Enric Molin e Joan Bodon

La Santa estèla del Centenari. 

 Pintradura del vòstre servicial.


Lo quasèrn èra plen . Lo tornavi legir, alisavi la cobèrta. mas aqueles poèmas los auriai volguts portar a qualqu'un de sabent que los legiguès , que me conselhès.

Lo curat de Malavila publicava cada mes un butletin parroquila:" Mon cloquièr" que portava las novèlas del païs e mai que cada còp i avia una bona istòria en "lenga nòstra".

Mas la caminada de Malvila èra pas de la mia tornada e d'anar trobar lo curat amb mon quasèrn a la man , i pensavi pas.

M'avian dich tanben que lo mèstre d'escòla del Mauron , lo d'aquel temps , escrivia de libres . Se podia ben. En tot cas , cada còp que lo trobavi me parlava solament del polit temps de de la pluèja.

Aqui qu'un jorn legiguèri sul jornal lo 'Villafrancat" un article sinhat : " Enric Molin, Majoral del Felibritge. Qual podia èsser  aquel Molin?? Coneissiai ben pro , per ausir dire, Carles Molin e las sias  farsejadas de la "Catinon" que passavan a la radiò , cada dimecres ser. Mas Enric Molin?

Es al Boit cresi , aital parlant, que la bordièra del doctor Delforn me diguèt: "  Oc, aquel Enric Molin es un Felibre , escriu de libres en " patoès" sul païs. Sem parents amb el ça-que la. E Carles Molin es un filh seu".

Sosquèri pas mai . Tornat a l'ostal alisèri encara mon quasèrn, lo pleguèri dins un papièr gris, l'estaquèri d'una bona ficèla fina. Escriguèri l' adreça : Monsen Enric Molin , Complibat... e a la pòsta.

Dos o tres jorns après , un matin que triavem lo corrièr, lo postièr cridet: " Ten , Lorei, una letra per tu!..."

L'escritura , lo coneissiai pas . Lo tampon sul sagèl: Complibat. Aquela letra la dubriguèri solament quand foguèri sortit de Malavila, apssat lo cementèri . Aqui çò que legiguèri.

"A Complibat aquel 28 d'abrial.

Ou cabdèt!

Es amb estrambòrd qu'ai recebuts tos poèmas resuistes . Magrada que de joves coma tu fagan rampèl als vièlhs. La lenga nòstra cridara pas seba encara. Vòli pas dire que tot junte dins tos vèrses. Totcòp i a qualqua dèca que reganha . Mas es en fargant que s'apren de fargar. Cabdèt sias a Malavila , ieu a Complibat . Alèra se lo còr te'n ditz , veni me veire  al meu ostal quand auras léser. Parlarem de tot aquò. Per ara cabdèt , daissa me t'abraçar dins l'espèra de la meissons novèlas.

Enric Molin.

Enric Molin me respondia e mos vèrses i agradavan. Enric Molin me convidava al sèu ostal.

E just que l'endeman, dissabte , èra lo primièr de mai, jorn feriat , pas de tornada. perque aprofecharia pas , aquel jorn?

L'endeman dinnèri a la lèsta. Me vestiguèri del melhor : camisa "kaki" cauças de tèla , un blodòu blau, mas gardèri las sabatas  fòrtas de ma tornada. E partiguèri a pè: Brandonnet , Parcassan , lacot . Eri a Complibat vers las doas oras. Demandèri a una femna vièlha sus una pòrta:

-l'ostal d'Enric Molin?

-Tot drech, contunhatz , passat lo barri, lo pus polit ostal sus man drecha , una "villa" teulada de roge...

Lo trobèri a l'ostal. Calguèt montar per un caminòl. Un pargue de flors. Esquilèri a la pòrta.

Es Enric Molin  que me dubriguèt : un òme fòrt espatlut, un uèlh curat- o sabiai pas- de la guèrra. 


 retorn

 


Ostal Bodou

Ostal Roqueta.M 

Ostal Mistral 

Ostal Calelhon 

Ostal Manciet 

casal nòstre

Taban

cardabela 

ostal d'occitania tolosenc

F BRUN

Calandreta mureth

POC

Jacme 

IDECO(crompar de libres)

Radio Occitania 

paratge

Trobadours 

Nord Vivarais

Jean Duvernoy et l'inquisition