذف کنید گرد شبیه به سکه خواهد شد.

3- جثه بدن ماهی ماده از پهنا بزرگتر است. 

طرز تشخیص جنسیت رزی بارب و شوبرتی بارب

ماهی نر :

1- معمولاً بعد از بلوغ ماهی نر به رنگ قرمز پر رنگ درمی آید و روی باله پشتی اش خط سیاه ایجاد می شود.

2- نرها دارای بدن کشیده، لاغر و درازتری نسبت به ماده ها هستند.

 ماهی ماده :

1- ماده ماده خیلی کم رنگ و رنگ قرمز آن روشن است.

2- ماده ها دارای شکمی بزرگ و چاق هستند که از دو طرف بدنشان بیرون زده است. 

بقیه باربها معمولاً از روی همین مشخصات قابل تشخیص هستند.

اولاً : ماهی پررنگ تر نر و ماهی کم رنگ تر ماده است.

دوماً : ماده ها چاق ترند ولی نرها لاغرتر.

سوماً: جثه ماهی های ماده از نرها بزرگتر است.

 

پرت

دو گونه از سیچلاید ها وجود دارند که پرت سیچلاید نامیده می شوند. نوع ارجینال و اصلی ماهی ای سبز رنگ است که از رودخانه ی آمازون و اورینکو در آمریکای جنوبی می آید. نر ها تا 30-40 سانتیمتر رشد می کنند. نام این ماهی به خاطر دهان بزرگ و طوطی وار آن است.این ماهی کمتر مورد توجه قرار گرفته و بسیار کم تکثیر شده است. نوع دوم که به تازگی بر محبوبیت آن افزوده شده است با نام پرت فیش قرمز(Red Parrot Cichlid) یا پرت خونی(Blood Parrot Cichlid) شناخته می شود. در بازار به این ماهی طوطی ماهی هم گفته میشود . زمانی که این ماهی چندین سال پیش برای اولین بار عرضه شد به رنگ نارنجی بود ولی امروزه در رنگ های مختلف همچون نارنجي و زرد و قرمز و گلبهي و صورتي و همينطور رنگهاي نا پايدار هورموني كه با غذاهاي رنگي پايدار ميمانند ، همانند آبي و سبز و سبز يشمي و زرشكي عرضه می شوند.  اين رنگها پايداري نداشته و هرچه ماهي بزرگتر بشود اين رنگها جاي خود را به همان رنگهاي اصلي كه ذكر شد ميدهند. مثلا يك پرت نا بالغ سبز روشن وقتي بالغ ميشود به رنگ زرد در ميايد. و يا يك پرت زرشكي رنگ وقتي بزرگتر ميشود رنگش كمرنگ و به صورتي ميكشد. رنگهاي اصلي ماهيان پرت پايدار ميباشد. ولي رنگهاي ديگر ماهيان پرت پايداري نخواهند داشت. آنها را با غذاهاي خاصي تغذيه ميكنند تا نهايتا مدت بيشتري رنگ غير طبيعي انها پايدار بماند. ولي با گذشت زمان آنها تغيير رنگ داده و مثلا يك پرت آبي رنگ و يا يشمي رنگ هرگز در آن رنگش پايدار نبوده و بي رنگ خواهد شد. بهتر است شما هنگام خريداري پرت آندسته از پرتها را خريداري نمائيد كه رنگ اصلي ماهيان پرت را دارا هستند. براي تقويت رنگ ماهيان پرت خود ميتوانيد از غذاي مخصوص پرت استفاده نمائيد.

اين غذاهاي خشك و آماده در بسته بنديهاي كوچك و بزرگ  در بازار و آكواريوم فروشيها يافت ميشوند.اين خوراكهاي مخصوص معمولا چيني و يا ژاپني و يا ساخت آلمان هستند.در روي بسته بندي كشور سازنده ثبت شده است. بهترين غذاهاي خشك ماهيان سيچلايد را كشور آلمان توليد ميكند. و البته به خاطر مرغوبيت قيمت آن هم بيشتر از انواع ديگر آنست.اين غذاهاي آماده رنگ ماهيان شمارا تقويت كرده و شفاف و پررنگ ميكند. اين غذاهاي هورمني باعث شادابي ماهيان شما ميشود. آب را كدر و تار نميكند و رشد ماهيان شما را تسريع ميكند. پرتها ماهيان عقيمي هستند و اگرچه در آكواريوم تخم گذاري ميكنند اما ماهي نر قادر به بارور كردن تخمها نميباشد. آنها را به شكل تخصصي تري كه در ايران هم آنچنان مقدور نميباشد تكثير ميكنند. پرت در آکواریوم تخم ریزی می کند و حتی ممکن است بطور مرتب نیز تکرار شود و موردی که بسیار معمول است این است که همچون دیگر سیچلاید ها بعد از پسندیدن همدیگر محلی را برای تخم ریزی پاک می کنند و سپس تخم ها را در آن مکان قرار می دهند . با این وجود در بیشتر مواقع بچه ای از تخم ها بیرون نمی آید.حتی در چنین شرایطی نیز والدین چند روزی از بچه ها نگهداری می کنند تا سر انجام تخم ها توسط قارچ ها فاسد می شوند و بعد نیز به نظر می رسد که توسط والدین خورده می شوند . ولی باید توجه داشت که احتمالا تکثیر آنهاباید مانند دیگر سیچلاید ها باشد. پرت فیش قرمز یکی از گونه هایی است که توسط بشر به وجود آمده است(Man-Made Hybrid). والدین اصلی این ماهی بطور دقیق شناخته شده نیستند.ولی به نظر می رسد که گونه هایی چون سورم (Heros Severom) ،سیچلاید میداس(Midas Cichlid)و ... پدر و مادر این ماهی باشند.

با توجه به اینکه این ماهی بوجود آمده توسط بشر است زیستگاه اصلی و بومی ای ندارد.ولی با با توجه به والدینش احتمالا pH  ای بین 6-7.5  برای این ماهی مناسب خواهد بود.درجه حرارت مناسب نیز 22-28 خواهد بود. پرت فیش می تواند تا 20-25 سانتی متر رشد کند.عمر آنها نیز نسبتا زیاد بوده و می توانند برای چندین سال زندگی کنند. 

آنها ماهيان بسيار مقاوم و زيبائي هستند و ميتوانيد با ديگر ماهيان سيچلايد آنها را در يك مخزن نگه داري كنيد . آنها همانند ديگر سيچلايدها پرخاشگرند و به فضاهاي مخفي و پناهگاهها در آكواريوم علاقه وافري دارند. براي تزئين مخزن آنها ميتوانيد از كوزه هاي سفالي و سنگهاي طبيعي كه در كنار رودخانه ها يافت ميشوند استفاده نمائيد . انواع غذاهاي خشك مثل لوفك ميتواند غذاي مناسبي براي انها باشد. تغذيه با خوراك گوشتي و دل خرد شده باعث سلامتي و رشد هر چه بيشتر انها ميشود. هفته اي لا اقل يكبار ميتوانيد آنها را با دل و يا ماهيهاي كيليكاي خرد شده تغذيه نمائيد. شما ميتوانيد در هفته يك برگ كاهو را در آكواريوم انداخته تا ماهيان پرت شما و ديگر ماهيان سيكليده شما از آن تغذيه نمايند . كاهو سرشار از مواد معدني و آلي ميباشد و رنگ ماهيان شما را تقويت كرده و باعث سلامت انها ميشود . وجود اسفناج در ميان گوشتهاي خرد شده كه به آنها ميدهيد رشد آنها را چشمگير ميكند.آب مخزن آنها بايد به خوبي تميز و تسويه شود و هر 20 روز يكبار براي سلامت آب مخزن به مقدار يك سوم از آن را سيفون و تخليه و تازه سازيد. وجود مقداري نمك طعام در مخزن نگهداري ماهيان لازم ميباشد و بهترين ضد عفوني كننده محيط اب است. در هر بار تخليه كامل آب آكواريوم و آب اندازي مجدد آن به ازائ هر 20 ليتر آب داخل مخزن يك قاشق نمك طعام در آب بريزيد.

 

پنگوسی

اين گونه از ماهيان بزرگ در كشورهاي جنوب شرقي آسيا همچون تايلند ، مالزي و ويتنام يافت مي شوند . كوسه ي ملون يا پنگوسي نامي است كه به اين ماهي اطلاق مي شود و علتش هم به خاطر نحوه ي شنا كردن آن در ميانه ي آب و يا شباهت ظاهري اش با هم نام خود(كوسه) مي باشد . اين ماهيان به خانواده ي پنگاسيده ها (PANGASSIDAE) تعلق دارند . اين خانواده شامل تعدادي ماهي است كه همگي بومي جنوب شرقي آسيا بوده و حداقل تا 45 سانتيمتر رشد مي كنند . به جهت اندازه ي بزرگ و زندگي جمعي آنها اغلب شكار شده و به عنوان غذا مورد استفاده قرار مي گيرند . پنگوسي مي تواند به وزني بالغ بر 15 كيلوگرم برسد و بزرگي در حدود 120-100 سانتيمتر داشته باشد . سرعت رشد بسيار بالائي دارند و در عرض 4 سال به بلوغ جنسي مي رسند . پنگوسي ماهي بسيار عصباني است . نوع گیاهخوار زمینه بدن نقره ای فام ، با خطوط طوسی رنگ افقی دارد که از دم تا ناحیه سر کشیده شده و دو جفت سبیل باریک در در دو طرف دهان قرار گرفته است که به رنگ سفید و زال هم دیده می شود . این ماهی ها دارای فلس نیستند و پوستی لیز و براق دارند . گونه گیاهخوار این ماهی دارای بینایی بسیار ضعیفی است و بیشتر از طریق بویایی و گیرنده های حسی واقع در ناحیه سبیل ها غذا را پیدا می کند به همین دلیل هم ماهی شدیدا ترسویی است و چندان مناسب آکواریوم نیست . فقط گونه گوشت خوار این ماهی است که بعلت بینایی قوی تر و آرام تر بودن از جهت استرس , مناسب نگهداری با گونه های گوشتخوار است . در ضمن ارزش نوع گوشتخوار این ماهی به باله های بلند آن است و هر چقدر باله هایش بلند تر باشد ارزش بیشتری دارد . نوع گوشتخوار، از ماهی های ریز زنده و غذاهای گوشتی مثل دل چرخ شده با میگو بخوبی تغذیه می کند . دمای مناسب برای این ماهی ۲۵-۳۰ درجه بوده و به آب سبک و یا کمی سنگین نیاز دارد.

اين عصبانيت و هيجان اغلب هنگامي كه بصورت انفرادي نگهداري شوند تشديد مي شود . براي جلوگيري از ترسيدن ماهي كه موجب آسيب به خود ماهي و همچنين به دكوراسيون آكواريم مي گردد از ضربه زدن به شدت بپرهيزيد . اين ماهي در عميق ترين نقاط رودخانه ها مي ماند و بدين ترتيب در فصول باراني يافت مي شود . براي رشد بهتر و همچنين شادابي ماهي سعي كنيد بيشتر از 3 تا از اين ماهي را داشته باشيد ولي به خاطر داشته باشيد كه با بزرگتر شدنشان حس انزوا طلبي و همچنين محدوده طلبي آنها در مقايسه با قبل افزايش مي بابد . در اسارت اندازه ي اين ماهي ها به بيش از 55 سانتيمتر نمي رسد . ماهيان شاداب و فعالي هستند ولي از بينائي ضعيفي برخوردارند كه اين امر موجب زود عصباني شدن آنها مي شود . اين ماهيان در آبهايي با جريان تند زندگي مي كنند و در هنگام جفت گيري در خلاف جهت آب مهاجرت مي كنند . از آكواريومي با روشنائي زياد و دكوراسيون كم خوششان مي آيد و براي تداعي كردن زاد بومشان بهتر است از چند گياه شناور نيز در آكواريوم استفاده شود . آكواريوم گياه كاري شده ي بدون دكوراسيون مناسب ترين تانك براي نگهداري آنها مي باشد . پنگوسي به فضاي زيادي براي شنا كردن نياز دارد و چنين آكواريومي علاوه بر قرار دادن چنين فضايي در اختيار ماهي ، موجب عدم احساس شلوغي توسط ماهي مي شود . درب آکواریوم رو برای این ماهی حتما باید بست چون این ماهی از آب به بیرون می جهد . این ماهی بطور خاصی علاقه زیادی به خوردن نخود فرنگی پخته که پوستش را کنده باشند و کمی له شده باشه دارد .این ماهی جزو ماهی های با دوام است و می توان  با تمام انواع شارک ها در یکجا نگهداری کرد . این ماهی ها همچنین در جنوب شرقی آسیا طرفداران زیادی در ورزش ماهیگیری دارند  .ضربه زدن به شيشه ، روشن كردن ناگهاني لامپ آكواريوم و حركات ناگهاني موجب ترسيدن اين ماهي مي شود كه در چنين حالتي ماهي خود را به اطراف تانك مي كوبد و پس از مدتي در كف تانك به پشت يا بغل دراز مي كشد و يا به سطح آب و يا گوشه اي از آكواريوم پناه مي برد . پس از مدتي دوباره به حالت عادي برمي گردد و شروع به شنا كردن معمولي مي كند . اين ماهي در جواني گوشتخوار است ولي با بزرگ شدن به سمت گياه خواري پيش مي رود . در جنوب شرقي آسيا پنگوسي در حوضچه هايي نگهداري و تكثير مي شود و توسط پس ماند آشپزخانه ها ، موز، سبوس برنج و برنج پخته تغذيه مي شوند . اين ماهي در اسارت بطور طبيعي تكثير نمي شود .

تكثير آن از طريق تزريق هورمونهاي Clarius و ... انجام مي شود . بدين ترتيب تخم ها از ماهيان نر و ماده جدا شده و در ظرفي ريخته مي شود و باهم مخلوط مي گردند ، تخم ها در دماي 30 درجه پس از 30-24 ساعت فيلتراسيون بيرون مي ايند و تبديل به بچه مي شوند.غذاهاي گياهي و گوشتي متنوع براي سلامتي آنها بسيار مناسب است . همچنين مي توان از غذاهايي چون : ميگو ، پلت ها و كرم خوني اسفناج سبوس برنج و ساير غذاها استفاده كرد . ممكن است در هنگام نقل و انتقال و بخصوص زماني كه بصورت انفرادي نگهداري مي شوند قهر كنند و غذا نخورند ولي جاي نگراني نيست مي توان با دادن غذا مورد علاقه شان آنها را به روال عادي باز گرداند . يكي از غذاهاي پيشنهادي مخلوط غذاهاي گياهي چون اسفناج ، كاهو يا نخود فرنگي و ... سبوس برنج ، مرغ ، ماهي و ژلاتين است. بعد از مخلوط كردن مقداري ويتامين C و ساير ملزومات ماهيان ، به صورت يخ زده در اختيار آنها قرار دهيد .

 

جک دمپ سی

 این ماهی از لحاظ سیستماتیک در راسته سوف ماهیان و خانواده سیکلیدها و جنس سیکلاسوما قرار میگیرد . نام علمی این ماهی Cichlasoma octofasciatum است . واژه octofasciatum به معنی هشت خط هست و اشاره به 8 نوار تیره عرضی داره که روی بدن ماهی کشیده شده است. این ماهی در بازار ایران اسامی گوناگونی دارد مثل سیکلید کله قویی.ماهی جک دمپسی یک ماهی رنگارنگ زیبا ست . هر چند که استرس می تواند رنگ این ماهی رو تحت تاثیر قرار دهد و به خاکستری یا سیاه دگرگون شود ؛ اما اگر در شرایط خوبی نگهداری شود واقعا زیباست و رنگی دیدنی دارد ؛ زمینه ای تیره با نقاط بسیار زیبا و درخشان مثل جواهر ! بعضی از انواع این ماهی هم کمیاب هستند و همین کمیاب بودن باعث افزایش قیمت جهانی آنها شده است.

این ماهی در اصل بومی آمریکای مرکزی است . دمای 22 تا 30 درجه سانتی گراد رو تحمل کرده ولی 25 تا 28 درجه برای زیست آن مناسب تر است .p.H خنثی و در محدوده 7 تا 8 مناسب می باشد . طول عمر این ماهی بیش از 10 سال گزارش شده است . طول ماهی تا 20 سانتی متر هم میرسد و در این اندازه آماده تولید مثل می باشد. ماهی جک دمپسی در زیستگاه طبیعی از کرم ها ، سخت پوستان ، حشرات و ماهیان کوچک تغذیه می کند . ولی در آکواریوم میشود با غذاهای مختلف تغذیه نمود و از این لحاظ ماهی سخت گیری نیست . در زمان نوزادی باید آنها را با آرتمیاهای زنده درشت و کرم خاکی زنده تغذیه کرد . از غذا های خشک و فریز شده از کرم توبیفکس ( مکعب های کوچک ) استفاده میکنند . همینطور کرم خونی منجمد . بهتره که از غذاهای شرکت تترا که بصورت پولکی یا Flake و گرانول برای این نوع ماهی ها بنام تترا سیکلید تهیه شده استفاده کرد. 

- تفاوت ماده و نر و شیوه تولید مثل سیکلید جک دمپسی :

سن بلوغ جنسی این ماهی در شرایط نرمال در حدود یک سالگی و به طور کلی زیر 15 ماهگی پس از تولد رخ میدهد و پس از بلوغ می تواند چند بار در سال تخم ریزی نماید . این ماهی بین 500 تا 800 تخم می گذارد . رفتار تولید مثلی ماهی جک دمپسی مانند رفتار کلاسیک بیشتر سیکلید هاست .این ماهی یکی از ساده ترین ماهیان برای تکثیر شناخته میشود . در موقع تکثیر بهترین دما سیکلید ۲۶ درجه سانتی گراد است . نر ها معمولا بزرگ تر ، رنگین تر و دارای باله دمی و مخرجی دراز تری هستند . همچنین در نرهای مسن تجمع بافت چربی بیشتری رو میشه در ناحیه سر مشاهده کرد و به همین جهت در ایران به این ماهی گاه کله قویی هم گفته میشود.

ماهی جک دمپسی ماهی شرور و ستیزه جوو نا آرامی است و معمولا تند خوییش رو با جوئل فیش یا جواهر ماهی مقایسه میکنند . البته گاهی خجالتی به نظر میآید و اگر در دکور آکواریوم غارهایی برای مخفی شدن این ماهی درست کنید ، بیشتر ترجیح میده که در این پناهگاه ها استراحت کند . نگهداری ماهیان نر این گونه با هم در یک مخزن مشکل ساز می باشد ( مگر اینکه مخزن خیلی بزرگ باشد ) در ضمن معرفی ماهی ماده غیر بالغ یا غیر آماده به مخزن حاوی نر بالغ در زمان تولید مثل ممکن است باعث مرگ ماهی ماده به وسیله ماهی نر شود ؛ از طرفی ، وقتی یک نر و ماده آماده با هم جفت شدند ، آکواریوم محیط نا امنی برای سایر ماهیها ( چه از این گونه و چه سایر گونه ها ) بوجود میاید چون با نزدیک شدن ماهی های دیگر به محل تخم ریزی دمپسی ها ، سرنوشتشون مرگ یا آسیب های جدی خواهد بود . برای تخم ریزی ، ابتدا سنگ صاف و صیقلی ای مثل یک تکه سرامیک رو در داخل آکواریوم اونها قرار دهید . والدین اقدام به پاک نمودن سطح اون می کنند . سپس تخم ریزی و لقاح انجام می شود . طول دوره انکوباسیون ( یعنی زمانی که طول می کشد تا نوزادان از تخم خارج شوند ) سه روز بوده و پس از اون والدین نوزادان رو در گودالی که از قبل در کف ماسه های آکواریوم حفر کردن برده و در اونجا از آنها مراقبت میکنند.

معمولا ماهی ها هر روز یا یک روز در میان گودال جدیدی ساخته و بچه ماهیان رو به اونجا منتقل کرده و این کار تا روز دهم تولد یعنی تا زمانی که شنای آزاد بچه ماهیان شروع  شود ادامه پیدا میکند . نکته مهم در پرورش این ماهی ها این است که دمپسی ها از تخم ها و نوزادان به شکل بسیار مطلوبی مراقبت میکنند و مراقبت از نوزادان بین ماهی نر و ماده تقسیم می شود . رفتار این ماهیها با فرزندان به حدی دوستانه است که پرورش دهنده ها یک جفت از این ماهی ها رو در آکوآریوم بسیار بزرگی قرار میدهند تا وقتی بچه ها بزرگ شدند جای کافی برای همه ماهی ها وجود داشته باشد و بینشان نزاع در نگیرد.  پدر و مادر بچه ها را بصورت گروهی اداره کرده و از پراکنده شدن آنها جلوگیری می نمایند تا با این کار بتوانند مراقبت بهتری ازشان بعمل آورند . بچه ماهیها تا زمانیکه به سن بلوغ نرسیده اند می توانند با پدر و مادر در یک مخزن به خوبی زندگی کنند .

در مورد دکوراسیون دلخواه این ماهی باید گفت که جک دمپسی و بسیاری از سیکلید ها با کندن زمین و خارج نمودن گیاهان از بستر باعث تخریب آنها میشوند . بهترین محل برای آنها آکواریومی صخره ای با تکه های کنده درخت و نوز ضعیف است . همچنین ریشه های زیر آبی و تکه های چوب در زیستگاه طبیعی آنها فراوان است و میشود با اضافه کردن چنین اجسامی به آکوآریوم در طبیعی تر کردن محل زندگی اونها اقدام کرد . از کوزه های سفالی هم لذت میبرند ولی باید اندازه کوزه را بزرگ بگیرید چون این ماهی ها به سرعت بزرگ میشوند. استفاده از گیاهان طبیعی فایده ای ندارد چون عادت کند و کاو سیکلیدها در نهایت به نابودی گیاهان ختم میشود. بهتراست از گیاه پلاستیکی استفاده شود تا طبیعی . ماهی هایی که در صورت اجبار میتوانید با دمپسی ها نگهداری کنید شامل انواع سیکلید ها ، گربه ماهیان ( لجن خوار یا کت فیش ) ، شارک ها ، نایف و ماهیانی از این قبیل استفاده کرد ولی نباید فراموش کرد که هم مخزنی های ماهی جک دمپسی باید هم اندازه و یا بزرگ تر از خودشان باشند . هر چند جک دمپسی معمولا ماهی شروری است و سازگاريش با ماهيان ديگر تصادفی است . معمولا بعد از معرفی جک دمپسی به آکواریوم عمومی ، بايد يک هفته تا ده روز به دقت رفتار اين ماهی رو تحت نظر قرار داده تا اتفاق ناگواری رخ ندهد . همینطور از آنجایی که جک دمپسی در کف آکواریوم گودال ایجاد می کند ، آب کدر شده و به همین دلیل نیاز به وجود فیلتر های مناسب در مخزن می باشد .

 

سرماری

سرماری جزو ماهیهای اولیه است و به 2 دسته channa که آسیایی و parachanna که آفریقایی هست تقسیم میشود که شامل 30 گونه اند.شمایل آنها باله پشتی بلند ،سر کوچک نسبت به بدن وبدنی طویل و ماری شکل ،بالغان دارای دو ردیف دندان تیزند ،از هوا به صورت حیاتی نفس می کنند،به طول 1.5 متر در طبیعت رشد میکنند،جزو شکارچیان گوشتخوارند،24 تا 30 درجه دمای مورد مطلوب آنها می باشد،به تانک 150 لیتر به بالا نیاز دارد ولی وقتی کوچک می باشد 50 لیتر کافی می باشد.به شرایط اب زیاد سختگیر نیست ولی به بیماری ich (سفیدک) حساس است.در بعضی از کشورها بخاطر گوشت لذیذش خورده میشود مثل تایلند.چیزایی که برای داشتن سرماری باید توجه کنید این است که این کوچولوی زیبا که تو مغازه میبینید میتواند به سرعت به  یک هیولا تبدیل شود و نسل ماهیان شما را بکند و در 1.5 سالگی دنداندار میشود و حتی دست شما را هم گاز میگیرد.وقتی بزرگ شد کسی تمایل به خریدنش متاسفانه مثل Piranha ندارد.ولی در کل ماهی دوست داشتنی و زیبایی می باشد.

یک نکته مهم این که باید بتوانید تربیتشان کنید که گوشت به جای ماهی زنده بخورند و گرنه باید بهشون ماهی زنده بدهید.این ماهی گر چه از نظر ساختاری شبیه Polypetrus اما رفتاری متفاوت داردمثل حمله سریع مانند Rocketfish به طعمه.امکان گرفتن غذا بیرون از اب از دست شما بصورت پرشی(در صورت تعلیم صحیح)،چشمان بسیار تیزبین،در بعضی گونه ها تغیر رنگ در دوران بلوغ،هوش نسبتا بالا،نسبت به Polypetrus در مقابل اب سرد بسیار شکننده هستند.

در حالی که در آمریکا 185 گونه از ماهیان خارجی که نصفشان از نوع آکواریومی در طبیعت رها شده اند در این میان ماهی سرماری از توجه بسیار ویژه ای برخورداراست چرا که خطری بزرگ برای اکوسیستم منطقه و آبزیان وماهیان بومی بخاطر شکارچی بودنشان به حساب می ایند این توجه به ویژه در ایالت مریلند بخاطر دریاچه اش که در سال 2002 اولین نمونه به نام سرماری شمالی(Northern Snakehead) در آن دیده شد بسیار زیاد است بطوری که برای این ماهی ممنوعیت در نظر گرفته شده... و همچنین تابستان آن سال به ماهی سرماری معروف شد.در آمریکا فقط 2 نوع از ماهی سرماری ،سرماری شمالی وسرماری بلز آی (Northern Snakehead, Bullseye Snakehead )در طبیعت دیده شده است.

 

سیلور دالر
 

این ماهی به این خاطر سیلور دالر نامیده شده است که بدن آن بسیار گرد و از پهلو فشرده شده است و معمولا به رنگ نقره ای با ته رنگ ابی و کمی سبز است. انها مقداری هم قرمز هستند به خصوص باله ی نزدیک به مقعد درماهی های نر که لبه ی ان قرمز است. در بعضی گونه ها نیز انها نقاطی بر روی دو طرف بدنشان دارند. دالرها از خانواده ی پیرانا هستند و تعداد زیادی از انها منظره ی زیبایی در اکواریوم به وجود می اورد . دالرها بیش از دوازده گونه هستند که از لحاظ ظاهری شبیه هم هستند. 

دالر صلح جو انتخاب بسیاری از علاقه مندان اکواریومی است که می خواهند اکواریومی با ماهی های خوبی داشته باشند. اگرچه که این ماهی نسبتا بزرگ می شود و به جای بزرگی نیاز دارد . این ها ماهی های با نشاطی هستند که دوست دارند به صورت تجمعی باشند پس دسته ای انها را نگه دارید. باید حداقل3دالر دریک اکواریوم با هم باشند.  

این ماهی در اکواریوم های کم عمق ، با شن های تیره رنگ و گیاهان بسیار و جاهای مخفی متعدد شادتر هستند. دالرها گیاه خوارند پس از گیاهان خوشمزه استفاده نکنید و از گیاهان پلاستیکی استفاده کنید. چون که دالرها گیاه خوارند اساسا غذاهای گیاهی مانند کاهو ، شاهی ،اسفناج ، علف هرز و پولک های گیاهی پهن را می خورند. ولی بعد که بزرگ شدند از غذاهای حبه ای نیز می توان استفاده کرد. انها از غذاهای پخته نیز مانند نخود فرنگی پخته و کدو تغذیه می کنند . بعد از تغذیه بهتر است غذای باقی مانده را جمع کنید . البته انها به غذاهای گوشتی مانند کرم خونی و میگو آب شور علاقه مندند . دالرها معمولا در گویانا ، غرب امازون و حوزه ی پاراگوئه پیدا می شوند. این ماهی تا 6 اینچ یا 15 سانتی متر رشد می کند .این ماهی تا بیش از 10 سال زندگی می کند. صلح طلب است و برای کلیه ی اکواریوم ها توصیه می شود. ولی به طور کلی با انجل های هم اندازه ی خود و همه ی گونه های کت فیش زندگی مسالمت امیزتری دارد. همچنین دالر های بزرگ می توانند با سیچیلایدها و اسکارها زندگی کنند البته باید به اندازه ی کافی بزرگ باشند تا بتوانند در صورت لزوم فرار کنند.دالر نر معمولا باله نزدیک مقعد بلندتری دارد و رنگ ان قرمز است. این ماهی معمولا در همه جای اب شنا می کند ولی در میانه ی اب بیشتر شنا می کند. اسیدیته  5.5 تا 7.5 درجه ودما 24 تا 28 درجه مناسب می باشد.برای تخم ریزی دمای اب باید بین 26 تا 28درجه باشد .تخم ریزی برای دالرها اسان است . انها باید به صورت تجمعی باشند .بهترین راه این است که 6 تا ماهی را با هم از دوران نوجوانی پرورش داد. در بین گیاهان که روی سطح خاک هستند انها تخم ریزی را انجام می دهند . ماده 2000 تخم ذخیره می کند و بعد از 3 روز بیرون می ریزد . والدین تخم ها را نخواهند خورد و نیازی به جمع کردن انها نیست . ولی اگر ماهی دیگری نیز دارید بهتر است تا تخم ها را جدا کنید . نوزاد های از تخم درامده به خاک می چسبند و از پلانکتون های ریز تغذیه می کنند .

