humour occitan

here for exemple humour occitan 

Tota la mia vida ai construsit de linhas electricas.

A la fin dels travalhs , quand l'electricitat passava dins los conductors esbrilhaudents de coïre, nos acampassiam per fèstejar la fin dels trabalhs. Era un moment causit per los dieus per nos envejar un salud. Erèm totis ensems; totis amolonats per manjar , per beure, per beure subretot.... e des còps .... per beure. Una vertadièra capitada per se fendesclar la cara tot en trabalhant dapassèt.

I avià  nòstra entreprèsa, lo mèstre d'òbra; l'entreprèsa dels travalhs ; lo conse , e l'òme de las colectivitats , lo qu'èra censat d'amonedar.

Me soveni que lo conse s'apreparava menimosament a n'aquela amassada annuala. Avia tot previst; de vin , de pastis, de vin cuèch, de vin pas cuèch , per la bona rason qu'aviam pas besonh de suènhs medicinals,  per nos coire nosautres. Avia, lo brave conse, previst tanben qualques "canapes" ,  que me sovengue qu'un còp aquel canape revertavan puslèu de tartinas; de vertadièrs cadièrals, avià encara escampat sus la taula, per nostra golardisa , de pàstis de tordas, de farcits, de tudèls, de cols de rits qu'embaumavan. N'en oblidi de segur, dusca , vertat de dieu, de cura-dents.

Nos aprometià cada còp lo tetras un aucèl  gròs qu'ai pas jamai vist , qu'en fotògrafia.  La puta!

D'en prumièr lo conse se plegava , mercejava , saludava totis e se gardava de totas remarcas desagradablas , per exemple se un emplegat dels trabals avià cagat sus un banc.

Puèi venià lo torn  del mossuròt de l'electricitat qu'èra ieu , mitat empegat plan sovent, ja , jove e vincit d'avança, per poder seguir los discorses nivolos que se seguissian coma de tombarèls de merda , subretot que degun escotava pas res pus.

Enfin venià lo torn  de l'òme del sindicat de l'electrificacion de la Nauta Garona,  que se conflava un temps de son accion davant de gaitar las botèlhas e los agassis.

Brèu cadun èra d'accordi sus la rason prigonda de la jornada e de sa venguda. Era subretot pas question de parlar de trabalhs, mas minjar e beure. Que fa qu'un temps "La grande Bouffe" me pareguèt normala.

Tre que los discorses convenguts eran acabats , se vesiàn clarament coma los moviments d'unes per arribar al pus lèu a la taula aperitiuva. I arriviam sens vergonha, e nos vojaviam sens arrestar quatre o cinq veirats de vin qu'èra bon d'aquel temps, tot en chucant d'olivas , d'apetissadisses de tota mena.

Aprèp paures èra temps de beure l'aperitiu e de passar a taula e tot aquò sens se  poder se remembrar de qu'avian pogut engolar dusca l'ora de passar a taula. Un detalh praquò...

Lo president del sindicat  bredonejava, lo conse virava escarlata e ieu m'acrencavi al dorsièr de la cadièra per pas cabuçar, o vomir , qu'aquò pòd arrivar al pus fòrt.

Puèi nos calia atraversar la sala del restaurant, al mitan de las toristalhas susprèsas, ieu me mesfisava , passava darrièr. Mas arribava que lo conse se fota la gula pel sòl o pissava als bragas.

Era lo bon temps. 

Es aital que me foguèt donat d'ausir  'quela istòria que reverta plan l'umor prigond del pòble occitan que l'avia ja ausit de la boca del meu grand.  

Es lo conse que la contèt:

Aquò's l'istoria d'un conse que vei arribar cada annada un tropèl de tipes  que lo venon veire per li trapar quicòm. De gulampas , aquò's tot!!!

Lo bogre parlava de nautres. Quna vergonha!!! ....Per el!!!

L'o conse se quilhèt roge coma una cerièra , mitat petat, mitat content d'escampar son veirin e de minjar com'un pòrc. 

I a lo cap d'entreprèsa que li demanda çò que li farià plaser per festejar la fin dels trabalhs:

-" O Monsur de que vos farià plaser a vosautres per la fin dels trabalhs?"

-"O mas ieu savi pas çò que me falta..." 

-" Mas cercatz qu'avètz de temps per ... O  far ... Non?"

-"Cò que me faria plaser aquò una boita de las letras..

-"Pas possible... Fa tres ans que vos n'en porta una .Es pas de creire..."

-" SI Si me caldria una boita de las letras."

 - "Se volètz vos n'en crompi doas, pas cap de problème... Mas se podià me dire çò qu'avètz fach de las autras?"'

-"Simple repondèt l'autre, son totjorn aqui, davant l'ostal de la comuna ... levat que son comolas..." 

La cap mèstre de l'entreprèsa mitat petada ela tanben, e  qu'èra afranchimendada, n'en demorèt muda de susprèsa e manquèt de pissar als braias, levat que se demandava s' anava pas virar cabra....   

 


  

La vesita dels elegits 


Ostal Bodou

Ostal Roqueta.M 

Ostal Mistral 

Ostal Calelhon 

Ostal Manciet 

casal nòstre

Taban

cardabela 

ostal d'occitania tolosenc

F BRUN

Calandreta mureth

POC

Jacme 

IDECO(crompar de libres)

Radio Occitania 

paratge

Trobadours 

Nord Vivarais

Jean Duvernoy et l'inquisition



 

retorn