La Chanson Lemozina

Poèma que dubris La Chanson Lemozina , l'òbra granda de Joseph Roux 

Tot lo païs que la Mar avesina,

Se pretendia Patria lemozina,

Quitament uèi , Malhorquins, Catalas;

Son Lemozins.. Coma deuriam , ailas!


Adonc, los Bòrn,los Faidit , los Bechada,

Los Ventadorn, eberida nichada,

Se respondian de sai e lai la mar...

Qu'un tal passat red lo presen amar!


Aquò durèt un, dos sègles d'istòria;

Puèis, tot d'un c`p , pus d'amor! pus de glòria!

Descatèt , l'aubre , totas sas reis,

Qu'avia cielat dels papas e dels Reis!

 

Ai! Lemozins  , franca tèrra cortesa,

Revelha te ! Tant dormir es pegresa.

Enspira mai! Chanta mai!Pensa mai!

Floris e frucha anuèg coma jamai!


Te mescones que te cre desaveni;

As quani biais , qual eime , quant engeni,

Parlar celtic, lengatge patrial,

Daurat, e linde , e bon, coma lo mial!

 

 Vos que trevatz o la Sena , o la Leira,

Per'mor de Dieu, nos gitètz pus la peira!

Frances del Nòrt, e Frances del Mietjorn,

Genz d'Oi e d'Oc , sem fraires per totjorn!


Cò qu'entreprene es un prètzfach immense ;

Chadun lo fug ... Pusque chal qu'un comence,

Comensarai sol novèl trobador.


Sui un auzèl , apena volador,

Qu'a l'uèlh tròp feble, e la pluma tròp mòla,

E qui s'assatja , e s'assatjan tremola.

Fau un azart . Si ganhe, ganharai!

Si... perque non? Si perde , e ben perdrai!


Josèp Roux.

Extrach del Gai Saber .....


Aqui çò que ne diguèt Prosper Estieu dins lo meteis butletin.


La disparicion d'En Josèp Rox es un grand dòl per l'Occitania. Aquel prigond pensaire e poderos trobaire avià pensat e trobat que lo reviscol de la lenga d'Oc serià mai qu'un vam ensajadis , se los que s'avisan d'escrieure dins aquela lenga òc fasian  com es mestièr. Vòli dire ambe lo bon voler de la netejar seriosament de son caitbier  seculari. Sens crenher  las atacas empoizonadas , En Josèp Rox se metèt a l'òbra de bona ora e de son esfòrs sortiguèron : la Grammaire limousine, lo Diccionari de la Lenga d'Aur- qu'a pas encara paregut - e la Chanson Lemozina , compozada de cants epics empruntats a l'istòria de son terrador, dempèi la conquista romana dusc' al temps d'ara. Aquela Chansou Lemosina subretot es capitala al pnt de vsita poètic e filologic . Malgrat lo silenci calculat que s'es fait subre ela , ressontira dins los sègles venents. Son autor es pervengut a arborar a la glòria vertadièrament literaria una lenga desonorada, casuda al non-res per la culpa d'un Estat centralisaire e, tanben dels escrivans "patoisants" demest los quals i a fòrça felibres . D'aprèp  l'urosa  expression de Mistral, En Josèp Rox a pogut "retrouver la mine d'or des vieux chanteurs limousins".

Los novèls Trobadors , en Lemozin com en Provença , en Lengadòc , com en Catalonha, tenon a grand onor de se dire los dicples fervoroses e los contunhadors  d'En Josèp Rox.


La Cigala del Ort (Prosper Estieu)


 

M Roqueta Verd paradis 

Marius Andre 1868 1927 

Lo balestrier de Miremont deMarty Robert 

Max Lafarga 

Manciet qual èra?

James Ellroy en libertat 

Oda au James Dean Manciet

... plau aus pins Manciet 

Un par de solièrs Manciet

Occitans sens o saber  MC VIGUIER

L'arrat de la Sian   Manciet

Omenatge de Mouly a Pradel 

qual sètz Monsur Blade?

Enric Molin e Joan Bodon

 Tanben veire:


Ostal Bodou

Ostal Roqueta.M 

Ostal Mistral 

Ostal Calelhon 

Ostal Manciet 

casal nòstre

Taban

cardabela 

ostal d'occitania tolosenc

F BRUN

Calandreta mureth

POC

Jacme 

IDECO(crompar de libres)

Radio Occitania 

paratge

Trobadours 

Nord Vivarais

Jean Duvernoy et l'inquisition

La Chanson Lemozina J Roux 

lo tresor de la lenga d'oc


 

retorn