 اين ماهيها در آكواريم هاي درازتر بهتر نگهداري ميشوند زيرا با الگوهاي طبيعي و محل زندگي آنها مطابقت دارد . ماهيان بسيار صلح جويي هستند و اگر يكي ازگروه آنهامريض شود بايد فوراً به آكواريم ديگري منتقل شود زيرا ممكن است هم گروههاي ديگر به آن حمله كنند. روشنايي اندك و آكواريمي كه ته آن نسبتاً تاريك است براي اين ماهي بسيار مناسب است.گونه هاي مختلفي از اين ماهي كه داراي خط يا نقطه روي بدن هستند وجود دارد كه بعضي اوقات با پيرانا ها اشتباه گرفته مي شود .

 

گربه ماهی شیشه ای
 

در صورتی که یک یا دو عدد از آنها را داشته باشید هرگز رفتار مناسبی نخواهند داشت همچنین غذا خوردنشان هم غیر عادی خواهد بود و زود تر از موعد نیز خواهند مرد.رنگ این ماهی بسیار شفاف است و تنها چند نقطه ی تیره در سر و قسمت زیرین بدنش وجود دارد و شما قادرید تا استخوان ها و ارگان های درونی بدن آن را مشاهده کنید.بدن ان نوری نقره ای رنگ بازتابش می کند(ماهی به رنگ نقره ای دیده می شود) که این رنگ به عنوان عاملی برای استتار او به کار می رود.البته پس از مرگ این ماهی بدن او سفید رنگ می شود.

گربه ماهی شیشه ای می تواند تا 15 سانتیمتر بزرگ شود.دمای مناسب برای آنها 21-27 درجه ی سانتیگراد بوده و pH مناسب آنها نیز 6-7.5 می باشد.برای تغذیه ی آنها می توانید از آرتمیا،کرم های ریز و یا پولکی استفاده کنید.ولی در غذا دادن به آنها به هیچ وجه افراط نکنید و توجه داشته باشید که گربه ماهی شیشه ای به آبی تمیز و شفاف نیاز دارد.در صورتی که آنها را با پولکی تغذیه می کنید می توانید چند حلزون به آکواریوم خود اضافه کنید تا باقیمانده های غذا را (که موجب آلودگی آب می گردد.)مصرف کرده و به مواد بی ضرری برای ماهی ها تبدیل کند.

شیشه ای به هیچ وجه به آکواریومی عریان و خالی از گیاه علاقه ندارد و خواهان آکواریومی پر گیاه و البته با فضای مناسب برای شنا کردن است.برای دکور داخلی تانک این ماهی ها می توانید از چوب های آب آورده برای درست کردن مخفیگاه برای آنها استفاده کنید.انواع تتراها،پلاتی ها،گورامی ها کریدوراس ها و... می توانند هم تانکی مناسبی برای آنها باشند.آنها معمولا به تانکی با نور کم علاقه مندند ولی می توانید از تانکی با گیاهان شناور که به طرز مناسبی نوردهی می شود نیز برای آنها استفاده کنید.تکثیر آنها در اسارت بسیار معمول نیست و اغلب نیز به صورت اتفاقی می باشد.اگر یکی از افراد خوش شانسی بودید که در آکواریومتان تخمریزی انجام گرفت،هرچه زودتر والدین را از تخم ها دور کنید و جریان مناسبی در کنار تخم ها فراهم کنید.می توانید بچه ها را با آرتمیا ی ریز تغذیه نمایید .

 

گوپی

ماهی های گوپی دارای رنگ های متنوع و زیبایی هستند که انواع آن عبارتند از :

گوپی پوست ماری – گوپی دم قرمز سنگاپوری – گوپی کمر مشکی سنگاپوری – گوپی دم زرد – گوپی دم آبی – گوپی دم خرگوشی – گوپی فانتزی و چندین نوع گوپی دیگر که اغلب نوع ماده این ماهی از نوع نر جثه بزرگتری دارد. 

ماهی گوپی بسیار مقاوم است و با هر شرایطی خود را تطبیق می دهد. به سادگی تکثیر و پرورش داده خواهد شد و برای سایر ماهی ها هیچگونه مزاحمتی ندارد. براي نگهداري از ماهي گوپي توصيه مي شود آکوارومی کوچک با حجم 20 گالن همراه با مقدار زیادی گیاه آكواريومي نظیر java Fern و java Moss استفاده شود. گیاهان فوق مقاوم هستند و می توانند ترکیبات آب سخت را که برای گوپی ها مطلوب است تحمل كنند. ماهی گوپی معمولا PH در محدوده متوسط یعنی 7 (خنثی) را ترجیح می دهد اما می تواند خود را با شرایطی پایین تر تا 6 و در نهایت تا بالای محدوده 7 (نزدیک به 8) وفق دهد و ( اگرچه آنها آب سخت را به خوبی تحمل می کنند) سختی آب می بایست در حد متوسطی باشد. هنمچنین در مقابل سختی كم مقاومت نيستند. درجه حرارت محيط نگهداري آنها می بایستی پایین تر از 75 درجه فارنهایت باشد اما می توانند درجه حرارتی مابین 60تا 80 درجه فارنهایت را نيز تحمل کنند. 

از گوپی ها استفاده گسترده اي براي كنترل پشه مي شود و به عنوان غذاي اين ماهي پشه هايي كه تهديدي براي انتقال بيماري مالاريا هستند را مي توان استفاده كرد.  شما می توانید در آکواریوم خانه خود به گوپی ها غذاهای خشک شده، فریزری، لارو قرمز رنگ پشه های ریز، توبی فیکس، میگوی آب شور و همچنین غذاهای آماده که حاوی حجم بالای سبزیجاتی نظیر Spirulina است، بدهید.معمولاً اندازه این ماهیها در جنس نر 3 سانتی متر و ماده آن 6 سانتی متر است.  نوع نر ماهی گوپی نسبت به ماده بسیار زیباتر و دم نرها دارای رنگهای متنوع و زیبایی می باشد. اندام بدن نرها نسبت به ماده ها ظریفتر و طول بدنشان کمتر است البته وجود پای تناسلی در کنار مخرج ماهی نر باعث می شود در سنین کم هم بتوان جنسیت آنها را تشخیص داد. ماهی گوپی ماده رنگ آمیزی کمتری دارد و دم آن معمولی است. گوپی نر، گوپی ماده را بارور می کند. به این صورت که از باله مخرجی اش یا همان منفذ تناسلی استفاده کرده و این کار را انجام می دهد. ماده هایی که باردار می باشند معمولا در محیط تاریک ظاهر می شوند و اطراف مخرج و همینطور بدنشان افزایش حجم پیدا می کند. نوع نر علاقه زیادی به خوردن نوزادان ندارد، اما نوع ماده تمایل بیشتری نشان می دهد. هر چه زمان بارداری و زایمان نزدیک تر می شود، رنگ محل مخرج ماهی ماده پر رنگتر و سیاه تر و شکم ماهی ماده بزرگتر می شود. گوپی ماده در دمای 27 درجه سانتیگراد بطور متوسط هر ماه یک نوبت زایمان می کند.اين ماهي با ساير ماهیهایی که زنده زا هستند و یا ماهیانی که در رده زنده زا ها هستند مانند: تتراها، رازبوراها، گورامی ها، ماهیان رنگین کمان، کریدوراس ها، پلکوها، لوچ ها، گورامی دارف (کوتوله) و گربه می توان نگهداری کرد ولی در رده گیاه خواران هیچ وقت گوپی ها و بارب ها را در کنار هم قرار ندهید زیرا بارب ها و مخصوصا تایگر بارب به ماهیانی با دم و باله زیبا و بلند همچوت انجل و گوپی حساسیت نشان خواهد داد و مدام در تعقیب آنها جهت گاز گرفتن حرکت می کند.

نحوه ی تکثیر : شما بایست تعدادی نر و ماده گوپی را کنار هم در یک تانک قرار دهید تا خودشان با هم لقاح کنند و پس از مشاهده ی علائم زیر آنها را یا به تانک دیگر و یا به زایشگاه منتقل کرد .

علائم باردار بودن ماده :

1- تورم شکم ماهی ماده

2- حرکت در قسمت های پایینی آکواریوم و دوری از گیاهان

3- پر رنگ شدن قسمت بالایی مخرج ماهی ماده که این رنگ به دلیل قرار گرفتن بچه ماهی ها در آن قسمت است و پس از تکمیل شدن دوران جنینی نوزادان درون شکم ماهی ماده این قسمت خاکستری پر رنگ ( مایل به مشکی ) می باشد . که بیانگر زمان فارغ شدن ماهی ماده می باشد . 

طرز تشخیص جنسیت گوپی ها:

ماده ماده :

الف- باله زیر شکم ماهی ماده پهن و بزرگ و گرد است.

ب- بدن ماهی ماده ساده و بی نقش و نگار است.

ج- زیر شکم ماهی ماده خال سیاه وجود دارد که وضعیت بچه ها را نشان می دهد.

ماهی نر :

الف- باله زیر شکم ماهی نر بصورت پای تناسلی کشیده و باریک است.

ب- اندام ماهی نر لاغرتر، کشیده تر و باریک تر است.

ج- دارای رنگهای گوناگون و نقش و نگار بیشتری است.

 

 

 گورامی

گورامی ها دارای انواع زیادی هستند. آنهایی که در ایران تاکنون تکثیر و پرورش یافته اند، شامل: گورامی  آبی، کاذبی، زرد و گورامی  عسلی، گورامی  بوسنده، گورامی  پرل، فایتر یا سیامی جنگجو، گورامی  دارف کوتوله و گورامی  بهشتی هستند. که اغلب این ماهیها به ماهیهای ضعیفتر و کوچکتر از خود آزار می رسانند. بنابراین باید همیشه گورامی ها را رقم بندی کرد و گورامی هایی که با ماهیهای داخل آکواریوم یک اندازه باشند قرار داد. نگهداری از گورامی ها کار آسان و ساده ایی است چون مقاومتشان نسبت به بقیه ماهیهای آکوریومی بیشتر است.چنانچه گرسنه بمانند خیلی زود هم جنس خواری می کنند و اگر بتوانند حتی بقیه ماهیها را طعمه خود می کنند و آنها را بعنوان غذا می خورند.گورامی ها خیلی زیاد تغییر رنگ می دهند، در مواقع ترس و آمیزش رنگ آنها پررنگ می شود و با هر تغییراتی در داخل آکواریوم رنگ آنها عوض می شود. برای تکثیر گورامی ها باید از ماهیهای بالغ که معمولا بین 6 تا 8 ماهگی بالغ می شوند انتخاب کرد.باید از بهترین آنهایی که سرحالتر، شادابتر و خوب رشد کرده اند و نسبت به بقیه بزرگترند و در واقع از شاه تخمها یا شاه ماهیها هستند انتخاب و مورد استفاده تکثیر قرار گیرند.

روش تکثیر و پرورش انواع گورامی ها

تمام گورامی ها برای تکثیر و پرورش شرایط یکسان و مساوی دارند. چنانچه شما بتوانید یک نوع آن را با موفقیت تکثیر و پرورش دهید از بقیه گونه های دیگر گورامی ها براتی خواهید توانست تخمگیری بعمل آورید و براحتی آنها را پرورش دهید. در ابتدا بایستی گورامی های ماده و نر قبل از تخمگیری 15 روز بطور جداگانه نگهداری شوند تا علاوه بر علاقه و میل بیشتر تعداد تخم زیادتری را در موقع تخمریزی رها سازند. ترتیب و رعایت انجام کارهای لازم برای تکثیر گورامی ها دارای اهمیت زیادی است. چنانچه بموقع آن کارها انجام نگیرد نتیجه تکثیر خراب خواهد شد. باید همزمان با آماده ساختن ماهیهای مولد برای انجام تخمریزی پیش بینی لازم را برای تهیه غذای لاروهای گورامی ها صورت بگیرد و از قبل اقدامات لازم را انجام داد و برای آنها غذا تهیه کرد. لاروهای گورامی  در ابتدا خیلی ریز هستند و غذای خیلی ریزتری احتیاج دارند. معمولا نوزادان میگو را تا یکهفته بعد از شنای آزاد نمی توانند صید کنند و بخورند زیرا برایشان بزرگ است و اگر بی غذا بمانند تمام آنها تلف خواهند شد. بنابراین باید موجودات زنده خیلی ریزتری را مانند انفوزئرها و فیتوپلانکتنها را تولید کرد. تا لاروهای گورامی  بعد از آنکه کیسه زرده زیر شکمشان را جذب کردند و دارای شنا آزاد شدند، بتوانند آنها را بعنوان اولین غذا استفاده نمایند.

طرز تهیه آنفوزئرها و فیتوپلانکتنها:

ابتدا ظرفی را آب کنید و در مکانی قرار دهید که نور مستقیم آفتاب به آن بتابد. برای تولید فیتوپلانکتنها و تک سلولیهای گیاهی مقداری برگ کاهو را داخل ظرف قرار دهید. برای تولید انفوزئرها بهتر است مقداری کاه گندم را داخل ظرف قرار دهید. بعد از گذشت یکهفته داخل آب موجودات ذره بینی و خیلی ریزی تولید شده اند که غذای لاروهای گورامی  در مرحله اولیه زندگی شان خواهد بود.

برای جلوگیری از مزاحمتهای احتمالی دور آکواریوم پوشیده می شود که از بیرون برایشان مزاحمت ایجاد نشود و داخل آکواریوم شن یا ماسه و شعله اکسیژن قرار داده نمی شود. گورامی ها قادرند از سطح آب اکسیژن بگیرند و باید در محیطی آرام و ساکت و بدور از مزاحمتهای دیگران و بدون موج آب تخمریزی کنند. چند شاخه گیاه طبیعی یا مصنوعی در روی سطح آب قرار دهید. از آنجائیکه گورامی های نر خیلی زیاد علاقه به تخمها و نوزادان دارند با شتاب و عجله می خواهند صاحب نوزاد شوند و این عجله و شتاب در مواقعی که ماهی ماده آمادگی نداشته باشد اختلاف بوجود می آید و ماهی نر شروع به زدن و کندن دم و باله های ماهی ماده می کند. اگر ماهی ماده همچنان بی میل و بی رغبت به تخمریزی باشد، آنچنان ضربات شدیدی را خواهد خورد که گاهی منجر به تلف شدن ماهی ماده خواهد شد. وجود چند شاخه گیاه طبیعی و مصنوعی پناهگاهی برای ماهی ماده خواهد بود که بتواند لابلای آنها پنهان و مخفی شود. و بتدریج ماهی ماده آماده خواهد شد و با گذشت چند ساعت اعلام آمادگی برای تخمریزی خواهد کرد. و بدون ناراحتی و درگیری و با بدن سالم و شاداب به کنار ماهی نر خواهد آمد و با راهنمایی ماهی نر به قسمت لانه هوایی هدایت می شود. و در آنجا آرام باقی می ماند و در چندین مرحله با ماهی نر تخمریزی می کنند.

بنابراین نحوه تخمریزی و مراحل انجام کارها بترتیب اهمیت بشرح زیر است.

1- آکواریوم محل تخمریزی باید دارای آبی با سختی بین 6 تا 8 درجه DH و دمای 27 درجه سلسیوس باشد. ارتفاع آب حداکثر 15 سانتیمتر و دور آکواریوم پوشیده شود. اکسیژن داخل آکواریوم قرار نمی گیرد چون باعث تلاطم آب خواهد شد و گورامی ها محیط آرام و ساکت را دوست دارند. هیچگونه شن و یا ماسه در کف قرار ندهید و هرگز برای آنها مزاحمت ایجاد نکنید. چند شاخه گیاه داخل آکواریوم قرار دهید تا علاوه بر اینکه محیط طبیعی برای ماهیها ایجاد می شود، ماهی ماده بتواند در لابلای آن در مواقع ضروری پنهان شود. با ایجاد چنین محیطی حالا می توانید ماهی نر را بداخل آکواریوم بگذارید. ماهی نر شروع به ساختن لانه هوایی می کند و با بزاق دهانش از سطح آب هوا می گیرد و بصورت حبابهای بلوری شفاف در سطح آب بصورت لانه هوایی به خانه سازی می پردازد. بیشتر دوست دارد در بین گیاهان باشد. اگر گیاهان برگ دار پهن استفاده شود، در زیر برگ گیاه لانه هوایی ایجاد می کند. و سر پناه مناسبی برایش خواهد بود. و مکان مناسبی برای تخمها و لاروها در چند روز اول است.

2- بعد از گذشت 24 ساعت حالا نوبت به معرفی ماهی ماده خواهد بود. بآرامی ماهی ماده را داخل آکواریوم قرار دهید. دقت کنید، کوچکترین ضربه ای به بدن ماهی ماده باعث صدمه جدی و یا اینکه احتمالا از شدت درد و ضربه وارده به بدنش تخمریزی را به تأخیر می اندازد که در این فاصله چون حوصله ماهی نر کم است امکان ضربه زدن شدید به ماهی ماده زیادتر می شود و ممکن است ماهی ماده تلف شود. بنابراین با حوصله و بآرامی ماهی ماده را در کنار ماهی نر قرار دهید. با اضافه شدن ماهی ماده به آکواریوم، حرکات زیبا و دیدنی ماهی نر شروع خواهد شد. بطوریکه رقصهای زیبا و با ایجاد حرکاتی موزون که بهمراه این حالت، آبششها را باد می کند و ژست مخصوصی می گیرد و با گاردهای زیبا به دور و اطراف ماهی ماده می چرخد و همراه رقص، ماهی ماده را به آغوش می گیرد و به زیر لانه هوایی که ساخته است می برد و خیلی زود خانه اش را تکمیل تر و بزرگتر می کند. سپس ماهی ماده را دعوت به تخمریزی در محل لانه هوایی می کند. اگر ماهی ماده آماده باشد در همان ساعات نخست اعلام خواهد کرد و برای تخمریزی به زیر لانه هوایی می رود و خیلی آرام می ایستد و تخمریزی شروع می شود. و چندین ساعت تخمریزی طول می کشد و در هر نوبت تخمها در داخل لانه هوایی چیده می شود چنانچه ماهی ماده به هر دلیلی آماده نباشد و از کنار ماهی نر فرار کند و به طرف دیگری برود. این عمل باعث عصبانیت ماهی نر خواهد شد. ماهی نر دوباره دنبال او می رود و از او دعوت بعمل می آورد و چنانچه با بی میلی و فرار ماهی ماده روبرو شود. شروع به زدن ماهی ماده می کند. ماهی ماده که احساس خطر می کند سعی در مخفی و پنهان شدن دارد. در این مرحله وجود گیاهان بکمک او خواهند بود و او در لابلای آنها دور از ماهی نر ساعتی را پنهان می شود. این تعقیب و گریزها و ضربه زدنها ساعتها ادامه خواهد داشت. و در مواقع عصبانیت ماهی نر در هر دفعه با حمله تکه ایی از باله یا دم و یا از بدن ماهی ماده را کنده و با بی رحمی تمام با او رفتار می کند. اگر ماهی ماده نتواند بخوبی خود را مخفی کند، خیلی زود بد شکل و بد قیافه و بی حال و پژمرده و نیمه جان می شود و چنانچه اوضاع بهمین صورت پیش برود تلف خواهد شد. بنابراین باید مراقب باشید قبل از آنکه ماهی ماده به این وضع دچار شود، چندین شاخه گیاه حتما در آکواریوم قرار دهید. و در صورتیکه تشخیص دادید ماهی ماده آمادگی تخمریزی ندارد او را سریعا از آنجا خارج کنید.

چنانچه ماهی ماده اعلام آمادگی نماید در نهایت حداکثر بین 24 الی 48 ساعت جفت تخمریزی خواهند کرد و پس از پایان تخمریزی ماهی ماده را به آکواریومی که از قبل آماده کرده اید و دارای آب سالم و تمیز و آماده دارد منتقل کنید و مقداری داروی متیلن آبی به آب اضافه کنید تا زخمهای ماهی ماده عفونی نشوند و سپس ماهی ماده را با غذاهای زنده برای مرحله بعدی که باید 15 روز آینده باشد آماده نمائید. خیلی زود قسمتهای کند شده بدن ماهی ماده ترمیم خواهد شد و بحالت اول بر می گردد و بنابراین همه نگرانیها پایان خواهد یافت. مسئولیت و مراقبت از تخمها بعهده ماهی نر خواهد بود. بنابراین ماهی نر در آکواریوم باقی می ماند و شما می توانید تخمها را در داخل لانه هوایی مشاهده نمائید که بصورت دانه های ریز و مانند شکر سفید رنگ است.

ماهی نر از تخمها مراقبت می کند و گاهی که در اثر ترکیدن حبابهای هوایی بعضی از تخمها به پایین می افتند سریعا ماهی نر با دهان برداشته و آنها را مجددا به داخل لانه هوایی بر می گرداند. ماهی نر مرتب این عمل را تکرار می کند و بخوبی تخمها را تمیز می کند و برایشان حبابهای جدید می سازد و از آنها بخوبی مراقبت بعمل می آورد. تا اینکه تخمها بعد از 36 ساعت باز خواهند شد. همچنان نر فعالیت می کند و تمام لاروهای تازه بدنیا آمده را تمیز می کند و دوباره به حبابهای هوایی بداخل لانه بر می گرداند. از زمانیکه تخمها تبدیل به لارو می شوند. حداکثر تا سه روز ماهی نر در کنار لاروها باقی می ماند بعد از آن بهتر است ماهی نر را برداشته و لاروها را به تنهایی نگهداری کنید. در این سه روز که ماهی نر از آنها مراقبت می کند هیچگونه غذایی احتیاج ندارند و از کیسه زرده ایی که در زیر شکمشان دارند تغذیه می کنند. از این مرحله به بعد چون لاروها قد می کشند و قادرند بخوبی شنا کنند و به تمام نقاط دیگر آکواریوم می روند و از فرمان پدر اطاعت نمی کنند و در نهایت ماهی پدر عصبانی می شود و آنهایی که از لانه دور می شوند با عصبانیت می خورد، پس برای محافظت از بچه ها بهتر است ماهی نر را در روز چهارم بردارید.

از روز سوم معمولا لاروها قادرند شنای آزاد داشته باشند و می توانند موجودات ریز زنده را صید کنند و بخورند. بهترین این موجودات ریز زنده در این مرحله برای لاروها می تواند آمفوزئرها و فیتوپلانکتنها باشد. که برای این منظور همانطوریکه قبلا گفته شد بایستی از یکهفته قبل برایشان تدارک دیده و پرورش داده باشید. حالا باید از ظرفی که در آن کشت و پرورش آمفوزئر و فیتوپلانکتن داده اید یک لیوان از آن آب را بردارید و در تمام سطح آکواریوم لاروها بآرامی پخش کنید. تا لاروهای گورامی  خیلی زود بتوانند در تمام نقاط آکواریوم براحتی آن موجودات زنده ریز را که همراه آن آب به آکواریومشان وارد شده است بخوبی صید کنند و آنها را بعنوان غذا بخورند. روزانه چهار نوبت باید بدین ترتیب به آنها غذا بدهید و معمولا تا پنج روز غذای آنها بدین روال خواهد بود. رنگ آب آنها سبز خواهد شد که مناسبترین آب برای رشد لاروهای گورامی  همان آب سبز است.

بعد از گذشت پنج روز لاروها کمی بزرگتر شده اند و حالا قادر خواهند بود که از نوزادان میگوی نمکی که تازه از تخم باز شده اند و ریز هستند تغذیه بعمل آورند. (دقت کنید نباید از نوزادان میگو که در 24 ساعت یا بیشتر از تخم در آمده اند استفاده کنید زیرا نوزادان میگو بصورت میکرونی رشد می کنند که البته اندازه رشد آنها را با چشم نمی توانید مقایسه کنید. و در این مرحله لاروها قادر به خوردن آنها هستند.) نوزادان میگو در مدت 24 ساعت بعد از باز شدن رشد می کنند و قد می کشند که بزرگ بودن آنها باعث خواهد شد لاروهای گورامی  قادر بخوردن آنها نباشند ولی نوزادان میگوی تازه از تخم درآمده ریز هستند و لاروهای گورامی  قادر به خوردن آنها می باشند و کاملا شکم لاروها توپ و برآمده می شود و شما می توانید تشخیص دهید که آیا آنها غذا خورده اند یا خیر؟ چنانچه مشاهده نمودید که شکم لاروها خالی است باید مجددا به آنها آمفوزئر و فیتوپلانکتن بدهید و در روزهای بعد مجددا نوزادان میگو را امتحان کنید. چنانچه تعداد لاروهای گورامی  زیاد هستند، بهتر است آنها را به محیط بزرگتری که از قبل مهیا و آماده ساخته اید انتقال دهید و در آنجا با رعایت تمام اصول صحیح و با حفظ و کنترل زنجیره های مراقبتهای ویژه پرورش دهید. دیده شده است که یک جفت گورامی  حدود دو هزار عدد تخم گذاشته است و تمام آنها تبدیل به لارو شده اند ولی بدلیل عدم رعایت اصول مربوط به تغذیه و در واقع گرسنگی تمام آنها تلف شده اند. اهمیت پرورش آمفوزئرها و فیتوپلانکتنهای گیاهی و استفاده در تغذیه در مراحل اولیه زندگی لاروها آنقدر مهم است که نتیجه تکثیر را بطور کلی عوض می کند و سپس بعد از گذشت پنج روز لاروها چون قد می کشند و بزرگتر می شوند قادرند بخوبی از نوزادان میگو تازه بدنیا آمده بخوبی تغذیه کنند و با سرعت رشد خواهند کرد. مشکل نگهداری لاروها اساسا تا 15 روز اول زندگیشان است. مسئله مهم دیگر گورامی ها اختلاف اندازه آنها است. که خیلی زود ریز و درشت خواهند شد یعنی تمام لاروها به یک اندازه رشد نخواهند کرد بعضی ها که بهتر غذا خورده اند سریعتر رشد می کنند و بزرگتر می شود و بهمین ترتیب بین اندازه آنها اختلاف زیادی به چشم می خورد. و این خطری است که چنانچه گرسنگی ببینند. بزرگترها به کوچکترها حمله می کنند و آنها را طعمه قرار می دهند و در بین آنها عادت همجنس خواری پیش خواهد آمد که روزانه تعداد زیادی از آنها توسط هم نوعانشان از بین خواهند رفت و روز به روز تعداد آنها کمتر خواهد شد. که چاره کار تغذیه مناسب است و باید در هر 15 روز یکبار آنها را رقم بندی کرد. یعنی بزرگترها را جدا و با همدیگر نگهداری کنیم و کوچکترها را هم با همدیگر نگهداری کنیم و تمام اصول و برنامه غذایی آنها را بدقت انجام دهیم و طبق و یک برنامه مرتب و منظم هر 15 روز یکبار آنها را رقم بندی کنیم. برای این منظور می توانید از تورهایی که چشمه های متفاوت دارند به اندازه مورد نیاز درست کنید و ماهیها را داخل آن تورها قرار دهید آنهایی که کوچکترند از چشمه های تور بخوبی عبور می کنند و بزرگترها در داخل تور باقی می مانند و با زحمت کمتری آنها رقم بندی خواهند شد. چنانچه این اقدامات را انجام دهید تعداد زیادی از لاروها به ثمر خواهند رسید. باید توجه داشته باشید بهترین راندمان و درصد موفقیت زمانی است که از ابتدای تخمریزی تا عرضه به بازار فقط 3%  خطا داشته باشید (یعنی از هر 100 عدد لارو فقط 3 عدد آن از مرحله تخمریزی تا فروش تلفات بدهید) چنانچه بیشتر از 3% خطا دارید و تلفات می دهید باید برگردید و بدقت از اول تا آخر تمام برنامه کارتان را مرور کنید و نواقص آنرا برطرف سازید. و در هر قسمت که اشکال دارید باید سریعا برای رفع آن اقدام نمائید تا از تلفات بیشتر لاروها جلوگیری بعمل آید.  

