Friends, have you ever wondered what can be the meaning of Bhu-Vaikuntha-Adhipati?  What is the uniqueness of Pandharpur where millions of devotees arrive on feet every year? 
Pandharpur is the place where the supreme authority has taken incarnation with His main consort!
Here you will find the root cause of this unique journey and the uniqueness of Bhuvaikunth, the Pandharpur...
मित्रांनो, काय असेल अर्थ भूवैकुंठाधिपतिचा ? काय असेल पंढरपूरचे वैशिष्ठ्य, जिथे लाखो लोक दर वर्षी पायी येतात, जी 'वारी' या नावाने प्रसिद्ध आहे?
पंढरपूर हे असे स्थान आहे, जिथे परमेश्वर स्वत: आपल्या पत्नीसमवे
सगुण रुपात आहेत!
इथे कळेल आपल्याला वारीचे कारण आणि
वैशिष्ठ्य भूवैकुंठ पंढरपूरचे!
Vitthal                 &                  Rukmini



Story of  shree Vitthal-Rukmini

Once upon a time in 5th or 6th century there was a devotee of Lord Vishnu, called Pundalik. He was living with his wife and parents Janudev and Muktabai, in a dense forest called Dindirvan. 

Pundalik was a devoted son but soon after his marriage he began to ill-treat his parents. To escape from this misery, the parents decided to go on a pilgrimage to Kashi. When Pundalik's wife learnt about this, she also decided to go. She and her husband joined the same group of pilgrims on horseback. While the son and his wife rode on horseback, the old couple walked. Every evening when the party camped for the night, the son forced his parents to groom the horses and do other jobs. The poor parents cursed the day they decided to go on a pilgrimage.

Soon the party reached the ashrama of the great sage Kukkutswami. There they decided to spend a couple of nights. They were all tired and soon fell asleep-except Pundalik who could not sleep. Just before daybreak he saw a group of beautiful, young women, dressed in dirty clothes, enter the ashrama, clean the floor, fetch water and wash the swami's clothes. Then they entered the inner room of the ashrama, and came out in beautifully clean clothes and passing near Pundalik, they vanished.

Next night he saw the same sight again. Pundalik threw himself at their feet and begged them to tell who they were. They said they were Ganga, Yamuna and other holy rivers of India in which the Pilgrims bathed and washed off sins. Their clothes became dirty by the sins of the bathing pilgrims. "And because of your ill-treatment of your parents," they said, "You are the greatest sinner."

This brought about a complete change in him and he became the most devoted son. Now the parents' rode the horses while the son and his wife walked by their side. By their love and affection, the son and his wife urged the parents to give up the pilgrimage and return to Dindirvan.

One day it so happened that Lord Krishna, the King of Dwarka, while feeling lonely, was reminded of his early days in Mathura. He particularly remembered his sports with the milkmaids, the cowherd boys, and his love, Radha. Though she was dead, he longed to see her again. By his divine powers he brought her back to life and seated her by his side. Just then his queen, Rukmini, entered the room. When Radha did not rise to pay her respect, Rukmini left Dwarka in anger and hid herself in Dindirvan forest. Later, Lord Krishna set off in search of Rukmini. He first went to Mathura, then to Gokul. He met the milkmaids and cowherd boys. They too joined in the search. They went to Mount Govardhan in her search.

At last they reached the banks of the river Bhima or Chandrabhaga in the Deccan. Krishna left his companions at Goplapura, and he himself entered Dindirvan forest alone in search of her. At last he found her and managed to calm her. Krishna and Rukmini came to Pundalik's ashrama.
 
But at that time Pundalik was busy attending to his parents. Though he knew Lord Krishna had come to see him, he refused to pay his respect to the god before his duty towards his parents was done. He, however, threw a brick outside for lord Krishna to stand upon. Impressed by Pundalik's devotion to his parents, Lord Krishna did not mind the delay. Standing on the brick he waited for Pundalik. When Pundalik came out and begged God's pardon and requested Him to remain there for the devotees, Lord Krishna replied that far from being displeased, he was pleased with his love for his parents. Since then the Lord Krishna is present as Vithoba, Vitthal or God who stood upon a brick...

