กาบกอนก่อมสานอน

หน้าแรก

กอมสานอน

กอนก่อมนอนบดนี้    เขียนจากใจจิง

ก่อมผุ้หยิ่งที่แสนรัก ให้ห่วงหายมะโนแม้ง

สุดแสนแพงสะเหมอด้าม ตามบดกอนบอกว่า

เกสานอนเถิดน้อง จ่งหายข้องเคิ่งใจ

ยุดลืมตาไว้เถิดเจ้า วันใหม่จะสดใส

ขัวนใจชายผู้อาพับ เจ้าจ่งหลับสาน้อง

ย่าได้มองทางก้ำ ทักขินแสนโยด

สาจะโอดออดอ้อน นอนได้บ่อี่มตา

แต่ย่าลืมห่มผ้าให้ลุกอ่อนเดีสา

ลวมทังสาคนดีย่าได้มีแนวร้าย

ชายจะดูแลเจ้านอนเนาพ้อมลุกอ่อน

หลับตานอนเถิดนอ้งย่างหมองเส้าส่วงใจ

 

กอนรักน้องเกสา

วันที่พบน้องเจ้าเปันวันลาบ สุกสม

พมลิคิดจิดวอน วอ่นวนเวียนพอ้

มอเขาดูทางให้จะสาวลุกอ่อน

บินว่อนวนเลียบฟ้ามาทางก้ำฝ่ายอิน

อินที่ก่าวข้างต้นคื อินเอกอินลาว

มีมากมายหลายสาวแต่บ่พราวคืนางน้อง

ยามเมื่อมองทางก้ำ ตำใจบ่ยากเชิ่อ

เมื่อเวลาผ่านพ้นดนดั้นดิ่งดู

จิงดั่งว่าที่รุ้ชุ้น้องห่างไกหนี

แสนเตัมทีนงคานผ่านมอละสุมร้าย

ชายที่นางเสยให้มีจิดใจบ่เพื่อแพ่

บ่แลเลียวลำหล้านาลีน้อยพ้อมพะยาน

บ่แลเลียวลำหล้านาลีน้อยพ้อมพะยาน

 

นอนเถีดนะสา

นอนเถีดนาดวงสะหมอน      อ้ายจะก่อมน้องนอนทุกวัน

นอนเถิดนาคนดี                อ้ายรักและหวังดีสะเมอมา

นอนเถิดนาขัวนตา             เจ้าตื่นมาจะสดใส

นอนเถิดนาขัวนใจ             ไร้กางวนบนที่นอน

นอนเถิดนางามงอน            ไร้อาวอนห่วงหา

สองดวงตาเจ้าหลับ             ใจอ้ายลับคะนึงหา

สองดวงตาเจ้าล้า               ใจอ้ายหว่งหาเวลานอน

สองดวงตาเจ้างอน             ใจอ้ายสะท้อนถึงชวง

สองดวงตาเจ้าให้               ใจอ้ายหั่วไหวปนเป

สองดวงตาเจ้าไขวเขว        ใจอ้ายว่างเวไร้ที่หมาย

 

เสยดายตั้งแต่กี้                บ่ได้ร่วมเรียงนาง

เพาะเสั้นทางมันขะหนานผ่านมาเพียงนี้

แต่ยังดีที่มีบ้าง บางเวลาได้พบอ่อน

บ่ได้นอนร่วมห้องแต่เหันน้องกะอุ่นใจ

ยากยุ่ใก้อ่อนน้อย นงนาดคนดี

แต่หากยังมี เวนกำห่างเหีนนางน้อง

ยามใดเดชีเหันห้อง หอคองอ้อมกอด

เถิงชิมุดวอดม้อย ตายจอยกะช่างหนา

สาที่รักสุดขอบฟ้า ชิติดปีกไปหานาง

 

 

 

ຂື້ນເທິງ