طرز تشخیص جنسیت گورامی ها:

ماهی نر:

1- دارای باله پشتی بلندتر که نوک آن تیز است.

2- دارای باله زیر شکمی بلندتر که نوک آن تیز است.

3- دارای بدن دراز، کشیده و لاغرتری نسبت به ماده است.

ماهی ماده:

1- باله پشتی کوتاه تر و نوک آن گرد است.

2- باله زیر شکمی کوتاه تر و نوک آن گرد است.

3- دارای بدن گرد، چاق و از عرض پهنتر است.

 

ماهی لجن خوار(کت فیش)

از خانواده ی loricariidae بوده و قابلیت همزیستی با ماهیانی چون آنجل ،دیسکیوس و سیچلایدها باربها گورامی ها لوچ ها ودیگر ماهیان را دارا می باشد. کت فیش نیازمند آکواریوم پر گیاهی که گیاهانش دارای رشد سریع باشند می باشد. داشتن آبی با جریان ملایم باعث بوجود آمدن محیط سالم و مطلوبی برای زیست این ماهی می گردد. داشتن سنگ ها و چوب های داخل آکواریوم موجب ایجاد محیطی طبیعی و مکان های مخفی برای این ماهی می شود که این ماهی به چنین جاهای خلوت و مخفی در طول روز نیاز دارد تا خود را در آن مخفی نماید. کت فیش درطول شب فعالتر می شود و نیازمند مکان های تاریک ومخفی است که در طول روز خود رادر آن پنهان کند. 

برای داشتن اکسیژن کافی در تانک این ماهی فیلتراسیون مناسب بسیار حیاتی و ضروری میباشد در صورتی که بطور مناسبی و صحیح خوب تغذیه شوند مدفوع آنها بسیار طویل و بزرگ خواهد شد که در آکواریوم تاثیر منفی گذاشته و حتما نیازمند فیلتر کردن می باشد تا بتوانید از شر این فضولات طناب مانند راحت شوید.تعویض هفتگی آب و داشتن فیلتر کفی برای رهایی از دست این پس ماندها می تواند مفید وضروری باشد.اگرکیفیت آب آنها مناسب نباشد حفره های کوچکی درروی پوسته و باله هایشان بوجود خواهد آمد و اگر اکسیژن کافی در اختیارشان نباشد خیلی بیشتر به سطح آب می آیند .اگر برای مدت زیادی در آب نسبتا سرد نگهداری شوند ممکن است به بیماری سفیدک مبتلا گردند.بیماری ها ی قارچی یکی از مشکلات گریبان گیر این ماهیها می باشد که د ر صورت بروز لکه هایی مخملی بر روی بدنشان می گردد.

یکی از علایم خارجی این بیماری قبل از بروز لکه ها بر روی بدن و باله ،حالت خواب آلودگی ،کسلی یا بی حالی ماهی است که اگر در این مرحله دما و اکسیژن آب مطلوب تر گشته و غذای مناسب کافی و مقولی در اختیار ماهی قرار گیردمی تواند تا حدود زیادی با این بیماری مقابله کرد.یکی از مسائل مهم و حیاتی این است که آیاغذای کافی در اختیار ماهی قرار گرفته است؟ کت فیش ها باید دارای شکم بسیار گرد وبرجسته باشند که اگر شکم آنها گود و میان تهی باشد غذای کافی نداشته اند تصور غلطی که در مورد این ماهی وجود دارد این است که این ماهی از ریزه غذاهای دیگر ماهیان و با فضولات و پس ماندهای آنها تغذیه می کند ولی هرگز نباید این ها به عنوان غذا برای این ماهی تلقی شوند. تغذیه این ماهی ها عمد تا از کف آکواریوم بوده و توسط غذاهای کف رو همچون دل و جگر فریز شده ، پلت ها و کرم خونی می باشد.

در یک آکواریوم هرگز تکثیر نمی شود. آنها در تونل ها ی حفر شده در ساحل رودخانه تخم ریزی میکنندماهی نردر این سوراخ زیرزمینی مانده و به محافظت از تخمها می پردازد.با این وجود این ماهی ها درآسیای شرقی فلوریدا و در برخی نقاط کویینز لند بطور تجاری در حوضچه هایی تکثیرمی شوند.تاحدود۲۰-۲۵سانتیمتررشد می کنند.

 

نایف ( چاقو ماهی )

چاقو ماهي دلقك يا همان چاقو ماهی( Clown Knife Fish)يكي از ترسناك ترين ماهيان آب هاي گرم است. از خانواده  Notopter Idae   است و با نام علمي  Notopterus Chitala  شناخته مي شود . سر كشيده ،فك پائيني (متحرك) بزرگ . پشت قوز دار ،قيافه ي عجيب و غريب اين ماهي را شكل مي دهد. علت نام گذاري آن هم به اين دليل است که ظاهر و فرم بدني اين ماهي شبيه يک چاقو است . شنا كردن آنها شب هنگام به عقب و جلو بسيار جالب است .اين ماهي بومي تايلند ،مالزي ،هند ، سوماترا و برنئو است. بدن اين ماهي داراي نقش و نگار هاي زيبايي است و فقط رنگ طوسي اين ماهي به ايران وارد شده که از گونه هاي ديگر هم کم خطرتر و داراي نگهداري آسانتر مي باشد . ولي در کل داراي رنگ هاي ديگري هم است که تاکنون 7 نوع از آنها شناسايي شده اند . اغلب چاقو ماهيان بيشتر فعاليتشان را در شب هنگام انجام مي دهند ماهيان بسيار انعطاف پذيري بوده و قادر به شنا كردن به جلو و عقب بصورت يكسان هستند . وقتي تغيير جهت مي دهند مي توانند در طول بدنشان بپيچند به طوري كه ممكن است تصور شود اين ماهيان فاقد استخوان پشتي هستند . با وجود طول زياد و جثه ي بزرگ عرض بسيار كمي دارند . چنين حالتي به آنها اين اجازه را مي دهد كه در جاها و فضاها ي بسيار كوچكي جا شوند كه حتي صاحبان ماهي هم تصور كنند كه چاقو ماهيشان همچون كرم خزيده و بدان جا رسيده است . ماهيان كمرو و خجالتي هستند كه ترسو و چموش نيز مي باشند و به سادگي دچار استرس و وحشت مي شوند .به دليل بينايي ضعيفشان بخصوص در روز اين ماهيان به خطوط پهلويي خود كه به تغييرات اطراف فوق العاده حساس است ،وابسته اند و از اين خطوط در شكار هدف خود نيز استفاده مي كنند.

اولين چيزي كه قبل از نگهداري اين ماهي بايد مد نظر قرار دهيد اين است كه در آينده به ماهي عظيم الجثه و بزرگي تبديل خواهد شد حتي اين ماهيها د رآكواريوم هاي كوچك نيز به نسبت بزرگ مي شوند البته چيزي كه بايد به خاطر داشت اين است كه اين ماهي مي تواند تا حدود100cm رشد کند ( در طبیعت گاه تا اندازه  ۱ متری هم دیده شده اند ولی در آکواریوم بعید است حتی به ۴۰ سانتی متری برسند ) .

با توجه به عادات و طبيعت شبانه اين ماهي دكوراسيون آكواريوم بايد به گونه اي باشد كه لزوماً مكانهاي براي مخفي شدن و استراحت آنها در طول روز فراهم كند . بدون چنين مكانهايي شما داراي ماهي مضطرب و فوق العاده ترسو و هراساني خواهد بود. براي نمايان شدن حداكثر پتانسيل آنها بايد فضاي كافي در اختيار شان قرار گيرد اما در صورت فقدان نيز آنها خود را به تانكشان وفق مي دهند و با موانع سر راه همچون سنگ ها و صخره ها كنار آيند . براي ايجاد مخفيگاه براي آنها مي توان از تكه اي لوله پوليكا استفاده شود.

در طبيعت چاقو ماهيها در رودخانه ها و مكان هايي با جريان آهسته اي از آب و يا در درياچه ها و بر كه ها ي مناطق ذكر شده در آسيا زندگي مي كنند و اگر چنين مكان هايي براي آنها بازسازي شود شاداب تر و سر حال تر خواهند بود .چاقو ماهي آبي خنثي (ph بين 7-6) و نسبتاً سبك را ترجيح مي دهدو ولي اگر اندازه ي چاقو ماهي بزرگ باشد مي تواند آب سخت تر و اسيدي تر را نيز تحمل كند. دماي مناسب براي اين ماهي 30-23 درجه است.

چاقو ماهي ،ماهي اي فوق العاده وسواس و ناخنك زن است و نسبت به غذاي خود وسواس شديدي دارد اين مسئله تبديل به مشكلي براي نگهدارنده ي آن خواهد شد . دندان هاي تيزي دارد و داراي دو فک بالا و پاييني هست . هم در فک پاييني و هم در فک بالايي 2 دندان نيش دارد و در کل 12 دندان دارد . دقيقا مثل يک بچه ي 2 ساله ميماند که بايد به زور به او غذا داد .  البته اگر سايز ماهي شما كوچك باشد.مي توان با تعليم دادن و حتي با گرسنگي آن ها را به خوردن غذاي مورد نظرتان رهنمود كنيد . ولي باز هم چيزي تضمين شده نيست . بنابر اين هميشه تدارك ديدن و داشتن مقداري غذاي زنده لازم است و اين آذوقه مي تواند شامل اغلب چيزها و حتي ماهياني کوچک اعم از زنده يا يخ زده باشد. به علاوه مي توان از غذاهاي گوشتي همچون دل گاو و جگر نيز استفاده كرد ولي استفاده از گوشت گاو و .... جز در مواقع اجباري توصيه نمي شود.

اين ماهي ها ، ماهي هاي ديگر و حتي چاقو ماهي ديگري را در تانك خود تحمل نمي كنند. چاقو ماهيان جوان ترجيح مي دهند كه گروهي باشند ولي وقتي ماهي ها بزرگتر شدند اين خواسته ي آنها بر عكس مي شود. آنها را نمي توان با ماهيان كوچك تر از اندازه ي دهانشان نگهداري كرد . گاهي اين ماهي به ماهيان بزرگتر نيز ترحم نكرده آنها را نيز گاز خواهند گرفت كه ممكن است موجب زخمي شدن آنها شوند. اغلب نزاع آنها با سيچلايد هاي جاه طلب است . این ماهی با سیکلید گور خری شدیدا مشکل دارد ، به طوری که ممکن است همدیگر را تلف کنند . پس از نگه داشتن این ماهی با سیکلید گور خری  جدا پرهیز کنید .

 سن بلوغ این ماهی در حدود ۱۳ تا ۱۶ ماهگی است و تا ۵ سال هم عمر مفید خواهند داشت . آنها در سن بلوغ تقریبا ۳۰ سانتی متر میشوند . ( اگر از نوزادی در آکواریوم حضور داشته اند  ) . بعد از آن نایف ها باید به صورت تکی یا به صورت جفتی نگهداری شوند . ( فقط ۱ جفت داشته باشید ) .نایف های نر اصلا تحمل یکدیگر را ندارند و به همین دلیل باید آکواریوم خود را به نایف ها اختصاص دهید . برای داشتن یک جفت نایف خوب باید کل آکواریوم خود را به نایف ها اختصاص دهید . هنگام جفت گیری نایف نر به صورت مورب در کنار نایف ماده حرکت میکند . و پس از آن آنها در مکان تاریکی که ساخته اید تخم ریزی خواهند کرد . هر نایف ماده قادر است بیش از ۱۰۰۰ تخم بگذارد . تخم ها بعد از ۷ تا ۸ روز به لارو تبدیل میشوند . لاروهای نایف فوق العاده ضعیفند و بعد از ۳ روز که از تخم در آمده اند ، شما باید آنها را با به خوبی تغذیه کنید تا تلف نشوند . تشخیص نر و ماده بودن نایف ها هم در نوع خود مشکل است ولی نر ها معمولا کشیده تر و دراز تر هستند و در خالهای و لبه های روی بدن پر رنگ ترند .

 

 

لوچ ماهیان

اين گونه از ماهيان بومي آسياي جنوب شرقي هستند و از جمله ماهيان گياهخوار و بسيارآرام محسوب ميشوند. اين ماهيهاي بسيار آرام از مشهورترين ماهيان آبهاي شيرين محسوب ميشوند و در گونه هاي متعددي يافت ميگردند.

گونه هائي از آنها كه در بازار ايران هم يافت ميشوند عبارتند از: لوچ دلقك و لوچ پاكستاني و لوچ نواري. اين ماهيها معمولا بصورت دسته جمعي زيست ميكنند و علاقه وافري به مخفيگاهها و غارهاي زير آبي دارند. آنها معمولا در پائين آب حركت ميكنند و در كف بستر به دنبال خوراك خود ميگردند. از خزه و جلبكهاي تشكيل شده در داخل مخزن و آكواريوم تغذيه مينمايند. دماي مناسب براي نگهداريشان 27 درجه سانتي گراد ميباشد. اين ماهيان زيبا را ميتوانيد با ساير ماهيان بي آزار و صلح جو همچون ديسكسها و گوراميها و آنجل ها و باربها و شارك دم قرمز و يا پرو بال قرمز و يا شارك سياه و ديگر گونه هاي ماهيان آرام و بي آزار و حتي با دسته اي از ماهيان خانواده سيكليده همچون پرتها و سورمها و زيرا و اوراتوسها و انواع كت فيشها البته نه از نوع ماهيخوار ان به آساني همزيست نمائيد. علاوه بر خزه و جلبكهائي كه در آكواريوم براي تغذيه آنها يافت ميشود آنها را ميتوانيد با غذاي خشك به آساني تغذيه نمائيد. لوفك و انواع ديگر غذاي خشك ميتواند غذاي ايده آلي براي آنها محسوب شود. همچنين دل چرخ كرده در هر هفته يكبار غذاي بسيار ايده آلي براي آنهاست و باعث رشد و نمو بيشتر آنها ميشود.آنها ماهيان بسيار آرام و مقاومي هستند و ماندگاري زيادي هم دارند. و البته بسيار علاقه مندند كه در فضا هاي مخفي داخل مخزن پنهان شوند. براي تزئين مخزن آنها ميتوانيد از سنگهاي طبيعي كه كنار رودخانه ها يافت ميشوند و همچنين گياهان تزئيني طبيعي و يا مصنوعي استفاده نمائيد. آنها در ميان سنگها آرامتر و بدون هيچ استرسي زندگي خواهند كرد و تحرك و بازيگوشي ميكنند. آب مخزن آنها ميبايست كه زلال و شفاف و پر اكسيژن باشد. بنابراين از كاركرد مناسب فيلتر تسويه آب مخزن خود مطمئن شويد و از فيلتر مناسب و قدرتمندي استفاده نمائيد. همچنين پمپ هواي مخزن خود را هميشه فعال نگه داريد تا اكسيژن كافي در اب پمپاژ شود.نگهداري ماهيان لوچ كار دشواري نميباشد و شما براحتي با رعايت نكات گفته شده قادر خواهيد بود آنها را سالها نگهداري نمائيد. لوچ دلقك تا 30 سانتي متر رشد و نمو ميكند و از بزرگترين لوچها محسوب ميشود و دماي مناسب براي نگه داري ان 26 در جه سانتي گراد ميباشد. لوچ بوتيا تا 25 سانتي متر رشد ميكند و دماي مناسب براي نگهداري آن 25 درجه ساتيگراد ميباشد. لوچ زبرا 10 سانتي متر رشد ميكند و دماي مناسب نگهداري ان 24 درجه سانتي گراد ميباشد. لوچ پاكستاني 10 سانتي متر رشد ميكند و دماي مناسب نگهداري ان 28 درجه سانتي گراد ميباشد. لوچ هوراس 10 سانتي متر رشد ميكند و دماي مناسب نگهداري ان 25 درجه سانتي گراد ميباشد. لوچ ودر يا لوچ نواري 20 سانتي متر رشد ميكند و دماي مناسب نگهداري ان 22 درجه سانتي گراد ميباشد.همه اين گونه ها در بازار يافت ميشوند و شرايط نگهداريشان يكسان است و خصوصيات مشتركي كه گفته شد را دارا ميباشند. و آب مخزن آنها بايد تميز و شفاف و سلامت باشد. نگهداري آنها اسان است .

 

سیچلاید گورخری یا زندانی

سیچلایدهای گورخری دارای فلسهای ریزی هستند که دائما رنگ خود را عوض می کنند. سیچلایدها دارای هوش سرشاری هستند که با رفتارهای جالب و قابل توجه ایی به تربیت و باروری تخمها و بچه های خود می پردازند. در واقع هوش سرشار این ماهیها نکات قابل توجه و عجیبی را بهمراه دارد. معمولا هر کدام از سیچلایدهای نر گوشه ایی را بعنوان مقر قدرت خود انتخاب می کنند و هیچکدام از نرهای دیگر حق ورود به آنجا را نخواهند داشت برای انتخاب جفت نرها برای مبارزه به وسط آکواریوم می روند و درگیری و خشونت بخرج می دهند. ماهیهای ماده نظاره گر و تماشاچی آنها هستند و از بین آنها بهترین و قویترین نر را زیر نظر می گیرند و بالاخره نر مورد علاقه شان را انتخاب می کنند. (در واقع نوع ماهی ماده ماهی نر را برای ازدواج انتخاب می کند) بدین ترتیب به مکان مقر نر انتخاب شده می رود و در آنجا می ایستد. در اینحالت ماهی نر انتخاب شده با غرور و شادی با شهامت بیشتری از مرزهایش دفاع می کند و بشدت مراقب اوضاع و احوال نرهای مجاور است. تا به حریم او وارد نشوند. در این مرحله برای جلوگیری از درگیری و خشونت بیشتر بهتر است جفت انتخاب شده را بآرامی به یک آکواریوم دیگر انتقال دهید. و برای آنها یک کوزه یا گلدان کوچک قرار دهید و یا با چند تکه سنگ که بر روی هم می چینید و بحالت غار مانند ایجاد می شود درست کنید که آن مکان مورد انتخاب جفت سیچلاید خواهد بود و در همانجا تخمریزی خواهند کرد. سیچلایدها معمولا درست دارند تخمهایشان را در داخل حفره ها و یا سوراخها مخفی کنند. ماهیهای سیچلاید خیلی زود تخمریزی خواهند کرد. نوع ماهی ماده تخمها را بر روی سطوح صاف می چیند و بلافاصله ماهی نر آنها را بارور می سازد. تخمها چسبنده هستند. بعد از اتمام تخمریزی به مراقبت از تخمها می پردازند. و در حالیکه یکی از آنها تخمها را مراقبت و جریان آب را بر روی آنها ایجاد می کند تا تخمها تمیز بمانند، دیگری برای تهیه خوراک به شکار می رود. مراقبت از تخمها چنان است که حتی در هنگامیکه والدین نگهبانی تخمها را با یکدیگر عوض می کنند تخمها تحت نظر هستند.

بعد از چهار روز تخمها شروع به ترک برداشتن می کنند، والدین آنها را به دهان خودشان منتقل کرده که در حفره داخل دهان قرار می دهند. در طی چهار روز کیسه زردی که در زیر شکم لاروها همراه آنها است بتدریج جذب بدنشان می شود و بعد از آن قادر هستند براحتی شنا کنند. سیچلایدها از فرزندان خود مراقبت می کنند و با رفتارهای هوشمندانه ای آنها را تحت آموزشهای سختی قرار می دهند. آنها بچه ها را به گردش می برند و در حالیکه یکی از والدین در جلوی صف و دیگری در انتهای صف قرار می گیرند از آنها مراقبت بعمل می آورند. در این مرحله باید دادن غذای زنده را به آنها شروع کنید. بهترین غذای زنده مورد علاقه آنها نوزادان میگو نمکی هستند. روزانه چهار نوبت به آنها غذا بدهید. مقدار غذایی که می دهید باید تمام آن توسط ماهیها خورده شود و چیزی از آن را باقی نگذارند. چنانچه اضافه تر غذا بریزید باعث آلودگی و فساد آب که در این صورت باعث تلفات لاروها خواهد شد. شرایط آکواریوم را باید طبق زنجیره مراقبتهای ویژه و با اصول صحیح نگهداری کنید.

حالت متعددی پیش خواهد آمد که باعث ناراحتی و عصبانیت والدین می شود. که در بیشتر مواقع ماهی نر به اشتباه شروع بخوردن بچه ماهی خودش می کند، که این عمل باعث درگیری و نزاع با ماهی ماده خواهد شد و جفت بشدت با همدیگر زدو خورد می کنند، بطوریکه تا حد مرگ پیش خواهند رفت و اگر شما به کمک آنها نروید و از همدیگر جدا نشوند به مرگ ماهی ماده ختم خواهد شد. قبل از بروز چنین حالتی که ماهی نر بخواهد عصبانی شود بلافاصله باید آنرا از بچه ها جدا کنید و بهتر است فقط ماهی ماده بتنهایی از بچه ها مراقبت کند. بعد از چند روز ماهی ماده را هم از کنار بچه ها بردارید و به ماهی نر خودش معرفی کنید. چنانچه در آنجا درگیری ادامه پیدا کرد بهتر است بین آنها را با یک تیغه شیشه ایی جدا کنید و دو روز بعد تیغه را بردارید اگر همه چیز عادی بود که بین جفت آشتی برقرار است و آنها را تقویت کنید تا مجددا برای شما تخمریزی کنند. چنانچه درگیری ادامه پیدا کرد باز هم بین آنها را با تیغه شیشه ای جدا کنید معمولا بعد از دو مرتبه که آنها را از همدیگر جدا کنید آشتی برقرار خواهد شد.

نوزادان سیچلاید به غذاهای گوشتی علاقه زیادی دارند اگر در هر روز یک وعده دل گاو یا گوسفند به آنها بدهید خیلی سریع رشد خواهند کرد. اگر بموقع به آنها غذا بدهید هیچ مشکلی برای بچه ها بوجود نخواهد آمد. چنانچه به آنها گرسنگی بدهید سیچلایدهای بزگتر به کوچکترها حمله ور می شوند و آنها را می خورند و طولی نخواهد کشید که این هم جنس خواری همه گیر خواهد شد و روز به روز تعداد بچه سیچلایدها کمتر خواهند شد. اگر آنها را سریع رقم بندی کنید بطوریکه بزرگترها در یک آکواریوم و کوچکترها در آکواریوم دیگر قرار بگیرند این مشکل خیلی زود برطرف خواهد شد. و شما هم روی نظم و ترتیب و سر موقع به آنها غذا بدهید تا کاملا سیر شوند.

طرز تشخیص جنسیت سیچلاید گورخری:

ماهی نر:

1- باله پشتی بلند و نوک آن تیز است.

2- باله زیر شکم بلند و نوک آن تیز است.

3- لبهای نر کلفت و ضخیمتر است.

4- روی سر آن قوزی ستبر و بر آمده است.

5- بدنش کشیده تر و لاغرتر است.

6- نوک لوله اسپرم در زیر شکم حالت زوکی شکل است.  

ماهی ماده:

1- باله پشتی کوتاه و نوک آن گرد است.

2- باله زیر شکم کوتاه و نوک آن گرد است.

3- لبها ظریف و باریکتر است.

4- سر آن قوز ندارد و صاف تر است.

5- بدنش گرد و چاق تر است.

6- زیر شکم ماهی ماده رنگ زرد وجود دارد.

7- نوک لوله تخم در زیر شکم حالت گرد و بشکل تخم است.

 

دیسکاس

زیباترین و قشنگ ترین ماهی آب شیرین باعتقاد اکثر کارشناسان ماهیهای دیسکاس هستند. دیسکاسها دارای انواع رنگی گوناگونند. مانند دیسکاس آبی، قهوه ای، سبز که معمولا در 15 ماهگی بالغ می شوند. تمام شرایط و نگهداری و تکثیر آنها مشابه ماهی آنجل است .معمولا داخل گله خودشان همدیگر را انتخاب کنند. یک جفت مولد دیسکاس  خوب از تخمها مراقبت می کنند. و معمولا هر 15 روز یکبار تخمریزی انجام می دهند. آب دیسکاسها باید دارای سختی 3 تا 5 درجه DH باشد و دمای آب آنها 27 درجه سلسیوس ثابت باشد. دیسکاسها تخمهایشان را روی اشیاء شیب دار می گذارند. معمولا 48 ساعت بعد از تخمگذاری تخمها باز خواهند شد. لاروهای دیسکاس سه روز احتیاج به هیچ غذایی ندارند چون از کیسه زردی که در زیر شکم دارند تغذیه می کنند.

از صبح روز چهارم بعد از تولد لاروها به بدن والدین خود می چسبند و از لعابی که از پوست آنها تراوش می شود تغذیه می کنند. بعضی معتقدند که تخمهای خراب و تجزیه شده که رشد باکتریها را همراه دارد می تواند غذای چند روز لاروهای دیسکاس باشد ولی چیزی که ثابت شده است حضور والدین در هر حالت برای غذا دادن و پرورش لاروهای دیسکاس کاملا واجب و ضروری است. زمانیکه بچه ها بخوبی توانایی شنای آزاد را پیدا کنند و بتوانند نوزادان میگو را بخورند می توان والدین را از آنها دور ساخت و مولدین را برای نوبت بعدی تخمریزی آماده ساخت. تعویض آب به رشد و شادابی بچه های دیسکاس کمک می کند. زیرا آب دیسکاسها بر اثر مدفوع و غذاهای اضافی و مانده در آکواریوم آلوده و کمی اسیدی می شود که در نتیجه آب باعث سوختن لبه های باله و دم آنها خواهد شد. از طرفی دیگر بر اثر تبخیر آب املاح موجود در آب مانند نمکهای کلسیم و منیزیم باقی می مانند و آب را سنگین می کنند که برای دیسکاسها قابل تحمل نیست. بنابراین بهتر است همواره باندازه ایی که آب تبخیر می شود. به همان اندازه هم شما آب از آکواریوم خارج کنید. سپس آب آماده و مناسب اضافه کنید تا همواره تعادل بین املاح موجود در آب و سختی آب برای دیسکاسها برقرار باشد. (تمام نکات و شرایط مربوط به قسمت ماهی آنجل در مورد دیسکاسها صدق می کند لطفا به قسمت ماهی آنجل مراجعه شود)

 

تتراها

تتراها گروه بزرگی از ماهی های آکواریوم هستند که غالباً کوچک جثه و پر تحرک هستند. انواع ماهیهای تترا که تا کنون در ایران تکثیر و پرورش یافته اند، عبارتند از : تترای سیاه، تترای جواهر، تترای نئون، تترای زرد، تترا پنگوئن، تترا نئون سیاه، تترا کاردنبال ، تترا لیمویی، تترا الماسی و تترا امپراطور که در واقع این ماهیها براحتی قابل تکثیر و پرورش هستند.

در هر مرحله ازتکثیر و پرورش ماهیهای تترا نکات مهم و قابل توجهی وجود دارد که باید بدقت آنها را رعایت کنید. تتراها ماهی های آرام و زیبایی هستند و به ماهی های دیگر هیچ صدمه ای نمی زنند. درجه حرارت 27 درجه سانتی گراد و سختی آب 3 تا 5 درجه DH برای تخم ریزی تتراها مناسب است. آب مورد استفاده برای تخمها علاوه بر اینکه باید دارای DH مناسب باشد، باید حتماً یکهفته توسط فیلتر ذغالی فیلتراسیون شود، که در آنصورت آب شفاف، زلال و کریستالی خواهد بود. تتراها در آکواریوم راحتتر تکثیر و پرورش داده می شوند. بنابراین مکان تخم ریزی آنها باید شرایطی مناسب باشد. بهتر است ماهی های مولد را داخل قفس توری و در آکواریوم قرار دهید. تا اینکه در موقع تخم ریزی براحتی تخمها از چشمه های تور عبور کنند و در کف آکواریم قرار گیرند تا ماهی های مولد فرصت خوردن تخمهایشان را پیدا نکنند. چند شاخه گیاه طبیعی یا مصنوعی داخل آکواریوم تخم ریزی بهترین محرک برای تتراها خواهد بود و وجود گیاه به آنها احساس آرامش و امنیت می دهد و تخم ریزی بهتر انجام می شود در آنصورت بخوبی ماده ها تمام تخمهایشان را رها می سازند.