And here is the official website of Vithal Rukmini Temple - VitthalRukminiMandir.org
 

Significance of Ashadhi Ekadashi

Ashadhi Ekadashi is also known as Shayani Ekadashi (lit. "sleeping eleventh") or Maha-ekadashi (lit. "The great eleventh") or Prathama-ekadashi (lit. "The first eleventh") or Padma Ekadashi is the eleventh lunar day (Ekadashi) of the bright fortnight (Shukla paksha) of the Hindu month of Ashadha (June - July). Thus it is also known as Ashadhi. This holy day is of special significance to Vaishnavas, followers of Hindu preserver god Vishnu. On this day idols of Vishnu and Lakshmi are worshipped, the entire night is spent singing prayers, and devotees keep fast and take vows on this day, to be observed during the entire chaturmas, the holy four month period of rainy season. These may include, giving up a food item or fasting on every Ekadashi day.

It is believed that Vishnu falls asleep (called - Yoga-Nidra) in Ksheersagar - cosmic ocean of milk - on Shesha nāga, the cosmic serpent. Thus the day is also called Dev-Shayani Ekadashi (lit. "god-sleeping eleventh") or Hari-shayani Ekadashi (lit. "Vishnu-sleeping eleventh") or Shayana Ekadashi. Vishnu finally awakens from his slumber four months later on Prabodhini Ekadashi - eleventh day of bright fortnight in the Hindu month Kartik (October-November). This period is known as Chaturmas (lit. "four months") and coincides with the rainy season. Thus, Shayani Ekadashi is the beginning of Chaturmas. Devotees start observing the Chaturmas vrata (vow) to please Vishnu on this day.

A fast is observed on Shayani Ekadashi. The fast demands abstainance from all grains, beans, cereals, certain vegetables like onions and certain spices and all kinds of eggs and non-veg.


  कथा श्री विठ्ठल-रुक्मिणीची 

पूर्वी, ५व्या किंवा ६व्या शतकात, पुंडलिक नावाचा विष्णुभक्त होऊन गेला. तो, पत्नी आई-वडिल मुक्ताबाई आणि जानुदेव यांच्या बरोबर दिंडीरवन नावाच्या जंगलात रहात होता. पुंडलिक हा सत्गुणी पुत्र होता, पण त्याच्या लग्नानंतर तो आपल्या आई-वडिलांना वाईट वागणूक देऊ लागला. या वागणुकीला कंटाळून ते काशीला जाण्यासाठी निघाले. हे जेव्हा त्याच्या पत्नीला समजले, तेव्हा तीही तिकडे जाण्यासाठी निघाली. ती पतीसमवेत, घोड्यावर ते आई-वडिल ज्या समूहाबरोबर जात होते, तेथे पोहोचले. वाटेत ते एका आश्रमाजवळ पोहोचले, जो 'कुक्कुटस्वामीं'चा होता. तेथे त्या सर्वानी एक-दोन दिवस थांबण्याचा निर्णय घेतला.

त्या रात्री सारे झोपी गेले, पण पुंडलिकाला झोप लागेना. पहाटे त्याला अस्वच्छ वस्त्रातील काही तरुण स्त्रीया आश्रमात येताना दिसल्या. त्यांनी आश्रम स्वच्छ केला, पाणी आणून, स्वामिंचे कपडे धुतले. आणि त्या बाहेर आल्या  पुंडलिकाजवळून जाऊन त्या अदृश्य झाल्या. पुढील पहाटेही त्याला तेच दिसले. पुंडलिकाने त्यांच्या पायाशी जाऊन त्या कोण आहेत हे सांगण्याची विनंती केली. त्या म्हणाल्या, की त्या गंगा, यमुना आणि इतर पवित्र नद्या आहेत जिथे भाविक आपली पापे धुतात. त्यामुळेच होतात त्या अस्वच्छ. "आणि तू आई-वडिलांना वाईट वागणूक दिल्याने, महापापी आहेस." असे त्या म्हणाल्या.

