Bodonmark
 

Lo libre


Estrachs

Lo libre dels grands jorns

Podia venir lo temps marrit, racaria pas
Ni per misèria, dolor de còr o malautia
Aganit , crebat de talent, m’avidavi de mila mots
Cantar l’amor valia l’amor.
Al pus negre de la nuèch, sabiai que tornaria lo jorn...
Virèt lo vent, cambièt lo temps.
Al meu ostal téner de pan , de pan de blat, non pas de mots.
Cal far l’amor per far d’enfants.
E los enfants ploran la nuèch.
Grisa la nuèch e gris lo jorn.
Mas ieu sabiai un autre mond.
Ni per plaser , ni per argent,
Ni per la glòria d’un moment,
Era solament mon dever.
Calia complir lo meu pretzfach, del meu mestièr.
Ieu agachavi l’autre mond...
Mas aquel mond se n’es anat.
Milanta mots los ai servats,
Lo cap claufit coma un bornhon.
Aqueles mots qual los compren ?
Los cridarai pas dins lo vent.
Ivèrn long de mila annadas.
Primièr aucèl, primièra flor.
Tèrra d’Oc primièra prada.
Lenga d’Oc primièra font...
Aital la prima començava  dels païses del solelh-colc.
Ara ne sem luenh de la prima,
Que benlèu tornam a l’ivèrn.
La font s’es estrebolida.
Lo rossinhòl l’ai pas ausit.
Esperi la prostituida.
Mas qual es la prostituida ?
Si que non la lenga d’Oc.

Joan Bodon en març 1978 (estrachs causits per ieu )

 Merce a ARTWEAVER


retorn


Ostal Bodou

Ostal Roqueta.M 

Ostal Mistral 

Ostal Calelhon 

Ostal Manciet 

casal nòstre

Taban

cardabela 

ostal d'occitania tolosenc

F BRUN

Calandreta mureth

POC

Jacme 

IDECO(crompar de libres)

Radio Occitania 

paratge

Trobadours 

Nord Vivarais

Jean Duvernoy et l'inquisition