Un par de solièrs

Alive always alive 

 Per la pintradura merce a Artweaver.

Per la noiridura merce a ma grand 

Per la vida merce als parents .


Un par solièrs.


Aus marterons , los aimi pas. Aus dehet bèths susquetot. Los qui sénten a la guèrra de 1914 e au confessionau.

Un jorn , dont me passegèvi dab lo pair, de long de la trilha de Muscat  ,- çò me torna blura de sulafata - e dont parlèvam de la guèrra :" Qu'èra un espòrt , ço me didè... los radicaus nos an enviats sens armas en 14 , e veiràs qu'i tornaran..." Lo regent tanben que nos avè hèit paur. Un vèspre de printemps, que recitèvam las datas , que se discutèva de l'amandament Wallon, de la disgracia de Bismark, e deu 3 d'aost 1914 , s'estanquè. A l'enténer , qu'atienèn alavètz dempùs quauque temps lo malastre , "un peu comme maintenat..."

Per St- Martin , nos mièva au Monument. Tot lo borg nos dèva flors , e a jo los marterons un chic passat de Maria Vidal se me'us mesclèvan dab los supèrbes de la Gran Madama. Avèm hred dab la vèsta deu dimenge e los sabatons , e bèth respòner  shens fin: " Mort por la France, mort pour la France..."

Jo qu'espièvi com podè se har qu'aquera Republica en prova de marme, crompada en Italia , e la medisha que sus lo catalòg , avè podut " raportar ua comission" au maire . (M'avèn  defendut de'n parlar en digun).

La gran Madama , Madama Persillon, on hadè visita dab jo la mia mair, m'avè balhat libis a s'esbadalhar de Barrès, e gitèva crits d'eishent pr'amor avèn plancardat au borg portrèits a l'encra roja de Jaurès:" La sang , la sang de Msgr. Affre !... los socialistas, aqui on son ; que s'apèravan sanguinaires ". Aqueste còp , m'avè cargat de marterons com caulets . Me hadèn vergonha.

Se trobèvam, lo onze de noveme , dens la cort de l'escòla , pientats coma cau. Los deus quartièrs de lunh que vienèm tanben , e portant qu'èra lo jorn de las mudièras. Comprenom pas que lo de Tauziet, lo Chiròc, se metossi tot d'un còp a plorar dab esplandidas a copar lo còr. Solide, qu'èra  coarre. Mes de coarres e de bastards n'avèm tostemps avut a nhòrlas a Sabres , e n'èram tots mès o mens. Caliva pas plorar de praubei. Los deu borg, los borcassins, li vienon pròische. Que saumuquèva a tot copar . L'escarnin. Hadè mès hòrt . Qu'èran los auts de Tauziet dont se trufèvan d'eth.

- e n'as , Chiròc , de beròis sabatons!...

-Dab las ligas te poiren miar a la cotisa...

-Es lo Gargantuam qui te lo prestè?...

Sabatons qu'avè, immenses. Los èi enqüèra sus l'estomac. E dab aquò, un flocòt de qüate sòus , eus marterons gelats deu casalòt son. Lo consolèi; li dèi las flors luxuosas, dauradas, brunas ,j blancas, en hladas com veishigas dont m'avèn acussat dessùs com au païsan de Soprossa...

retorn



Ostal Bodou

Ostal Roqueta.M 

Ostal Mistral 

Ostal Calelhon 

Ostal Manciet 

casal nòstre

Taban

cardabela 

ostal d'occitania tolosenc

F BRUN

Calandreta mureth

POC

Jacme 

IDECO(crompar de libres)

Radio Occitania 

paratge

Trobadours 

Nord Vivarais

Jean Duvernoy et l'inquisition