यामुळे त्याच्यात पूर्ण बदल झाला आणि तो चांगला आज्ञार्थी पुत्र झाला, तो त्यांचा आदर राखू लागला. तेव्हा त्याने आई-वडिलांना विनंती केली, की यात्रा सोडून त्यांनी पुन्हा दिंडीरवनात यावे.

एके दिवशी, द्वारकाधिश श्रीकृष्ण (भगवान श्री विष्णु) एकटे असतानात्यांना मथुरेतील दिवसांची आठवण होते. त्यांना आठवतात त्या गोप-गोपिका आणि राधा. जरी ती मृत होती तरी, त्यांनी स्वतःच्या दिव्य शक्तींनी तिला पुन्हा जिवंत करून स्वतःजवळ स्थानापन्न केले. तेव्हाच रूक्मिणी कक्षात आली, आणि राधाने उभे राहून त्यांचा निरादर केल्याने रूक्मिणीने रागाने द्वारका सोडली दिंडीरवनात अज्ञातवासात आली. नंतर भगवान श्री विष्णु तिच्या शोधार्थ प्रथम मथुरा नंतर गोकूळला गेले, गोपाळांना भेटले. मग त्यांनीही शोध सुरू केला. ते शोधार्थ गोवर्धन पर्वतावर गेले.

शेवटी ते भीमा (किंवा चंद्रभागा) नदीतिराजवळ आले. सोबत असलेल्या गोपाळांना 'गोपाळपूर' येथे सोडून स्वतः दिंडीरवन जंगलात तिच्या शोधार्थ निघाले. आणि तिथे रूक्मिणी सापडल्यावर, तिचा राग शांत केला. नंतर रूक्मिणीसह तेथेच असलेल्या पुंडलिकाच्या आश्रमात आले.

पण तेव्हा पुंडलिक आपल्या आई-वडिलांची सेवा करीत होता. जरी त्याला माहित झाले, की भगवान श्री विष्णु स्वतः भेटायला आले आहेत, तरी आई-वडिलांच्या सेवेसमोर त्याने तात्काळ भेटण्याचे नाकारून एक वीट त्यांच्याजवळ फेकली, त्यावर उभे राहण्यासाठी. पुंडलिकाची आपल्या आई-वडिलांविषयीची श्रद्धा पाहून भगवान श्री विष्णुने विलंबाची पर्वा केली नाही. विटेवर उभे राहून पुंडलिकाची वाट पाहिली. नंतर पुंडलिकाने देवाची क्षमा मागून अशी विनंती केली की, त्यांनी भक्तांसाठी तेथेच असावे. आणि भगवान श्री विष्णुने तसे वरदान दिले. तेव्हापासून भगवान श्री विष्णु आहेत विठ्ठल या अवतारात!

विठ्ठल म्हणजे असा जो विटेवर उभा आहे.                                   ( विठ्ठल  -  विट + ठल (उभा ठाकणे) )

आणि हे आहे विठ्ठल-रूक्मिणी मंदिराचे अधिकृत संकेतस्थळ - विठ्ठल-रूक्मिणीमंदीर.org

आषाढी एकादशीचे महत्व 

आषाढ महिन्यातील (जून-जुलै) शुक्ल/शुद्ध पक्षातील आकरावी तिथी ही प्रथमाएकादशी / महा एकादशी / देव-शयनी एकादशी म्हणून ओळखली जाते. हा मोठा पवित्र दिवस आहे. या दिवशी उपवास केला जातोया दिवसापासून चातुरमास (चारमहिन्यांचा काळ) सुरू होतो, तो कार्तिकी एकादशीला संपतो.

अशी मान्यता आहे की या दिवशी भगवान विष्णु हे, क्षीरसागरात शेषनागावर, योगनिद्नेस जातात. आणि योगनिद्नेतून बाहेर येतात ते कार्तिकी एकादशीला (प्रबोधिनी एकादशी). या काळात मांसाहार वर्ज्य केला जातो.