Espaurugal trach del Gai Saber
 

Ostal Bodou

Ostal Roqueta.M 

Ostal Mistral 

Ostal Calelhon 

Ostal Manciet 

casal nòstre

Taban

cardabela 

ostal d'occitania tolosenc

F BRUN

Calandreta mureth

POC

Jacme 

IDECO(crompar de libres)

Radio Occitania 

paratge

Trobadours 

Nord Vivarais

Jean Duvernoy et l'inquisition 

tresor d'oc

 

retorn

 

 

Fernand Bonnèl , un brave desconegut , (per ièu pauròt, que tot compte fach n'en sabi pas gaire) et de tot biais una idèa de las melhoras, per debanar lo fial d'una istòria ailas tròp corta: far parlar un espaurugal, per contar l'istòria d'una vida de bòria. Aquel espaurugal es un trabalhador menimos, tot clavat al sòl, o oblidat, al fons d'un engar, que siague . Cada sason , aprèp la semeneson torna trobar son prètzfach.
L'espaurugal vei tot. Es vengut un vièlh senat , que vejèt naisser o morir de monde , grèlhar los benastres e tombar espès los malastres mas tanben las diferents eveniments d'una familha , d'un ròdol, d'un païs.
E , a la fin , m'es vengut l'idéà que saique dins aquel monde falord dels òmes , benlèu sonque l'espaurugal mespresat sol de sa raça , trapa la sapiença . Totjorn faguèt lo sèu trabalh patiros per aluenhar los corbatasses , per parar lo pan de la familha, sens se poder parar de las besengas qu'an pas sonque paur d'el, trufaria plasenta e trobalha encara mai, imatge de l'aucelum menut que se geinan pas per li cagar sus capèl, el l'èstre poderos del campèstre.
L'espaurugal pren la vida ambe coratge, mème quand los quite òmes l'oblidan al mitan de totes
los trastes que s'amolonon tot al long de la vida. Trastes que son totes une sorga inagotable de racontes (trobadura de mai) Contunha de gaitar , d'escotar , d'estudiar, lo bolegadis folastrejant del monde descabestrat . Ven vièlh e traucat de pertot , sens tremolar dins lo vent frèsc del vièlhum, sens venir missant , agre , amar. Aital li dona una leiçon a l'òme que se'n torna, qu'el sens cap viatjar, trapa de capitar de comprendre tot del còr uman e dels eveniments.
E per ieu , aquèla idèa , d'un òme espaurugal , tal un Christ sens glòria, vestit de pèlhas dins la tempèsta de las sasons (de la vida que) , e qu'ajuda lo filh de tornar trobar sos remembres, que dis à l' òme tot çò qu'a pas vist, pas compres, d'una riquèsa tala que l'autre pòd totjorn corre: trapara pas jamai la qualitat de son agach.
Istòria tròp corta d'un biais mai que polid.