Więcej o masażu tajskim

 Twórcą masażu tajskiego jest Jivaka Kumarbhaccha. Już 2500 lat temu w Indiach stworzono, na bazie filozofii Ajurvedy oraz technik Jogi, podstawy masażu tajskiego. Przez lata masaż ten rozwijał się, praktykowany przez mnichów w tajlandzkich świątyniach. Najsłynniejszym światowym centrum naukowym i szkoleniowym jest świątynia Wat Pao w Bankoku



Podstawy medyczne: Sieć łącznotkankowa przebiega w najróżniejszych kierunkach. Prawidłowa analiza jej przebiegu pozwala zbadać jej fizjologiczny i patologiczny stan. W przypadku jej wzmożonych napięć zastosowanie odpowiednich technik przywraca jej prawidłowe funkcjonowanie. 

 

Cele:

  • Zmniejszenie napięć

  • Przywrócenie prawidłowej ruchomości sąsiadujących ze sobą struktur

  • Przywrócenie prawidłowej wymiany tkankowej

  • Przywrócenie prawidłowej funkcjonowania narządów wewnętrznych

  • Przywrócenie prawidłowej cyrkulacji krwi i chłonki

  • Zmniejszenie napięć psychicznych

  • Techniki: W odróżnieniu od technik zachodnich, w masażu tajskim bardzo ważne jest oddziaływanie całego ciała terapeuty poprzez dłonie, palce, łokcie, stopy, kolana na ciało pacjenta.Masaż odbywa się na macie w odpowiednich pozycjach przy wyprostowanym kręgosłupie terapeuty. Zgięcie go i pochylenie wymaga pracy ramion podobnie jak w technikach zachodnich. Praca ramion męczy i sprawia, że masaż staje się mało efektywny.



    Masaż tajski zwany jest również „yogą dla leniwych” , dlatego że stosowane są techniki rozciągające zaczerpnięte z Yogi. Obserwując prace terapeuty , możemy odnieść wrażenie , że jest to forma tańca z udziałem pacjenta. 

     


    Ideałem lekarza jest połączenie rzetelnej wiedzy medycznej z głęboką mądrością i współczuciem.

    Nuad Bo-Rarn to jedyna w swoim rodzaju starożytna metoda łącząca w sobie elementy Hatha Joga, akupresury, refleksologii oraz medytacji. Dzięki temu niezwykłemu połączeniu, masaż w sposób holistyczny poprawia kondycję fizyczną, duchową i intelektualną osoby masowanej. korzyści odnosi również masażysta. 

    Rytmiczne naciskanie kluczowych puntów na ciele (marma), znajdujących się na przebiegu kanałów energetycznych (Sen), prowadzi do odblokowania energii i jej swobodny, harmonijny przepływ w ciele. 
    masaż tajski:


    • poprawia przemianę materii 
    • poprawia krążenie krwi i limfy 
    • uwalnia ciało z nagromadzonych toksyn 
    • wzmacnia system immunologiczny organizmu 
    • harmonizuje przepływ energii w ciele 

    Elementy akupresury Nuat Thai pomagają także w dolegliwościach kobiecych takich jak:

    • depresje, stres 
    • migreny 
    • menopauza 
    • dolegliwości okresu pociążowego

    Ciało osoby masowanej układa się w wybranych pozycjach Hatha Yoga – właśnie dlatego masaż bywa niekiedy nazywany „jogą dla leniwych”.

     Również dlatego masaż ten ma niebagatelne właściwości rehabilitacyjne. Dzięki przyjmowanym pozycjom, osoba poddawana zabiegowi koncentruje się na swojej fizyczności, uwalniając w ten sposób umysł i trenując ciało. 

    Ta część masażu:

    • wzmacnia mięśnie 
    • uelastycznia stawy 
    • uwalnia napięcie fizyczne i psychiczne 
    • ujędrnia i wyszczupla ciało, redukując cellulit, 
    • poprawia wygląd skóry - staje się ona jędrniejsza i bardziej świetlista. 

    Masaż tajski reprezentuje jedyny w swoim rodzaju styl terapii orientalnej opartej na zasadach współczucia. 

    Jest jedną z czterech gałęzi tradycyjnej medycyny Tajów, na którą składają się ponadto zabiegi manipulacyjne (kręgarstwo), leczenie fizycznymi środkami zewnętrznymi (specyfiki przyjmowane doustnie, maści, okłady i inhalacje), dieta oraz praktyki duchowe i magiczne.

    Masaż tajski, będący formą cielesnej manipulacji, powinien być praktykowany łącznie z trzema pozostałymi formami tradycyjnej sztuki uzdrawiania, w celu uzyskania najbardziej wszechstronnych efektów leczniczych. 

    W masażu, o którym mówimy, dokonuje się synteza wielu technik:

    • naciskania ciałem, 
    • refleksologii, 
    • pracy z kanałami energetycznymi 
    • pracy z krwiobiegiem i układem limfatycznym, 
    • rozciągania 
    • oraz jogi. 

    W związku z tak szerokim zakresem działań, terapeuci praktykujący masaż tajski wykorzystują więcej elementów własnego ciała niż masażyści pracujący w jakimkolwiek innym stylu leczniczej manipulacji.

     Używają nie tylko dłoni i kciuków, lecz także stóp, łokci, przedramion i kolan.

    Masaż odbywa się na macie rozłożonej na podłodze. Osoba poddawana zabiegowi przyjmuje przy tym wiele różnych pozycji wywodzących się z systemu Hatha Yoga. 

    Pięć zasadniczych postaw

    • leżenia tyłem, 
    • przodem 
    • na boku 
    • postawy odwróconej i siedzącej. 

    Tajowie przejęli od hinduskich joginów przekonanie o istnieniu 72 000 dających się wyodrębnić linii energetycznych nadi (merydianów), z których czternaście uważa się za najważniejsze. Masaż tajski zwraca uwagę na oddziaływanie na specjalne punkty, zwane marma (tsubos, punkty biologicznie aktywne, punkty akupunkturowe), rozmieszczone wzdłuż kanałów energetycznych nadi. 

    Pierwsze udokumentowane wzmianki dotyczące masażu tajskiego datują się na 1661 r, w relacjach Simona de Loubere, francuskiego urzędnika przy dworze królewskim w Ayutthia. 

    W roku 1836, za panowania Ramy III, królewskim dekretem, cała satrożytna wiedza o sztuce medycznej została zgromadzona w świątyni Wat Po w Bangkoku, gdzie został utworzony parauniwersytet, nauczający medycyny, farmacji oraz leczniczego masażu.

    Tam też w roku 1906 podczas panowania Ramy V, zebrana wiedza, została prztłumaczona na współczesny język tajski i uznana jako oficjalna Medycyna Królewska. Zawierała ona wszystkie procedury masażu, nazwane Tum ra nuad Chabub Luang (Terapia Rąk). 

    W maju 1962 r. Moh ponl Tomyanim – pierwszy menadżer Centrum Medycznego i Szkoły Masażu w świątyni Wat Po, zorganizował pierwszą otwartą szkołę masażu tajskiego. 

    Kursy masażu tajskiego odbywają się także w Polsce.

    Już czytając te strony poczujesz sie lepiej - weź głęboki oddech i powoli przewracaj kartki

Comments