ANNA KARENINA

De Tolstoï un pichòt escrivan russa  del temps de napoleon....

 


Ostal Bodou

Ostal Roqueta.M 

Ostal Mistral 

Ostal Calelhon 

Ostal Manciet 

casal nòstre

Taban

cardabela 

ostal d'occitania tolosenc

F BRUN

Calandreta mureth

POC

Jacme 

IDECO(crompar de libres)

Radio Occitania 

paratge

Trobadours 

Nord Vivarais

Jean Duvernoy et l'inquisition

 

 

 

 

 retorn

 Om avià degut menar , tre la velha lo caval de Vronski dins l'escudarià pro vistament, baraca de fustas levadas a la lesta , prèp del camp de corsas. Coma dempuèi qualques jorns , daissava a l'entraïnaire lo suènh de lo passejar, Vronski on savià tròp consi anava trovar sa montura! Tre que vejèt la calècha se sarrar; lo lad sonèt l'entraïnaire. Aquel , un Englès ateunit, un flòc de bourra al menton, en jaqueta corta e bòta a l'ecuyèra, venguèt al dessus de son mèstre de son pas  bèstiassum e balandrèjant, los coides escartats , costumièr dels joquèis.

-consi va Froufrou? demandèt Vronski en englès.

-All right sir, respondèt l'Englès del fons de la gorga. Tant val milhor  de pas dintrar, ajostèt  en soslevant lo capèl. Li ai metut un morralh , aquò lo bolèga. Se òm s'appròcha 'quò l'exitarà.

- anirai quand mème, voli la veire

-anèm alara, consentiguèt a contracòr l'Englès, totjorn sens dubrir la boca.E de son pas balandrejant , los braces totjorn bategants , prenguèt los davants , en jogant dels coides.

Dintrèron din la pichòta cor  arrengada davant la baraca. Lo lad de servici , un garçon plan mès e de bona cara, los faguèron dintrar , balèja a la man. Cinq cavals estajavan l'establa, cadun dins son cairal, lo de Makhotine , lo concurrent mai serios de Vronski . Gladiator un alesan galhard, devià estre aqui. Vronski , que lo coneissià pas , èra mai curios de lo veire  que de veire lo seu caval, mas la règlas de las corsas enebissian de se lo far mostrar e mème de pausar la mendre question a son subject. Mentre que seguissià lo corredor , lo lad li dubriguèt la pòrta de la seconda estala de senestra e Vronski poguèt entreveire un alesan mascle a balsanas blancas . Devinèt qu'èra Gladiator , mas se rebirèt tant lèu del costat de Froufrou, coma se se foguèsse desvirat d'una letra que li foguèsse pas adreissada.

-Aquò's lo caval de Ma ... Mak... M'endeven pas de dire aquèl nom jetèt l'Englès per dessus son espatla en mostrant , del poce de l'ongla craspèga , l'estala del Gladiatòr.

- de Makhotine ? Oc aquò's lo sol adversari serios.

-se lo montava vos diguèt l'Englès escomètrai sus vosautre.

-Froufrou es mai nerviosa, aquèl d'qui mai solide, respondèt Vronski en sosrisent del laus.

-Dins las corsas d'obstacles , reprenguent l'Anglès, tot es dins lo bias de montar , dins lo pluck.

Lo pluck , es a dire l'energia e lo coratge . Vronski n'en mancava pas cèrta pas, o savià , e çò que valià milhor encara èra d'a fons convencit que degun non podià n'en aver mai qu'el.

-Sètz egur qu'una fòrta susada siague necessarià ?

-Fòrça segur, respondèt l'Anglès. Parlètz pas naut, vos en pregui , la bestia ven nerviosa, ajustèt ame un sinhe del costat de la stala clavada ont s'ausissià arpetejar lo caval sus l'apalhatge.

Dubriguèt la pòrta e Vronski dintrèt dins lo bòx , qu'esclairava teunhament un fenestron. Un caval baiard, ame un morralh , caucava nerviosament la palha frèsca. Quand sos uèlhs foguèron acostumats a l'escuresina del bòx, Vronski espiguèt un còp de mai d'un agach maquinal totas las formas de son caval tant aimat.Froufrou èra una bèstia de talha mejana e d'una conformacion un pauc defèctuosa . Avià los membres grèules; lo pièch estrèch malgrat lo peitral sortent, la cropa leugièrament curvelada, las cambas , subretot las de darrièra, un pauc canhosas e pas pron muscladas. Malgrat que l'entrainament li ajèsse fach perdre son ventre, n'en avià pas mens lo pièch fòrça prigond.

Vists d'en facia , sos canons revertavan de vertadièrs fusèls; vists de costat , al contrari pareissian fòrça larges. Malgrat sos flancs cròis, èra  pauc tròp longa de casabèc. Mas una granda qualitat amagava tots aquèlas mancas: avià de "sang " , aquesta sang que "se devina" coma dison los Anglèses . Sos muscles força desenvelopats  jos  un malhum de venas que corressian al long de la pèl fina, mofa, alisada coma de satin, pareissian tant durs que de l'òs. Sa testa sèca , als uèlhs salhents, esbrilhaudents, e gauchos, s'alargava en narras  dubèrtas e ròsas al dedins. Era una bèstia que la paraula sembla lor mancar que per la causa d'un mecanisme incomplèt de la boca. De tot biais, Vronski n'aguèt la sentida d'èstre comprès d'èla alra que la contemplava . Tre que foguèt dintrat, reganhèt , clinèt tant fòrt del'uèlh que lo blanc s'emplenèt de sang e jetèt de l'autre un agach en re devers los arrivants, en cercant de bolegar lo morralh e en se brèçant d'un pèd sus l'autre.

-Vesètz consi es nerviosa! diguèt l'Anglès.

-O! ma bela , o ! Faguèt Vronski en se sarrant per l'apaisimar.

Mai s'avançava , mai s'enrabiava. Mas quand foguèt a l'enauçada de la testa , s'apasimèt subran, sos muscles tresautèron jos son pèd finòt. Vronski alisèt lo còl poderos, tornèt mettre en plaça una mèca de la crinièra , qu'avià rejetava de l'autre costat de  l'encolura e aprochèt sa cara de las narras dilatadas e teunhes coma d'alas de ratapenadas .

Alenèt fortament, vibrèt, jaguèt l'aurèlha e parèt vers el son poderos morre negre, coma per lo trapar per la marga, mas entravada pel morralh , la boleguèt, mentre que de sas cambas fachas ame un motle  tornèt prendre son caucament.