کارهای مهمی که برای تکثیر تتراها باید انجام دهید عبارتند از:

1- ماهیهای مولد نر و ماده را بمدت دو هفته از یکدیگر جدا نگهداری کنید تا نسبت به همدیگر تمایل و علاقه بیشتری پیدا کنند و در آنصورت تعداد تخم هم در موقع تخم ریزی بیشتر رها می شود.

2- آکواریوم محل تخم ریزی از قبل آماده می شود و باید دارای آب مناسب با سختی آب 3 تا 5 درجه DH ، نور کافی ، اکسیژن کافی باشد و آب تخمها حداقل یک هفته با فیلتر ذغالی فیلتراسیون شود.

3- بهتر است تتراها بصورت گروههای 5 عدد ماده و 7 عدد نر باشند و در کنار همدیگر قرار بگیرند در نتیجه تخمگیری بهتری را در بر خواهد داشت.

4- بهتر است در داخل آکواریوم تخم ریزی، قفس توری با چشمه های مناسب قرار دهید و ماهیهای مولد را داخل قفس توری بگذارید، چون این ماهی ها علاقه شدید به خوردن تخمها دارند.

معمولاً ماهیهای ماده را در روز، ساعت 12 ظهر داخل قفس بآرامی انتقال می دهید، بطوریکه هیچ گونه صدمه ای به آنها وارد نشود. چند ساعت بعد ماهی های نر را به آکواریم اضافه  می کنید. دیده شده است، تتراها در همان بعد از ظهر شروع به تخم ریزی کرده اند، ولی تعداد تخمها کافی نیست و هنوز ماهی های ماده تخمهای بیشتری دارند که بهتر است تا فردا صبح صبر کنید تا تخم ریزی بطور کامل انجام شود.

فردای آنروز در سپیده دم صبح فعالیت شدید تری را با همدیگر شروع می کنند، رنگ آنها پر رنگ می شود و با سرعت همدیگر را تعقیب می کنند که هر دفعه چندین تخم رها می سازند تا ساعت 12 ظهر تخم ریزی ادامه خواهد داشت و تمام تخمهایشان را رها می سازند. هر دفعه که ماده ها تخم می ریزند پشت سر آنها نرها با رها ساختن اسپرم تخمها را بارور می سازند. بعد از اتمام تخم ریزی همدیگر را تعقیب نمی کنند و فعالیتشان متوقف می شود. در اینحالت باید به آرامی ماهی های مولد را از آنجا خارج کنید و به مکان اولیه منتقل کنید ( چنانچه قصد دارید در دو هفته آینده مجدداً از آنها تخمگیری بعمل آورید، بهتر است نرها و ماده ها را از همدیگر بطور جداگانه نگهداری کنید تا برای دو هفته بعد کاملاً آماده شوند. )

5- آب آکواریوم تخمها ممکن است بخاطر تجزیه  اسپرم نرها شیری رنگ شده باشد. بهتر است قسمتی از آب را تعویض نمایند. ( تعویض آب باید با رعایت نکات مهم از جمله آب هم درجه حرارت باشد و دارای DH مناسب و با آرامی صورت بگیرد)

6- در آکواریومی که تخم ریزی انجام می شود، هیچوقت به ماهیها غذا ندهید. توضیحات و علل آن در مطالب قبلی ذکر شده است.

7- تخمها خیلی زود و در کمتر از 24 ساعت باز و تبدیل به لارو می شوند. لاروها در ابتدا بی حرکت در کف آکواریوم قرار دارند و همراه خودشان در زیر شکمشان کیسه زردی مجهز دارند که از آن شروع به تغذیه می کنند. دو روز طول می کشد تا کیسه زرد جذب بدن لاروها شود و در این مدت شما هیچ غذایی نباید به آنها بدهید.

8- بعد از سپری شدن این مرحله و جذب کیسه زرد لاروها، فعالیت آنها شروع می شود و از صبح روز سوم احتیاج به غذا خواهند داشت. در این مرحله جدید بهترین غذا برای لاروها می تواند نوزادان میگوی تازه بدنیا آمده و ریز باشد که با پیش بینی لازم از قبل آنها را آماده کرده اید.

9- چنانچه نوزادان میگو زیادتر از مصرف باشند. بزودی در آب شیرین خواهند مرد و تجزیه شده، آب را کدر می کنند و باعث آلودگی و فساد آب می شوند. از طرف دیگر موجب رشد سریع باکتری ها و قارچها خواهند شد.

10- بهتر است لاروها را به مکان بزرگتری انتقال دهید و روزانه چهار بار به آنها از نوزادان میگو بدهید.

طرز تشخیص جنسیت ماهی های تترا:

ماهی نر :

1- دارای جثه کوچکی است.

2- باله مخرجی اش در زیر شکم بلند تر و نزدیک به دم است.

3- کشیده تر ، لاغر تر و درازتر است.

4- دارای رنگ بیشتر و پررنگ تر است.

ماهی ماده :

1- دارای جثه بزرگی است.

2- باله مخرجی اش در زیر شکم کوتاهتر و با دم بیشتر فاصله دارد.

3- چاق، گرد و اگر باله هایش را بطور فرضی در نظر نگیرید شبیه به سکه خواهد بود.

4- نسبت به نوع نر کم رنگتر و روشن تر است.

 

ماهی های طلایی
 

خانواده ماهی طلایی شامل گلدفیش کالیکو، بلک مور، لاین هد، دم چادری، چشم آسمانی، چشم بادبادکی ( بابل آیز ) و انواع دیگر می باشد. خانواده ماهی طلایی بسیار متنوع و از انواع زیادی تشیکل شده است و بیشترین طرفداران این ماهیها در ژاپن و چین هستند. تکثیر انواع ماهیهای طلایی بسیار آُسان انجام می گیرد و تخمها از مقاومت بالایی برخوردار هستند. سرسختی و مقاومت و زیبایی این ماهی ها باعث شده است روز به روز طرفداران بیشتری پیدا کنند و هر روز کارشناسان پرورش ماهی با استفاده از علم ژنتیک و وراثت، نژادها و گونه های جدیدی را تولید می کنند. تا کنون حدود 100 نوع ماهی طلایی بوجود آمده است. که فقط چند گونه از آنها به ایران آورده شده اند که تمام آنها با موفقیت تکثیر و پرورش یافته اند، برای تکثیر ماهیهای طلایی روشهای متعددی وجود دارد که عبارتند از :

۱- روش مصنوعی

۲- روش نیمه مصنوعی

۳- روش طبیعی

مقاومت ماهیها طلایی در مقابل درجه حرارت آب زیاد است بطوریکه در زمستان در زیر لایه های یخ زمستانی در کف استخرها براحتی درجه حرارت پایین آب را تحمل می کنند. ماهیها خونسرد هستند و همین امر باعث می شود در هر درجه حرارتی فعالیت متناسب با آن داشته باشند در واقع در تابستان که درجه حرارت آب استخر حدود 30 درجه سانتی گراد است ماهی های طلایی بیشترین فعالیت خود را دارند و به غذا و اکسیژن خیلی زیادی احتیاج دارند و به سرعت هم رشد می کنند و از اواخر پاییز که درجه حرارت پایین می آید فعالیت آنها خیلی کم می شود و مصرف غذا و اکسیژن هم به حداقل می رسد و در زمستان به پایین ترین حد ممکن می رسد. معمولاً در زمستان از ذخیره غذایی بدنشان مصرف می کنند که همین موضوع باعث کم شدن وزن آنها می شود. بطوریکه اگر یک ماهی 200 گرم در اوایل پاییز وزن داشته باشد در آخر زمستان حدود 160 گرم وزن خواهد داشت و حدود 40 گرم از وزن آن کاسته می شود. در آکواریوم، ماهی های طلایی خیلی زود با هر شرایطی منطبق می شوند و هر نوع غذایی را بخوبی می خورند. حتی غذاهای پس مانده بقیه ماهیها را در کف از لابه لای ماسه ها می مکند و ذرات ریز غذا را می خورند.

تحرک و جنب و جوش این ماهیها زیاد است و در مقابل بیماریها و امراض پوستی مقاوم و خیلی بندرت بیمار می شود. از طرفی چون پرخور و پرتحرک هستند، بعضی اوقات آب آکواریوم را کدر  آلوده می سازند که در اینصورت هر هفته بهتر است مقداری از آب آنها را تعویض کنید. اکسیژن مصرفی گلدفیشها خیلی زیاد است و باید همیشه اکسیژن آب ماهیهای طلایی تأمین باشد.

روشهای تکثیر و پرورش ماهیهای طلایی

1- روش مصنوعی

در ایران برای اولین بار از روش مصنوعی در کارگاه پرورش ماهی در رشت توسط محمدرضا شیخیان با موفقیت انجام شده است. در روش مصنوعی باید حوضچه های مخصوصی برای مولدین آماده ساخت که دارای سیستم فیلتر و اکسیژن دهی و ورودی و خروجی آب مرتب باشد و بخوبی قابل کنترل  و از قبل آماده و مجهز باشد. در حوضچه های مخصوص ماهیهای نر از ماهی های ماده بطور جداگانه نگهداری می شوند. از قبل کلیه وسایل و آکواریوم ها و ابزار کار آماده و مهیا می شود. در روش مصنوعی طریقه تخمگیری کاملاً بصورت مصنوعی انجام می شود. یعنی ماهی ها هرگز همدیگر را نمی بینند و یا تماسی با هم ندارند. ابتدا ماهیهای مولد باید وزن شوند و به ازای وزن هر ماهیها مقدار هورمون هیپوفیز یا هورمون HCG طبق دستور بصورت محلول درآمده و با سرنگ مقدار لازم به هر ماهی تزریق شود. برای ماهی های ماده 24 ساعت قبل از تخم گیری فقط در یک نوبت میزان هورمون تزریق می شود ولی برای ماهی های نر بهتر است مقدار محاسبه شده هورمون در دو نوبت و بفاصله 12 ساعت تزریق شود. بعد از 24 ساعت ماهی های مولد آماده هستند ابتدا ماهی ماده را آزمایش می کنیم، اگر تخمها رسیدگی کامل پیدا کرده باشند برای تخمگیری با احتیاط و به آرامی از دو طرف پهلوی ماده با فشار ملایم تخمها به بیرون هدایت می شوند و داخل یک ظرف قرار می گیرند. سپس از دو عدد ماهی نر استفاده می کنیم و اسپرم گیری می شود. این عمل را گشن گیری یا تخمگیری به روش مصنوعی هم می گویند. حالا با ملایمت تخمها را با اسپرمها مخلوط می کنیم که بهتر است از یک پر استفاده شود تا تخمها صدمه نبینند. سپس تخمهای داخل ظرف را با محلول آب نمک 7/0 % شستشو می دهیم که معمولاً حدود پنج دقیقه باید شستشو را انجام دهیم و همانطور با ملایمت تخمها را با اسپرم نرها مخلوط می کنیم. تا تمام تخمها بخوبی بارور شوند. بعد از آن چون تخمها چسبندگی دارند و تا زمانیکه با آب نمک شستشو می دهیم این خاصیت چسبندگی کم است. حالا باید تخمهای بارور شده را به آکواریوم هایی که از قبل آماده ساخته ایم منتقل سازیم. در هر آکواریوم تعداد مشخصی بطور تقریبی تخم رها می سازیم، بعد داخل هر آکواریوم یک شعله اکسیژن قرار داده می شود و مقداری داروی متیلن بلو با غلظت 1/0 % اضافه می شود تا از خرابی تخمها و شیوع و حمله قارچها جلوگیری بعمل آید. ماهیهای مولد بعد از پایان کار به حوضچه ها بر می گردند و برای نوبت بعدی بخوبی تغذیه و نگهداری می شوند.

تخمها درداخل آکواریوم بعد از 48 ساعت باز می شوند و بتدریج لاروها به دیواره آکواریوم می چسبند. لاروها همراه خودشان کیسه زرده دارند که تا سه روز از آن تغذیه می کنند و در این مدت به هیچ غذایی احتیاج ندارند. معمولاً از صبح روز چهارم لاروها اشتهای زیادی برای خوردن غذا دارند. نوزادان میگوی نمکی بهترین غذا برای آنها بحساب می آیند. لاروها هر چه بزرگتر می شوند باید مقدار غذا و محل نگهداری متناسب با آنها باشد و تمیزی آب لاروها و رقم بندی بچه های ماهی طلایی در هر 15 روز یک نوبت باید انجام شود. در روش مصنوعی نکات بسیار مهمی وجود دارد که حتماً باید مورد توجه قرار گیرد.

1- محل تزریق هورمون باید بین برانشی و باله پشتی و در وسط بدن ماهی بصورت عضلانی زده شود و حداکثر نیم سانتی متر سوزن سرنگ بداخل بدن ماهی وارد شود.

2- فاصله زمانی تزریق برای ماده ها و نرها رعایت شود.

3- مقدار محلول هورمون باید دقیق محاسبه شود و برای هر ماهی به اندازه تعیین شده تزریق شود.

4- کلیه لوازم باید کاملاً تمیز، استریل و ضد عفونی باشند.

5- قبل از انجام تخمگیری ( گرفتن تخم و اسپرم ) حتماً از باروری و رسیدگی کامل تخمها و اسپرمها باید باید مطمئن بود.

6- اشخاص مبتدی از این روش استفاده نکنند.

7- حتماً از افراد آگاه، متخصص و کارشناس پرورش ماهی کمک بگیرید. بدلیل حساسیت و دقت لازم در موقع انجام و تشخیص باروری تخمها و اسپرم به تنهایی عملیات را انجام ندهید.

 

2- روش نیمه مصنوعی :

در این روش مانند روش مصنوعی تمام کارهای مربوط به تزریق هورمون هیپوفیز یا HCG به مولدین انجام می شود. به جای اینکه با روش مصنوعی تخمها و اسپرم گرفته شود. از اینجا به بعد را بصورت طبیعی ماهیها در کنار یکدیگر قرار می گیرند و بصورت طبیعی با تعقیب و گریز همدیگر و با فشارهایی که ماهیهای نر از دو طرف به پهلوی ماهی ماده وارد می آورند باعث می شوند ماهی ماده تخمهایش را رها سازد و همزمان نرها هم بصورت طبیعی و با میل خودشان اسپرمها را رها می سازند و در چندین نوبت تعقیب و گریز هر نوبت تعداد زیادی تخم رها می شود. معمولاً چند ساعت طول می کشد تا تخمگیری انجام شود. در این روش بهتر است ماهی های ماده و نر بصورت گروهی و به نسبت 5 به 7 در کنار هم قرار بگیرند چون نتیجه تخمگیری بهتر خواهد شد.

چنانچه در آکواریوم تخمگیری صورت می گیرد بهتر است تعداد ماده یک عدد و تعداد نرها 2 عدد باشند. در روش نیمه مصنوعی چون نیمی از کار توسط ماهی ها باید انجام شود و چون ماهی ها هم علاقه شدیدی به خوردن تخمهایشان دارند بنابراین باید چاره کاری اندیشید تا تخمها از دسترس مولدین دور یا پنهان شوند. می توان ماهیها ی مولد را داخل قفس توری قرار داد و یا با انبوه گیاهان طبیعی یا مصنوعی آکواریوم را پوشانید که تخمها در لابلای گیاهان استتار شوند و یا از چشمه های تور عبور کنند.

بعد از پایان تخم ریزی که معمولاً ماهیها دیگر میلی به تعقیب همدیگر نشان نمی دهند از آکواریوم خارج شوند و به محل نگهداری انتقال داده شوند. در این روش معمولاً هر 15 روز یکبار می توانید از ماهی های تخمگیری کنید. در مدت 15 روز بهتر است ماهیهای ماده از نر جداگانه نگهداری شوند و با بهترین روش ممکن آنها را تغذیه نمایید.

 

3- روش طبیعی در آکواریوم یا حوضچه

الف- روش قفس توری

ب- روش استتار  

راحت ترین و ساده ترین طریقه تکثیر و پرورش ماهیهای طلایی روش طبیعی است. همانطور که گفته شد، بهتر است مولدین ماده و نر از همدیگر جدا نگهداری شوند و به بهترین شکل ممکن تغذیه شوند. آب سالم و اکسیژن کافی داشته باشند. ماهی های طلایی در آکواریوم یا حوضچه می توانند تخمگیری نمایند. محل تخمگیری باید از قبل کاملاً آماده و مهیا باشد و درجه سختی آب هم بین 10 تا 15 درجه باشد. تعداد ماهی های مولد باید متناسب با آن باشد. مثلاً اگر در یک آکواریوم 40 * 35 *70  سانتی متر قرار است تخمگیری انجام شود بهتر است از یک ماهی ماده و دو عدد ماهی نر استفاده شود. چنانچه در حوضچه 1*1*4 متر قرار است تخمگیری شود بهتر است از 10 عدد ماهی ماده و 14 عدد ماهی نر انتخاب و مورد استفاده قرار بگیرد. در محل تخمگیری هرگز  به ماهیها غذا داده نمی شود چون غذا دادن علاوه بر اینکه آب را آلوده می سازد باعث فساد و خرابی تخمها نیز می شود و رشد قارچها را همراه خواهد داشت که خود قارچها هم باعث از بین رفتن بقیه تخمهای باقیمانده خواهند شد و در نتیجه غذا دادن در مکان تخمگیری مولدین باعث از بین رفتن تمام تخمها خواهد شد.  

الف- روش قفس توری

در این روش قفس توری داخل مکان تخمگیری آکواریوم یا حوضچه قرار می گیرد. ( معمولاً قفس متناسب با مکان تخمگیری ساخته می شود ) چشمه های تور باید آنقدر درشت باشند که تخمها براحتی از آن عبور کنند. بطوریکه ماهیهای مولد از آن چشمها نتوانند به بیرون از قفس توری بیایند. بهتر است ماهیهای ماده را در ساعت 12 ظهر داخل قفس قرار دهید تا فرصت داشته باشند با محیط انس بگیرند و در آنجا با آرامش احساس امنیت کنند و در واقع محل را انتخاب و مورد پسند قرار بدهند. بعد از 3 الی 4 ساعت نرها به داخل قفس گذاشته می شوند. بهتر است چند شاخه گیاه طبیعی یا مصنوعی داخل قفس قرار بگیرد تا برای ماهیها محیط طبیعی تر جلوه کند و به امنیت و آرامش ماهیها بیشتر کمک کند. ضمناً گیاهان می توانند محرک و راه انداز خوبی برای تخم ریزی باشند. یادآوری می شود در مکان تخم گیری هرگز غذا داده نشود. محل تخم گیری آکواریوم یا حوضچه باید دارای آب با سختی مناسب بین 10 تا 15 درجه DH از قبل آماده شده باشد و در همان بعدازظهر نرها را در قفس قرار دهید. ماهیهای نر خودشان را به ماده ها معرفی می کنند و با حرکت نزدیک و چسبیده و آنها تمایل به تخمگیری یا بی میلی خودشان را ابراز می کنند و بهتر است بصورت طبیعی نور کم و به تاریکی شب ختم شود و هرگز آنشب روشنایی را نباید روشن کنید تا ماهیها بتوانند شب را در آرامش استراحت کنند تا فردا در سپیده دم صبح ابتدای روشن شدن هوا، ماهیهای نر با تعقیب  ماهیهای ماده به تخمریزی بپردازند. هر ماهی ماده که اعلام آمادگی کند با دو عدد ماهی نر و گاهی هم بیشتر عمل تخمریزی را شروع می کنند.

ماده ها و نرهای دیگر یکی بعد از دیگری به جمع آنها می پیوندند و طولی نمی کشد که تمام ماهیها تعقیب و گریز را شروع می کنند و تخمها بصورت انبوه پاشیده می شوند و به آرامی به کف و دیواره ها می چسبند. بعضی ماهیها تخم خوره های حرفه ایی هستند که بر می گردند و تعدادی تخم را قبل از اینکه توری عبور کنند می خورند. که این مسئله اصلاً مهم نیست. چون آنقدر تخم زیاد می ریزند که خوردن تعدادی از آنها هیچ اثری نخواهد داشت. بلکه باعث تشویق و علاقه مندی آنها خواهد شد که در نوبت بعدی بخوبی تخمگیری با تمایل شدیدتری انجام می دهند. چون بصورت غریزی متوجه می شوند سهمی از آن تخمها نصیب خودشان خواهد شد. در هر صورت هیچ گونه مزاحمتی یا ممانعتی از ادامه تخم ریزی نباید صورت بگیرد. معمولاً تخم ریزی حدود 5 ساعت ادامه خواهد داشت و در پایان سطح آب کف می زند و آب کدر و شیری رنگ می شود. دیده شده است، بعضی از ماهیهای ضعیف تر بر اثر فشار زیاد تلف شده اند و گاهی آنقدر صدمه می بینند که بیمار می شوند و هرگز در آینده برای تکثیر مناسب نخواهند بود که در این صورت بهتر از اینگونه ماهیها را از دور خارج کنید.

با مشاهده تخمها و با ساکت و آرام شدن ماهیها باید با حوصله آنها را از آنجا خارج کنید و با حوصله و آرامش کارهای لازم را در کمال خونسردی و با دقت تمام انجام دهید.

1- ماهی های ماده را از ماهیهای نر جدا کنید و هر گروه را به محل خودشان انتقال دهید و مکان نگهداری مولدین باید از قبل آماده شده باشد.

2- در صورتیکه آب خیلی شیری و ابری رنگ شده است بهتر است مقداری از آب را با آب مناسب که همان شرایط را دارد تعویض کنید. می توانید از یک فیلتر برقی کمک بگیرید و چند ساعت فیلتر داخل آب کار کند تا آب را شفاف و زلال کند.

3- مقداری داروی متیلن بلو به آکواریوم تخمها اضافه کنید. معمولاً ( 1/0 % ) رنگ آب باید آبی آسمانی شود بنابراین بهتر است دارو را قطره قطره اضافه کنید و رنگ آب زیاد آبی پررنگ نشود دارو باعث جلوگیری از رشد و حمله قارچها به تخمها خواهد شد.

4- اکسیژن آب تخمها باید کافی باشد. معمولاً دو روز طول خواهد کشید تخمها باز شوند و روز سم لاروها به دیواره و وسایل داخل آب می چسبند. در این مرحله بهتر است قفس توری از آنجا خارج شود. مواظب باشید لاروها چسبیده به قفس تور با تکانهای آرام رها شوند معمولاً تا روز ششم ( یعنی سه روز بعد از چسبیده شدن ) لاروها هیچگونه غذایی نمی خواهند. در این سه روز لاروها زیر شکمشان کیسه زرده ایی دارند که از آن تغذیه می کنند و احتیاج به هیچ غذایی نخواهند داشت.

صبح روز چهارم ( سعی صبح روز هفتم از زمان تخم ریزی) که لاروها چهار روز عمر دارند کاملاً شنای آزاد پیدا کرده اند و کیسه زرده آنها هم کامل جذب بدنشان شده است. از اینجا به بعد لاروها احتیاج به غذا دارند که اهمیت بسیار زیادی دارد. باید روزانه چهار نوبت به لاروها غذا داد. بهترین غذای زنده در این مرحله نوزادان میگوی نمکی هستند که از قبل باید تدارک دیده باشید. لاروها خیلی پرخور و با اشتها هستند و خیلی سریع رشد می کنند بطوریکه رشد روزانه آنها را با چشم می توان مشاهده کرد بعد از چند روز لاروها باید به مکان جدید و بزرگتر که از قبل آماده شده است انتقال داده شوند. بطور متوسط برای هر متر مربع سطح آب باید 500 عدد لارو ماهی در نظر گرفت. ارتفاع آب باید 30 سانتیمتر باشد ولی چنانچه در حوضچه پرورش ماهی رها شده اند در مدت یکماه ارتفاع بتدریج بالاتر می آید و در آخر یکماه به یک متر خواهد رسید. اکسیژن، فیلتر، نور و تغذیه مناسب همواره باید مورد توجه باشد. بسیار دیده شده است بر اثر آلودگی آب، کمبود اکسیژن محلول در آب تعداد زیادی از لاروها در روزهای اول تلف شده اند. در پروش ماهی طلایی یک مشکل بزرگ که تعداد بچه ماهی ها را کم می کند، هم جنس خواری بچه گلدفیش های بزرگتر است. بین آنها خیلی زود اختلاف اندازه بوجود می آید و آنهایی که بزرگترند بچه ماهیهای کوچکتر را خیلی راحت می خورند. بهمین منظور بهتر است هر 15 روز یک نوبت بچه ماهی ها را رقم بندی کنیم و آنهایی که هم اندازه هستند یعنی بزرگترها با همدیگر و کوچکترها هم با همدیگر نگه داری کنیم.

بعضی اوقات 500 عدد لارو ماهی طلایی در مدت 15 روز آنچنان تفاوت اندازه پیدا می کنند که به 3 اندازه رشد می کنند. یعنی حدوداً  هر 170 عدد به یک اندازه رشد می کنند. که معمولاً بزرگ متوسط و ریز هستند. آنها که بزرگ و درشت تر شده اند ( به آنها شاه تخم یا شاه ماهی می گویند) در صورتیکه مخلوط با بقیه باشند و رقم بندی نشوند شروع به خوردن کوچکترها و ریزها خواهند کرد و همین رویه ادامه پیدا می کند تا اینکه حداکثر 100 عدد خیلی بزرگترها باقی خواهند ماند و معمولاً سه ماه که بگذرد دیگر اندازه ها بزرگ شده و همدیگر را کاری نخواهند داشت. عمل رقم بندی و اندازه کردن بچه ماهی های طلایی معمولاً باید تا شش ماهگی ادامه پیدا کند. در موقع رقم بندی اکثر پرورش دهندگان، ماهیها را از نظر رنگ، نژاد، گونه از نظر باله ها و چشم طبقه بندی و جدا می کنند. مثلاً بچه ماهیهایی که دارای دم خراب و فقط یک دم دارند و اصطلاحاً به آنها تک دم گفته می شوند در همان ابتدای کار از ردیف پرورش خارج می کنند چون ارزش اقتصادی ندارند و بعد از چند ماه زحمت، بچه ماهیهای زشت و بی قواره ایی پرورش یافته است. اغلب کارگاه های پرورش ماهی دقت لازم را در مورد این مسائل دارند.

ب- روش استتار گیاهی

در روش استتار گیاهی محلی که قرار است در آنجا تخمگیری صورت گیرد. داخل آکواریوم یا حوضچه را با انبوه گیاهان طبیعی و مصنوعی کف و بالا را بطور کامل پوشش می دهند. تا تخمها در لابه لای آن استار شود. در مدتی که مولدین سرگرم تخمریزی هستند تعداد کمی از تخم ها خورده می شود. پس از اتمام کار تخمریزی مولدین شروع به خوردن تخمها می نمایند. بنابراین باید مراقبت لازم انجام شود تا در پایان تخم ریزی مولدین از آنجا خارج شوند و همانند روش قبل بقیه مسائل را انجام داد. روش سنتی که در ایران رایج است و بیشتر برای ماهی قرمز هفت سین شب عید انجام می دادند بدین صورت است. در استخرهای پرورش ماهی قرمز ابتدا کف استخر را با انواع جاروهای کوهی و یا خارهای کوهی بصورت بسته بندی درست می کنند و در سرتاسر کف استخر چیده می شود و برای هر استخر 10 عدد ماهی ماده و 14 عدد ماهی نر قرار می دهند و معمولاً در اوایل بهار اینکار انجام می شود و در طی سال فقط روزانه مقداری نان خشک روی سطح آب می اندازند تا ماهیها را به سطح آب بیاورد و نور آفتاب آنها را قرمز کند و در پایان سال اوایل اسفند تمام استخر را خالی می کنند، ماهیهای تولید شده را بفروش می رسانند و تعداد ماهی مادر را دوباره به استخر رها می کنند و مجدداً برای سال بعد بهمین روش کار را ادامه می دهند که در این روش نتیجه تکثیر و پرورش در پایین ترین حد ممکن خواهد بود. البته روش سنتی اصلاً قابل قبول نیست و هیچکدام از اصول تکثیر و پرورش در آن رعایت نمی شود و به نسبت تخم ریزی که انجام می شود، تعداد لاروها در پایان سال بسیار پایین است. در واقع در پایین ترین حد ممکن تولید خواهد شد. چنانچه از روش قفس توری استفاده شود درصد بیشتری تولید خواهد شد.  

