ficcion

here : fantasy ,fiction ,dreams in language occitan,  with his diferents forms 

 De costat un assatg de ieu

Una marcha (SF)... A CLARKE


Ostal Bodou

Ostal Roqueta.M 

Ostal Mistral 

Ostal Calelhon 

Ostal Manciet 

casal nòstre

Taban

cardabela 

ostal d'occitania tolosenc

F BRUN

Calandreta mureth

POC

Jacme 

IDECO(crompar de libres)

Radio Occitania 

paratge

Trobadours 

Nord Vivarais

Jean Duvernoy et l'inquisition


 

 

 tornar acuèlh

 

 

  •  

 Calhòl èra un òme vertadièrament pichòt tan d'esperit que de talha. Calhòlh vivia ame la sia maire al cap de la carrièra granda que traversava lo vilageòt que se sonava La Condamina. Lor demorava pas pus  qu'un vintenat d'ectars de bona terra , un tropèl de fèdas gaireben totjorn malautas,  per la bona rason que se trovavan pas pus de braves pastres. Avian  un òrt encara mai pichòt ont fasian venir a l'encòp , las fruchas , majofas, pomas e autras, e pòrres, caulets, pastenagas, e autres enfin tot aquò per far la sopa tota l'anada.

Calhòl n'avia pas jamais conegut de filha, tan val dire n'avai jamai tenguda una dins sos braçes poderos. Al pus luenh que se sovenga , las filhas volian pas lo coneisser , l'appròchar, encara mens lo potonejar. Un còp era plan arribat , al cinema de se sarrar de la Toineta , l'ainada del garagista, l'avia daissat far per milhor se trufar d'èl. El se sarrèt , se carrava de respirar son alen , son perfum , sa nolor, siauda , tebesa de femenum... Un còp èri , solide avia sentit son còr capvirar, son arma destimborlada , sos uèlhs miegs clavats dins lo calabrun , de las lums que rajavan  dèl projector, e dessinava sus l'ecran la falordisa d'un òme e d'una femna jaguts mièg nuds sus un lièch a se potonejar , a se paupar, a s'abarraçar sens vergonha, mentre que dins la salla montavan los siublètes e que d'unes desgordits cridavan mai fòrts :

- desbraias la  la puta OU OU OU...

Calhòl s'amolonava sul sieti . Sentissia la susor degolinar sus l'esquina.gausava pas pus de tocar los accoidors de la paur de los embrenar coma aqueles cans pudents que rabalan lor merdas fialosas, sens trapar una seconda de piétat de lors fraires umans .

La terra èra venguda un mond bestial. Los òmes avian totalament oblidat lor umanitat. Los prèires tanben trobavan que las punicions èran plan tròp leugièras, que los enfants èran plan tròp malvolents. Que las femnas èran vengudas putas, e los travalhadors cossards , que totis s'ameritavan plan una bona leiçon. 

Dieu que presidava , al mitan dels totis los angèls de la créacion , foguèt desrevèlhat un brave matin , a punta d'alba , per una cola de donas plan pensantas , e plan noiridas que volian un pauc mai de diciplina, un pauc mai de duretat, Los capmèstres, diguèron èlas son venguts aflaquits, trufaires, malcorats. Podon pas pus se far respetar.Podon pas pus commandar.

Dieu acavaba de beure lo seu cafè. Se cramèt las pòts d'ausir cridar aital, de vòts subragudas cridavan que calia prendre dels mesures.

 Una menuta sosquèt de los envejar  drèch a l'infern. Puèi se pensèt qu'èra tròp doç  de far coma aqui. 

D'un gest los faguèt truèjas. 

Espèrèt los creissents un momenton, puèi se revirèt sus son lièch davant de s'adormir en somiant de sa darrièra davalada sus terra quand avia rescontrat  lo rei dels magicians, l'òme que fasia naisser dels colombas dins un traça de capèl chinèse.

El avia pas jamai pogut  encapar de far aqui.

Seguida se volètz