Estrènas d'orfanèls. A Rimbaud

This is a Rimbaud poe in provençal french very known . Bèra orrament bèla d'un ulcèra a l'anus

La cambra es plena d'ombra ; s'ausis nivolament

De dos enfants sornes e douçs lo mormolhament

Lor front se clina , 'cora pesuc per lo raisve

Jos lo long ridèl blanc que fremis e se lèva...

-Defora los aucèls se sarran fregelucs;

Lor ala s'empesuga jos lo ton del cèl gris;

E la novèla annada , de seguida neblosa

Daissant rabalar los plècs de la rauba nivosa,

 Risolèt ame de plors e canta en tremolant...

II

Mas los pichòts enfants jos lo ridèl cambiadis

Parlon bas , coma se fa dins la nuèch escura.

Escoton , pensatius , coma un luenthan mormolh...

Tresfolan  sovent la clara vòtz d'aur

Del resson aubanèl que tinda tinda encara 

Son repic metalica dins son globa de veire...

-Puèi la cambra es gelada... se vei sul sòl,

escampat al torn dels lièchs, de vestidas de dòl:

L'aspra cisampa d'invern, que gingola al suèlh

Bufa dins l'ostal son alena tristonèla!

Om sentis de tot aquò que manca quicòm...

-I a pas cap de maire per los pichòts enfants,

De maire al frèsc sorire, als agachs trionflants?

A oblidat , lo sèr , sola e corbada,

D'atisar la flamba del caliu arrencat;

D'amolonar sus elses la lana e lo plumon

Davant de los daissar en lor cridant: perdon.

A pas previst la frècor aubanèla,

Ni plan clavat lo suèlh de la bisa ivernenca?...

-Lo raisve mairal, aquò's lo suau tapis,

Aquò's lo niu mofla ont los enfants acaptats,

Coma de bèls aucèls que breçan las brancas,

Dormisson lor dolç somi plen de visions blancas!...

- E aila - es coma un niu sens plumas, sens calor,

ont los nenons an frèsc, non se dormon , an paur;

Un niu que deu aver gelat la bisas amara...


1870- A Rimbaud dintra en retorica e se liga d'amistat ame son professor, G Izambard, vièlh de vingt dos ans , que li far descubrir Rabelais, V Hugo , T de Banville. Aquò's a el que Rimbaud enveja , lo 24 mai , tres de sas poesias: Sensation , Ophelie e Credo in Uman( titoladas mai tard Soleil et Chair). Rimbaud noirit l'espèr d'esser publicat dins lo Parnasse contemporanèu, mas son envèja demorarà sens responsa.. Aura mai d'astrada ame lo setmanièr La Charge qu' al mès d'agost lo publicara Trois Baisers( vengut en seguida Premiere soirée).

La frequentacion de seminaristas, al collègi, comença de li donar una violenta sentida anti-clericala.

En julhèt, compausa Morts de Quatre Vingt Douze, poème que s'en pren a un article del jornal Le Pays d'un patriotisme excessiu. Rimbaud dona lo sèu poèma a Izembart lo 18 julhèt. Lo lendeman la France e la Prussa dintran en guèrra. Se tarda pas de se saber la victòria ridicul de Sarrebruck montada a la cima per l'emperador, tanben que los primièrs revers de l'armada françèsa.

Lo 29 agost Rimbaud arresta de partir sens autorisacion per Paris. Vend sos libres de prètz e pren lo tren . La linha dirècta es copada, Rimbaud se trova forçat de passar per Charleroi, contorn que li permès pas pus que de comprar un bilhet que per St Quentin, mas  que Rimbaud espera de veire la casuda del governament emperial. De fach arribat a Paris sens bilhèt , es sul pic mès en preson a Mazas, que crènhavian que foguèsse un espion. Arthur lança un apèl desesperat a Izambart:" fasètz tot çò que podrètz" que capita de lo far desliurar , e d'apasimar la colèra  de Dama Rimbaud. Davant de tornar a Charleville , Rimbaud passa una partida del mès de setembre a Douai , en cò de las damoiselas Gindre , amigas de la familha Izambard. Es aila que comença de copiar sus de grandas fuèlhas de papèl, de poèmas que voda a Paul Demeny , jove poèta douesian qu'Izembard ven de li far conneisser.

Mme Rimbaud  exiga lo retorn d'Arthur  a Charleville. Mas a pron pena tornat , lo poèta sosca pas qu'a se fugir. Lo 7 octobre , s'en va per Charleroi ont espèra venir jornalista. Decebut dins sas espèranças, s'en va a Bruxelles , puèi se recapta sus Douai ont fenit de copiar lo recuèlh de vingt dos poèmas que fisara a Demeny. La seconda part inspirada per sa nòva correguda: Au Cabaret Vert , La Maline, Ma Bohème.

En novembre madama Rimbaud, sona la policia per li trapar lo filh; espèra de lo mètre en pension , tre la patz venguda.

En esperant, Rimbaud fa de grandas passejadas ame son amic Ernest Delahaye. entre l'invern 1870 1871 marquat pels bombardaments de Charleville e de  Mezières  Raimbaud frequanta la biblotèca de la comuna e legis los socialistes françes( Proudhon , Louis Blanc , Saint Simon, Baboeuf) los istorians( Thiers e Michelet) , de romans , e de obrages d'ocultisma . Escriu Les Assis, satira feròtge del bibliòtècari que las sias legiduras escandalisa.

retorn


Ostal Bodou

Ostal Roqueta.M 

Ostal Mistral 

Ostal Calelhon 

Ostal Manciet 

casal nòstre

Taban

cardabela 

ostal d'occitania tolosenc

F BRUN

Calandreta mureth

POC

Jacme 

IDECO(crompar de libres)

Radio Occitania 

paratge

Trobadours 

Nord Vivarais

Jean Duvernoy et l'inquisition