روش تشخیص جنسیت ماهی های طلایی

ماهیهای طلایی معمولاً بعد از یکسال به سن بلوغ می رسند و در آن موقع قابل تشخیص جنسیت هستند. ماهی نر معمولاً زودتر بالغ می شود. سن بلوغ در ماهی های طلایی برای ماده ها یکسال است و برای نرها معمولاً بعد از نه ماهگی بالغ خواهند شد. ماهیها ی بالغ براحتی قابل تشخیص جنسیت هستند.  

ماهی نر :

1- لبه باله های آبششی جلو در ماهی های نر :

اولاً : ضخیم تر است.

دوماً : بصورت دندانه دندانه است.

سوماً: بر روی هر برآمدگی که بصورت دانه دانه و زبر است، یک نقطه سفید رنگ برآمده وجود دارد.

2- بر روی سطح آبشش یا برانشی ماهی نر همان نقاط سفید برآمده وجود دارد.

3- معمولاً گلدفیشهای ماده دارای شکم های بزرگتر و گنده ایی هستند در حالیکه نرها دارای شکل ظاهری دراز و کشیده و لاغرتر هستند.

4- درماهی نر زیر شکم قسمت خروجی لوله بیضه های نر در انتهای متصل به بدن شکل آن زوکی شبیه به نوک قلم نی سر شده است.

ماهی ماده :

1- ماهیهای ماده دارای باله های نازک و ظریفتر و لبه باله های آبششی خیلی نازک و ظریف است و هیچگونه برآمدگی و نقطه سفید بر روی آن وجود ندارد.

2- روی سطح برانشی هم هیچگونه برآمدگی و نقطه سفید وجود ندارد.

3- تمام گلدفیشهای ماده دارای شکمی چاق، گنده و بزرگ هستند و از روی شکل ظاهری آنها با نگاه آول قابل تشخیص هستند.

4- در زیر شکم قسمت خروجی لوله تخمدان در انتهایی که متصل به بدن می شود شکل آن گرد و شبیه به تخم که از آن خارج می شود است.

 

 

مولی

شامل مولی دم عقربی- مولی بالن- مولی بادبان باله – مولی ساده و رنگارنگ ، تمام مولی ها با رنگهای سفید وسیاه، پرتقالی ، قرمز، زرد ، نارنجی و رنگارنگ هستند .طول بدن ماهی ماده تا 10 سانتیمتر و نرها به 8 سانتی متر میرسند  و بایکدیگر آمیزش دارند . مولیها علاقه شدیدی بخوردن غذاهای گیاهی دارند. آنها ماهیانی صلح جو و کم توقعی هستند ولی در کنار کم توقعی پر خور نیز می باشند ، به اینصورت که گویی تمام طول روز گرسنه اند ، ولی اینطور نیست! بهتر است برای ارضای این میل آنها مقدار جیره غذای روزانه شان را در نوبت های بیشتر به آنها بدهیم که دچار بیماری گوارشی نگردند ، گرچه بیماری و فشار به دستگاه گوارشی قابل مشاهده نیست ولی ثابت شده در طول این فشار (به دستگاه گوارشی) ، ماهی به بیماری های دیگر راحت تر دچار می گردد . به علت فعالیت زیاد و پرخوری ، مولی ها دارای سوخت و ساز بدنی زیادی اند و فضولات آنها نیز از ماهیهای هم جثه خود بیشتر است ، بنابراین به اکسیژن فراوان و آکواریومی با نور کافی و گیاهان زیاد جهت تجزیه فضولاتشان نیازمندند .

تکثیر این ماهی ها خیلی راحت و بسهولت انجام می شودو به خوردن بچه های خودشان زیاد علاقه نشان نمی دهند. طریقه تشخیص آماده بودن ماهی ماده در موقع زایمان از روی حجم شکم ماهی ماده می توان پی برد. بطوریکه شکم کاملاً بزرگ می شود. در ماهی های زنده زا از روی خال سیاه که در زیر شکم ماهی ماده است می توان زمان نزدیک شدن زایمان را حدس زد، چون خال سیاه هر چه بزرگتر شود زایمان نزدیکتر است. مولیها معمولاً هر ماه یک نوبت از 3 عدد الی350 عدد بچه زایمان می کنند. اگر شرایط نامناسب باشد، بطوریکه ماهی ماده قادر به زایمان نباشد، بعد از گذشت چند ماه اگر شرایط ایجاد شود ماهی ماده می تواند تعداد زیادی بچه ماهی ها را بطور یکجا و با همدیگر در عرض 2 ساعت زایمان کند. مولی ها همانند بقیه زنده زاهای دیگر قابل تشخیص جنسیت هستند ( باله تناسلی که در زیر شکم ماهیان نر وجود دارد) .

 

اوراتوس

سالهاست که ماهیان زیبا ، رنگارنگ و کوچکی از خانواده سیکلیده وارد تجارت آکوآریوم شده است. یکی از به نام ترین گونه های آن ماهی اوراتوس (مبونای طلایی )است و همچنین ماهیانی که آنها را با نام کلی "ماکرو" می نامند .مبوناها به طور کلی گیاه خوار بوده و از جلبکهایی که بر سطح سنگ ها رشد می کنند تغذیه می کنند. مبونا ها دارای انکوباسیون دهانی(بچه های خود را تا مدت حدودا" 14 تا 21روز در دهانشان بزرگ می کنند و پرورش می دهند) می باشند .برای نگهداری ماهیانی چون مبونای طلایی ، باید آکواریومی با شرایط زیر بر پا نمود :

1 – دمای بین 25 تا 28 درجه سانتی گراد

2 – آب غیر اسیدی و p.H حدود 5/7 ، مواد افزایش دهنده p.H ، کاغذ پی اچ سنج و فیلتر های زیستی یا فیلتر های بیولوژیکی داریم .

3– آبی شفاف ؛ که بی شک برای تولید آن نیاز به فیلتر های مناسب مانند فیلترزیر شنی و فیلتر خارجی و فیلتر های بیولوژیکی داریم ( مثل سرامیک و ذغالفعال یا اکتیو )

4– تعداد ماهیان موجود در آکواریوم و همچنین اندازه و حجم آن باید حساب شده باشد . اگر تعداد ماهیان نر با توجه به وسعت آکوآریوم ، کم یاکوچک تر ازحد استاندارد باشد ؛ ماهیان نر قلمرو خود را افزایش داده و گاهی ممکن است که یک نر کل آکوآریوم را قلمرو خود به حساب آورد و از آن به بعد جنگ های بی پایان در مخزن شما آغاز می شود

5– از نقطه نظر دکوراسیون ، اگر از ماکروها نگهداری می کنیم ، وجود قلوه سنگ های فراوان و غار های ایجاد شده از روی هم قرار گرفتن آنها یک "باید"است . و همچنین لازم نیست که مخزن خود را با گیاهان آبزی پر کنیم زیرا بیشک ماهیان ما متعجب خواهند شد .

6– از نقطه نظر تغذیه نیز ضمن ایجاد محیط مناسبی برای رشد جلبکهایی که روی قلوه سنگها رشد می کنند ، می توان از غذاهای گیاهی یا غذا های مخصوص این نوع سیکلید ها استفاده نمود . و نیازی به استفاده از غذا های با پروتئین بالا ( و بد تر از همه دل گوسفند ) نیست.

در طول پرورش نر یک گودال یا غار حفر کرده و تمام سطح آن را تمیز میکند تا برای تخم گذاری آماده کند. بعضی آکواریوم دارها تغییرغیر مطلوبی در آن می دهند یعنی گلدانهایی را در مخزن برای استفاده به عنوان مکان لانه کردن

قرار می دهد در این حالت جفت گرفتار یک رفتار تخمریزی کاذب برای دو هفته قبل از اینکه تخم ها گذاشته شوند، می گردد. والدین تخم های چسبیده را درتمام سطوح لانه قرار میدهند که این شامل سقف لانه هم می شود .البته اگروجود داشته باشد.

باید به یاد داشته باشید طی زمانی که لاروها لانه را ترک میکنند والدین از آنها جدا شوند، چرا که در این زمان مراقبت و نگهداری والدین متوقف شده و احتمال آنکه لاروها توسط آنها خورده شوند بسیار است.جهت پرورش لاروها و نگهداری آن ph را در 5/7تا6 ،درجه حرارت در 29تا25 و درجه سختی را در 18تا4(سبک تا سنگین) قرار دهید. توانایی سازگاری با ماهیانی از جمله بارب ها و کت فیش ها و دلقک ها و سخت پوستان را دارا میباشند.با تترا کنگو و بلک گوست نگاهداریشان به هیچ وجه توصیه نمیشود.

همه چیز خوار می باشند ولی باید در وعده های غذایی آنها غذای گیاهی مانند اسفناج و کاهو و جلبکها و ... قرار گیرد.در صورت رشد خوب به 15 cm رسیده تشخیص نر وماده کمی سخت می باشد. زیرا که هم نرها دارای دایره های تخم مرغی شکل بر روی باله مخرجی می باشند و هم ماده ها. می توانند این دایره را نداشته باشند پس میتوان از روی رنگ روشنتر نرها معمولا آبی بنفش با بالهای زیرین قرمز و ماده ها نقرهای سفید یا زرد کمرنگ با دهانی بزرگتر پی به هویت آنها برد.

برای هر نر 4 ماده در نظر گرفته می شود وماده ها تخمها و بچه ماهیان خود را در دهان خود به مدت 14_21 روز نگهداری و مراقبت می کنند.رشد خوبی دارند و به آب کریستالی نیاز دارند.در کوچکی کمی زشت بنظر می آیند ولی اگر تحمل کنید و بزرگشون کنید می بینید که به سیچلیدهای دوست داشتنیتون تبدیل میشوند. برای غذا از قلب خرد شده به همراه غذاهایی همچون اسفناج استفاده کنید و سعی کنید برای رنگ بهتر از غذاهای مخصوص سیچلیدها استفاده کنید.

تزیین آکواریوم را با گیاهان طبیعی نمی پسندند و معمولا گیاهان را به طبع طبیعی خود می خورند عاشق جلبکهای روییده بر روی سنگها می باشند....در تزیین آکواریوم این ماهی بسیار باید دقت کرد این ماهی به آکواریومی باتزئینات سنگی و یا مکانهای حفره دار مانند سایر سیچلایدهای مالاویایی نیاز دارد که اگر این مورد بخوبی رعایت نشود ماهی شما با رسیدن نور به چشمش بعد از مدتی دچار استرس و آماده برای پذیرایی از انواع بیماری ها میشود علاوه بر این به جای بازی برای مانورنیز احتیاج دارد.

 

گرین تیلور
 

این ماهی بومی آمریکای جنوبی پرو و اکوادور میباشد در ایران به نامهای گرین تیلور و گرین ترور معروف است PH 7/5-6/5 و در دمای 25-21 رنگ آنها کمتر و زیتونی است ولی با افزایش دما رنگ آنها تیره تر است .نام این ماهی GREEN TERROR به معنای شیطان کوچک سبز است این ماهی تا 20 سانتی متر رشد میکند.ماهی نر در هنگام بلوغ که 8-6ماهگی است اگر خوب تغذیه شده باشد بسیار زیبا و دلفریب میشود بدن آن به رنگ زیتونی وسر باله های پشتی و دم آن به رنگ قرمز میشود که گویی سر دم و باله آن شعله کوچک آتشی میسوزد که ماهی را بسیار زیبا و دلفریب میکند بر سر ماهی نر حبابی در هنگام بلوغ به وجود میآید که شبیه حباب فلاور هورن است.

برتری گرین تیلور نسبت به بعضی از سیکلیدها در این است که:

1- همه چیز خوار است و همه نوع غذایی را می پسندد

 2- قیمت مناسبی دارد.

3- نسبت به سیکلیدهای دیگر بسیار آرام است مثل سورم

4- به شرایط اکواریومی مقاوم است.

سعی کنید گرین تیلور را با سیکلیدهای خشن نگهداری نکنید زیرا گوشه گیر و بی اشتها میشود برای اینکه یک گرین تیلور زیبا داشته باشید باید آب مرتب فیلتر و شفاف باشد برای تقویت رنگ گرین تیلور به آنها غذاهایی مانند دل گاو اسفناج و غذاهای خشکی که در بازار برای تقویت رنگ ماهیها است بدهید تا از رنگ زیبای این ماهی لذت ببرید کسانی که این ماهی را نگهداری میکنند و هنگامی که این ماهی بالغ میشود هیچگاه حاضر به فروش این ماهی نمیشوند.تکثیر این ماهی مانند ماهی اسکار و نوع نر جفت خود را در گله انتخاب میکند و بعد روی سنگ تخم ریزی میکنند.

تشخیص جنسیت:

1- ماهی نر بر روی سر خود حباب دارد .

2- رگچه های صورت نر به رنگ آبی میل میکند ولی نوع ماده به رنگ زیتونی در یک گله ماهیان نر درشتتر و پر رنگتر از بقیه هستند (که از این تفاوت میتوان در تشخیص ماهی نر یا ماده 3-2 ماهه استفاده کرد)

3- رگچه های باله زیرین نر آبی ولی ماده سبز و حاشیه باله زیرین چسبیده به بدن است.

 

دلقک ماهی

گونه های زیادی از این ماهی امروزه شناسایی شده است اما گونه ای که ما در موردش صحبت میکنیم یا دلقک ماهی معمولی در راسته ی سوف ماهی شکلان یاperciformes و خانواده ی شقایق ماهیان یا pomacentridae و جنس و گونه ی amphiprion ocellaris جای دارد.البته گونه ی دیگری نیز وجود دارد که بسیار شبیه به این ماهی است ولی دلقک ماهی نارنجی نام دارد و اسم علمی اشAmphiprion ocellaris میباشد .نام عمومی این ماهی دلقک ماهی یا clown fish یا شقایق ماهی است علت نام گذاری این ماهی به دلیل رنگ آمیزی بدنش و علت نام گذاری شقایق ماهی به خاطر همزیستی این ماهی با شقایق دریایی است.جالب است که این ماهی نسبت به تنتاکولهای سمی شقایق دریایی مقاوم است برخی از دانشمندان اعتقاد دارند که موکوس ویژه ای که روی بدن این ماهی است موجب مقاوم شدن اوشده.

دلقک ماهی یکی از ساده ترین ماهی های آب شور از نقطه نظر تکثیر است, بار ها دیده شده که دلقک ماهیان در آکواریوم ها تخم ریزی کرده اند, تخم این ماهی نسبتا" بزرگ است و نوزادان درشتی نیز از آن خارج میشود همین امر باعث میشود که بتوان لارو ها را به آسانی با غذا های زنده ی معمول تغذیه کرد.برای تغذیه این ماهی ها- و البته هر ماهی دیگری - نیاز به یک جفت یا یک ماهی نر و یک ماهی ماده داریم اما داستان به این سادگی ها هم نیست نه این که فکر کنید مثل بسیاری از ماهیان تشخیص نر و ماده در این ماهی دشوار است. ابدا" این طور نیست دلقک ماهیان از لحاظ تولید مثلی جز ماهیان Protandrous hermaphrodites می باشد به بیان ساده تر همه دلقک ماهیان نر به دنیا می ایند و سپس ماده می شوند. یعنی وقتی بالغ شدند بزرگ ترین و غالب ترین ماهی گروه از نر به ماده تغییر جنسیت میدهد.از طرف دیگردومین ماهی بزرگ گروه( یعنی ماهی که از نظر بزرگی در جایگاه دوم قرار دارد) نر مناسب برای جفت گیری با ماده ی مورد نظر می باشد. برای انتخاب جفت یکی از بهترین راه ها این است که چند ماهی جوان را خریداری کنید و آنها را با هم نگهداری و بزرگ کنید و تفاوت اندازه آنها را به مرور مورد بررسی قرار دهید البته این روش چندان مورد پسند نیست زیرا قیمت این ماهیان هنوز گران است و خرید مثلا" 5 عدد دلقک ماهی از نظر اقتصادی توجیه پذیر نیست . راه دوم این است که از همان ابتدا یک جفت از آنها را خریداری کنید( یعنی یک نر و یک ماده) برای این کار باید مخزن حاوی این ماهیان را مد نظر قرار داد و با توجه به همان اختلاف اندازه ای که گفتم یک جفت را برگزینید. بهترین جفت ان دو ماهی هستند که از سایرین جدا شده اند و اگر خوش شانس باشید ممکن است کمی بعد از جابه جایی آنها به آکواریوم شخصی خود تخم ریزی نمایند اگر جفتی را انتخاب کرده اید که قبلا" خودشان همدیگر را انتخاب نکرده اند باید مواظب باشید زیرا اگر ماهی ماده ( ماهی بزرگتر) از ماهی نر خوشش نیاید با حمله و زخمی کردن وی او را خواهد کشت.

مخزن مناسب برای دلقک ماهی باید به اندازه کافی بزرگ باشد معمولا" یک آکواریوم 100 تا 200 لیتری را برای یک جفت دلقک ماهی مناسب می دانند نگهداشتن تنها یک جفت دلقک ماهی در یک مخزن موجب بهتر شدن نتیجه کار میشود . دمای مناسب آکواریوم این ماهیان باید 24 تا 26 درجه ی سانتی گراد باشدP.H مناسب برای آنها4/8 و شوری آب آنها023/1 تا 027/1 می باشد باید کف آکواریوم خود را بالایه ای از ماسه ی مرجانی یعنی ماسه ای که منشا مرجانی داشته و از بقایای خورد شده مرجان ها ایجاد شده باشد( مانند سواحل زیبای جزیره ی کیش ) بپوشانید .یکی دیگر از مواد لازم ،شقایق دریایی است زیرا این ماهی با برخی گونه های شقایق دریایی همزیستی دارد و زوائد زهر دار این شقایق ها مخفی گاه مناسبی برای مخفی شدن و تخم ریزی این ماهی ها است .سه گونه که دلقک ماهیان بیشتر با آنها همزیستی دارند عبارتند از: Heteractis magnifica -1 Stichodactyla gigantea-2 Stichodactyla mertensii-3 پس باید شقایق دریایی سالم بزرگ و خلاصه مناسبی را در آکواریوم قرار داد, هر چند که شقایق دریایی برای ایجاد حس امنیت در ماهی و سرعت بخشیدن به فرایند تخم ریزی لازم است اما گزارش هایی از تخم ریزی دلقک ماهی بر روی کوزه های گلی و تکه های مرمر و حتی پوسته صدف ها و شیشه آکواریوم نیز وجود دارد.همچنین از قطعات صخره ای موجود در مناطق دریایی برای دکوراسیون مخزن و ایجاد فضا های عمومی استفاده کنید. در مورد نور پردازی باید یاد آوری کنم که مدیریت طول دوره نوری در روز بسیار مهم است .تخم ریزی این ماهی با طول دوره نوری روزانه تنظیم میشود به بیان ساده باید ساعات مشخصی در روز نور را کم و سپس خاموش نمود که ماهی متوجه غروب آفتاب و شب شدن بشود .معمولا" در عملیات حرفه ای لامپ ها را به یک تایمر وصل میکنند که باعث میشود لامپ ها هر روز برای ساعات مشخصی روشن بوده و سر ساعت مشخصی نورشان کم شود تا این که کاملا" خاموش شود . نباید تنشی به جفت خود وارد کنید استرس ها و تنش ها را میتوان به دو دسته کلی شرایط نا مناسب آب و هم مخزنی های شرور تقسیم کرد . کاری کنید که ماهی ها احساس امنیت کنند . تغذیه دلقک ماهی به عنوان رژیم غذایی دلقک ماهی ها باید مخلوطی حاوی غذا های دریایی خام و تازه و سبزیجات را تجویز نمود معمولا" این ماهی ها از گوشت صدف, میگو و اسکوئید استقبال میکنند بهتر است که غذا ها را به مقدارکم دروعده های زیاد با دوره های زمانی مشخص به دلقک ماهی داد.

تخم ریزی معمولا" بعد از 1 تا 12 ماه پس از معرفی ماهی به آکواریوم جدید رخ میدهد که بستگی به محیط و آمادگی ماهیان دارد. در زمان تخم ریزی رفتار پرخاشگرانه بیشتری از ماهیان به چشم می خورد, ماهی نر با شنا کردن به بالا و پایین شروع به رقصیدن در مقابل ماهی ماده میکند که به آن رقص مخصوص دلقک ماهی میگویند. همچنین در همین دوره ماهیان اقدام به تمیز کردن تخته سنگ مورد نظرشان میکنند و این کار را با گاز گرفتن های محکم از آن سنگ انجام میدهند. تخم ریزی معمولا" عصر ها یا ابتدای غروب رخ می دهد پس از چند ساعت ( دست کم 2تا3ساعت) که تخم ریزی به پایان رسید ماهی نر وظیفه اصلی پرستاری از تخم ها را بر عهده می گیرد و ماهی ماده نیز در این امر به او کمک می کند مراقبت از تخم ها معمولا" با باله زدن سریع ماهی نر به منظور اکسیژن دهی به تخم ها و جلوگیری از نشست قارچ ها بر روی تخم ها همراه است . تخم ها شبیه به کپسول های نارنجی با درازای 2تا3 میلی متر و عرض یک میلیمتر هستند دلقک ماهی ها معمولا" 200 تا 600 تخم می گذارند که این عدد بسته به نوع ماهی و سن آن دارد. ولی آنچه مشخص شده این است که تعداد تخم ها پس از هر بار تخم گذاری در هر ماهی افزایش می یابد. تخم ها باید تحت مراقبت والدین بمانند و نباید آنها را از مخزن حاوی پدر و مادر خارج نمود مگر اینکه ثابت شود والدین به جنون خوردن تخم ها دچارند. تخم ها در ابتدا نارنجی روشن هستند ولی پس از چند روز از شدت این رنگ کاسته شده و چشم بچه ماهیان در تخم ظاهر می شود. معمولا" یک روز پیش از تخمه گشایی حاشیه یر نقره ای رنگی در اتاق چشم جنین داخل تخم دیده می شود. 

دانستن این ویزگی ها برای کسانی که به هر دلیلی قصد جابه جا کردن تخم ها از پیش والدین را دارند مهم است زیرا بهترین زمان جابه جایی همین مرحله ی نقره ای شدن چشم جنین است. نوزادان پس از 6 تا 15 روز,بسته به دما,از تخم خارج می شوند , معمولا" پس از 12 تا 18 روز پس از تخم گذاری والدین آماده ی تخم گذاری دوباره می گردند. بحرانی ترین زمان مراقبت از نوزادان10 روز نخست پس از خروج از تخم است معمولا" بیشترین زمان مرگ و میرلارو ها در این زمان رخ می دهد و اگر این دوره ی زمانی به خوبی سپری شود می توان گفت که بقیه کار بسیار آسان است, عده ای عقیده دارند که بهتر است لارو ها را به مخزن دیگری منتقل نمود تا از والدین دور شوند . تغذیه لارو ها همیشه یکی از حساس ترین پروژه ها است .برای تغذیه ی نوزادان کلون فیش باید از پلانگتن ها ی آب سبز یا جلبک های ریز تک سلولی سود جست در این میان روتیفر ها نقش مهمی را بازی می کنند. معمولا" برای جابجایی لارو ها در زمان نخست پس از تخمه گشایی باید برای 2 ساعت لامپ ها و پمپ ها را خاموش نمود پس از این مدت معمولا" لارو ها به سطح آب می آیند( اگر هم نیایند مهم نیست) سپس با روشن کردن یک لامپ و استفاده از این ویژگی که لارو های دلقک ماهی نسبت به نور گرایش مثبت دارند می توان ماهی ها را با سیفون کردن یا پیمانه ی مخصوص از آب خارج نمود.

 
 
تگزاس
 

تگزاس سیچلاید به نامهای تگزاس و سیچلاید مرواریدی در بین ماهیان زینتی معروف میباشد.دارای نام علمی Cichlasoma cyanoguttatum است.بومی مکزیک و آمریکای مرکزی میباشد.ماهی تگزاس تا اندازه 30 cm در آکواریوم میتواند برسد.دارای رژیم غذایی گوشتخوار تا همه چیز خوار میباشد.Ph آب را در محدوده 6.5 تا 7.5 حفظ کنید.میتواند در آبی با درجه حرارت 23-30 درجه سانتیگراد زندگی کند.طول عمر 10 تا 15 سال است.بسیار قوی و قلمروطلب میباشد بنابراین یکی از گزینه های خوب برای تانکهای با سیچلایدهای درشت و قوی هیکل میباشد.(این ماهی را نمیتوان با اسکار-فلاور هورن-زندانی و از این رده نگه داشت ).ماده ها کوچکتر از نرها میباشند و دارای رنگی به مراتب روشنتر و در هنگام تخمریزی دارای آلت تناسلی U شکل و همچنین در هنگام تخمریزی لکه های مایل به صورتی در روی باله پشتی خود هستند نرها درشت جثه ترو زیباتر و دارای کله ای برامده به نام تاج و آلت تناسلی v شکل در فصل تخمریزی هستند.شرایط تخمریزی مانند ماهی اسکار بوده و در روی سنگ سطح صاف و یا گودالی تخمریزی که تعداد تخم ها به 250 تا 1000 عدد میرسد و تخم ها بعد از 4-7 روز تبدیل به بچه ماهی که بعد از جذب زرده باید با آرتیمنیا یا مواد غذایی ریز تغذیه گردند.

به تگزاس میتوانید گوشت و سبزیجات مختلف بدهید.ماهی تگزاس را میتوان با بعضی از گونه های دیگر ترکیب کرد و سیچلایدهای رده جدید را بدست آورد.ماهی تگزاز به تانکی در حدوده 170 لیتر به با فضای آبی در تانک احتیاج دارد.سیفون و تعویض مرتب آب برای تانک تگزاز فراموش نشود.سیچیلاید تگزاسی یکی از گونه های جنگجوست که نیاز به مخزن بزرگ اختصاصی دارد و البته در صورت خالی بودن مخزن هیچ اعتراضی از خود نشان نمی دهد. کما اینکه این بهتر است،چرا که این ماهی تمام گیاهان موجود را از ریشه در خواهد آورد.این ماهی بومی شمال مکزیک،تگزاس جنوبی است که می توان آن را شمالی ترین سیچیلاید در قاره آمریکا و حتی در تمام جهان دانست.این سیچیلاید آبهای تمیز را ترجیح داده و به طور ویژه ای نمی تواند آبهای کثیف را تحمل کند ، چرا که به زودی بر سلامتی اش تاثیر خواهد گذاشت.اما باید توجه داشت که این ماهی مقدار قابل ملاحظه ای فضولات تولید می کند.بیشتر نگهدارندگان این ماهی به طور دوره ای یک سوم از آب را تعویض می کنند البته در عین حال که فضولات موجود در کف را سیفون می کنند.این ماهی نسبت به بیشتر سیچیلایدها در برابر دمای پایین آب مقاوم بوده و با تغییرات دما نیز به خوبی هماهنگ می گردد.طول نمونه آکواریومی به ندرت از 15 سانت تجاوز می کند اما قطعا در طبیعت تا حد بیشتر از این هم رشد می کند. برای این سیچیلاید دو شکل قابل ترسیم است :یکی شکل جوان که رنگ آن از نارنجی تا سبز زیتونی با خطوط بسیار تیره است و دیگری شکل بالغ که خالهای زیادی به رنگ خاکستری مایل به آبی با نقاط سبز و آبی بر آن مشاهده می شود که گسترش این خالها تا باله پشتی هم می رسد.روی هم رفته سیچیلاید تگزاسی گونه ای زیبا با پشت نسبتا بلند و چشمانی بزرگ است.پیشانی شیب تندی به عقب داشته و باله ها به علت هم رنگ بودن با بدن به طور مشخص قابل تشخیص نمی باشند.آن گونه ای پر خور نیست اما این مطلب نباید مورد سو استفاده قرار گیرد. جهت حفظ و سلامتی ، غذاهای زنده و یا غذاهای خشک جایگزین مناسب ضروریست.تشخیص جنسیت به آسانی در این ماهی امکان پذیر نیست. ولی به طور کلی جنس نر بزرگتر است.علاوه بر آن که انتهای شکم نر کمتر و معمولا باله مخرجی و پشتی بزرگتر می باشد.به هنگام تولید مثل ، جنس نر رنگش را به طور دراماتیکی تغییر می دهد و قسمت بالایی بدنش کرم رنگ و دارای خالهای قهوه ای و طرحهایی می شود. شکم ماده نیز تیره تر و تقریبا با سایه تیره ای نمایان میگردد.این نوع سیچیلاید هم به روش مرسوم سیچیلاید ها ( تخم ریزی بر روی یک سطح صاف) تولید مثل می کنند اما مجبور کردن آن به این کار چندان آسان نیست. البته به موازات افزایش دمای محیط پرورش ، عادت دادن و جدا کردن والدین از هم دیگر توسط یک شیشه که همدیگر را بدون دستیابی ببینند،ممکن است مفید واقع گردد.هر چند این ماهی گونه ای نیست که به طور منظم زادو ولد کند و در نتیجه پیشنهاد یک روش کنترلی تولید مثل مقدور نمی باشد.

