Grunneger toal‎ > ‎

Gedichten

Gras


Vuil mie as n grasspriet

midden ien t laand.

Omringd deur soortgenoten,

n poar stiekels

en peerdebloumen.


Jonkgoud springt,

runt, nait waiten woarhìn.

Wieder n bol

mit n ring deur neus,

hai het jeuk!


Nust van n kiewiet,

goud verstopt,

bin dankboar

dat k dizze schat

mag bewoaken.


N kou schit mie onder.

Swaart, duuster!

Krieg k kop der weer deur.

K grui verder,

nog gruiner en staarker.


Moar den,

jong kiewiet

vlugt verschrikt vot;

Geluud van n trekker

mit n maaimesien.



Smeltend ies


Kliemoatperfesters,

stoetetende profeten

willen ons doun geleuven

dat t waarmer wordt.

Ies goat smelten,

zeewotter komt omhoog.


K krieg d’r kold van!


Hait bin dei lu dei

gas en zolt winnen.

Slim neudig om snei en ies

te loaten smelten.

Om kaggels te loaten branden

veur n angenoam

leefkliemoat ien hoes.


Ons landschop mit

zien hooge dieken

zakt langsoam vot.

Kriegen dei lu

den toch nog geliek?