Oda au James Dean

Lo miti de l'òme jove , a la cima de la glòria e que tomba subte al non rès. 

 

 

 Oda au Jame Dean


Huec

         hètz huec

                crits de hlams

dab lo vent de la mar e barra òbra la pòrta

e dab los calendèrs de la pòsta


hètz huec

    brana essencia trucan los bidons

 huec

   que me vedi on es lo James dean

 

Los gojats eston quilats en aur

las lampas-carbur hadon sautar las Everitas

aus traucs deu cèu lo negre cola entà haut

 

llos anges sus rotletas pòrtan aubres entà har lutz

entà vedèr com es après quand tot fenis

e quan ploran a las lanas las hemnas escanadas

aautorn deu trauc autorn deu còr de James Dean


caujas de lutz aranha-cèus pausats

autorn deu còr deu vueit entà lo vedim

lo mond es secat contra la mar 

 e la nueit dança de fares

la tèrra es harta de pèiras


darrèr los orizonts cantan las escuradas

negres aleluiàs

explosion negra estupada 

dab la pedala deu gran Pleyel

l'abric deu gran Pleyel nos ca càder dessùs

James Dean t'am pas trobat

la gradilha al portal que s'esbadalha

 

barratz lo vent 

truc de la neit aletutruc

 

e las capas- magnas totas las negras las chasublas negras que dançan

dançatz los puples lentament

com u' taula de casèrna tòrta

 

nos qu'am portat la vueit en procession

dessus un gran naviu dont marcha a pè

portat cargat dab los chaminaus

suus camèus cargats de grans circles d'aire

 

(venen de capsùs nòstas ombras

darrèr nosautis hèn de gran òmis)

 

Que carregem la mòrt de James Dean

las cauças deus crums son traucadas

los carriòts deus crums a Belgrada

sas arròdas son copadas

 e passam a travèrs gran' tacas

los sorelhs mudan a Sent Martin

nòstes hlams que nos atravèrsavan

sus las plaças que dem l'aviada aus huecs de Carnavaau

dens los uèlhs nòst' qu'alucavan arannacèus

deu James Dean nòstes uelhs desestelats

 e qu'insurtem  lo mond los drames

qui lusissan en haut la nueit

 e nòstas hemnas eston buas d'insurtas

e bèth anar suus veires hauts

e se hadon trucar dessùs

entà cridar mes hòrt au James Dean..

qu'insurtavan los avions e los anges a reaccion

las mans davant los uelhs ne'us desenflami

qu'insurtavan los grans passatges de cotèths de palomas

las vièlhas que seguivan dab los velòs pòta-bagatges

e los arrestaràs en travèrs

biglas esbornhadas luscairas esbornacadas daunas e negras

sas pèths deu ventre sonavan totas solas com tambars

sonavan atau: James Dean

e que hrochavan cauderas e caudèrs a còps d'ajartar

e las hadèn lusentas secar au sò

se portavan au punh insurtas com horcas


-quauque d'un poja dens l'escalèr-

los Pairs de la Glèisia portavan la neit de James Dean

devarèn sa mòrt deu camion

com la Cadeira de Sent Peir de Roma

com un gran cabinet de miralh

com un archi-magasin de suspensions electricas

se la deishèn donc pas càder sus la mitra

son cèu truquè lo cèu

mon còr que s'es arreversat com un bròç dab l'aubanenca

 

qu'entenòn la lampa-petròli se chucar la linfa deu mond

la pluja se nos copè los veires   

-as hred venis me contra-

un carrèu blanc jaune hug en haut entà 'squèrra

a James Dean 

a James Dean hug la sua ombra

duas colombas

tresplandor

 dançaire de tot bòrd avant hòu! bogis pas

James Dean que te vam gahar

car ton vueit gran es cargat de campans

los derriks los empontaments d'estius plens de campaanas

Sentas automobilas deu Pilar pojan suu Pilar de carmalhèr

mès hautas de pòst a pòst

los esmokings executats : anges penduts aus cintres

los escalèrs mecanics pojan dins a tu

te truquis pas lo temps e las ampolas

de pertot bèths diacres negres dançatz

estanca-te de cridar atau James Dean

Jo que vui tot lo cèl, jo que vui tot lo cèl

jamès n'i aura pro de cèu

 

 los diacres laudan James Dean percolatur de sang

canta lo vueit dab eths

entà tu triomfaire capvath los circs de la gran'missas

tu la set dessus un còs shens aiga

arreviras ton cap d'abséncia ton uelh miòp

seriosament a esquèrra a dreta enta dromer

contra la nueit

tu mòrt hautamenty darrèr tu medish tu

lo miralh negre miaçaire

immobil ajo immobil

gitatz li pèiras monde de nòste que 'n se lo gahim

pojats èm suus campanèrs amassa campanèrs patacs

de campanèrs embasilicats leitugas montadas

los engranatges deu ton còs patiboras

estripats sur sum corda

l'adaigar de las pulsacions se t'esparracan prigles

s'obran los nòstes còs d'esquiç a las estelas 

gitatz li calhaus e que livam

cèus d'aplaudis

e poja omnipoptent mijorn un aut' mijorn

mobilisacion hora de ta carn

de ta glòria anueitada 

e se n'em tornats aus nòstes larèrs a nòstas casas

lusents d'aver lo còr vuèit

en carg tas iranjas sanguinas

se n'èm tornats dab tu James Dean burlant tm tm 

los anges en scooter los bohèmis d'aur se'n tornats tm tm

lo can que canta la lua es belhòlha tm  tm

los dab cabàs los dab las bonhas tm tm

 per pausar las devath las gotèiras deu mond tm  tm

am medish pas nat can tm  tm

mon can qu'es mòrt amaà qu'es mòrta tm  tm

e los displaced persons 

Los displaced persons tm  tm

los displaced persons

e los vents orizontaus

  


 



retorn 


veire tanben


Ostal Bodou

Ostal Roqueta.M 

Ostal Mistral 

Ostal Calelhon 

Ostal Manciet 

casal nòstre

Taban

cardabela 

ostal d'occitania tolosenc

F BRUN

Calandreta mureth

POC

Jacme 

IDECO(crompar de libres)

Radio Occitania 

paratge

Trobadours 

Nord Vivarais

Jean Duvernoy et l'inquisition