 

فلاور

فلاور هورن یگی از زیباترین ماهیهای آب شیرین است که نسبت به سیکلید های دیگر قیمت بالایی دارد فلاور هورن دارای گونه ها ورنگ های متنوعی است برای هر چه زیبا تر شدن رنگ فلاورها میتوانید انها را با غذا های زنده و کاهو واسفناج تغذیه کنید که رنگ ماهی شما را زیبا تر میکند همچنین میتوانید از غذاهای رنگدانه که برای رنگ دهی به بدن ماهی ها مخصوصا فلاور ساخته شده استفاده کنید .

 بعضی ها اعتقاد دارند که ماهی فلاور ماهی دو رگه است که از جفت گیری دو نوع دیگر از سیکلیدها به وجود امده است فلاورها تا 30 سانتی متر رشد میکنند ماهیهای بسیار خشنی هستند که حتی به هم نوعان خویش رحم نمی کنند و به آنها آسیب میرسانند ازماهی های هیبرید هستند اسم علمی ندارند در عوض اسم چینی دارن عده ای عقیده دارن که پیدایش این ماهی بر اثر جهش ژنتیکی سیکلید هاست ولی دلایل زیادی هست که این ماهی در اثر جفت گیری های انتخابی بشری بدست اومده. شرایط سخت اکواریوم رو از لحاظ دما، سختی آب و Ph و نیترات رو تحمل میکند ولی بهترین Ph برای آنها 7 تا 7.8 هست. ودمای 27 تا 32. مثل تمام سیکلید ها فضای بزرگ برای شنا و مخفیگاه رو در اکواریوم دوست دارد ولی به گیاه طبیعی جور نیست. شن کف رو هم بهم میریزه. تا 30 سانت رشد میکنند.در سطوح میانی و کف اکواریوم شنا میکنند تقریبا انواع غذا هارا میخورند چه زنده و چه خشک ویا فریز شده.ماهی بسیار مهاجمی هست و عموما با ماهی دیگری سازگاری ندارد بهتراست با دست به او غذا ندهید.بعضی عقیده دارند که با سیکلید های بزرگ میشود نگهداری بشود این ماهی برای رشد خوب احتیاج به 200 لیتر آب دارد

فلاور ها معمولا عادت دارند برای خودشان 1 مکان یا چند نقطه در آکواریوم را انتخاب کرده و آن را گود میکنند و آنجا را به مکانی امن برای استراحت و زندگی اتخاب مینمایند در بالغین این رفتار برای نگاهداری تخم ها و بچه ماهیان درون این گودال نیز دیده میشود در مورد تعیین جنسیت این ماهی باید گفت نوع نربالغ روی سرش برامدگی وجود دارد ولی نوع ماده چنین نیست نربالغ دارای رنگ زیبا ترومتنوع تر نسبت به ماده است ماهی نر لبهای پهن و ضخیمتری نسبت به ماده دارد و کمی دهانش بزرگتر است نوک لوله تخمدان درست شبیه تخم و لبه آن گرد است نوک لوله اسپرم نر شبیه به نوک قلم نی و زوکی شکل است. در مورد فلاور هورن , باید بدانید ماهی ماده هم میتواند رو سرش برامدگی داشته باشد , و با توجه به گونه اش دارای رنگهای بسیار زیبا باشد که خیلی از نرها نداشته باشند,شناخت فلاور نر و ماده با اسکار تفاوت دارد.برای تغذیه آنها بهتر است از پروتپین های خالص استفاده شود مانند دل گاو گوشت میگو ویا ماهیان ریز.

روش تکثیر فلاور مانند اسکار است فقط باید توجه داشت که برای تکثیرنر وماده بالغ را در کنار هم قرار دهید اگر نر وماده همدیگر را برای جفت گیری پذیرفتند که هیچ ولی اگر نوع نر ضربات شدیدی را به ماده وارد کرد خیلی زود بین ماهی نر وماده یک شیشه قرار دهید و پس از یک هفته شیشه را از بین آنها بر دارید اگر دوباره ماهی نر خشونت به خرج داد آنگاه یا ماهی نر ویا ماده را عوض میکنیم وهمین کار را انجام میدهیم تا جفت مناسب را پیدا کنیم این ماهیان در حدوده 1000 تخم میگذارند در صورتی كه شما ماهی ماده را در صورت ضربات ماهی نر كنترل نكنید و جدا نكنید منجر به مرگ حتمی ماهی ماده خواهد شد. شرایط خلقی ماهی نر برای عملیات جفتگیری یکی از حیاتی ترین مسائل است بعد از تمیز نمودن محل تخم ریزی بوسیله ماهی نر و تخم گذاری از سوی جفت فلاور به مدت 3 الی 4 روز طول خواهد کشید که تخمها به لارو و بعد از 5 الی 6 روز به بچه ماهی تبدیل شده و میتوانند تغذیه نمایند و دیگر نیازی بوجود والدین آنها نیست.

 

ماهی پاکو

ماهی پاکو ماهی ای صلح جوست و معمولا به ماهی های کوچک تر از خود آسیب نمی رساند.این ماهی جزء دسته گیاهخواران محسوب شده و به گیاهان داخل آکواریوم صدمه وارد می کند.در دمای ۲۲ تا ۲۸ درجه ی سانتی گراد به خوبی زندگی می کند.اندازه ی این ماهی تا ۱۱۰ سانتی متر می رسد.در تشخیص جنسیت این ماهی،قرمزی شکم ماهی نر بیشتر از ماهی ماده است و همچنین باله های پشتی ماهی نر نوک تیز تر است.ابعاد این ماهی باعث شده که از این ماهی به درستی به عنوان "Tank Buster" (تانک اشغال کن) یاد شود. در ضمن این ماهی به صورت گله ای زندگی می کند و باید به صورت گروهی نگهداری شود. حتی ماهی های بالغ به راحتی دچار ترس و وحشت می شوند و عادت به فرار ناگهانی و کوبیدن خود به شیشه دارند که با وجود یک ماهی 80 سانتی متری واقعا یک فاجعه در پی خواهد داشت. بنابراین این ماهی از آن دسته ماهی هایی است که باید در طبیعت به حال خود رها شود یا اینکه در آکواریوم های بزرگ عمومی نگهداری شود تا در یک آکواریوم خانگی. در واقع هیچ آکواریوم خانگی نمی تواند فضای لازم برای زندگی این ماهی غول پیکر را فراهم کند.

معمولا این ماهی با ماهی پیرانا اشتباه گرفته می شود.تشخیص این دو ماهی در زمان بچگی تنها از طریق مقایسه فک پایینی آنها با هم مقدور است.بدین صورت که فک پایینی پیرانا شکم قرمز قوی تر و عضلانی تر به نظر می رسد.ماهی های بالغ از نظر جثه و همچنین شکل دندان ها با هم متفاوتند.پاکو بالغ تا 110 سانتی متر رشد می کند ولی پیرانا شکم قرمز حداکثر تا 30 سانتی متر رشد می کند.همچنین دندان های پیرانا نوک تیز تر از دندان های پاکوست.در کل این دو ماهی بسیار به هم شبیه هستند و حتی گاهی متخصصین هم در تشخیص آنها اشتباه می کنند. ماهی پاکو حتی به "پیرانا گیاه خوار" معروف شده است.اما از آنجایی که خرید و فروش پیرانا در اکثر نقاط جهان غیرقانونی است، ماهی ای که در ماهی فروشی ها با نام پیرانا فروخته می شود در واقع همین پاکو است.خرید و فروش پیرانا شکم قرمز به خاطر ترس از به هم ریختن اکوسیستم غیرقانونی می باشد. اگر تصادفا یک جفت از این ماهی در رودخانه ای که شرایط مناسبی برای رشدش را داشته باشد رها شود، به خاطر عدم وجود دشمن طبیعی این ماهی به تکثیر می پردازد و تا آخرین موجود زنده آن رودخانه را خواهد خورد. بنابراین اکثر کشور ها از ورود این ماهی به داخل خود جلوگیری می کنند.فقط پیرانا سیاه است که در ماهی فروشی ها به فروش می رسد و در ایران هم وجود دارد. این ماهی بر خلاف نوع شکم قرمز خود، قاتل نیست ولی به هر صورت از ماهی های زنده کوچکتر از خود تغذیه می کند.

 

ماهی پیرانا

ماهیهای پیرانا به خاطر قدرت تایید شده شان در بلعیدن حیوانات بزرگ – و حتی انسانها- در زمانی کم شناخته شده هستند. اگرچه تا کنون رویدادی از مرگ انسان به وسیله این ماهی ثبت نشده است. بر خـلاف ،انسانـها پیرانا را برای مصرف غذایـی صیـد می کنند زیرا گوشت پیرانا خوش طعم و مطبوع است.پیرانا معمولا از ماهیهای کوچکتر تغذیه می کند و این کار اغلب به سادگی با گازگرفتن از فلس یا باله آنها صورت می پذیرد. ولی این ماهیها تحت شرایط معین به خصوص اگر در یک دریاچه خشک به دام بیافتند به هر نوع حیوان دیگری که اشتباهاً در آب بیافتد حمله خواهند کرد. البته فقط چهار یا پنج گونه از مجموع 20 گونه پیرانا از این لحاظ خطرناک هستند.ماهی های پیرانا منطقه هایی از آبهای آمریکای جنوبی را که دارای آبهای تازه است به عنوان محل زندگی انتخاب می کنند، و گونه های گوشتخوار درقالب دسته های بزرگ ماهی به سوی خون و همچنین حرکت در آب جذب می شوند. بعضی از قبایل هندی ساکن آمریکای جنوبی به طور سنتی از دندانهای پیرانا به عنوان ابزارهای بریدن استفاده می کنند. محل زندگی پیرانای شکم سرخ یک منطقه ی کاملا وسیع در آمریکای جنوبی است و تقریباً در هر شاخه از رودخانه آمازون لانه می گزیند.با این که پیرانا به درنده خویی مشهور است، کودکان هندی بدون هیچ درنگی به درون رودخانه هایی می پرند که پر از پیراناست. زیرا افراد محلی می دانند که پیرانا هیچگاه در رودخانه ای که پر از انواع ماهی های ریز است، به انسان حمله نمی کند. زیرا در آنـجا غذای کافـی برای او وجـود دارد. پیرانـاها فقط در صورتـی خطرناک می شوند که بدون غذای کافی در مردابهای در حال خشک شدن اسیر شوند و شدیدا به حال گرسنگی بیافتند.با این همه پیرانا ماهی مهاجم و درنده ای است که باید با احترام قابل ملاحظه ای در آکواریومها نگه داشته شود زیرا ممکن است با دندانهای غیرعادی خود صاحبان آکواریوم را گاز بگیرد.با این همه بسیاری از افراد ممکن است علاقه داشته باشند پیرانا را در آکواریومهای شخصی نگه داری کنند. در واقع باید گفت پیرانا – مخصوصا ماهی بالغ- برای یک آکواریوم خانگی مناسب نیست. البته یک گروه از ماهیهای جوان پیرانا را می توان چندین مـاه در یک آکواریـوم 150 لیتری نگهداری کـرد ولی وقتی ماهیـها بالـغ می شوند به طور معنی داری به افزایش فضای زیست احتیاج پیدا می کنند. با این که ماهیهای پیرانا به طور دسته جمعی زندگی می کنند ولی هر ماهی بالغ از اجتماع این ماهیها به فضای امن کافی برای زندگی نیاز دارد. و در صورت محدود شدن فضای زیست آنها یک جریان دور زننده به وجود می آید به این صورت که ماهیهای بالغ نسبت به هم عصبانی و متشنج و بسیار پرخاشگر می شوند. و به زودی حملات جدی و شدیدی را آغاز می کنند که در پایان فقط ماهیهای قویتر از این برخوردها جان به در می برند و این حالت برای ماهی پیرانا به هیچ وجه مناسب نیست زیرا همان طور که گفته شد پیرانا یک ماهی اجتماعی با زندگی دسته جمعی می باشد. به طور متوسط برای هر پیرانای بالغ به اندازه ی 100 لیتر حجم باید در نظر گرفته شود که این به معنی 600 لیتر برای شش پیرانای بالغ می باشد.

جنسیت پیرانا قبل از بلوغ از نظر ظاهری قابل تشخیص نیست (هر دو 12 سانتیمتر طول دارند)، ولی در هنگام بلوغ پیرانای نر دارای پوستی تیره تر و پیرانای بالغ دارای شکمی بزرگتر می شود. ماهیهای پیرانا برخلاف دیگر اعضای خانواده ی خود یعنی کاراسینها، تخمهای خود را نمی خورند بلکه از آنها مراقبت می کنند. نام «پیرانای شکم سرخ» به دوگونه ی مختلف از ماهی پیرانا اطلاق می شود که عبارتند از: پیگوسنتروس نترری (مربوط به مناطق آمازون و راه آبهای آن)، پیگوسنتروس پیرایا (که یک نمونه 57 سانتیمتری از این جنس بوده و فقط در ریو سان فرانسیسکو یافت می شود).سایر گونه های بدنامی که اعضای جنس سراسالموس هستند، مثل پیرانا به وحشی بودن معروف نیستند.یک واقعیت جالب توجه در مورد ماهیهای پیرانا این است که آنها دندانهای خود را مانند جنس کروکودیل، در طول دوران زندگیشان جایگزین می کنند. البته آنها به جای جایگزین کردن دندانها به طور یکی یکی، کل ردیف دندانهایشان را به چهار قسمت تقسیم کرده (یعنی هر ردیف به دو قسمت)، و سپس هر یک چهارم از دندانها را که جایگزین کردند نوبت به یک چهارم بعدی می رسد و همین طور تا آخر؛ و این روند بدان معنی است که در یک زمان حداکثر یکی از چهار قسمت تعیین شده ممکن است بدون دندان باقی بماند. و دندانهای جدید دو روز بعد در جای دندانهای قبلی که افتاده اند، رویش پیدا می کند. علت این نحو ریختن دندان، شکل خاص استخوان بندی دندانی در پیرانا است که در آن هر دندان در دندانهای اطراف خود قفل می شود. و این یعنی در بین دندانهای پیرانا درز وجود نداشته و لثه ی آن نیز فقط در قسمت فوقانی دندانها بوده و تا بین دندانها پیش روی نمی کند پس کل ردیف دندانها مثل لبه ی یک چاقوی برنده به هم چفت می شوند که این قابلیت به آنها امکان می دهد تکه های بزرگی از گوشت شکار خود را به آسانی پاره کنند. و نیازی به یاد آوری نیست که دندانهای پیرانا به قدری محکم و سخت هستند که می توانند این لبه تیز را تا مدت زیادی حفظ کنند. و در صورت کند شدن آن پیرانا دندانهای خود را همانطور که شرح داده شد، جایگزین می نماید.

این ماهیهای قوی دارای بدنی به رنگ نقره ای و طوسی و شکمی به رنگ قرمز هستند و هنگامی که دندانهای تیز و برنده ی خود را نمایش می دهند بسیار تهدیدآمیز به نظر می رسند. همچنین وقتی در برابر نور خورشید قرار می گیرند بدن آنها تلألو طلایی رنگی از خود نشان می دهند.

نحوه ی تولیدمثل این ماهیها به این صورت است که پس از جفتگیری ماهی ماده تخمریزی می کند و ماهی نر وظیفه مراقبت از تخمها را بر عهده می گیرد. در طول مدت محافظت از تخمها ماهی نر بسیار پرخاشگر است و به هیچ ماهی دیگری اجازه ی نزدیک شدن به توده ی تخمها را نمی دهد. 500 گونه از پیرانا وجود دارد که بیشتر آنها گیاهخوار هستند و بیشتر ترجیح می دهند از میوه به عنوان غذا استفاده نمایند.

در هر حال گونه مورد بحث از پیرانا، یک جانور گوشتخوار است و اگر در شرایط سختی از نظر تأمین مواد غذایی قرار گرفته باشد، حتی ممکن است انگشت فردی را هم که با بی احتیاطی در آب قرار گرفته است، گاز بگیرد. همین طور در حالت عادی پیرانا به انسان یا هر نوع جانور دیگر که زخمی شده باشد و در آب قرار گرفته باشد نیز حمله ور می شود. به طور مثال اگر یک گاو زخمی از روی یک پل به درون رودخانه ای که پیرانا در آن زیست می کند، پرت شود در حدود 15 دقیقه ی بعد استخوانهای گاو بر روی آب مشاهده می شود. و این کار معمولاً توسط یک گروه از پیراناهای بالغ قابل انجام است.

به طور قطع ماهی های پیرانا یکی از درنده خوترین ماهی های شناخته شده در نوع خود می باشند. و از این حیث در آمریکای غربی مشهور می باشند. ولی بر اساس مطالعات برخی محققان بسیاری از گونه های پیرانا بی خطر می باشند و تنها گونه گوشتخوار این موجود همان پیرانای شکم سرخ( Serrasalmus Nattereri ) می باشد. بر اساس تحقیقات دانشمندان جمعیتهای وسیع از پیرانای شکم سرخ برای به دست آوردن غذا به آن حمله می کنند، بلکه باید با نا امیدی اعلام کرد که این جانوران خود را استتار می کنند و سپس به آرامی به طعمه نزدیک می شوند و در موقعـیت مناسب به آن حملـه ور شده و آن را می ربایند. همچنین مطالعات نشان می دهد که پیرانای شکم سرخ ترجیح می دهد از ناحیه ی باله دمی یا فلس طعمه –در صورتی که ماهی باشد- تغذیه کند، تا این که آن را یک جا ببلعد.

یکی از محققان در جریان بررسیهای خود در مورد گستره زندگی ماهیهای پیرانا، به جنوب آمریکا سفر می کند و در آنجا در می یابد که شمار کثیری از این ماهیها در رودخانه های آمریکای جنوبی وجود دارند و تعداد آنها بسیار بیشتر از مقداری است که تصور می شد. همچنین در رودخانه های ونزوئلا و پرو بیشتر گونه های بی خطر این ماهی یافت می شوند. ولی در آبهای این مناطق نیز انواع درنده این جانور وجود دارند که ماهیگیران محلی با قرار دادن طعمه هایی از گوشت آنها را شکار می کنند که باید گفت این کار به مهارت زیادی احتیاج دارد زیرا در صورتی که ماهیهای پیرانـای بزرگـی به طرف طعمه جذب شوند آن گاه خطر خود صیاد را نیز تهدید خواهد کرد.

پیرانای شکم سـرخ ماننـد سایر ماهیهای گوشتخوار به بوی خون در آب حساس می باشد و در حقیقت مکانیسم جذب این راهی به سمت طعمه همان احساس بوی خون در آب می باشد و در گونه های بزرگتر این حساسیت بیشتر نیز می شود. پیراناها در طول به ثمر رسیدن تخمهایشان دارای یک رفتار بسیار تهاجمی هستند و به هیچ ماهی دیگری اجازه نزدیک شدن به قلمرو خود را نمی دهند. گستره انتشار این ماهی به طور عمده در شمال آمریکای جنوبی است. این ماهی برای نگهداری در آکواریوم ماهی مناسبی به شمار می رود به شرط آن که اندازه ی آکوایوم با افزایش سن او افزایش یابد و همچنین این ماهی به کیفیت آب بسیار حساس است و بایستی آب با Ph و کیفیت مناسب برای او تهیه کرد .

پیرانای شکم سرخ بیشتر عمر خود را بی حرکـت می گذراند ولی در صورت نیاز می تواند با سرعت غیر قابل انتظاری شنا کند.

توصیه می شود اگر مایل به خرید یک ماهی زیبا و با شکوه برای آکواریوم خود هستید، قبل از تصمیم گیری در مورد خرید پیرانا همه اطلاعات لازم در مورد این ماهی گوشتخوار را به دست آورید. زیرا در صورت عدم اطلاع از موارد لازم ممکن است در انتها از خرید این ماهی نا امید شوید. البته در ایالتهایی از آمریکا که دارای آب و هوای گرمتری هستند، نگه داری این ماهی ممنوع است زیرا این ماهی استوایی است و در آب و هوای گرم تکثیر پیدا می کند و با آزاد شدن در رودخانه خطـری برای دیگر شکلهای حیات در یک زیستـگاه مشتـرک محسـوب می شود.

پیرانای شکم سرخ در مواقعی که نتواند به قلمرو قابل قبولی برای خود دست پیدا کند و از لحاظ حرکت و انتقال در محدودیت قرار بگیرد رفتار اجتماعی خود را از دست می دهد و به یک ماهی درنده و مهاجم تبدیل می شود. و این حالت به خصوص در آکواریومهایی که فضای کافی برای نگهداری این ماهی ندارند بیشتر به وجود می آید و اگر ادامه پیدا کند منجر به این می شود که ماهیها به یکدیگر حمله می کنند و صدمات جدی و غیر قابل برگشتی نیز در ناحیه ی باله ی دمی یا بدن به یکدیگر وارد می سازند.

در هنگام خرید پیرانا برای آکواریوم باید یک دسته جوان که در آن هر ماهی اندازه کوچکی داشته باشد، انتخاب شود و نیز باید دقت کرد که همه ماهیها باید در یک نوبت وارد آکواریوم شوند و پس از جایگزین شدن آنها در آکواریوم نباید ماهی دیگری از آن گونه به جمع اضافه شود. انتخاب و خرید این ماهیها به صورت گروهی و قرار دادن آنها در زیستگاهشان در یک زمان به آنها اجازه می دهد که با یکدیگر خو گرفته و یک گروه را تشکیل دهند.

ماهیهای پیرانا در آکواریوم خیلی زود در بـرابـر شرایـط نامساعـد واکنش نشـان مـی دهند و در مقابل شوکهای احتمالی ترسیده می شوند. برای فراهم کردن محیطی آرام برای این ماهی باید از گیاهان آبی مناطق آمازون در آکواریوم قرار داد و به این ماهی اجازه داد تا قلمرو امنی در میان این گیاهان برای خود اختیار کند. بهترین و زیباترین حالت این ماهی را می توان هنگامی مشاهده کرد که نور خورشید به طور مستقیم به آکواریوم بتابد. در این حال ماهیهای بالغ در انعکاس نور بسیار زیبا به نظر می رسند و لکه های نقره ای بدن آنها در نور آفتاب می درخشد.

تغذیه پیرانای شکم سرخ باید بنابر طبیعت او انجام گیرد. این جانور گوشتخوار است و معمولاً از طعمه های زنده مانند کرم خاکی یا ماهی های کوچک دیگر تغذیه می کند. ولی تکه های گوشت گاو یا قلب آن نیز می تواند مورد استفاده قرار بگیرد. در هنگام غذا دادن به پیرانا نباید دست را داخل آکواریوم کرد.

 

 

کاتانگا(جگوار)
 
این ماهی بومی آمریکای مرکزی میباشد سایز رشد این ماهی تقریبا 35 cm و PH حدود 7 و دمای مطلوب 25 درجه و البته مانند اکثر گونه های این خانواده تا 30 درجه را نیز تحمل خواهد کرد .این ماهی یک غارتگر واقعی میباشد و بسیار مهاجم است و از نظر رفتاری ستیزه گر و جنگجو بوده و توصیه میشود به تنهائی نگهداری شود امکان نگهداری این گونه در کوچکی با سایر ماهیها وجود دارد اما در بزرگی پرخاشگر شده و حتی ماهیهای کوچکتر را شکار مینماید .

برای نگهداری از این ماهی مشکلی نخواهید داشت زیرا مقاوم و پر طاقت بوده و قابلیت تحمل شرایط مختلف آب را دارا میباشد و معمولا در شرایط عادی تحت تاثیر بیماری قرار نمیگیرد .این ماهی رشد سریع دارد. این ماهی تقریبا همه چیز خوار و شکارچی است و توانائی حتی شکستن وسائل و تزئینات داخلی تانک را هم در سایز بزرگ داراست و تحمل هیچ ماهی دیگری را در تانک حتی 500 لیتری به راحتی نخواهد داشت اما به هر حال ماهی با جذبه زیبا و جالبی برای نگهداری است.

 

 
 
آروانا

در كل 4 گونه بزرگ از آرواناها در طبیعت زیست می كنند. این 4 گونه عبارتند از :

1. آروانای آسیایی، كه مشهورترین آروانا نیز می باشند - ( طلایی، قرمز، طلایی دم قرمز، سبز و دم زرد )

2. آروانای استرالیایی، با شهرتی كمتر از آسیایی ها - ( مرواریدی، مرواریدی نقطه ای، قرمز یا مرواریدی طلایی )

3. آروانای آمریكای جنوبی، كه از 2 رده قبلی شهرت كمتری دارند -‌ ( نقره ای و سیاه )

4. آروانای آفریقایی كه تنها یك گونه می باشد.

آروانا ماهی بسیار گرانقیمتی است. پس هنگام خرید باید به یكسری نكات مهم توجه كنید تا بهترین ماهی را انتخاب نمایید.

مخزن را با سنگها و دیگر وسایل زینتی تزئین نكنید ( یك مخزن ساده بهترین است) . غذا را در كنار مخزن نریزید و آنرا در وسط آكواریوم قرار دهید. هیچ گاه به شیشه ضربه نزنید زیرا این كار باعث عصبی شدن و ترسیدن ماهیان میگردد. سرپوشی برای مخزن در نظر بگیرید و گوشه های آكواریوم را توسط چسب گرد كنید ( گوشه دار نباشد) با رعایت این نكات می توانید از وارد آمدن صدمه به سبیكلها به میزان زیادی بكاهید. در صورت كنده شدن و شكستن سبیلكها، بازسازی دوباره آنها بستگی زیادی به تغذیه و سن ماهی و شرایط آب دارد. ماهیان جوانتر دوره بازسازی كوتاهتری دارند.

سبیلكها می توانند به دو صورت صدمه ببینند :

1- زمانی كه سبیلك از ریشه كنده می شود :‌ زمانی كه این مساله اتفاق می افتد، بازسازی آن حتی برای جوانها نیز مشكل است.

2- زمانی كه سبیلك از ریشه كنده نمی گردد : اگر سبیلك از ریشه كنده نشود اما دچار خمیدگی گردد، بهتر است كه آنرا قطع نكنید تا دوباره رشد كند و پس از رشد دچار ناهنجاری نگردد.

هرگونه صدمه ای به باله ها می تواند زیبایی ماهی را تحت تأثیر قرار دهد و بر شنای ماهی تاثیر گذارد. یك باله زیبا باید صاف و گسترده باشد و تمامی شعاعهای سخت باله ای صاف و محكم باشند و هیچگونه پارگی در باله ها مشاهده نگردد. در زمان بچگی، باید كاملاً مراقب این ماهی بود و در این مرحله نباید فضای زیادی را در اختیار آنها قرار دهید. در فضای خیلی بزرگ، ماهی ها به سرعت می ترسند و احساس ناامنی می كنند. فضای كوچكتر احساس امنیت بیشتری را به ماهی می دهد اما فعالیت ماهی كمتر می گردد. هنگامی كه ماهی به سن نوجوانی رسید، می تواند به یك مخزن بزرگتر انتقال یابد.

شعاعهای باله دمی بسیار حساس بوده زیرا عامل اصلی ایجاد حركت در ماهی می‌باشند و هر گونه صدمه به آنها، نحوه حركت ماهی را تحت تأثیر خود قرار می دهد.

در حالت طبیعی چشمها به سطح آب نگاه می كنند و به دنبال غذاهای زنده می‌باشند. زیرا در طبیعت ، یكی از غذاهای اصلی آنها را پرندگان نشسته بر روی شاخه ها و یا سطح آب تشكیل می دهد. چشمهای سالم باید كاملاً در مركز بوده و كدر و برآمده نباشد. آنها باید ظاهر طبیعی داشته و بتوانند به راحتی چرخش كنند. كاملاً شفاف بوده و به روشنی بدرخشند.

در مخزن چشم ماهی به چند دلیل بیشتر به سمت پایین معطوف است :

1- در مخزن چون غذاها سریعاً به كف می روند، چشمها به دنبال غذا در كف بوده و به سمت پایین می نگرد.

2- این مساله به اندازه كافی امتحان نشده است اما چربی در میان حفره چشمی انباشته می گردد و باعث می شود كه چشم برآمده شده و یا به سمت پایین متمایل گردد.

در آكواریوم آروانا اغلب خود را به دیواره ها می مالند كه باعث می گردد عضلات فك سست و شل گردند. برای جلوگیری از این مشكل، باید مخزن را بزرگتر كنیم و یا توسط فیلترهای داخلی، جریان آب را قوی تر نماییم.

شیوه شنا در افزایش زیبایی ماهی مؤثر است. ماهی زیبایی كه به درستی شنا نمی كند. ارزش خود را به میزان زیادی تحت تأثیر قرار می دهد. شنای صحیح به این صورت است كه ماهی بتواند به طور عمودی شنا كند و باله های خود را كاملاً باز كند. سبیلكها باید صاف باشند و ماهی نباید دائما بالا و پایین رودو یا به صورت زاویه دار شنا كند.

 

ماهی پوزه خرگوشی
 

نام اصلی این ماهی "کوسه ( شارک ) باله بلند چینی" است که البته لقب شارک بخاطر شباهت بسیار اندک آنها به کوسه ها به آنها داده شده است. پوزه خرگوشی یکی از انواع محافظت شده ماهیان می باشد چرا که نسل آن در حال انقراض می باشد.   در آبهای معتدل رودخانه یانگ تزه زندگی میکند و بومی رودخانه ها و برکه هایی با آب خنک ( نه گرم ) است و باتوجه به همین امر باید حرکت ملایم آب و اکسیژن کافی در اختیار داشته باشد.این ماهی مانند بسیاری از ماهیان به تغییرات ناگهانی بویژه نیتراته شدن آب حساس می باشد.نظافت خوب ، بموقع و با دقت آکواریوم و بهمراه کمی آب تازه برایش بسیار مفید است. از تغییرات رنگ این ماهی نباید زیاد نگران شد. پوزه خرگوشی در زمانهای مختلف گاهی روشن و درخشنده و گاهی تیره و کدر دیده میشود. از این ماهیان صلح جو انتظار تهاجم نمیرود. آنها زندگی ای کاملا اجتماعی دارند. البته میتوان آنها را به تنهایی نگهداری کرد اما بهتر است بصورت گروهی و به تعداد نگهداری شوند. آنها بطور طبیعی بدنبال یافتن غذا در حال جابجائی هستند و گاهی برای استراحت نیز نقل مکان می کنند. عموما در کف آب و در گوشه ها و یا کناره های آکواریوم ، راحت و لوده وار شنا میکنند. گاهی نیز کنار برگهای بلند گیاهان و یا بالای آکواریوم شنا میکنند تا اینکه چیزی موجب رانده شدن آنها به کف آب شود.نکته جالب توجه اینکه آنها در شب فعال نیستند و تقریبا بلافاصله بعد از تاریک شدن محیط به استراحت می پردازند. داشتن این ماهی به آکواریوم داران مبتدی توصیه نمیشود زیرا اندازه آنها در سن بلوغ بسیار بزرگ است.

 در طبیعت این ماهی تا اندازه ۳ فوت (حدود یک متر) رشد میکند که البته در شرایط آکواریوم بندرت اتفاق می افتد.پوزه خرگوشی نسبت به طولش، بدن بزرگی دارد و باله پشتی آن تا ارتفاع ۲ فوت رشد میکند. خوشبختانه رشد آن کند است. برخی معتقدند این ماهی تا ۲۵ سال عمر میکند.

فرم بدن و رنگبندی آن در هنگام بلوغ بطور اساسی تغییر میکند. به مرور زمان بندهای سفید رنگ روی بدنش را از دست میدهد.فرم کلی بدن آن از حالت گود و ژرف اولیه خود در دوران جوانی به فرم دراز و کشیده و استوانه ای شکل در دوران بلوغ تغییر می یابدو نیز باله پشتی آن بعد از بلوغ کوتاهتر از دوران جوانی میشود که یکی از تغییرات ناخوشایند در این ماهی بهنگام بلوغ می باشد. رنگهای حیرت آور و متضاد آن در زمینه ای قهوه ای محو شده است. ماهیان بزرگسال و مسن تر در کل کمی تیره تر بنظر میرسند که البته این به رژیم غذایی آنها نیز بستگی دارد. تغذیه آنها با میگو موجب زیاد شدن دانه های صورتی رنگ در بدن آنه نسبت به دانه های قرمز رنگ میشود.

آنها از غذاهای متنوعی لذت می برند و میتوانید به آنها جلبکهای فرو رونده و یا غذاهای گیاهی بدهید گرچه این موضوع باید همراه با غذاهای زنده و یا منجمدی مانند کرمهای قرمز و میگو باشد.

همواره مراقب باشید در صورت غذا نخوردن بهنگام دادن غذا ، نیترات آب را چک کنید و در صورت نیاز آب تانک را عوض کرده و فقط از غذای زنده برای تغذیه آنها استفاده نمائید.بدلیل خاستگاه معتدل ، رژیم غذایی و اندازه آنها شرایط نگهداری آنها شباهت زیادی به گلدفیش ها دارد و به راحتی میتوانند با گلدفیش ها نگهداری شوند. میتوان از استانداردهایی که برای گلدفیش ها موجود است استفاده کرد. یعنی ۴۰ تا ۱۲۰ لیتر فضا برای هر ماهی جوان . بسهولت میتوان در حوضچه های خارج از منزل و در دمای معتدل از آنها نگهداری کرد.

تقریبا اطلاعی در مورد تکثیر و پرورش آنها در دست نیست..تخم ریزی آنها در طبیعت در دستجات و بعد از مهاجرت به آبهای آرامتر در تابستان و بسته به اندازه و نوع آنهاست که به روایتی هر ماهی ماده حدودا ۵۰۰۰۰ تخم میگذارد که بوسیله ماهی نر محافظت میشوند.

 

ماهی اسکات

این ماهی در آبهای شور و تلخ زندگی می کنند اما در آب شور و شیرینهم زنده میماند و بهترین شرایط برای زندگی این ماهی ،یک قاشق سوپخوری نمک دریایی در هر 20 لیتر آب . ماهی ها بسیار پر جنب و جوشی هستند و بسیار قوی و زیرک .البته تا اندازه ای ماهی های دیگر را اذیت میکنند ولی در کل میتوان با دیگر ماهی ها نگه داری کرد.

این ماهی ها علاقه ی زیادی به پنهان شدن در بین گیاهان و تخته سنگ ها دارند بنابراین بهترین آکواریوم برای آنها آکواریومهای مردابی و صخره ای میباشد.آنها بیشتر در آبهای شور تخم ریزی میکنند اما در آب شیرین نیز در سنین بالا تخم ریزی میکنند که البته به سختی و با حفظ شرایط سخت تخم ها به لارو تبدیل میشوند.این ماهی ها در آبهای نسبتا شور بیشترین رنگ آمیزی را در بدن خود دارند.

این ماهی از نمونه دیسک ماهی ها میباشد که از پهلو پهن میباشد و باله بالائی آن سرتاسری است و از دیگر خصوصیات آنانتومی این ماهی میتوان به سر نا مشخص و باله های کوتاه ولی پر تحرک این ماهی اشاره کرد . تغییر مسیر در هنگام شنا در این ماهی توسط انتهای باله های بالائی و پائینی انجام میشود و اندکی توسط دم ماهی .این ماهی ها از دسته همه چیز خوار میباشند ولی عده ای آنها را در دسته گیاه خوران قرار میدهند که شامل گیاهانی مانند کاهو اسفناج و حتی بعضی از گیاهان آکواریومی مانند آلودئا را هم به خوبی میخورند ( البته این از بدیهای آنها است ) از دیگر غذاهای مورد پسند آنها میتوان به جلبک دریایی خشک شده،کاهو،تخم میگوی آب شور و غذای خشک اشاره کرد .روش نگهداری آنها بسیار ساده و راحت میباشد و چون همه چیز خوار هستند میتوان از انواع غذاهایی که در بالا گفته شد استفاده کرد . یکی از مشکلاتی که در مورد این ماهی وجود دارد این است که به دلیل پر خور بودن باید فیلتراسیون آکواریوم قوی باشد و هر چند وقت یکبار آب کف را سیفون کرد و حتی با تعویض کامل آب هم مشکلی ندارد و میتواند تا درجات بالای نیترات را تحمل کند .رنگ این ماهی با توجه به غذایی که میخورد تغییر میکند . در کل بدن این ماهی از چند رنگ شامل سبز ، بنفش ، سیاه ،زرد ، قهوه ای ،و در ناحیه شکمی سفید میباشد.اگر در رژیم غذایی این ماهی گوشت زیاد باشد رنگ بنفش و قهوه ای این ماهی نمای بیشتری پیدا میکنند و اگر رژیم سبزیجات باشد رنگ سبز و زرد نمایی بیشتر پیدا میکنند.این ماهی ها دارای شکمی سفید هستند که در ماده ها این لکه سفید فقط در زیر باله ها ی پائینی میباشد و لی در نرها از زیر آبششها شروع شده و تا مخرج تناسلی ادامه میابد.

 

سورم

ماهی نسبتا صلح جو و بومی آمریکای جنوبی و رودخانه آمازون است و تا 20 سانتیمتر رشد می کند . هر چند نباید زیاد به صلح جویی این ماهی دل بست چون بسیار حساس و قدرتمنداست و حتی پیراناها هم جرات نزدیک شدن و درگیری با این ماهی را ندارند. بخاطر وجود آرواره های قوی و دندانها تیز در جلوی آرواره ها . سورم ها مثل سایر سیکلیدها گیاهان آکواریومی را از بین میبرند. به همین دلیل بهتراست از گیاهان مصنوعی در مخزن این ماهی ها استفاده بشود . همینطور این ماهی ها عادت به حفر ماسه دارند که باعث گل آلود شدن آب مخزن میشود و به همین دلیل باید فیلترهای قوی ای را در آکواریوم این ماهی ها نصب کرد . شرایط مناسب برای نگهداری آنها دمای بین 24 تا 28 درجه و سختی آب 4 - 6 و pH آب 6 - 6.5 درجه است . سورم ها انواع غذاهای بسته بندی شده تترا بصورت پلت رو دوست دارند . همینطور از سبزیجات تازه ای مثل کاهو و اسفناج و کدو و نخود فرنگی آب پز پوست کنده هم میخورند . سورم ها خجالتی هستند و عادت به مخفی شدن دارند و مثل سایر سیکلید ها علاقه به پنهان شدن در کوزه های سفالی بزرگ دارند . عاملی که باعث می شود تا این ماهی نزد ماهی های دیگر خطرناک جلوه کند دندان های جلویی این ماهی هست . سوروم ها در سه رنگ طلایی ، سبز و فیروزه ای در بازار یافت میشنوند . باله های شکمی به رنگ مسی و 9 - 8 خط عمودی تیره رنگ در طول بدن به چشم می خورد . این خطوط بیشتر در دوران جوانی ظاهر می شنوند و با بزرگ شدن و بالغ شدن سوروم ها تنها نیمی از آنها که به باله ی دمی ماهی نزدیک تر هستند باقی می مانند و باقی محو میشوند . با این حال این ماهی قادراست تا این خطوط و رنگ های بدنش رو روشن و خاموش کند . چشمان این ماهی رنگ شاخصی از قرمز و نارنجی دارند .

باله پشتی و مخرجی ماهی نر در مقایسه با ماده نوک تیز تر و اندازه اش هم بلندتر از باله ی ماده است که این باله ها در ماهی نر تا نزدیکی باله ی دمی کشیده شده است. رنگ نر و ماده در حالت کلی یکی است ولی ماده ها کمی رنگ پریده تر بوده و خطوط آبی رنگ در سر ماده ها خیلی کم است یا اصلن وجود ندارد . نر بالغ باله های بلندتر و نوک تیز تری دارد.ماهی ماده ( بالغ ) نقطه ی تیره رنگی روی باله ی پشتی درست در بالای دومین راه خود ( بین دومین و آخرین راه ) دارد . در طول دوران تکثیر پرخاشگر می شوند و به تعقیب ماهی های دیگر می پردازند . برای تکثیر باید اجازه داد ماهی جفت خودش را خودش انتخاب کند و بخاطر مشکل پسند بودن این کار ممکن است زمان زیادی طول بکشد . اولین نشانه ی انتخاب جفت , قفل کردن لبها و مجادله ی بین جفت غالب با نرهای دیگر است . تکثیر آنها باید در تانکی مجزا انجام بشود .کف مخزن باید از سنگ های تیره رنگ پوشیده شده باشد . این ماهی از داشتن مکان هایی برای مخفی شدن خوشش می آید که میشود از گلدان های سفالی استفاده کرد که علاوه بر ایجاد مکانی برای مخفی شدن سوروم ها , بستر مناسبی هم برای تخم ریزی آنها فراهم می شود . همچنین سورم ها نسبت به شرایط بد آب حساس هستند چون بسیاری از بیماری ها به خاطر شرایط نا مطلوب آب در مخزن بوجود می آید . بعد از تخم ریزی بطور کامل از تخم ها نگهداری می کنند . ماهی ماده بالای سر تخم هایی که گاه تا 1000 عدد میرسد ایستاده و از آنها مراقبت می کند . بچه در دهان والدین مراقبت می شود و فقط برای شکار کردن و غذا خوردن بیرون می آید . غذای مناسب برای بچه ها، آرتمیای تازه از تخم در آمده و یا ذرات ریز غذای خشک است .

 

خفاش ماهی
 

از این خانواده تاکنون تنها چهار گونه شناسایی شده که همه جزء ماهی های بسیار خوب آکواریومی به حساب می آیند.خفاش ماهی ها بسیار مقاوم هستند و برای تغذیه آن ها می توان از انواع مختلف مواد غذایی استفاده نمود.این ماهی ها که به هیچ وجه خجول نیستند دارای شکل زیبایی هستند و یک نوع از آن ها به نام خفاش ماهی باله بلند دارای طرح و رنگ بندی بسیار زیبایی است.شکل بدن از مرحله ی بچگی تا بلوغ تغییرات بسیار زیادی پیدا می نماید.تمام ماهی های کوچک چهار گونه شناخته شده دارای باله های پشتی،مخرجی و شکمی بلندی هستند که معمولا ارتفاع آن ها از طولشان بیشتر است.هر چه رشد و نمو ماهی بیشتر می شود طول باله ها در مقایسه با طول بدن کوچک تر شده و ماهی بیشتر شکل گرد به خود می گیرد.همه ماهی های بالغ دارای طرح و رنگ بندی مشابهی می باشند.این ماهی ها دارای دو نوار تیره هستند که یکی از آن ها از داخل چشم و دیگری در امتداد پایه ی باله سینه ای وجود دارد.علاوه بر این طرح اساسی،خفاش ماهی ها می توانند رنگ خود را با تیره کردن تمام بدن و یا کم رنگ کردن نوارهای تیره تغییر دهند.این ماهی ها مقلدین خوبی هستند که می توانند به خوبی خود را به صورت برگ های ریخته شده یا اشیاء دیگر در آورند.در جاهایی که برگ های مرده وجود دارد،حتی در آبگیرهایی که به وسیله ی انسان شاخته شده اند،تشخیص این ماهی از برگ های مرده بسیار مشکل است.گاهی نیز این ماهی ها خود را طوری به مردن می زنند که بدون دست زدن به آن ها تشخیص مرده یا زنده بودن آن ها مشکل است.خفاش ماهی ها می توانند از انواع غذا ها استفاده نمایند ولی بهتر است که گاهی برای آن ها مقداری بچه ماهی کوچک فراهم نمود.رشد آن ها بسیار سریع است و دیری نمی پاید که اندازه ی آن ها برای آکواریوم موجود بزرگ می گردد.این ماهی ها را به آسانی می توان طوری دست آموز نمود که غذا را از دست افراد بگیرند.

 

ماشه ماهی پیکاسو
 
ماهی زیبائی است كه چنانچه وحشتزده شود صدای وز وز مشخصی از خود ایجاد می كند . در آبهای ساحلی اطراف و یا داخل جزایر مرجانی و یا در میان جلبكهای دریائی زندگی می كنند .

تحرك كندی داشته و تقریبا" انفرادی زندگی می كنند . در تمام سطوح آكواریوم حركت دارد و نور مصنوعی برای آن كافیست . با توجه به علاقه این گونه به جابجا نمودن شن های كف آكواریوم ، از نظر نگهداری تقریبا" مانند ماهی اسكار آكواریوم آب شیرین ( البته بدون خصوصیات حركتی وحشیانه ) می باشد . بسیار سریع به صاحبش عادت كرده و غذا را از دست او دریافت می كند حتی میتوان به هنگام غذا دهی آنرا نوازش هم كردكه البته باید مواظب بود لایه لغزنده روی فلسهای ماهی موسوم به موكوزیته از بین نرود . این لایه باعث راحت حركت كردن ماهی در آب می شود . بهتر است برای جابجا كردن آن از تور استفاده نشود زیرا قطعا" در تور گیر خواهد كرد . ( تقریبا" مانند ماهی پنگوسی ) .نگهداری این گونه برای مبتدیان توصیه نمی شود . زیرا علاوه بر همه موارد گفته شده تغذیه آن هم بسیار مهم بوده و عدم كنترل تغذیه این گونه عمدتا" باعث لاغری مفرط و مرگ آن می شود .

 

 
 
ماهی بیشیر
 
یک ماهی ایده آل برای کسانیکه علاقه به نگهداری از ماهیهای عجیب و غریب و با ظاهری ترسناک دارن . شکل ظاهری این ماهی شباهت زیادی به مار داره . در واقع جزو مارهای اولیه به حساب میاد که هنوز در محیط آب باقی مونده . این ماهی بازمانده نسل دایناسورهاست که تونسته بخاطر تنفس از شش و آب شش , نسل خودشو حفظ کنه . زادگاه این ماهی برکه ها و رودخانه های کم عمق آفریقاست . این ماهی در زمان خشکسالی حتا مهاجرت هم میکنه و از برکه ای به برکه دیگه میره و میتونه بیشتر از 8 ساعت در خارج از آب زنده بمونه . در آب کثیف و با اکسیژن کم هم قادر به حیات هست به دلیل تنفس ریوی . حالت شیمیایی آب نقشی در زندگی این ماهی نداره ولی بهتره آب کمی اسیدی باشه با pH 5 تا 6 . این ماهی گوشتخوار هست و از غذاهای پروتئینی و ماهی های ریز تغذیه میکنه . 2 باله بزرگ اصلی در دو طرف سر داره که هم حکم باله شنا رو دارن و هم پاهای حیوان به حساب میان . دندانهای ریز و تیغ مانندی داره و نحوه غذا خوردنش دقیقن مثل غذا خوردن سوسمارهاست و با بلعیدن غذا رو میخوره . شکل بدن بسیار جالبه . سر شبیه مارمولک و مار می مونه و بدن از فلس پوشیده شده و روی بینی هم 2 زائده کوچک دیده میشه . بینایی ماهی کم هست و از طریق بویایی مکان غذا رو تشخیص میده . در ایران به این ماهی " پولی " گفته میشه و 2 نوع اون رو هم میفروشن : یک نوع ساده که زمینه بدن طوسی با نقاط خاکستری ریز هست و ارزونتره و یک نوع اون که پلنگی هست و گرونتره و بین 10 تا 12 هزار تومان قیمت داره . این ماهی نیاز به آکواریوم بزرگ و ساده داره و باید با ماهی های گوشتخوار نگهداری بشه چون تجاوز کار و درنده ست . بهترین انتخاب برای این ماهی ماهی نایف و یا ماهی های درشت تر از خودش هست که با هم همزیستی خوبی دارن . بهتره آکواریوم با گیاهان طبیعی تزئین شده باشه و چند قطعه تزئینی کنده درخت در اون قرار بدین . بستری از شن نرم و ریز , کمی درشتر از ماسه های کنار دریا , برای این ماهی مناسبه چون لقمه های غذا رو میبلعه و احتمال داره که سنگ ریزه ها رو هم ببلعه و از طرفی چون روی ماسه ها میخزه و اغلب روی ماسه میشینه , ریگ نرم رو میپسنده  دمای آب 27 درجه رو میپسنده اما در آب زیر صفر درجه هم به خوبی میتونه زنده بمونه و متابولیسم بدنش رو متوقف میکنه به این صورت که تنفس رو بطور کامل قطع میکنه و روی آب بصورت واژگون قرار میگیره اما به محض اینکه در آب گرم انداخته میشه فوری شروع به شنا کردن میکنه . نکته بسیار جالب در این ماهی قابلیت انطباق پذیری بسیار بالای اون با هر شرایط محیطی هست از گرم و سردی بیش از حد آب تا کمی هوا و نوع غذا و حتا بی آبی ! این ماهی از غذاهای خشک هم بخوبی تغذیه میکنه و از این نظر خیلی جالبه ماهی چندان فعالی نیست و اغلب دوست داره در گوشه ای دراز بکشه . شب ها موقع خواب بدن رو به حالت مارپیچ در میاره درست مثل حالت چمبره زدن مار . حرکت بدن هم دقیقن مثل مار و بصورت زیگزاگ هست . انعطاف بدنی بالایی داره و خیلی زیبا حرکت میکنه و بسیار با وقاره . این ماهی زود بزرگ میشه و تا 30 سانتیمتر رشد میکنه و نیاز به آکواریوم بزرگ داره . تولید مثلش هم خیلی آسونه و در همون آکواریوم خودش تخم گذاری میکنه . بهتره درپوش آکواریوم رو ببندین چون این ماهی میتونه به بیرون بپره . هر چند نمیمیره چون از هوا تنفس میکنه اما ممکنه دچار آلودگی پوستی بشه و یا ضربه به بدنش وارد بیاد . خلاصه از هر جهت این ماهی بسیار ایده آل برای افرادی هست که تمایل به نگهداری ماهی های عجیب و غریب گوشتخوار دارن . بین مار و ماهی میتونین این ماهی رو انتخاب کنین . که هم ماهیه و هم مار .

اسم عمومی این ماهیGray Bichir یا ماهی بیشیر خاکستری است که به آن بیشیر سنگالی هم می گویند . باله پشتی دراز و کشیده این ماهی به بالچه های مجزا تبدیل شده که در هر بالچه یک خار و چند شعاع منشعب وجود داره و در حالت افراشتگی حالتی اره مانند به پشت ماهی میدهد . ماهی بیشیر سنگالی ( خاکستری ) فراوان ترین گونه از این خانواده در تجارت آکوآریوم محسوب میشود . این ماهی بومی آفریقا و حوضه آبریز رودخانه نیل و آفریقای غربی , سنگال , نیجر و گامبیا ست . بدن این ماهی استوانه ای ( سیلندری ) و مار مانند است . طول کل این ماهی به 50 سانتیمتر میرسد و گاه به وزن 200 کیلو یا بیشتر هم دیده شده است. رنگ این ماهی در پشت بدن متمایل به زیتونی و در کناره ها کرم – خاکستری و زیر شکمش شیری رنگ و سفید با خال های ریز سیاه رنگی روی پوست بدن مثل ذرات شن . گاهی در انتهای باله های این ماهی رگه های قرمز دیده می شود که نشانه کمبود اکسیژن و نامناسب بودن آب آکوآریوم بوده و باید آب آکواریوم رو به صورت مطلوب در آورد . این ماهی ساکن آب شیرین و یک ماهی گرمسیری می باشد و دمای 25 تا 28 درجه سانتیگراد مورد نیاز است , هر چند که در دمای کمتر هم زیست می نماید اما دمای مناسب 28 درجه است . p.H مورد تحمل این ماهی 6 تا 8 درجه است . از لحاظ ظاهری گاهی فک بالایی در این ماهی جلوتر از فک پایینی قرار میگیرد . دهان پلی پتروس دارای دندانهای ساده ریز و نا منظمه و بوسیله لثه ها پنهان شده و دیده نمیشود . سوراخهای بینی این ماهی به شکل لوله در اومده و از پوزه بیرون زده و دلیل اون هم اینه که ماهی بینایی نسبتن ضعیفی دارد ولی حس بویایی بسیار قوی ای دارد . تعداد بالچه های پشتی از 8 تا 11 عدد متغیراست . باله سینه ای در ماهی پلی پتروس دارای ساختار جالبیه و در طی میلیونها سال جای خودش رو به مچ داد است . در واقع وظیفه اصلی اون حفظ تعادل ماهی در حالت ایستاده ست . فلس های این ماهی لوزی شکل ( گانوئید ) هست و پوششی زره مانند به ماهی میدهد و در مقابل خراشیدگی ها و ضربه ها بسیار مقاوم می باشد . بیشیر خاکستری در طبیعت از حشرات , سخت پوستان , نرم تنان , قورباغه ها و ماهی ها تغذیه می کند . طول عمر این ماهی تا 34 سال گزارش شده . این ماهیان مثل کوسه ماهی ها دارای اسپیراکل و دریچه مارپیچی روده هستن و همین امر در بهتر هضم شدن غذا و بالا بردن مقاومتشان در برابر تغذیه بد موثراست . استخوانهای فک بالایی انها با جمجمه یکی شده . به علت بالا بودن ترکیبات نیتروژن دار در ادرار این ماهیان هر هفته یا 10 روز یکبار تا 25% آب مخزن اونها رو باید با آب تازه عوض کرد . اگر گیاه در مخزن قرار بدهیم , ماهی با رفتار ویژه ای در لابه لای اونها کمین می کند و گاهی سرش رو از لابلای گیاهان رو آبی بیرون میآورد . مخزن این ماهی باید سر پوشیده باشه چون استرس یا رد شدن حشرات یا حتا کم شدن عمق آب و گرسنگی باعث بیرون پریدن این ماهی میشود . اگر یکی از این ماهی ها از آب بیرون پریده و بی حرکت افتاده بود , نگران نشید , چون معمولا پس از منتقل کردن ماهی به آب , ماهی دوباره جان میگیرد . مشابه همین حالت در زمانی اتفاق میافتد که در آب سرد و حتی در آبی با دمای زیر صفر قرار بگیرد . ماهی بطور کامل بی حرکت شده و روی آب آمده و وارونه میشود . این تصور پیش میاد که ماهی مرده اما به محض انداختن به آبی با دمای مناسب کم کم جان گرفته و شروع به شنا کردن میکند . شاید راز بقای این ماهی در طی میلیونها سال همین قابلیت بالای آن در برابر تغییرات شدید محیطی و غذایی بوده . قلمرو طلب هستن و با هم می جنگن . بهتره که محیط آکواریوم بزرگ باشد و با ریشه ها یا کنده درختان تزئین شده باشد تا هر کدام از اونها قسمتی از مخزن رو در تصرف خودشان بگیرند . مخزن پلی پتروسها بهتره طویل باشه و گیاه در اون وجود داشته باشد . آب نسبتا سنگین رو بیشتر ترجیح میدن تا آب سبک .آنها دارای ویژگی منحصر به فردی هستن و اون هم تنفس هوایی است .

این ماهی ها دارای شش هستند و کیسه شنای این ماهی علاوه بر حفظ شناوری به عنوان اندام تنفسی هم ایفای نقش می کند . یک بخش از این کیسه شنای دو بخشی با یک مجرای دریچه دار یه گلو ( مری ) متصل می شود و در زمان کمبود اکسیژن در آب ( هیپوکسی ) نقش تنفسی ایفا می کند . نکته مهم در نگهداری این ماهی این هست که همیشه باید سطح آب مخزن برای این ماهی ها 5 تا 10 سانتیمتر خالی از آب باشه تا ماهی بتونه از هوا تنفس کند . این ماهی ها هر چند دقیقه یکبار به سطح آب آمده و هواگیری میکنند . به همین علت در صورت مسدود بودن سطح مخزن , ماهی خفه میشود. این ماهی رو میشود با همه گونه غذاهای گوشتی , چه زنده و چه منجمد و خشک تغذیه کرد . میگو , کرم ها , لارو حشرات (مثل کرم خونی ) , تکه های بریده شده دل گوسفند یا گوساله , نوزاد قورباغه , ماهیان کوچک یا تکه های کوچک ماهی کیلکا , سمندر کوچک ( Newt ) و حتی ماهی های آکواریومی کوچک مثل زبرا و گوپی و مولی رو میشود بعنوان غذا به ماهی داد . از عادت های جالب این ماهی اینه که تا تمام غذایی رو که در مخزن ریختین نخورد , دست از خوردن نمیکشد . مخصوصا وقتی چند ماهی زنده در آب می اندازین , تا تمام ماهی ها رو شکار نکنن و نخورن دست از سرشون بر نمیدارند . شکل شکار کردن پلیپتروس ها هم جالبه . ماهی ابتدا بدنش رو مثل مار به نشانه حمله کردن در آورده و دور خیز کرده و بعد با یک جهش سریع ماهی رو در بین آرواره های خودش گرفته و میبلعد . آرواره ها دارای قدرت زیادی هستند و در هنگام غذا دادن به آنها باید از پنس یا دستکش کلفت استفاده کرد چون احتمال آسیب رسوندن به انگشتان زیاده . بعلت بینایی کمی که دارند , گاهی پیش میاد اشتباهی انگشت شما رو بجای طعمه گاز بگیرند . این ماهی به سرعت دست آموز شده و شما رو میشناسد و دوست دارد غذا رو از دست شما بگیرد و حتی نوازش شود . اما نکته مهم در نگهداری این ماهی , تناسب دهان ماهی و اندازه غذا و سایز سنگهای کف آکواریوم است . اگر از غذایی استفاده می کنید که به کف فرو میرود , باید مواظب باشید که به علت ساختار پوزه مانند این ماهی , ممکن است مقداری از سنگها رو هم همراه با غذا ببلعد . هر چند ماهی سنگها رو بیرون می اندازد اما ممکن است اشتباهی تعدادی از اونها رو خورده و دچار مشکلات گوارشی شود . به همین دلیل بهتره از شن های ریز استفاده کنید چون این ماهی روی زمین هم دراز میکشد برای جلوگیری از خراشیده شدن بدنش استفاده از ریگ ریز با درشتی 2 میلیمتر مناسب است.این ماهی رو میشه با ماهی های گوشتخوار و یا ماهی هایی بزرگتر از اندازه خودش در مخزن نگهداری کرد . در این حالت باید مخزن بزرگ بوده و پناهگاهی هم برای این ماهی ها در نظر گرفته شود تا در آنها بتوانند پنهان شوند .

تفاوت جنسی این ماهی چندان مشخص نیست . تنها در زمان تولید مثل میشود از باله مخرجی نر ها که بزرگتر از ماده هاست , پی به جنسیت آنها برد . همینطور ماده ها سر بزرگتری نسبت به نرها دارند . به نظر میآد که یک دوره خشکسالی برای آماده سازی این ماهی برای تخم ریزی محرک به حساب میاد . یعنی ماهی در فصل بارندگی ( که پس از خشکسالی رخ میدهد ) جفت گیری و تخم گذاری می کند که اوایل مرداد ماه تا اواخر شهریور ماه است در این زمان سیلاب های متناوب در حوضه رود نیل رخ میدهد . در زمان جفت گیری معمولا یک جفت ماهی نر بر سر تصاحب یک ماده با هم به جست و خیز می پردازند . سپس ماهی پیروز در کنار ماهی ماده خزیده و ضربه های آرومی به سر ماهی ماده وارد میکند . در همین زمان , ماهی نر باله مخرجی خودش رو به شکل یک لیوان در آورده و اونو زیر شکم ماده در زیر سوراخ تناسلی قرار میدهد تا تخمها در این باله مخرجی گود شده جای بگیرند. شاید به همین دلیل باله مخرجی نر ها بزرگتر از ماده هاست . ماهی ماده چند صد تخم میگذارد و در دمای معمولی پس از 4 روز نوزادان از تخم خارج می شوند . نوزادان در ابتدا به صورت گروهی زیست می کنند . ویژگی جالب این ماهیان این است که نوزادان دارای آبشش های خارجی برگ مانند شبیه به نوزادان قورباغه هستند . ماهیان جوان دارای چند نوار تیره رنگ بر روی بدن هستند که با بزرگ شدنشان به تدریج محو میشوند .

 

بلک گوست

این ماهی که از خانواده Apteronotus albifrons میباشد که از گونه های آن میتوان به نایف اشاره کرد این ماهی بسیار حساس ترسو و با مقاومتی نسبی دربرابر نا مناسبی آب میباشند.از نظر زیبایی این ماهیان در شاخه متوسط قرار میگیرد ولی از نظر قیمیت ماهی نسبتا گرانی محسوب میشود دارای بینایی کم و علاقه مند به پنهان شدن در زیر سنگ ها و کلیه وسائل داخل آکواریوم میباشد. این ماهی در ایران به نامهای زیادی شهرت دارد از جمله : روح سیاه . کله بزی . دم قیتانی که تماما بر گرفته از شکل ظاهری این ماهی میباشد.رشد این ماهی در آکواریوم تا 20 سانتی متر هم گزارش شده است ولی در محیط آزاد تا 30 سانت نیز مشاهده شده.این ماهی را میتوان با ماهیان غیر مهاجم و گیاه خوار در آکواریوم نگه داری نمود. روح ماهی ها می توانند تا حدود 50-40 سانتی متر رشد کنند . ولی بطور متوسط تا حدود 30 سانتی متر رشد می کنند البته شاید یکی از دلایل رشد کم تر آنها نگهداری روح ماهی در تانک های کوچک تر می باشد . این ماهی در 3 رنگ مختلف وجود دارد یکی از نکات مهم در نگهداری آنها که اغلب نیز مراعات نمی شود این است که نباید دو روح ماهی سیاه را با هم در یک تانک نگه داشت در این صورت آنها به مجادله با یکدیگر خواهند پرداخت و این شرایط وقتی وخیم تر می شود که آکواریوم شما کوچک تر باشد از دیگر نکات مهم در رابطه با روح ماهی این است که حتماً باید در آکواریوم مکانی برای مخفی شدن آنها داشته باشید .برای این منظور می توانید از تکه ای لوله ی پولیکا یا گلدان ( ظرف سفالی) که به صورت V شکل بریده شده است و یا حتی از صخره ها و دکورهای سرامیکی استفاده کنید همچنین اگر در آکواریوم خود گیاه آبزی به اندازه کافی داشته باشید این گیاهان می توانند آشیانه مناسبی را بطور طبیعی برای این ماهی بوجود آورند در صورت عدم وجود چنین مکانی ماهی خود را به گوشه های بخاری ، فیلتر و ... نزدیک می کنند . البته راهی نیز برای کلک زدن به آنها وجود دارد . برای این منظور تکه ای از سفالی که در بام ساختمان به کار می رود به شیشه روبروی آکواریوم تکیه دهید ( برای این منظور می توانید از تکه سنگی صاف نیز استفاده کنید ) در این صورت ماهی بطور مداوم سعی می کند که خود را در آنجا پنهان کند . بدن ترتیب شما میتوانید تقریباً بیشتر اوقات ماهی را در جلو یا مرکز آکواریوم مشاهده کنید .روح ماهی سیاه غذاهای زنده کوچک را به خوبی می خورند . کرم سیاه کالیفرنیا ، کرم سفید و دیگر تکه های خوشمزه را روح ماهی های بزگتر خوردن گوپی ، گلدفیش های کوچک و کرم خاکی را ترجیح می دهد .الیته اغلب می توان با غذاهای یخ زده و یا حاضری دیگر آنها را تغذیه کرد ولی به نظر می رسد که با پولکی ( غذا ) میانه چندان خوبی ندارند . روح ماهی شما به آب تمیزنیاز دارد هرگز بیش از حد به آنها غذا ندهید از هوادهی و فیلتراسیون مناسب استفاده کنید و مرتباً آب آنها را عوض کنید . بیماری های شایع این ماهی شامل انگل ها وایک ( سفیدک ) است . این ماهی آکواریومی با نور ملایم را ترجیه می دهد . سعی کنید برای پوشش پوشش تانک این ماهی از سنگ های روشن استفاده کنید تا روح ماهی به خوبی جلوه کند در تانک شما ناپدید نشود دمای قابل تحمل 28-22 درجه است .

 

دراگون کت فیش
 

در بازار نام پر کاربرد تر این ماهی درا گون است .به درستی شکل و رنگ این ماهی هم به اژدها می ماند.نام عمومی این ماهی در کتابهای ماهی شناسی Barred sorubim است.اما در زبان انگلیسی گربه ماهی پارو دهان یاShovelmouth Catfish که به علت شکل پوزه اش است ؛ و گربه ماهی ببری یا Tiger Catfish نیز گفته می شود.حتی گاهی به آن Tiger Shovelnose catfish یا گربه ماهی پاروپوزه ببری می گویند.این ماهی یکی از گربه ماهیان آب شیرین مناطق گرمسیر است.زیستگاه این ماهی مناطق شمالی آمریکای جنوبی و آمازون است.آب نرم (غیر سخت) وکمی اسیدیآبی ایده آل برای آن است ولی این ماهیان می توانند گسترده وسیعی از p.H و سختی را تاب بیاورند.دمای خوشایند این ماهی 24 – 28 درجه سانتی گراد است.باله دمی در این ماهی به شدت دو شاخه یا forkedاست.آرواره بالایی این ماهی از آرواره زیرینش دراز تر است.دارای سه جفت سبیلک است که یک جفت آن بر روی آرواره بالایی و 2 جفت آن بر روی آرواره زیرین قرار گرفته اند.شاید مهم ترین نکته در نگهداری این ماهی , فضای کافی باشد.معمولا آکوآریومی با گنجایش 200 گالون برای نگهداشتن آن پیشنهاد می شود. درازای این ماهی به بیش از یک متر هم میرسد و بیشینه وزن ثبت شده آن 70 کیلوگرم بوده است.اگر آکوآریوم شما کم حجم باشد , پوزه ماهی در اثر برخورد با شیشه ها زخمی می شود و اگر ماهی در نتیجه کوچک بودن آکوآریومش حس کند که دارد دور خودش می چرخد ( و این شناخت به وسیله سبیلک های وی صورت می گیرد) شروع به پرش به بیرون از آکوآریوم می کند .گزارشاتی هم در مورد شکستن بخاری آکوآریوم توسط این ماهی وجود دارد.پس باید بخاری را پنهان کرد.این ماهی یک شکارچی بسیار مهاجم و ستیزه جو ست و هرچه را سر راهش قرار بگیرد می خورد . حتی دیده شده که غذا را از دهان سایر ماهیان می رباید.هم مخزن های او یا باید آنقدر بزرگ باشند که وارد دهانش نشوند یا اینکه بسیار تند شنا کنند.نکته جالب این است که دراگون معمولا ماهیان بسیار ریز را هم شکار نمی کند.معمولا این ماهی را با سیکلید ها و گورامی های بزرگ و حتی پیرانا نگهداری می کنند.خوراک کت فیش پارو پوزه معمولا ماهی است و در محیط طبیعی از سیکلیدهای کوچک و کاراسین ها و سایر گربه ماهیان و همچنین از خرچنگها تغذیه می کند.در صورت موجود نبودن غذای زنده (مثل گوپی و آرتمیا یا گوشواره آبی یا کرم خاکی) , می توان این ماهی را به خوردن غذاهای آماده ( تکه های ماهیان مانند قزل آلا و نیز میگو و خرچنگ و دل گوسفند و گاو و آرتمیای فریز شده) عادت داد. البته ماهی بعد از بلعیدن لقمه بزرگ چند روزی را صرف گوارش آن می کند.اندازه ماده ها معمولا بزرگ تر از نرهاست.نر ها زمانی که 45 سانتی متر طول دارند و ماده ها زمانی که 56 سانتی متر طول دارند بالغ می شوند.هماوری نسبی این ماهی 8000000 (هشت میلیون) تخم در هر کیلوگرم وزن بدن تخمبن زده شده است.این ماهی به مصرف خوراکی انسان نیز میرسد و دارای گوشتی زرد رنگ و آبدار و بدون خار است و معمولا توسط تور گوش گیر صید می شود.همچنین صید ورزشی این ماهی نیز طرفداران زیادی دارد

کت فیش ببری مانند سایر گربه ماهیان شب رو بوده و در تاریکی به دنبال خوراک می رود.و روزها را به استراحت در مخفی گاه ها و گوارش خوراک ها می گذراند.آکواریوم این ماهی باید با غار های بزرگ و ریشه های درختان منطقه آمازون دکور شود تا جای پنهان شدن روزانه گربه ماهی فراهم شود.همچنین استفاده از گیاهان دراز در آکوآریوم مناسب است.نور پردازی آکواریوم باید در حداقل ممکن باشد.در دکوراسیون آکوآریوم حاوی گربه ماهی پارو پوزه یا دراگون نباید از ریگ های رودخانه استفاده کرد زیرا ممکن است ماهی  آنها را ببلعد و سپس با پرتاب کردن آن ها باعث شکستن شیشه های آکواریوم شود.

 

ماهی رد تیل
 

این نوع گربه ماهی جزو زیباترین گربه ماهی های آکواریومی بوده  و بومی آمریکای جنوبی و رودخانه های برزیل و آمازون و در اغلب نواحی آمریکای جنوبی گسترده شده است. سطح زیر شکم زرد لیمویی است و پشت ماهی سبز یشمی و لجنی و دارای خالهای سیاه و برجسته روی پشت و دمی دو شاخه و بزرگ و بدنی پهن . سبیلهای دراز و باریکی از دور دهانش خارج شده و دهان بر خلاف انواع دیگر در جلو قرار دارد . این ماهی شدیدا مهاجم است و جزو ماهی های گوشتخوار به حساب میاد و باید با ماهی های گوشتخوار نگهداری شود . بهتره آب کمی اسیدی باشد . pH مورد نیاز 5.5 - 6.8 و dH آب 9 - 10 رو میپسندد . بهتره از فیلترهای بیرونی استفاده کنید و همچنین بخاری های روکش دار یا نشکن . چون این ماهی ها خودشان را به بخاری کوبیده و امکان شکستن بخاری وجود دارد . رد تیل از ماهی های زنده ریز و ماهی کیلکا و کرم خونی و دل و اسفناج و میگو و حتی میوه ها تغذیه میکند . در طبیعت این ماهی عامل پراکنده ساختن تخم گیاهان به شمار میاید. آب گرم 26 تا 28 درجه را پسندیده و دکور آکواریوم بصورت صخره ای با ریگ های درشت و فضای کافی برای شنا . رشد سریعی دارد و خیلی زود بزرگ میشود و در محیط آکواریوم تا یک متر هم رشد میکند ولی در طبیعت گاه تا 3 متر هم دیده شده است با وزنی در حدود 200 کیلو گرم . خوب است از قبل پیش بینی جای آن را بکنید چون رشد این ماهی خیلی سریع بوده و به جای وسیعی نیاز دارد . جزو ماهی های مقاوم هست.

 

فایتر
 

ماهی فایتر یکی از مشهور ترین گونه های آکواریوم و زینتی است که شهرتی جهانی دارد . ماهی فایتر در جنس Betta   رده بندی می شود .جنس Betta پر گونه ترین جنس است . دست كم 57 گونه از بتاها امروزه رده بندی و توصیف شده اند و چندین گونه نیز به تازگی كشف شده و پیوسته به تعداد آنها افزوده می شود . جنس Betta   توسط Peter Bleeker   در 1850 ابداع شد . وی پزشكی هلندی در ارتش هند شرقی بود . كلمه بتا از بخش دوم واژه محلی Waderbetah  گرفته شده .  در مورد بسیاری از گونه های بتا در بین ماهی شناسان یگانگی نظر وجود ندارد . گاهی برخی از آنها چند ماهی گوناگون را یك گونه واحد محسوب می كنند و در مقابل عده ای دیگر هر ماهی را یك گونه جداگانه به حساب می آورند . نابسامانی های سیستماتیك باعث شده كه بیشتر بتاهای تازه كشف شده را در گروههایی (Groups  ) دسته بندی می كنند . ماند گروه واسری ( Waseri  group  ) یا گروه آناباتوائیدس (Anabatoides  ) و گروه یونی ماكیولاتا (Unimaculata  ) و گروههای گوناگون دیگر . هر كدام از این گروهها شامل گونه هایی است كه مثلا در زیستگاه ، رفتار و تولید مثل مشابهند و معمولا سعی می شود که ماهیان تازه کشف شده را با ماهیان مشابه قدیمی تر در یک گروه قرار دهند .به غیر از سیستماتیك و گروه بندی ماهیان این جنس ، گونه های بسیاری نیز یافت شده اند كه داده های دسته بندی در مورد آنها بسیار سست است . معمولا این ماهیان به نام محل جغرافیایی و محدوه ای که در آن یافت شده اند نام گذاری می شوند مانند بتاهای بانگ بین یا Betta . sp  Bung  Bihn  كه در منطقه ای از ویتنام در تابستان سال 2000 توسط Gonin  & Laird  گزارش شده اند . در مورد دسته بندی ماهیان بتا عامل اختلاف زای دیگر تفاوت در شیوه تولید مثلی است .

به طور كلی می توان گونه های بتا را به 2 گروه دسته بندی نمود .

یك گروه در زمان تولید مثل لانه حبابی می سازند و گروه دیگر به جای ساخت لانه ای از حباب ، تخم ها و نوزادان را در دهان خود نگه می دارند .

به علت این دو بستگی و اختلاف ، برخی ماهی شناسان معتقدند كه باید ماهیان بتای دهان تفریخی را در جنس جداگانه ای با نام بتاهای كاذب یا Pseudobetta   (سودو بتا ) رده بندی نمود ؛ پیشنهادی كه شاید روزی عملی شود .      

آشناترین گونه این جنس ـ و البته یكی از آشناترین ماهیان برای آكوآریوم دارها و رفتار شناسان ـ ماهی Betta splendens   با نام عمومی ماهی جنگجوی سیامی (Siamese  fighting  fish  ) یا ماهی جنگنده یا فایتر (Fighter  ) است .  همچنین رفتار ویژه پرخاشگرانه این ماهی سبب شده كه آن را جنگجو بنامند . 

زیستگاه ماهی جنگجوی سیامی شامل آبهای شیرین راكد ، باتلاقی ، لجن زارها ، آبهای با جریان كند ، زمین های سیلابی ، كانال ها ، مزارع كشت برنج ، رودخانه های كوچك و بزرگ و … است .خوراك ماهی در این مناطق بیشتر شامل زئوپلانكتون ها ، لارو و تخم پشه و سایر حشرات است . باله پشتی ماهی فایتر دارای 4 خار و 6 شعاع نرم و باله مخرجی آن شامل 5 خار و 25 شعاع نرم است . در باله شكمی یك خار و 5 شعاع منشعب داشته و باله سینه ای دارای 12 شعاع نرم می باشد .

 نكته مهمی كه در مورد ماهی فایتر وجود دارد این است كه در محیط زیست طبیعی ، شكل ماهی با آنچه كه امروزه در آكواریوم فروشی ها دیده می شود متمایز است . این دگرگونی به ویژه در مورد اندازه و شكل باله ها بسیار چشمگیر است . باله ها در ماهی اصلی كوتاه و فقط نوك عقبی باله مخرجی كمی بلند است .

ماهی نر به محض دیدن نرهای دیگر حالت حمله به خود گرفته و پس از افراشتن باله ها و سر پوش آبششی به آنها حمله می كند . این ماهی با دندان های مخروطی كه در آرواره ها دارد باله های نرهای دیگر را ریش ریش كرده و به بدن آنها حمله ور می شود . خسارات جبران ناپذیری كه پس از از بین رفتن باله ها و جدا شدن فلس ها ایجاد می شود معمولا به مرگ ماهی ناتوان تر و گاهی مرگ هر دو ماهی منتهی می شود .

ماهیان نر با توجه به رنگ های دل ربا و درخشان و باله های بلند از ماده ها كه بدرنگ ( معمولا كرم و خاكستری ) و كوتاه باله هستند تمیز داد . همچنین مجرای تخم ریزی که مانند لوله ای بیرون می زند , در فصل  تخم ریزی فقط در ماهی های ماده و به صورت برآمدگی سفید و کوچک دیده می شود . این برآمدگی در بین باله شکمی و مخرجی جای دارد .سن بلوغ ماهی جنگجوی سیامی كمتر از یك سال و احتمالا 4 تا 6 ماهگی است و كم ترین زمان دو برابر شدن جمعیت این ماهی 15 ماه است . البته این اعداد به دما و شرایط زیستی وابسته اند . در زمان بلوغ و آمادگی تولید مثل , ماهی نر اقدام به ساختن لانه ای از حباب هوا می كند و این آغاز رفتار لانه سازی مشخص کننده زمان مناسب اضافه كردن ماهی ماده به آكوآریوم است . بهتر است که آكوآریوم این ماهیان حاوی گیاهان شناور و گیاهان پهن برگ آبی باشدو اگر نر بالغ شروع به لانه سازی نكرد می توان با افزایش جزئی دما و جایگزینی مقداری از آب آكوآریوم, وی را وادار به لانه سازی نمود . پس از این مرحله نوبت به اضافه كردن ماهی ماده به آكوآریوم می رسد وسپس رقص آئینی و جفت گیری ماهیان انجام شده و تخم ریزی صورت می گیرد .در این زمان باید ماهی ماده را حتما از آكوآریوم خارج نمود تا مورد جفای ماهی نر قرار نگیرد . هماوری ماهی فایتر از 100 عدد تا 700 عدد تخم متفاوت است . ولی می توان عدد 390 تخم را به عنوان هماوری متوسط این ماهی گزارش نمود .در دمای 27 تا 30 درجه سانتی گراد انكوباسیون تخم ها 36 تا 24 ساعت به درازا می كشد . همچنین 2 روز باید بگذرد تا نوزادان ماهی فایتر شروع به شنای آزاد كنند . ماهی فایتر ماده در یك سال چند بار تخم ریزی كرده و بنا بر گزارش اكسلرود این ماهی را می توان پس از بالغ شدن ، هر ماه وادار به تخم ریزی نمود . معمولا یك هفته اول پس از شنای آزاد , از نوزادان ماهی فایتر با نم رویان (اینفوزوئر ) و از آن به بعد ـ یعنی حدودا از روز دهم تولد ـ با ناپلیوس گوشواره آبی پذیرایی می شود .با این رژیم طول ماهیان در یك ماهگی به 5/1 سانتی متر می رسد . نكته بسیار مهم در مورد ماهی جنگجوی سیامی این است كه باید ماهیان نر را پیش از سه ماهگی از هم جدا کرده و هر كدام را در ظرف جداگانه ای پرورش داد زیرا در غیر این صورت شروع به جنگ كرده و هیچكدامشان زنده و سالم نمی ماند . در سه ماهگی كه ماهی حدودا سه سانتی متر طول دارد ، نرهای جوان را   می توان از باله مخرجی بلندشان شناخت . در مورد مراقبت والدینی در این ماهی گزارش شده كه ماهی فایتر نوزادانش را نمی شناسد و می شود به لانه حبابی و نوزادان تحت پاسداری اش نوزادان ماهی فایتر دیگری را اضافه نمود .. از دیگر سو اگر ماهی نر را نوزادانش جدا كرده و پس از چند روز وی را به مخزن حاوی فرزندانش باز گردانیم ، آنها را خواهد خورد .هرچند که ماهی فایتر هر نوع غذایی را می پذیرد و از مگس و دل گوسفند و آرتمیا تا کاهو و پولکی های گیاهی می توان به او داد ولی شاید یکی از بهترین غذاهای پیشنهادی برای این ماهی کرم خونی باشد زیرا در زیستگاه طبیعی نیز بخش زیادی از غذای ماهی را همین لارو حشرات تشکیل می دهد . در کنار شرکتهای گوناگونی که غذای ویژه برای ماهی فایتر درست می کنند ؛  شرکت آلمانی تترا اقدام به ساختن دو غذای اختصاصی برای ماهی فایتر کرده که تترا بتا  و بتا مین نام دارند . خصوصیت این غذا ها این است که باعث زیبا و بهتر شدن رنگ ماهی فایتر و همچنین رشد سریع و بهتر باله های این ماهی میشوند . همچنین دارای مقدار پروتئین بالا بوده و فرمولاسیون آنها مانند غذایی است که ماهی بتا در محیط طبیعی برای خوردن انتخاب می کند .
 

سيلور شارك

 

یک ماهی مناسب برای تمام سلیقه ها به شمار می رود که همه چیز خوار بوده و دمای مورد قبول آن 27 تا 24 درجه و Ph 6 تا 8 می باشد. دارای باله و دم سفید یا طلایی و بدنی کشیده و خاکستری  بوده که سبب ابهت بخشیدن به آن شده است .تا 35 سانتی متر هم دیده شده است .ماهی بسیار صلح جو و اجتماعی بوده که با ماهی های کوچکتر از خود هم به راحتی قابل نگهداری در آکواریوم می باشد همچنین به هیچ یک از ماهی ها آسیبی نمی رساند ..ویژگی جالب آن ها در آوردن صدا به هنگام غذا خوردن است که سبب شهرت آنان شده است . شارکها فضای بیشتری را برای شنا ترجیح می دهند ، هم چنین می توان برای دکوراسیون آکواریوم از گیاهان و چوب استفاده کرد .تغذیه آنان بیش تر از کف آکواریوم و باقیمانده ی غذا می باشد و در هنگام غذا خوردن برای هیچ یک از ماهی ها مزاحمت ایجاد نمی کند .برای نشاط بخشیدن به آنها می توان از میگوی آب شور ( آرتمیا ) استفاده کرد هم چنین آن ها عاشق تغذیه از لارو پشه و گیاهان خوراکی هستند . سیلور شارک را نمی توان در آکواریوم تکثیر کرد و به دریاچه نیاز دارد که به طور طبیعی در آن تولید مثل کند . هیچ نشانه ی خاصی برای تشخیص جنسیت آنها وجود ندارد ، فقط می توان به بزرگتر بودن ماده از نر اشاره کرد که در همه موارد درست نیست .

 

شارک دم قرمز

 

 

این ماهی از تایلند می باشد و تا حدود cm 12 رشد می کند و با شارک دم سیاه که حدوداٌ تا cm60 رشد می کند هم خانواده است . شارک دم قرمز ماهی نسبتاٌ مهاجمی است و به شدت و ماهیانی را که به او نزدیک میشوند را دنبال میکند . این ماهیها با ماهیانی از جنس خودشان و دیگر شارک ها بسیار نزاع طلب هستند . بطور کلی نمیتوانند انتخاب مناسبی و یا بهترین انتخاب برای آکواریوم عمومی باشند . ولو اینکه از آکواریوم نسبتاٌ بزرگ و پر گیاهی برخوردار باشید تا مکانهایی برای پنهان شدن آنها داشته باشد نسبت به درجه حرارت و شرایط آب حساسیت زیادی ندارند و آب آنها میتواند اسیدی ملایم تا بازی ملایم باشد و همچنین از لحاظ سختی متوسط برای آنها مناسب است . دمایی در حدود 24 تا 27 درجه برای آنها بسیار مناسب خواهد بود . تخم گذار،ماهیان پرتحرک، مقاوم و بی توقع و شناگران ماهری هستند به علت عدم تولیددر داخل کشورجزو گونه های وارداتی هستند.شارک دم قرمز اغلب غذاهای زنده ، بسته بندی و خشک را خواهد خورد ولی باید در وعده غذایی آنها مقدار مناسب و کافی از گیاهان همچون اسفناج نیز موجود باشد .

 

منابع:

http://www.atlantaaq.blogfa.com

http://yusef-oskar.mihanblog.com

http://www.moammaei.com

http://mahibaz.ir

http://mahieman.blogfa.com

http://fish-aqu.blogfa.com

http://aqarash-fish.blogfa.com

http://aquarium.blogfa.com

http://iranmahi.blogfa.com

http://fish-aqu.blogfa.com

http://aquarium.blogfa.com

http://www.parsianforum.com

http://aquaria2004.persianblog.ir

http://amozesh-ae.blogfa.com

 

Comments